Management, Cultuur & Verandering

Natuurkunde wordt vaak als de referentie gezien in de menswetenschappen, als wetenschappelijk licht in de moeilijk te bevaren wateren van de menselijke zee (aan kennis).Dat heeft geleid dat het natuurkunde-jargon zich is gaan nestelen in de aanpalende wetenschappsgebieden. Dit idee is niet nieuw. Een Spaanse filosoof schreef het volgende artikel vlak voor de oorlog. II IMPERIALISME VAN DE FYSICA  Elke wetenschap of kennis heeft een onderwerp – wat die wetenschap weet of probeert te weten – en bovendien heeft ze een manier om te weten wat ze weet. Wiskunde heeft dus een thema – getallen en uitgebreidheid – dat verschilt van het thema van de biologie, namelijk organische verschijnselen. Maar bovendien verschilt de wiskunde van de biologie in haar manier van weten, in haar soort kennis.  Voor de wiskundige is weten, weten, het kunnen afleiden van een propositie door middel van redeneren op basis van onbetwistbaar bewijs.  Aan de andere kant is de biologie tevreden met ruwe...

Ortega y Gasset over Subrogatie. (1) Dus de noodzaak om mijn ideeën niet weerloos te laten, gecombineerd met de wens om de redacteur te compenseren voor het plezier dat het mij heeft bezorgd om hem kwaad te doen, dwingt mij om deze proloog te schrijven.  Maar als de lezer hier aankomt, zal hij zeggen dat er te veel scrupules en complicaties zijn rond het onverschillige feit of een boek wel of niet wordt gepubliceerd. Excuseer mij, lezer! Ik ben niet tevreden. Een van de dingen die de levenservaring mij heeft geleerd, is dat niets onverschillig kan lijken als je wordt geconfronteerd met een redelijk scherpzinnige visie op de werkelijkheid: alles, zelfs wat als minimaal wordt beschouwd, heeft gunstige of schadelijke gevolgen. De publicatie in het Duits van mijn geschriften is voordelig of schadelijk voor de Duitse lezer of voor mij. Tertium non datur.  En voorlopig is het schadelijk voor de auteur als de lezer hem niet kent.   Toen Goethe zei dat het geschreven woord e...

 Op zoek naar zingeving in de immensiteit. Dit boek is van de Spaanse (of Catalaanse) filosoof, Norbert Bilbeny. Het is geen eenvoudige materie, omdat het in een wetenschappelijk taalgebruik is geformuleerd. Ook een Youtube-video waar de filosoof spreekt over ethiek merk ik dezelfde moeilijkheidsgraad. En ook een bepaalde droogte. Contemplatie van het [uitgestrekte] universum geeft ons sereniteit van bewustzijn, schrijft een krant* in een interview met deze filosoof, over zijn boek: " In 1938 keken de strijdende partijen van beide zijden van de Spaanse Burgeroorlog met verbazing naar de hemel. Die was rood en oranje gekleurd, wat maar één ding kon betekenen: een grote explosie hing boven hun hoofden. Maar er gebeurde niets. Het was een poollicht dat uitzonderlijk ver naar het zuiden zichtbaar was. " Een van de concepten - de filosofie als fabriek van ... - dat mijn aandacht opving was dat van antinomie: een tegenspraak die geen paradox is .  (1) Is het universum eindig? Onein...

Mommsen was een historicus uit de negentiende eeuw ... "Duitsland, 1817–1903, Christian Matthias Theodor Mommsen was een Duitse jurist, filoloog en historicus. Hij ontving in 1902 de Nobelprijs voor Literatuur als «de grootste levende meester van de historische schrijfkunst, met name dankzij zijn monumentale werk * Geschiedenis van Rome *», na voordracht door 18 leden van de Pruisische Academie van Wetenschappen. Hij geldt als een van de grootste classicisten van de 19e eeuw" (Wikipedia).  Mommsen blijft een van de meest invloedrijke historici en klassiekers van de moderne tijd, vooral door zijn baanbrekende werk *Römische Geschichte* (*Geschiedenis van Rome*), dat de standaard werd voor de bestudering van de Romeinse Republiek. Zijn benadering combineerde juridische precisie, filologische nauwkeurigheid en een meeslepende vertelstijl , waardoor hij geschiedenis niet alleen als een opeenvolging van gebeurtenissen, maar als een levendig en begrijpelijk verhaal presenteerde. M...