Posts

Zeno, de tragische roker

Afbeelding
Ongeveer een maand geleden na "rokende hoofdpersonen," kwam ik dit boek tegen. Dat lag al langer in de boekenkast, maar las ik nu eindelijk. Met daarin dit nawoord van Henk Hofland.  Nawoord Zeno, de tragische drinker. Zeno Cosini, de held van dit verhaal, is een modern mens. Dag in dag uit streeft hij ernaar zijn leven zoveel mogelijk te vullen met lust en geluk; hij is, zoals Norman Mailer het heeft uitgedrukt, 'fighting for the sweet of life'. Dan ontmoet hij tegenstand, het lot verspert hem met onneembare barrières de weg. Maar Zeno ontsnapt. Door middel van een innerlijke dialectiek weet hij zijn voorkeur zodanig te veranderen dat lust en geluk er ten slotte toch niet onder hoeven te lijden. Hij verzint een excuus, vindt een omweg, vraagt zichzelf om uitstel, dat hem minzaam wordt toegestaan. Als hij merkt dat zijn doel onbereikbaar is, ontdekt hij bijtijds een ander dat begerenswaardiger is en het eerste verdwijnt in de vergetelheid. Voor de buitenstaander, de l...

De bekentenissen van Zeno

Afbeelding
Ik lees niet veel (fictie) maar dit boek las ik vrij snel uit. Het lag al jaren in de kast en het boek eb ik van mijn moeder geërfd, die het volgens mij nooit gelezen heeft. Het boek begint aan de hand van de psychiater die boos is op zijn patiënt Zeno die de psycho-analytische therapie blijkbaar niet wil afmaken en als wraak publiceert hij zijn bekentenissen. Het verhaal volgt een eenvoudige lijn van de dood van zijn vader, de ontmoeting van zijn vrouw als een van de vier dochters van Giovanni, de ontwikkeling van de romance met Carla, zijn partnerschap met Guido en als laatste de passage van de psychoanalyse. ...  Uitleg (AI)  Deze fragmenten (*) uit Zeno's Conscience (of La coscienza di Zeno) van Italo Svevo onthullen verschillende centrale thema’s en motieven die het hele verhaal doordringen. Hier zijn de belangrijkste inzichten die uit deze passages naar voren komen: 1. Zelfreflectie en psychologische diepgang. Zeno’s innerlijke monoloog toont zijn obsessieve zelfan...

Een filosofisch gesprek (#2)

Afbeelding
Dit is al weer van even terug. Vandaag gaan we verder na een lang zomer reces. Een puntsgewijze samenvatting - hier wat aantekeningen -  van een gesprek over filosofie: Het Filosofische gesprek voor amateurs, al is mijn gesprekpartner geen amateur. En waar gaat het dan om? Wat zijn de thema's? Geheugen. Gebruikten we vroeger meer ons geheugen? Formele studie (wiskunde) versus empirische studies. Taal beinvloedt denken. Spreken versus schrijven. Meer de tijd om te formuleren op papier. zorgvuldigheid. Taal op straat is minder zorgvuldig? Qua geheugen werd door opkomst schriftelijke cultuur, minder beroep gedaan op geheugen. Tijdens Grieken reciteerden men de versen van Homerus (Illias) Nu bereoepen als advocaat gebruiken hulpmiddelen, maar hebben meer geheugen nodig dan andere beroepen. en met AI...? Aarde versus zee-naties. Chaos versus behoud. Straat Hormuz. Land- en zeenaties, Sparta, Athene, en de historicus Thucydides. Xi, in China en gebeurt er nu niet hetzelfde als toen?...

Goethe van binnenuit (Ortega y Gasset)

Afbeelding
Goethe van binnenuit ... zo laat zich dit samenvatten - is een diepgaande, intieme benadering van Johann Wolfgang von Goethes leven, werk en persoonlijkheid, waarbij de focus ligt op zijn innerlijke wereld, zijn filosofische en spirituele ontwikkeling, en de menselijke ervaringen die zijn genie vormden. ...  Goethes levenslange zoektocht naar harmonie – tussen rede en gevoel, tussen mens en natuur, tussen het aardse en het transcendente – en toont aan hoe deze zoektocht niet alleen zijn kunst, maar ook zijn menselijke en spirituele groei bepaalde. ...   Het "van binnen," slaat op een biografische visie. Het gaat niet om Goethe maar alles waarmee Goethe mee te maken heeft gehad in zijn leven, als ook dus de context. Maar ik denk dat die samenvatting  te kort schiet. Wat je hieronder ziet is het perspectivisme van Ortega in wording.  Hij gebruikt Goethe, maar ook Velázquez als voorbeelden hoe deze hun visie richten op iets, en die invalshoek wordt symbolisch of ge...

Correspondentie

Afbeelding
 Ik heb altijd eigenlijk wel geschreven. Maar dit "bloggen" van de laatste twintig jaar is "nieuw." Dat klinkt wat vreemd. Vroeger op de lagere school herinnerde ik me dat er meisjes waren die een soort dagboek bijhielden. Een zo'n dagboek heb ik wel eens ingezien, en dat was van iemand die zo mooi kon schrijven. Haar schrift / schrijven zag er zo versierd uit, en boven op de i-s stonden vaak levens grote cirkels. De scholier in kwestie schreef me wel eens brieven en mijn broer kon er erg laatdunkend over doen. Ze stond dan voor ons huis nog even na te kijken nadat ze de brief gepost had. Ik denk dat het zo ging. Ik had natuurlijk naar beneden moeten lopen, maar ik denk door dezelfde oudere broer dat ik werd tegengehouden. Het is jammer dat die brieven verloren zijn gegaan. Wat zou iemand op die leeftijd kunnen hebben geschreven?  En schreef ik zelf terug? Dat kan ik me niet herinneren. Mogelijk. De "relatie" doofde langzaam uit, zonder ook daar precie...