Management, Cultuur & Verandering

Deze film, merk je aan het eind, heeft alles van een toneelstuk. Maar daarmee geef ik denk ik ook het idee weg, want juist een toneelstuk heeft van een ontknoping die anders is dan je had verwacht. "  'Bajo Terapia' (BT), de nieuwe Netflix-film die iedereen zou moeten zien. Drie stellen bezoeken een bijzondere therapiesessie waar ze zich als nooit tevoren "openstellen." Netflix [voegde] een van de meest opmerkelijke films van vorig jaar toe aan zijn catalogus: Under Therapy. Geregisseerd door Gerardo Herrero en gebaseerd op het gelijknamige toneelstuk van Matías Del Federico. ... Op het eerste gezicht lijkt BT misschien een komedie zonder boodschap of inhoud. De complexiteit van de personages en de wendingen in het script zorgen er echter voor dat de kijker mee kan genieten van een reis door de relaties van de hoofdpersonen en met hen mee kan lachen, huilen en boos kan worden.  De synopsis van de film is simpel: drie stellen bezoeken een ruimte waar ze een therap...

De vorige Paus was een jezuïet. " Om de jezuïeten te begrijpen, is het uiteraard nodig te begrijpen hoe zij de t heologische onderneming en hun rol daarin zagen. De jezuïeten beschreven de theologie die zij aanhingen vaak als mystiek en contrasteerden deze met de puur speculatieve theologie van sommige van hun katholieke tijdgenoten , zoals Domingo de Soto. Jezuïeten omarmden veel van de vorm en inhoud van zowel de scholastiek als het humanisme van de Renaissance. De formele en voortgezette opleiding van de eerste gezellen vond grotendeels plaats aan de faculteit letteren van de Universiteit van Parijs. Geen van hen behaalde een graad in de theologie in Parijs. Jacques Berthelémy was de conscriptor van de Sorbonne, wat betekende dat hij in feite het hoofd ervan was. Hij was aanwezig bij de Rijksdagen van Worms in 1540 en Regensburg in 1541 en leidde de commissie die het decreet over de rechtvaardiging opstelde tijdens het Concilie van Trente. Hij onderhield gedurende deze jaren n...

[De ironicus en de romanticus? De eerste is per definitie nooit serieus en nooit oprecht, Rorty in dit geval, hij is de vrolijke pragmatist. Cavell is de romanticus, die uitgaande van zijn eigen ervaring iets kan zeggen over de ander, of het andere. Hij is meer de angstige romanticus.] (1) Rorty wordt meestal geassocieerd met zijn eigen, specifieke versie van het neopragmatisme, een intellectuele heropleving die hij vanaf begin jaren tachtig en later aanvoerde. Hij daagde het heersende filosofische beeld uit door de Amerikaanse intellectuele traditie – ooit dominant maar toen veracht – te verdedigen tegen de aantijging dat ze naïef, provinciaals en achterhaald was. Net als zijn tijdgenoot en criticus Hilary Putnam, die eveneens een belangrijke bijdrage leverde aan de herwaardering van het pragmatisme, bouwde Rorty een indrukwekkend oeuvre op dat later werd gezien als de redding van het pragmatisme uit een periode van intellectuele neergang. In lijn met deze neopragmatische herinterpret...