Polk (Walter Borneman)

Een voor ons onbekende Amerikaanse president... Elke president heeft zo zijn issues in de geschiedenis. Bij Polk was dat Annexaties, of gebiedsuitbreiding van de VS:

"James K. Polk was de 11e president van de Verenigde Staten van 1845 tot 1849. Hij wordt vaak geroemd om zijn effectieve leiderschap en belangrijke bijdragen aan de territoriale uitbreiding van de Verenigde Staten tijdens zijn presidentschap. Zijn belangrijkste prestaties waren de Territoriale expansie. Het presidentschap van Polk wordt gekenmerkt door grote territoriale winsten, waaronder:

Verworven gebiedVerwervingsmethodeJaar
TexasAnnexatie1845
Oregon-territoriumVerdrag met Groot-Brittannië1846
CaliforniëMexicaans-Amerikaanse oorlog1848
New MexicoMexicaans-Amerikaanse oorlog1848

Qua Binnenlands beleid, Verlaagde tarieven : Polk slaagde erin de tarieven te verlagen en zo de handel te bevorderen. Hij richtte de federale schatkist op : hij creĂ«erde een onafhankelijk federaal schatkiststelsel om de overheidsgelden te beheren.

Nalatenschap . Polk wordt vaak de eerste 'outsider'-president genoemd, omdat hij aanvankelijk geen kanshebber voor het presidentschap was. Zijn regering staat bekend om de verwezenlijking van het concept Manifest Destiny , dat gericht was op de uitbreiding van het Amerikaanse grondgebied over Noord-Amerika. Zijn beleid wakkerde echter ook het nationale debat over slavernij aan, wat bijdroeg aan de spanningen tussen de verschillende regio's die uiteindelijk tot de Burgeroorlog leidden.

Polk trad in 1849 af en stierf kort daarna, slechts drie maanden na het einde van zijn presidentschap. Zijn ambtstermijn wordt beschouwd als een van de meest productieve in de Amerikaanse geschiedenis, waarin hij bijna al zijn gestelde doelen bereikte (AI Internet zoekondersteuning, bronnen o.a. MIller Center en JamesKPolk.com).

... Maar belangrijker was denk ik, en dat staat niet in het overzicht, dat Polk de president was tijdens de Californische Goudkoorts.

"Met 3833 stemmen van de ongeveer 110.000 uitgebrachte stemmen riep de Whigs Nashville Republikeinse Banner het resultaat uit. Een Whig-staat, een nationale bankstaat, een tariefstaat, een Clay-staat.

Dit werd vooral duidelijk toen de wetgevende macht van de staat Kentucky er niet in was geslaagd Clay tot president te maken en op 11 januari 1825 resoluties aannam waarin zijn afgevaardigden in het Huis van Afgevaardigden werden opgedragen de stem van de staat op Andrew Jackson uit te brengen.

 Vice-president Dallas, die zoals toen de gewoonte was, de kabinetsvergaderingen niet bijwoonde Minister van Buitenlandse Zaken Buchanan Minister van Oorlog Marcy en Polks voormalige congresvijand senator Lewis Cass uit Michigan hadden een ontmoeting met de president om de situatie en de toestand van ons leger te bespreken3

Clay had weinig problemen in tien staten en behaalde 92 kiesstemmen in Vermont Massachusetts Rhode Island Connecticut, vanwaar een correspondent Polk later informeerde dat de heren van de eigenaren van spindelmolens hun exploitanten hadden gedwongen om op Clay New Jersey Delaware te stemmen met een marge van 282 stemmen. Maryland North Carolina, Kentucky Clay's thuisstaat en Ohio, ondanks dat de Liberty-partij haar aparte organisatie handhaafde en daar 8050 stemmen behaalde.

Polk, dit is het verhaal van de ouder wordende Andrew Jackson zou president Henry Clay zijn, de terughoudende Martin Van Buren, de pittige Thomas Hart Benton en een jonge Whig uit Illinois genaamd Abraham Lincoln, die Polk uitdaagde om de exacte plek te noemen waar Amerikaans bloed was vergoten als voorwendsel voor oorlog met Mexico

Er waren voormalige Van Burenieten Levi Woodbury en Silas Wright in het noordoosten, de intrigant Lewis Cass in Michigan, die de Van Burenieten het meest de schuld gaven van hun verlies. James Buchanan in Pennsylvania, eindelijk geregistreerd voor Texas, maar nog steeds onzeker over Polk's tariefstand. Thomas Hart Benton uit Missouri, die ondanks dat hij tegen onmiddellijke annexatie was, niettemin beloofde zijn staat aan Polk over te dragen met een meerderheid van 15.000 stemmen, en zelfs John C...

