Management, Cultuur & Verandering

  JUAN Eberardo Zetzner was een bankier in Straatsburg. Straatsburg I ligt in dat centrale deel van Europa waar het lijkt alsof alle energie door de bergen is weggenomen, waardoor er slechts een paar energieschilden voor de namen overblijven. Dat land brengt een ras voort dat een ‘minimum’ aan deugden en een ‘minimum’ aan ondeugden bezit . Calvino, Rousseau en Pestalozzi bevestigen de regel. Zetzner moet dus een arme man zijn geweest, en dus een slechte bankier. Zo erg zelfs dat hij failliet ging en slechts 73.000 livres van de Elzas overhield van zijn overstroomde fortuin. Maar God bracht een zekere Rotmund uit Lyon op zijn pad, een grote schurk en geen slechte bankier. Zo erg zelfs dat hij 73.000 pond van Zetzner wist te stelen. Vanaf zijn jeugd schreef Zetzner memoires waarin hij de kristallijne draad van zijn innerlijke bron overbracht. Deze sinistere gebeurtenis geeft hem de ruimte om menselijke perversies te vervloeken. Hij kwam met Rotmund overeen om minstens 11.000 van die ...

  " Ik herinner me dat ik ooit aan de rand van Segovia was, in een dennenbos, op hetzelfde moment dat de zon onderging, en de nerveuze heuvels van Guadarrama voor me zag opengaan, in een flagrant amfitheater. Naast mij stond Rubín de Cendoya, een Spaanse mysticus, een donkere man, een fervente man. Vandaag, beste lezer, ga ik u vertellen wat ik destijds uit zijn lippen hoorde. Er was een stilte om ons heen die elk moment doorbroken kon worden en aanhield, een stilte waar de binnenkant van de dingen klopte, waarin we wachtten tot hij tegen ons begon te praten terwijl hij niet wist hoe hij moest praten. De groengele vallei strekte zich uit aan onze voeten: de bergketen verhief krachtig zijn oude rug boven de zuivere hemel. Op de hoofdweg begon het kalkachtige stof te fosforiseren. Uit het dennenbos stegen sterke geuren op, en boven onze hoofden vlogen een paar grote grijze vogels met langzame vleugelslagen die zuchten uit de lucht haalden. Rubín de Cendoya, e...

Het onuitsprekelijke uitdrukken in Lyotard en Pseudo-Dionysius - Melanie Victoria Walton. "Het onuitsprekelijke (bv. God, het Ene, het Absolute) verstoort onze gebruikelijke manieren van denken en waarnemen. Het is niet vatbaar voor logische analyse of taal. Dit veroorzaakt een crisis..."  CONCLUSIE - De uitdrukking van het Onuitdrukbare Een uitdrukking onuitsprekelijk verklaren betekent een logisch oordeel vellen over de geldigheid van de mogelijkheid van de uitdrukking ervan. Het onuitsprekelijke uitdrukken is in strijd met het gebod van de logica over de grenzen van de betekenis. Niettemin is de uitdrukking mogelijk en zinvol, ook al valt deze buiten de toestemming van de tribunalen van de logica. Een dergelijke verklaring zou dus beter moeten worden opgevat als een ethische provocatie: het is een uitdaging van en tegen gewoonte en gewoonte; het stelt een oordeel over karakter voor dat we kunnen accepteren of proberen te weerleggen. Dit huidige werk heeft, door het lezen v...