Over de dood schrijf je niet...
Denken over een toekomstig pensioen is ook denken over een mogelijk overlijden, iets dat zo gewoon en ongewoon is. Gewoon omdat het iedereen overkomt, ongewoon omdat niemand er over schrijft. Behalve in de literatuur alsook in de filosofie is de dood een terugkerend thema en in de religie, natuurlijk. Het leven in het hiernamaals. Wanneer ik op die laatste zin zoek, kom ik direct bij een scriptie uit (KU Leuven) uit: de evolutie van het hiernamaals. Zelf heb ik een pragmatische opvatting over de doden, en de dood. Dan is het toch wel een beetje afgelopen. Waarom zouden mensen - in de religieuze sfeer - zo vasthoudend zijn als het om de dood gaat? Dat heeft natuurlijk alles met het geloof zelf te maken, want er valt anders weinig te geloven. En met God die een soort eeuwigheid voorstelt. Maar ik denk nu vooral "economisch" over de dood. Als het gaat om pensioen dan speelt vooral een levensverwachting een belangrijke rol en economie is de enige wetenschap die met verwachtingen...