Management, Cultuur & Verandering

  Fragmenten. We moeten ons afvragen in hoeverre de opvatting van het zelf van toepassing is op de individuele ervaringen die we in ons Tweede Boek hebben geïdentificeerd als de inhoud van het systeem van het werkelijke bestaan. Kan de oneindige individuele ervaring terecht een zelf worden genoemd? Is elke eindige ervaring een zelf? En hoe moeten we eindige zelven beschouwen als ze reëel zijn om met elkaar in verband te worden gebracht? de uiteindelijke betekenis van het onderscheid tussen de twee orden en de mogelijkheid om ze terug te brengen tot één orde; de rechtvaardiging voor het onderscheid tussen mechanische en teleologische processen en voor de opvatting van de fysieke orde als strikt conform aan de uniforme wet; de leidende moeilijkheden van de opvattingen over tijd en ruimte en hun invloed op de mate van werkelijkheid die moet worden toegeschreven aan de fysieke orde; de filosofische implicaties van de toepassing van het begrip evolutie of ontwikkeling op de gebeurteniss...

Ik vond dit boek - van Iain McGilchrist, die op zijn eigen website schrijft: Our talent for division, for seeing the parts, is of staggering importance – second only to our capacity to transcend it, in order to see the whole’  - in de "nieuwe" boekwinkel die in het commerciële centrum was geopend en dat ik nog niet bezocht had. Ik vond daar - in de sectie filosofie - boeken van Kant, Schopenhauer, allebei oorspronkelijke werken geen samenvattingen of interpretaties. En dan nog een tweeluik Anti-Marx geheten. En dit boek. Vuistdik.  Het eerste wat me opviel was - na even zoeken - dat dit boek al in 2009 gepubliceerd was. Gemist dus? Ik heb wat zinnen uit dit 800 pagina's dikke werk gevist, maar eerst de inhoudsopgave. Die ziet er eenvoudig uit. Met een duidelijk loop naar een conclusie. DEEL EEN: HET GESPLITSTE BREIN Hoofdstuk 1 Asymmetrie en het Brein Hoofdstuk 2 Wat doen de twee hemisferen? Hoofdstuk 3 Taal, Waarheid en Muziek Hoofdstuk 4 De Aard van de Twee Werelden H...

Christendom en metafysica? Dat klinkt alsof de religie een plaats in het felbegeerde filosofische domein wil veroveren. Maar waarom niet en wat betekent dit dan? Hier een aanzet.  Fragmenten.  Hoor die in antwoord op de vraag Wat er nog overblijft om boven alle vormen en de totale desintegratie van het lichaam en de uiteindelijke ontbinding van de geest uit te stijgen, de boeddhistische opvatting op de volgende manier uiteenzet. Onbewust verblijvend achter het valse bewustzijn van de onvolmaakte mens, voorbij de sensatieperceptie, het denken gewikkeld in het omhulsel van wat wij de ziel noemen, die in werkelijkheid slechts een dik geweven sluier van illusie is, is de eeuwige en goddelijke, de absolute Werkelijkheid, geen ziel, geen persoonlijkheid, maar het Al-zelf zonder egoïsme, de Muga no Taiga, de Boeddha omhuld in Karma.  Als we het woord God in een beperkte antropomorfe zin opvatten en het woord ziel in de betekenis van een entiteit die het lichaam overleeft, zal he...