Management, Cultuur & Verandering

Kunst en architectuur is alom zichtbaar, ook in het Spanje van nu. Maar dit gaat over de vorige eeuw, een filosoof die de wereld van die tijd probeert te begrijpen, en in de actualiteit zie je een verrassend gelijksoortig verhaal.  I - Zonder titel Ik ben een Spaanse man, dat wil zeggen een man zonder verbeeldingskracht. Wees niet boos, noem mij niet onpatriottisch. Ze kwamen allemaal hetzelfde zeggen.  Spaanse kunst, zegt Alcántara, zegt Cossío, is realistisch. Het Spaanse denken, zegt Menéndez Pelayo, zegt Unamuno, is realistisch. De Spaanse poëzie, het traditionele epos, zegt Menéndez Pidal, houdt zich meer dan enig ander aan de historische realiteit.  Volgens Costa waren de Spaanse politieke denkers realisten . Wat moet ik, discipel van deze flagrante landgenoten, anders doen dan een grens trekken en de som maken? Ik ben een Spaanse man die houdt van dingen in hun natuurlijke zuiverheid, die ze graag ontvangt zoals ze, duidelijk, 's middags uitgesneden zijn,...

Ja, ik heb wel spijt. Gehad of nog. En ik besef dat het een van de lagere emoties is in het gevoelspalet van de mens, overkomt het me toch ook. En volgens mij is daar niks mis mee. Op zich. Het gaat in mijn geval om Nederlands-Indië. Ik heb daar met mijn moeder bijna nooit over gesproken en mijn verdediging is dat zij dat nooit aangewakkerd heeft of zelfs op afstand heeft gehouden. Er kwamen wel losse gedachte en uitingen over "Indië," maar het werd nooit een thema. Er stond ook niets dat aan die tijd herinnerde. Behalve natuurlijk het schilderij van mijn vader. Een dubbel-waardig product uit het land. Mijn vader was er ook geboren, drie jaar voor mijn moeder en hij schilderde een typisch Indisch landschap.  Het hing altijd bij ons thuis. Eerst in het grote huis, later in het appartement van mijn moeder. Maar dat was mijn vader. niet Indië. Indië-gangers zoals ik die gekend heb waren meestal schaars over het uit de doeken doen van hun verleden. En wat ook speelde is de emotie...

Greed is een van de vroege stomme films in Hollywood waar David Thompson aan refereert wanneer hij the whole equation beschrijft; hoe hollywood werkt. Frank Norris is de schrijver van het boek  McTeague (1899) waar het verhaal op gebaseerd is [iets wat een duidelijk patroon vormt bij Hollywood, van boek komt film] en Stroheim [een uit Zweden geemigreerde ...] is de producent. Het verhaal. Het verhaal is redelijk rechttoe-rechtaan:  " McTeague is een tandarts met beperkte intelligentie, afkomstig uit een arme mijnwerkersfamilie. Hij heeft een tandartspraktijk geopend op Polk Street in San Francisco (zijn voornaam wordt nooit genoemd; andere personages noemen hem simpelweg "Mac"). Zijn beste vriend, Marcus Schouler, brengt zijn nichtje Trina Sieppe – op wie hij zelf verliefd is – naar McTeague voor een tandheelkundige behandeling. McTeague wordt helemaal verliefd op Trina terwijl hij aan haar tanden werkt, en Marcus trekt zich vrijwillig terug. McTeague slaagt erin Trina ...