Ik wist van niks
Als ik nu terugdenk aan vroeger dan komt de vraag in me op, hoe het mogelijk is geweest dat ik zo overtuigd was in zoveel dingen, terwijl ik zo weinig wist? Hier denk ik al enige tjid over na en ik denk dat ik ook een antwoord heb. Aanvankelijk dacht ik hier namelijk zeer negatief over. Het is niet iets van mij, maar je hoort en ziet dit breder. De jeugd weet van niks, of dergelijke uitspraken. Ervaring wordt onderschat hoort daar ook bij. Wij senioren. De ouderen weten het beter. Maar dat is natuurlijk niet zo. Vele ouderen zijn in plaats dat ze volwassen worden soms even onwijs als jongeren, dat lijken te zijn. Maar wat ik niet zag was wat ik nog niet goed kan omschrijven. De kennis en context van het moment, misschien. Ik denk dat wanneer ik terugdenk aan mijn werk ik opging in de sfeer van de tijd, en dat ik meedeed met wat ik aanvoelde. En dat druk ik persoonlijk uit, maar dat is wat de meeste mensen doen. Daarbinnen heb je natuurlijk grijstinten. Mensen die meer weerstand bieden ...