Ik wist van niks

Als ik nu terugdenk aan vroeger dan komt de vraag in me op, hoe het mogelijk is geweest dat ik zo overtuigd was in zoveel dingen, terwijl ik zo weinig wist?

Hier denk ik al enige tjid over na en ik denk dat ik ook een antwoord heb. Aanvankelijk dacht ik hier namelijk zeer negatief over. Het is niet iets van mij, maar je hoort en ziet dit breder. De jeugd weet van niks, of dergelijke uitspraken. Ervaring wordt onderschat hoort daar ook bij. Wij senioren. De ouderen weten het beter.

Maar dat is natuurlijk niet zo. Vele ouderen zijn in plaats dat ze volwassen worden soms even onwijs als jongeren, dat lijken te zijn.

Maar wat ik niet zag was wat ik nog niet goed kan omschrijven. De kennis en context van het moment, misschien. Ik denk dat wanneer ik terugdenk aan mijn werk ik opging in de sfeer van de tijd, en dat ik meedeed met wat ik aanvoelde. En dat druk ik persoonlijk uit, maar dat is wat de meeste mensen doen. Daarbinnen heb je natuurlijk grijstinten. Mensen die meer weerstand bieden of minder, en dingen echt anders zien, maar ook zonder al te veel kennis kan je meegaan met een beweging die je op dat moment totaal nog niet begrijpt. Of dat je zoals ik nu, later pas denkt, "maar ik wist van niks."

Dit is niet in de slechte zin, maar gewoon, "wat wist ik toen van het leven."

Maar hoeveel moet je weten om te kunnen leven? 

Ik wist van niks, is geen precies passende titel. Ik wist van niks, gaat meestal over de schuldvraag. Ik wist het niet.

...
Er bestaat een zogenaamd Dunning-Kruger-effect, dat aangeeft hoe minder iemand weet, hoe meer deze overtuigd kan zijn.
Een voorbeeld daarvan is dat huiseigenaren zelf gaan klussen en denken dat ze dat goed doen, of beter dan anderen, of zelfs een professional kunnen emuleren. Dat is natuurlijk niet zo, en vaak kost een eigen renovatie meer geld over leidt zelfs tot hogere risico's.

In een hoofdstuk hierover (DK) vond ik deze passages:

• Tot nu toe in de argumentatie dat mensen niet noodzakelijkerwijs de omvang van hun onwetendheid kennen.
  
• Hoewel hoogpresterende studenten in een psychologiecursus nauwkeuriger werden in het voorspellen van hun toetsscores van de ene toets naar de andere, bleven laagpresterende studenten hardnekkig optimistisch over hoe goed ze de volgende toets zouden maken.
  
• Kan dat verschillende zelfbeeld leiden tot een kettingreactie van psychologische gebeurtenissen die mannen en vrouwen op verschillende carrièrepaden doen belanden?

Bekend is ook - al weet ik de referentie niet te vinden - dat vrouwen minder snel werk zullen oppakken waarvan ze niet zeker zijn dat ze het (aan)kunnen, terwijl mannen daar minder moeite mee hebben. Op de vraag of ze dat kunnen zeggen mannen vaker (dan vrouwen), ja hoor, kom maar op, dat doe ik wel.

Dat is misschien niet hetzelfde maar heeft hier wel raaklijnen mee, dunkt me.

Dat doet me gelijk denken aan "Feitenkennis, 10 redenen waarom we een verkeerd beeld van de wereld hebben. En waarom het beter gaat dan je denkt." Dat is ook weer een ander onderwerp.

...

--

* - CHAPTER FIVE - The Dunning–Kruger Effect: On Being Ignorant of One’s Own Ignorance (https://rcgd.isr.umich.edu/wp-content/uploads/2018/09/DKE11advance.pdf)