Op zijn eigen vraag wat hij met Texas zou doen als Clay zou reageren, verre van enig persoonlijk bezwaar te hebben tegen de annexatie van Texas, zou ik blij zijn als deze zou kunnen worden verwezenlijkt zonder nationale oneer, zonder oorlog, met de algemene instemming van de staten van de Unie en op rechtvaardige en eerlijke voorwaarden

Maar hoe slaagde Polk erin zijn gestelde doel, Californië, te verzoenen met de laatste optie van alleen de Rio Grande-grens in de instructies van Slidell. Zeer waarschijnlijk ging hij er eenvoudigweg van uit dat als Mexico ermee zou instemmen de grens van Texas alleen aan de Rio Grande te vestigen, Larkin Frémont en Gillespie ervoor zouden zorgen dat de hand van Texas in Californië zou worden uitgespeeld.

De delegatie van Kentucky heeft, ondanks het verzoek van de wetgevende macht van de staat om op Andrew Jackson te stemmen, op aandringen van Clay de staatsstem op John Quincy Adams uitgebracht

Maar Tennessee wenkte en Grundy beklom daar een soortgelijke juridische en politieke ladder, waarbij hij de staat in het Congres vertegenwoordigde en enige bekendheid verwierf als een van de oorlogshaviken die aandrongen op oorlog met Groot-Brittannië en vervolgens elke militaire zet van Andy Jackson toejuichten.

De status van de diplomatie met Groot-Brittannië over de Oregon-kwestie die president Polk en minister van Buitenlandse Zaken Buchanan erfden van hun voorgangers Tyler en Calhoun, was dus de Britse ambassadeur Richard Pakenham die de Columbia River als scheidslijn aanbood.

Te midden van de constitutionele onzekerheden waarmee deze eerste vice-president omging die het presidentschap bereikte, bleef Clay naar Tyler verwijzen als de vice-president en benadrukte dat zijn regering het karakter van een regentschap zal hebben. En tot wie zou Tyler zich in dat regentschap meer moeten wenden dan tot de heer uit Kentucky. Tyler had tenslotte geen tranen gelaten toen Clay zelf de benoeming werd ontzegd.

Sam Polk werd al snel een districtsrechter, een gerespecteerd burgerleider en goed op weg om regelrecht rijk te worden. Een van de invloedrijke mannen van Tennessee die van tijd tot tijd het Polk-huis sierde, was Andrew Jackson, die toen een ex-rechter was van het staatshoofdgerechtshof en op zichzelf al een gevestigde grondspeculant was.

In september 1842 hoorde Jones drie stukjes informatie dat het British Pacific-squadron onder verzegelde orders voer, de Amerikaanse consul in MazatlĂ¡n vertelde dat een oorlog met Mexico boven Texas op handen leek en een krant speculeerde dat Mexico CaliforniĂ« aan Groot-BrittanniĂ« zou afstaan om bepaalde schulden te betalen.

 De president verzocht Scott een rapport op te stellen over welke strijdkrachten hij van plan was met Taylor te vertrekken en welke eenheden hij van plan was mee te nemen naar Veracruz, en Scott vertrok blijkbaar als de meest opgetogen man die de president in lange tijd had gezien.

In veel opzichten werd hun band versterkt doordat Houston in Texas was, op het snijvlak van het Amerikaanse expansionisme, en het was juist die band waarvan Jackson nu vreesde dat die zou lijken op de basis van een lang vooraf afgesproken complot van Jackson Houston om Texas aan Mexico te ontrukken.

Terug in Texas belegde president Anson Jones een speciale zitting van het congres in Texass om over een staat te stemmen en een staatsgrondwet op te stellen

Calhoun werd aangekondigd dat velen zijn politiek in twijfel trokken, maar weinigen konden zijn kwalificaties in twijfel trekken. Congreslid van South Carolina, minister van Oorlog onder James Monroe, vice-president onder John Quincy Adams en tijdens de eerste ambtstermijn van Andrew Jackson en senator van de Verenigde Staten uit South Carolina.

