Management, Cultuur & Verandering

De Denkers is een boek dat (in 1999) uitgegeven is door het filosofie magazine, en opgesteld is door Hans Achterhuis, Jan Sperna Weiland, Sytske Teppema en Jacques de Visscher. Welke denkers - probeert het boek te achterhalen - zijn nu verantwoordelijk voor de intellectuele ontwikkeling van de vorige eeuw? Dat soort canons of lijstjes zijn altijd interessant qua cultuur om te zien wie er (net) wel en wie niet opgenomen worden in de groep. Dan is er een boek dat op een andere manier de intellectuele geschiedenis van de vorige eeuw in kaart brengt. Hoe denken beiden - de eerst meer filosofen, de tweede een historicus  Watson* over hetzelfde onderwerp?   Enkel in De Denkers Beth, Bonroeffer, Brouwer (dit komt omdat deze als Nederlander bij de Denkers is geplaatst), Egbertus, Elias, Huizinga [idem lijkt me, een Nederlander],  Jonas,  Levinas - dit is toch wel een filosoof die je ook bij Watson zou verwacht hebben, Plessner, Prigogine [...], Ricoeur, Romein, Scheler,...

 Via deze video kwam ik algemener uit bij de serie Radboud Reflects , een boeiend feuilleton over in dit geval filosofie. Dat resulteert in ca. 150 lezingen (het precieze aantal heb ik niet nagezocht), waarin filosofen een thema behandelen en in dit geval is dat onderwerp van een promotie. De filosoof hier is Arjen Kleinherenbrink (AK). Later in de conversatie gaat hij in gesprek met filosoof en literatuurwetenschapper: Bram Ieven. AK begint zijn verhaal - nog voor hij over Deleuze aanvangt - met drie vragen: Wie is Deleuze, wat is zijn denken, en wat is er nog actueel aan zijn denken? Ter introductie werpt hij twee ideeën op waar "deze filosoof zich tegen verzet": 1. Onze werkelijkheid is complex heeft meerdere lagen en domein. maar een daarvan moet ultiem zijn. Zoals biologie, materie, economie, taal. Een domein moet een grond of basis dat alle het andere verklaart. De andere lagen tonen enkel effecten. Stephen Hawking is hiervan de belangrijkste exponent (met fundamentele ...

... (vervolg op (2).  Verschillen: - Corporate Bedrijven geven prioriteit aan integriteit, klantgerichtheid, teamwerk en innovatie, als weerspiegeling van een marktgedreven, aandeelhoudersgerichte en competitieve cultuur. Deze zijn gestandaardiseerd om diverse belanghebbenden aan te spreken. - Familiebedrijven leggen de nadruk op erfenis/traditie, gemeenschap, loyaliteit van werknemers en langetermijnoriëntatie, en weerspiegelen persoonlijke familiewaarden, lokale banden en generatiedoelstellingen. Ook integriteit en kwaliteit staan ​​voorop, maar worden persoonlijk ingekaderd. - Culturele context: bedrijfswaarden sluiten nauw aan bij ‘typisch Amerikaanse’ kenmerken (individualisme, concurrentie, kortetermijnresultaten), terwijl de waarden van familiebedrijven individualisme (erfenis) vermengen met collectivistische elementen (gemeenschap, loyaliteit van werknemers), enigszins afwijkend van de nationale norm, maar nog steeds geworteld in Amerikaans ondernemerschap. - Invloed: Bedri...

In een conversatie tussen psychiater Iain McGilChrist en ... DeSmet, vond ik deze passage [zo goed mogelijk vertaald]: DS: ja. ja ik ben het ermee eens. ik en nog steeds geef ik de voorkeur aan de termen ego en ziel . Mijn volgende boek gaat daar helemaal over. Deel één gaat over de ziel. en ik verwees naar Heisenberg, Werner Heisenberg de kwantumfysicus, die dit prachtige korte essay schreef over de ziel en waarin hij het op een bepaalde manier zei, definieerde hij het op een zeer eenvoudige maar zeer diepgaande manier. Hij zei dat de ziel, dat is altijd wat binnenin zit en het ego. Het ego verwijst naar de oppervlakte en zo is het. En je kunt dat heel goed zien, zoals een kind in de eerste zes maanden van zijn leven nog geen ego heeft, althans niet in mijn ogen. Conceptualisatie ... betekent dat het ego wordt geboren op het moment dat het kind geboren wordt en het zichzelf herkent voor het eerst in de spiegel, zit[tend] op de arm van de moeder. De moeder wijst haar naar de ...

Positionaliteit is een begrip dat steeds meer gebruikt wordt in de academische wereld. De vraag van, "wat is jouw standpunt," met daarin impliciet de positie in het professionele speelveld. [Op dit moment lees over een filosoof en zijn gedachtegoed waarin hij zegt: "ik ben ik en mijn omstandigheden." Dat is nog geen positionaliteit, trouwens.] ... AI*** leert me, dat: Positionaliteit is een concept dat vaak wordt besproken in de sociale wetenschappen, geesteswetenschappen en kwalitatief onderzoek. Het verwijst naar het idee dat iemands sociale, culturele en persoonlijke achtergrond hun perspectief, interpretaties en interacties met de wereld beïnvloedt. Dit omvat factoren zoals ras, geslacht, klasse, seksuele geaardheid, handicap en andere aspecten van identiteit. Het begrijpen van positionaliteit is om verschillende redenen cruciaal: 1. **Reflexiviteit**: Onderzoekers en praktijkmensen worden aangemoedigd om na te denken over hun eigen positionaliteit om te herkenn...

Een neurowetenschapper in het Prado Museum, is een boek van Fernando Giráldez Orgaz. Hij laat zien hoe het oog en de hersenen beelden zien (de ogen), en vertalen of construeren (de hersenen). Hieronder volgt een samenvatting. 1. Plato in het Prado: [behandelt..:] De noodzaak om de wereld te categoriseren. Het brein, Plato en Bosch. Van het netvlies tot de hersenen. Gezichten in de hersenen: de man die zijn vrouw voor een hoed aanzag. Gezichten in de kunst. Platonische idealen in de infratemporale cortex. De attributen. Voordat we erover nadachten, hebben we het al gezien: categoriseren gebeurt onbewust. De tuin van geneugten en de hersenen. Voorbij het echte. De kracht van extreme eigenschappen. De ‘extreme gezichten’ zitten al in de hersenen. Objecten en lijnen: de geïdealiseerde weergave. Conclusies.   CONCLUSIES - De evolutie heeft ons een krachtige machinerie  gegeven om de wereld te categoriseren. Het ‘oog van de toeschouwer’, eerder ‘het brein van de toeschouwer’, h...