De Trimates of de Leakey Clan
Wat hebben Jane Godall, Dian Fossey en Biruté Galdikas met elkaar gemeen? In alle drie de gevallen gaat het om onderzoekers van primaten, de een richt zich op de Gorilla, de ander op de Chimpansee en de derde op Orang-Oetang.
Artikel.
Hij maakte geen gebruik van vooraf vastgestelde methodologieën, hij kende de fundamentele wetenschappelijke taal en de ethologische modellen voor de studie van dieren niet.
Hoewel Leakey aanvankelijk dacht dat het gebrek aan methode Jane in staat zou stellen de studie van chimpansees met nieuwe voorstellen te benaderen, motiveerde voortdurende kritiek hem om aan te dringen op de noodzaak voor Jane om een academische graad te behalen aan de Universiteit van Cambridge.
Deze taak bleek zwaar en tegenstrijdig, omdat ze voortdurend de confrontatie aanging met haar mannelijke synodalen, die haar methodologieën als absurd en vrouwelijk beschouwden omdat Jane, in plaats van individuen te tellen, chimpansees doopte en hun stambomen ontwikkelde om het belang van familiebanden in de individuele ontwikkeling te benadrukken; In plaats van biostatistische gegevens, grafieken of formules presenteerde hij lange anekdotische teksten waarin hij het gedrag vastlegde dat hem verbaasde.
In plaats van haar status als wetenschapper aan te nemen, legde ze diep contact met de chimpansees om haar heen, en bereikte zelfs Dian Fossey en de gorilla's om te beweren – met het daaruit voortvloeiende schandaal – dat ze voor de zorg voor haar eerstgeborene alle noodzakelijke kennis had verkregen van de chimpansee Flo, die op dat moment een zoon had van dezelfde leeftijd als zij.
De gegevens waren echter zo origineel en interessant dat zijn masterproef uiteindelijk werd aanvaard, en hij vervolgens een doctoraat in de ethologie behaalde aan de Universiteit van Cambridge.
Opgemerkt moet worden dat slechts zeven mensen vóór haar een doctoraat in Cambridge behaalden zonder een eerdere graad te hebben behaald.
In 1964 voegde Louis Leakey zich bij Dian Fossey in de groep; Gorilla's waren het nieuwe studiemodel dat hem interesseerde in de voortdurende zoektocht om de mens in verband te brengen met de rest van de primaten.
Dian werd geboren in 1932 in San Francisco, en sinds ze een kind was, ontwikkelde ze een intense genegenheid voor dieren, wat blijk gaf van een impulsief en uiterst gepassioneerd karakter dat later duidelijk werd in het leven met gorilla's.
Fossey had een graad in bezigheidstherapie, maar net als Jane Goodall ontbeerde hij het noodzakelijke formele wetenschappelijke onderwijs om de ethologische studie van deze grote primaten aan te pakken.
Om deze mislukking te verhullen, bekeek Dian onder meer de methodologische voorstellen van George Schaller, die in 1950 een jaar lang de gorilla's van Zaïre bestudeerde.
Terwijl ze als therapeut werkte, zamelde ze genoeg geld in om haar droom om Afrika te bezoeken waar te maken; In 1963 bezocht hij de opgravingen die de Leakeys in Olduvai aan het ontwikkelen waren.
Hoewel ze tijdens de tour een ongeluk kreeg en haar enkel brak, reisde Dian twee weken later naar Zaïre om de gorilla's voor het eerst te ontmoeten.
Deze krachttest maakte Leakey onder de indruk.
In 1966 hervatten de twee het contact, en het resultaat was dat Dian datzelfde jaar aankwam in het Congo National Park om te beginnen met de studie van deze vriendelijke reuzen, zoals ze ze de bijnaam gaf.
Fossey's persoonlijke motivatie grensde vanaf het begin aan extravagantie; Uit angst dat een externe factor haar studie zou onderbreken, onderging ze een operatie om haar appendix te verwijderen met de bedoeling mogelijke gezondheidscomplicaties te vermijden.
Zijn methodologie bestond uit het zoeken naar acceptatie van de groep gorilla’s door hun gedrag te imiteren, hij probeerde zichzelf te voeden met dezelfde planten, hij leerde geluiden en hun betekenissen onderscheiden, hij liep gehurkt de berg af, enz.
Net als Goodall had Dian een nauwe band met de groep gorilla's die haar omringden.
Door hun aanwezigheid te aanvaarden, kon hij ze bestuderen en verbazingwekkende resultaten behalen voor de wetenschappelijke gemeenschap, waardoor hij in 1974 zijn doctoraat in de zoölogie behaalde aan de Universiteit van Cambridge.
In tegenstelling tot Goodall was de methodologie die Dian oplegde gebaseerd op observatie en het zorgvuldig vastleggen van gegevens.