Stemmen in het Huis van Afgevaardigden per staatsdelegatie met één stem per staat zou de volgende president kiezen uit de drie grootste kiezers

Van de zesentwintig staten behaalde Polk er met relatief gemak elf, voor een totaal van 111 kiesmannen. Maine New Hampshire, Pennsylvania, dankzij de tariefbrief Virginia South Carolina, waar geen volksstemming werd gehouden, maar door de wetgevende macht benoemde kiezers stemden op Polk, ongetwijfeld tot tevredenheid van Calhoun.

Op dezelfde dag dat hij Amerikaanse leger- en marine-eenheden opdracht gaf Texas binnen te vallen in afwachting van de annexatie, adviseerde Polk Andrew Jackson Donelson dat hij de titel van Texas zou behouden in de mate waarin zij beweert dat deze is en dat hij niet zou toestaan dat een binnenvallende vijand een voet van de grond ten oosten van de Rio Grande zou bezetten.

Semple stemde ermee in om te blijven en het tarief te steunen, maar tijdens de laatste manoeuvre voor een stemming werd vice-president George Dallas gedwongen de band te verbreken en zich ten gunste van het tarief van de president uit te spreken, tot grote ergernis van zijn thuisstaat Pennsylvania.

Na overleg met Jackson en minister van Buitenlandse Zaken Van Buren arriveerde Butler in Mexico-Stad, waar hij tot zijn verbazing in Mexicaanse kranten las dat het centrale doel van zijn missie was om Texas te kopen voor niet meer dan vijf miljoen dollar.

De volgende dag belde Virginia Trist het ministerie van Buitenlandse Zaken en liet, zoals gevraagd door haar man, Buchanan het bericht in cijfer zien dat Trist ondanks zijn terugroeping van plan was Mexico een verdrag aan te bieden volgens de voorwaarden van zijn oorspronkelijke instructies.

Maar als Polk zo vastbesloten was om oorlog te voeren, waarom was hij dan zo verliefd op het voorstel van kolonel Atocha. Een betere lezing suggereert dat Polk inderdaad vastbesloten was geen oorlog met Mexico te voeren, maar liever Texas tot aan de Rio Grande te hebben, en ook New Mexico en Californië.

Op 29 augustus 1845, dezelfde dag dat Polk de definitieve versie van Buchanans brief goedkeurde, waarin hij een compromisaanbod over Oregon introk, breidde de president Taylors orders in Texas uit.

En door te vragen dat de krijgsraden in de Verenigde Staten zouden worden gehouden en uitgebreid om ook het gedrag van Scott te onderzoeken, hoopte Pillow Polk de perfecte gelegenheid te geven om Scott terug te roepen naar Washington, waardoor de weg werd vrijgemaakt voor een Democratische generaal, misschien Pillow zelf, om het bevel over Mexico over te nemen.

Na de verwerping van het verdrag herinnerden Houston en Jones minister van Buitenlandse Zaken Calhoun niettemin aan Tylers eerdere belofte om Texas te verdedigen in geval van een aanval door Mexico.

Een jaar jonger dan Polk bij zijn verkiezing was geweest, werd de achtenveertigjarige Pierce benoemd tot minister van Buitenlandse Zaken van William Marcy, Jefferson Davis tot minister van Oorlog en James Buchanan tot ambassadeur in Groot-Brittannië

Omdat zijn reputatie al onder de reguliere officieren te lijden had, vooral omdat ze Pillow's verhalen over zijn heldendaden zo hilarisch opgeblazen vonden, ging Pillow tegen de beslissing van de rechtbank in beroep, over het hoofd van generaal Scott en rechtstreeks naar minister van Oorlog Marcy. Hij schreef ook privé aan zijn belangrijkste weldoener en vertelde Polk dat Scott van plan was hem te brandmerken met een poging om het publieke bezit te verduisteren als de president niet zou ingrijpen.

Zachary Taylor verdedigde, ondanks zijn opmerkingen op de inauguratiedag tegen Polk over de afstand tot Californië, zowel de toelating ervan als die van New Mexico als staat, tot grote ergernis van Taylor's zuidelijke aanhangers

De vraag moet dus worden gesteld: heeft Polk Benton en zijn bondgenoten vĂ³Ă³r de goedkeuring van de resolutie van het Huis van Afgevaardigden misleid door te denken dat hij vastbesloten was om voor het Benton-alternatief te kiezen: onderhandelen over een verdrag. Toen Calhoun Polk op 2 maart opriep om hem op de hoogte te stellen van Tylers besluit om op eigen kracht te handelen en niet op Polk te wachten, beweerde de gekozen president geen mening te hebben.

