De toekomst als filmscript
Ik heb altijd moeite om het einde van een film te voorspellen. Sommigen zijn daar beter in. En ik vraag me op reciproque-wijze af of die mensen ook beter met de toekomst om kunnen gaan. Of beter gezegd, beter de toekomst kunnen voorspellen? Is het ontrafelen van een film (of het verhaal van een boek) niet een soortgelijk proces als het ontdekken van de toekomst? Ik kwam op deze vergelijking omdat ik niet vaak met de toekomst bezig ben, en ook niet goed ben in het ontrafelen van de clou bij een film. Ik weet meestal nooit hoe iets af gaat lopen en geef me rustig over aan het script van de film. Ik denk te weinig tijdens het kijken. Denk ik. En als je met de toekomst bezig wilt zijn, moet je dat wel doen: denken. Gevoel is teveel gericht op het nu. Je kan moeilijk iets voelen dat nog niet plaatsgevonden heeft. Dat heeft o.a. te maken met de situatie waar je dan in (terecht)komt. Denk bijvoorbeeld aan een tropisch regenwoud. Je krijgt de illusie om een reis te gaan maken naar de...