Management, Cultuur & Verandering

Wat is een goede samenvatting van De paradoxen van waanzin, schleber, wittgenstein en de schizofrene geest ? [Als woorden essentieel zijn in een boek, dan valt in dit boek het woord: "dubbel" op. Louis Sass, de auteur heeft het vaak over dubbel boekhouden , dat een term op twee manieren gebruikt worden, in dit geval Schizofrenie. Ik beweer niet de inhoud te begrijpen, maar was zeer geïnteresseerd in de terminologie en visies in het boek. Als ook in de samenvatting, die hier volgt.] De paradoxen van waanideeën, vooral in de context van figuren als Daniel Paul Schreber, Ludwig Wittgenstein en het begrip van de schizofrene geest, verdiepen zich in complexe kruispunten van filosofie, psychologie en psychiatrie.  1. Schrebers wanen Daniel Paul Schreber was een Duitse rechter die 'Memoirs of My Nervous Illness' schreef, waarin hij zijn ervaringen met psychische aandoeningen, en vooral zijn wanen, gedetailleerd beschreef. Zijn geval wordt vaak aangehaald in discussies over p...

Filosoof Becca Rothfeld verzet zich tegen mindfulness en ordelijkheid: „Mateloosheid hoeft niet altijd verkeerd te zijn”, NRC Handelsblad More is More* Als ik het boek van Marinoff lees dan zaten we in 2006 ook al in een tijd van (toenemende) extremen. Hij schrijft in - The Middle Way , hoe drie filosofische stromingen van Aristoteles, Boeddha en Confusius, het ABC van de filosofie, een oplossing bieden voor de tijd waarin extremen welig tieren. Aristoteles is in dit geval bekend van de gulden middenweg, en die legt Marinof uit aan de hand van geometrische patronen waaronder de Fibonacci-reeksen. De credit-card (of debet, het gaat even niet om de finance ) kan dienen om dat uit te leggen. De filosoof zocht een vierhoek dat niet extreem was, qua lengte of breedte en ook niet uniform was zoals een vierhoek en kwam uit bij een vierhoek met Fibonacci-afmetingen. Die vierhoek heeft grappige eigenschappen. De weg terug naar extremen is moeilijker en vooral qua voorbeelden. Wanneer de voorbee...

De eerste Jezuïet waarover ik leerde was Baltasar Gracian. Maar wat zijn jezuïeten nu precies? Die vraag heb ik nooit echt gesteld.  University of Detroit Jesuit High School and Academy Ad ​​Majórem Dei Glóriam. Voor de grotere glorie van God - AMDG Onze missie . Wij zijn een katholieke school in de jezuïetentraditie die zich toelegt op academische excellentie. We vormen leerlingen tot mannen voor anderen met Jezus als voorbeeld en begeleiden hen bij het creëren van een hoopvolle toekomst, alles tot meerdere eer van God. Onze visie. De toonaangevende school in Zuidoost-Michigan zijn voor jonge mannen en gezinnen die op zoek zijn naar een gemeenschap die zich inzet voor academische excellentie en de vorming van de gehele persoon (cura personalis). Ignatiaanse spiritualiteit is wat de University of Detroit Jesuit High School and Academy definieert. Sint Ignatius van Loyola, geboren als Ignatius van Loyola in 1491, was een Spaans-Baskische katholieke priester en theoloog. Hij is voora...

Welke van de twee is het voor jou, als het gaat om geluk? Wat je allemaal niet hebt. (of:) Wat je allemaal niét hebt!  Filosofen hebben hier al lang over nagedacht. In concreto Schopenhauer, die vond dat geluk te vinden is in de dingen die je bezit en niet in wat je (daarnaast) nog verlangt* . Maar waarom is dat een gedachte die niet opgenomen wordt in ons collectief onderbewuste, dus waarom wordt een filosofische waarheid niet overgenomen in de (dagelijkse) psychologie? Of het een filosofische waarheid is staat misschien ter discussie. Voor mij lijkt het een waarheid, maar er echt over nagedacht heb ik ook niet. Stel je verliest iemand en dan moet je gelukkig zijn met dat wat van deze persoon nog over is gebleven? Een paar voorbeelden verder en die waarheid blijkt op wankele fundamenten te bestaan. Zelf maakte ik me er ook schuldig aan om dit filosofische gezegde op te pakken en als ultieme waarheid te verkopen bij iemand die totaal niet tevreden was. Via via las ik van en over ee...

In deze nieuwe wereld, die soms doet denken aan de new-economy van de Fin de Siècle, kan iedereen iets nieuws opstarten. Een van de nieuwe termen die daarbij horen -zo leerde ik - is vibe coding. Dat is het bouwen van een systeem of applicatie door een Ai Agent, die voor alles zorgt. "Je hoeft er niets meer aan te doen."   Los dat er op een moment de credit op zijn die je moet betalen aan de Aigent, betekent deze nieuwe wereld naast een grote stap vooruit, ook een nieuw risico. Bijna altijd gaat de reward voor het risico uit. We zien eerst de belofte en dan de schuld. Hoe positief je ook alles kunt zien met alle vormen van AI, zie ik hier ook een groot probleem.  Er blijken her en der nog oude Cobol-programmeurs nodig te zijn voor systemen die werken, maar waar niemand nog weet hoe ze onderhouden moeten worden.  De nieuwe ethiek is dat niets meer onderhouden hoeft te worden, want de life-cycle van nieuwe software is zo kort, dat onderhoud een non-item wordt. Maar zo...

Niklas Luhmann vond ik in een zoektocht om meer over Habermas te begrijpen. Hij blijkt een duidelijke tegenstander van deze te zijn geweest en er is ook een bekend debat tussen beiden. Luhmann is systeemtheoreticus en socioloog en  Hier gaat het inleidend Niklas Luhmanns tekst Love as Passion beschrijft een dialoogarchitectuur die zich heeft ontwikkeld om intimiteiten te ondersteunen en te ontwikkelen. Dat schrijft Alexander Carmele,* in  een review over het boek. Hij schrijft  o.a: " Zonder veel overdrijving kan men zeggen dat dit verschil in iedere sociale relatie ervaren kan worden. Onpersoonlijke relaties zijn slechts onpersoonlijke relaties. Het lijkt dezelfde reden te zijn die het moeilijk, zo niet onmogelijk maakt om zeer persoonlijke relaties te condenseren met interpersoonlijke interpenetratie en de wereldsgezindheid van de partner over te nemen, en deze tot het onwaarschijnlijke te vergroten wanneer partners openstaan voor seksuele relaties met andere mensen....