Ode aan "onze" Bijbel
Dat moet niet makkelijk voor die andere lezers van andere religieuze boeken, maar - zeg maar "onze", in onze christelijk cultuur, onze bijbel is het meest gelezen boek. (Gelezen, verkocht, gepubliceerd, ... wat het precies is?)
Al fantaserend kan ik daar wel een verklaring voor geven. Het boek was er ver voor dat andere boek uit die religie waarin ook een profeet voorkomt, ik kan even niet op zijn naam komen, en daar zat toch 600 jaar verschil tussen. De bijbel was er gewoon als eerste.
Dat moet ook al niet makkelijk geweest zijn. Zou het daarom niet zo zijn dat mensen uit die zeg maar tweede religie, zichzelf op achterstand zien staan en dat nu - dan moet het maar kwaadschiks - het religieuze leiderschap in de wereld willen overnemen?
Wat die bijbel zo mooi maakt, zeg ik zonder het boek inhoudelijk echt te kennen, verder dan de cliché beelden als de zondvloed, Genesis, de boom de kennis, Adam en Eva, het paradijs, ... wat dat boek zo mooi maakt is dat het bestaat uit twee delen.
Dat schrijf ik met kennis van een ander boek dat uit twee delen staat - en dat boek staat ergens in de top dertig meen ik van diezelfde lijst, en in dat tweede boek gaat de held wederom op reis door de wereld, maar weet niet dat de mensen hem dan al kennen want die hebben het eerste boek gelezen. Dat is een prachtige vondst natuurlijk.
Eerst is er het oude testament, en dat komt en eeuwen later een nieuw testament. Het concept, testament, mag er natuurlijk ook zijn.
Er is geen boek dat zich kan meten aan de Bijbel.
Helemaal klopt dit argument natuurlijk ook niet, want elke Bijbel bevat wel haar eigen vertaling. Zo zijn er nog duizenden versies van de boek, en welke is dan de echte?
Vooralsnog blijft de Bijbel de enige echte religieuze best-seller. Er kan er maar één op de eerste plaats staan.
Reacties