Zijn proefschrift bevatte talloze grafieken en kaarten, en het voedsel van de gorilla's werd taxonomisch geclassificeerd.
Om deze reden accepteerden de synodes de resultaten met een positievere visie dan die van studies over chimpansees.
Bovendien was het Dian ten strengste verboden de gorilla's te voeren, ze werden niet bij naam genoemd en hij mocht geen foto's maken.
De fotograaf die National Geographic naar het reservaat stuurde, herinnert zich de frustratie die hij ervoer toen hij na twaalf maanden nog maar twee goede beelden had van haar met de gorilla's.
Ondanks de academische en publicitaire successen wachtten de problemen die voortkwamen uit Dians sterke persoonlijkheid niet; na zeven maanden observatie werd ze gearresteerd door de Congolese politie.
Eenmaal vrij, besloot hij zijn kamp te verplaatsen. Tarians voeren via een complexe organisatie jacht uit om zich te voeden met het vlees van kleine zoogdieren, zoals herten en de nakomelingen van andere primaten.
Hun sociale verzorgingsgedrag is van fundamenteel belang bij het tot stand brengen van vriendschappelijke relaties binnen de groep, en ze kunnen moederlijk gedrag ontwikkelen dat net zo complex is als dat van mensen, of emoties koesteren zoals liefde, solidariteit, diepe droefheid en rivaliteit die culmineert in moord.
De onderzoeken van Dian Fossey leverden op hun beurt nieuwe gegevens op die volledig in contrast stonden met het idee dat we over gorilla's hadden.
Deze reuzen leven in hiërarchische kolonies waar het dominante mannetje de absolute verantwoordelijkheid draagt om de groep te verdedigen, ze voeden zich uitsluitend met planten en hebben uitgebreide communicatie op basis van verschillende vocalisaties en gegrom.
Ze brengen het grootste deel van de dag door met eten of spelen met de kleintjes en bouwen tijdelijke nesten om dutjes te doen of de nacht door te brengen, omdat ze in wezen nomaden zijn.
Ten slotte melden de door Biruté Galdikas ontwikkelde onderzoeken dat orang-oetans praktisch boombewonend zijn; het zijn solitaire primaten die, zodra ze volwassen zijn, vrijwel uitsluitend bijeenkomen om te paren.
De verkering kan tot drie dagen duren, waarin het paar alleen door de bomen reist, elkaar streelt en herhaaldelijk copuleert.
Er is een praktijk van verkrachting tussen subvolwassen mannen en volwassen vrouwen.
In geïsoleerde gevallen is bekend dat een man zich aangetrokken kan voelen tot een vrouw, dus zorgt Biruté ervoor dat de studenten niet alleen in de buurt van de mannen blijven.
Ze vechten voor territorium en voor vrouwtjes. Een veelvoorkomend agressief gedrag is het afbreken van takken en deze uit de toppen van bomen gooien, dus waarnemers moeten voorzichtig zijn bij het bestuderen ervan.
Ondanks de talrijke bijdragen zijn de drie projecten op verschillende momenten fel bekritiseerd door de wetenschappelijke gemeenschap.
Geen van deze dappere vrouwen hield zich tenslotte aan wetenschappelijke protocollen.
Alle drie markeerden ze echter een mijlpaal in het onderzoek naar grote primaten.
Louis Leakey kon niet genieten van de resultaten, hij stierf zonder de gelegenheid te hebben gehad de kampen te bezoeken.
Tegenwoordig is Jane Goodall een van de meest erkende wetenschappers ter wereld en haar stichting zet zich in voor het behoud van het milieu en in het bijzonder voor chimpansees in verschillende landen. Dian Fossey's boek Gorillas in the Mist werd verfilmd, en Camp Leakey van Biruté Galdikas heeft een overvloed aan donaties, studentenvrijwilligers van over de hele wereld en verslaggevers die documentaires voor televisie maken. Desondanks was geen van hen geïnteresseerd in roem.
Biruté wijst er zelfs op dat hij slechts secundair in wetenschap geïnteresseerd is; zijn weinige publicaties zijn in het Indonesisch geschreven.
Voor hen allemaal is de fundamentele drijvende kracht de toename van het ecologische bewustzijn voor de bescherming van habitats en de soorten waarmee ze samenleven.
Daarom heeft de Leakey Clan, ondanks de controverses en de tragische dood van Dian Fossey, haar belangrijkste missie bereikt: het opsporen van die gedragselementen, zowel op individueel als op sociaal niveau, die een gemeenschappelijke voorouder met grote primaten bevestigen, naast het onthullen van elementen waarvan eerder werd aangenomen dat ze exclusief voor mensen waren, wat leidde tot een moraal van tolerantie en respect.
Reacties