Argentina 1985?
Toch een keer gekeken. Argentina 1985 is een redelijke eenvoudige film over een specifieke transitie in de cultuur van Argentinië. Alfonsin is net als eerste president gekozen na een periode van bijna tien jaar dictatuur en de film begint met de vraag wat er met de generaals moet gebeuren die in die periode geregeerd hebben. Videla als belangrijkste, maar ook (Viola en) Massera en Agosti.
Deze menen dat ze voor de militaire rechtbank moeten berecht worden, maar de rechtelijke macht denkt daar anders over. Het punt is dat de democratie erg fragiel is, en men het niet aandurft om die stap te zetten. Toch rolt de bal die kant op.
Ricardo Darín speelt de "fiscal" - de openbare aanklager - die de rechtszaak vanuit de staat moet leiden.
De film wandelt naar de climax waar deze Julio Strassera, de slotrede uitspreekt, die eindigt met, Nunca Más. Dat zijn niet zijn eigen woorden.
Als het verhaal klopt en de details juist zijn, dan zien we Videla in deze laatste zitting een boek te lezen, terwijl de openbare aanklager zijn rede uitspreekt. De verdediging van de generaals is unaniem en uniform dat ze deze rechtbank niet erkennen als rechtelijk orgaan die de uitspraak moet doen en het proces leidt.
Nunca más. Nooit meer.
Tot op heden lijkt dat aardig gewerkt te hebben. Er zijn wat kleine opstanden geweest, maar niet noemenswaardig.
Waarom is de film dan toch niet helemaal geloofwaardig?
Een van de argumenten die ik nog niet voorbij heb zien komen is die nogal voor de hand ligt.
Argentinië heeft een lange traditie van staatsgrepen en dictaturen die begonnen in 1930, en in zes gevallen [1930, 1943, 1955, 1962, 1966 y 1976*.] steeds weer tot hetzelfde patroon terug te voeren waren. De ene dictatuur werd opgevolgd door de andere temidden van een periode van rust en democratie. Deze laatste van waar de tweede vrouw van Perón het land tot een chaos leidde - als een va de argumenten van de generaals.
De moderne generaals bleven sindsdien in hun kazernes. Maar de cultuur van Argentinië werd nooit meer wat het eens was, tenminste dat is een van de verhalen [narratives] dat Argentinië een van de rijkste naties ter wereld was, maar ook dat was maar voor een select gezelschap, en dus nooit echt een stabiele cultuur heeft weten te bereiken. De laatste jaren lijkt er een verandering in gang gezet te zijn door Milei, maar ik heb zelf geen idee hoe dat precies gaat en of het land als een moderne staat gezien kan worden die werkt. Ik zou het niet weten en heb ook te weinig tijd om daar onderzoek naar te doen...
- Ongehoord Nederland vlucht naar Argentinië - De Speld ["De omroep lijkt nu echt niet meer te voldoen aan de wettelijke eisen om onderdeel uit te maken van het publieke omroepbestel."]
- Dat het einde van Ongehoord Nederland in zicht lijkt is terecht - Trouw
- "Ongehoord Nederland" wil een nieuwe omroep, @Van Rossem, 24-11-19, GeenStil.nl
Reacties