Management, Cultuur & Verandering

November 2025, een column uit het weekblad van El País.  Ontvluchten we de metropolen of worden we eruit verdreven? En of ze nu op zoek zijn naar een langzamer leven of op de vlucht zijn voor de hoge huizenprijzen: verhuizen buiten de steden is voor steeds meer mensen een optie. STEDEN ZIJN, hysterisch genoeg, de plaats van kansen geweest. De ontmoetingsruimte voor  verschillen. De mogelijkheid om toegang te krijgen tot werk, cultuur en misschien, heel misschien, dichter bij het fortuin te komen. Veel hedendaagse metropolen zijn er echter niet in geslaagd om voor hun burgers te zorgen. Steeds meer mensen verlangen naar een rustiger leven. Het is ook de moeite waard om te vermelden dat het hebben van een eigen appartement de gemoedsrust ten goede komt. In het licht van de mondiale stedelijke veranderingen waarschuwde Martin Heidegger voor het ‘niet-authentieke en ontwortelde leven in steden’. In Build, Dwell, Think verdedigde hij dat het transformeren van een louter verbli...

Spanje tegen Argentinië. Voetbal is nooit neutraal. Voor en vooral na de wedstrijd Engeland-Argentinië ging het voor deze laatste toch weer over een dispuut van veertig jaar geleden. Ook in de sociale berichtgeving klonk dat door en toen moest ik denken aan de cultuur van Argentinië. Los of het juridisch terecht was of niet, maar een land met het oppervlakte van negentig keer Nederland, zou die nou niet twee van die eilandjes kunnen missen? Al het immense gebied dat Argentinië rijk is, heeft er (bijna) nooit voor kunnen zorgen dat die rijkdom de natie ten goede kwam. Even toen het vlees en andere agrarische exporten duur betaald werden op de internationale markten leek er vooruitgang. Die kwam nooit meer terug.  NU gaat het om twee verschillende Spaanstalige landen. Ook hier speelt cultuur een rol. Spanje heeft geen echte sperspelers zoals Mistie bij Argentinië, of andere sterspelers in Franse, Portugese (Ronaldo - bleef hij te lang doorspelen, wist hij niet van ophouden?) of Engel...

Technofeudalism van Yanis Varoufakis, "over wat kapitalism doodde."  Door verhalen uit de Griekse mythologie en popcultuur, van Homerus tot Mad Men* , legt Varoufakis deze revolutionaire transformatie uit: hoe ze onze geesten knecht, hoe ze de regels van de wereldwijde macht herschrijft en uiteindelijk wat er nodig is om haar omver te werpen.   Uit de bloemlezing blijkt vooral de focus op Cloud (kapitaal, kapitalisten) of zoals de econoom schrijft Cloudalisten . Grappig is natuurlijk dat dit boek op een van de cloudplatforms te koop staat waar de econoom zo zijn woede op loslaat: Amazon. Bloemlezing De dominante propaganda vandaag de dag en toen ik opgroeide, is dat winst de prijs of beloning is van iets dat kapitaal heet en dat mensen die kapitaal hebben, zoals gereedschap, grondstoffen, geld, alles wat kan worden gebruikt om verkoopbare goederen te produceren, winst maken door het in te zetten op dezelfde manier waarop een arbeider een loon verdient door zijn arbeid in te z...

Ik leerde over het werk en het leven van Ernesto Sabato toen ik kort in Argentinië woonde. Ik las zijn bekendste boek, de tunnel [] en las over zijn leven, zonder er echt lang stil te blijven staan. Echter, nu bijna veertig jaar later, kom ik zijn werk opnieuw tegen. In zekere zin door toeval, want ik heb het eerste deel van zijn boek, Sobre heroes y tumbas (SHyT), gevonden in de boekenkast en begon het te lezen. Zomaar.  Bij het lezen van de inleiding hiervan ontstond er een deja-vu-moment, waarin ik me realiseerde dat ik wist dat Sabato natuurkundige was, vele jaren gewerkt had als expert in zijn veld, en zich toen tot de literatuur ging wenden. Ik herinnerde me niet goed wat het thema van De Tunnel betrof, en besloot door te lezen. Al vrij snel kwam ik in het verhaal en het boek liet me niet meer los. Via internet zocht ik de rest van het boek. Tijdens het lezen onderstreepte ik diverse passages. Dat begint bij de inleiding waar hij schrijft dat hij het manuscript had willen we...

 Rahul Jandial schreef een boek over dromen en dat is opzienbarend gegeven het feit dat hij neurochirurg is. Waar haalt hij de tijd nog vandaan, zou je kunnen denken. Via het boek kwam ik op een ander werk over dromen van Ernest Hartmann , die dromen verbindt met emoties. Elke droom heeft een centrale emotie. Er is een verschil tussen cognitie en representatie, en dat laatste slaat op dromen, die zijn niet het werk van de cognitieve kant van de hersenen. Nog een mooie uitspraak is deze: " De hersenen zorgen voor de inhoud, de geest voor de interpretatie ."   Het boek sluit af met het inzicht waar je eigenlijk op wacht, de interpreatie van dromen en dat leidt tot een wat illusie want dat is - ook al doen Japanse wetenschappers zoals  Yukiyazu Kamitani, die onderzoek doet naar het beschrijven van dromen door hersenmetingen - niet eenvoudig. Toch zijn er vijf centrale narratives : 1. Transparante dromen. Dat zijn dromen die zo helder zijn, omdat ze aan een waakzaam proc...

 Is er zoiets als een zelf? Is een blogartikel dat niet werd geaccepteerd door het overschrijden van community-richtlijnen van gevoelige content. Het gaat over  het boek The Ego-tunnel van Metzinger. Wanneer ik begrijp wat het probleem is, zal ik de tekst aanpassen en opnieuw overleggen. Tot die tijd volgt hier een samenvatting*. The Ego Tunnel (2009) van Thomas Metzinger (filosoof en neurowetenschapper) onderzoekt bewustzijn als een geconstrueerde illusie die door de hersenen wordt gegenereerd. - Het boek combineert neurowetenschap, filosofie en fenomenologie om te verkennen hoe bewustzijn werkt en wat dit betekent voor onze perceptie van realiteit, identiteit en ethiek. Metzinger gebruikt de metafoor van de "egotunnel" om bewustzijn te beschrijven, die geen spiegel van de realiteit is, maar: de egotunnel. Dat  is een laagdimensionale projectie van de complexe fysieke realiteit om ons heen. - Het is een tunnel door de realiteit, met muren die onze ervaring beperken tot w...