Een van Clay's meest vooraanstaande biografen, Robert Remini, beweerde dat Clay's uitspraken over Texas in feite nobele pogingen waren om verder te kijken dan de huidige campagne en te berusten in de onvermijdelijke annexatie van Texas op termijn, maar niet in een wild expansionistische rage naar extra grondgebied die disharmonie zou bevorderen.

Texanen vochten en toen Jacksons vriend Sam Houston kort daarna tot president werd gekozen van een onafhankelijke, maar zwakke republiek in Texas, leek het voor velen dat er eindelijk een annexatie zou plaatsvinden die voor beide partijen bevredigend was voor de Verenigde Staten en Texas.

In hetzelfde jaar waarin duidelijk werd dat de onderhandelingen rond het Webster Ashburton-verdrag de grenskwestie van Oregon niet zouden oplossen, besprak president Tyler stilletjes een ingrijpende tripartiete overeenkomst die betrekking had op Oregon Texas en Californië

Er bestaat een zeer gĂªnante situatie in het leger, waarvan de president woedend was, en dit alles veroorzaakt door de slechte humeur, de dictatoriale geest en de extreme jaloezie van generaal Scott, opdat geen enkele andere algemene officier meer bekendheid zou verwerven in het leger dan hijzelf.

Dus terwijl Buchanan nog steeds mopperde dat het geen verstandig staatsmanschap was om zo'n document af te leveren in de bestaande staat van onze betrekkingen met Mexico, spoorde Polk hem aan om verder te gaan en Buchanan presenteerde het Amerikaanse antwoord aan de Britse ambassade op 30 augustus 1845. 

Maar zelfs toen Scott Washington deze keer met veel haast verliet, promootte Polk een plan waarbij het Congres de rang van luitenant-generaal met drie sterren zou creëren in plaats van Scotts twee sterren en Scott zou vervangen door een goede Democratische generaal.

Als er 5107 stemmen van Birney naar Clay’s colonne in New York waren gegaan, zou Clay de 36 kiesmannen in New York hebben gewonnen en zelfs zonder een meerderheid van stemmen in het hele land zou Clay de verkiezingsstem met 141 tegen 134 hebben gewonnen, en daarmee het presidentschap.

Uiteindelijk regelde Clay's potpourri de grens tussen Texas en het New Mexico Territory, ruim ten oosten van de Rio Grande, in ruil voor de federale overname van de schulden van vĂ³Ă³r de annexatie van Texas.

Jacksons brief waarin hij aandrong op annexatie verscheen uiteindelijk op 16 mei 1844 in de Unie van Nashville en op 23 mei 1844 in de Washington Globe. Texas moet van ons zijn en onze wetten uitbreiden Bassett Correspondentie van Andrew Jackson Vol

Polk steunde niet alleen het standpunt van Carroll over staatsgronden, maar pleitte er ook voor dat de resterende federale gronden in het westelijke deel van de staat aan de staat zouden worden afgestaan om een hoger onderwijssysteem te creëren.

Verwijzend naar Britse en Franse invloeden uit het verleden in Texas en die regeringen waarschuwend voor soortgelijke intriges in Oregon, Californië of ergens anders in Noord-Amerika, werd Polk de eerste Amerikaanse president die de Monroe-doctrine opnieuw bevestigde als basisprincipe van het Amerikaanse buitenlandse beleid

Minister van Buitenlandse Zaken Buchanan, minister van Financiën Walker, minister van Oorlog, Marcy, procureur-generaal Mason en postmeester-generaal Johnson antwoordden allemaal bevestigend.

Hoewel hij elke botsing met Mexico zou betreuren, zei Tyler in december 1843 tegen het Congres. De Verenigde Staten kunnen niet toestaan dat die regering haar beleid ten aanzien van Texas controleert, wat het ook mag zijn, maar zullen haar behandelen als volledig onafhankelijk van Mexico".

--
 

Reacties

Populaire posts van deze blog

Het grootste bordeel van Europa

Weg met Piet Vroon (2)

Latijnse Citaten van ... (Vergilius)