Madonna (in Detroit, Michigan)

 

Niet eerder het idee gehad om biografische gegevens van deze zangers op te graven, maar toen kwam het er toch opeens van.

Op wikipedia staat een samenvatting van het boek, Like an Icon:

• De biografie is verdeeld in drie delen. Het eerste deel wordt "doop" genoemd en vertelt over de geboorte van Madonna in Detroit, Michigan, haar vroege jeugd, haar tijd in New York en haar dansdiploma. Het praat ook in detail over de release van haar eerste drie studioalbums - Madonna, zoals een maagd en true blauw - haar huwelijk met acteur Sean Penn, en ook haar uitstapje naar films. Het middelste deel, genaamd "Confession", begint vanaf het moment van een gebedstijdperk waar Madonna een wereldwijde superster is geworden. Het gaat verder tot de release van het erotische salontafelboek genaamd Sex, en de daaropvolgende commerciële teleurstellingen waarmee ze geconfronteerd werd. Het derde deel wordt "Absolution" genoemd en begint met Madonna die haar dochter Lourdes bevalt. Het gaat verder met de release van Ray of Light (1998) en de daaropvolgende vier studioalbums, haar wereldwijde concertreizen, haar huwelijk met Guy Ritchie en controverses rond haar adoptie vanuit Malawi. Het eindigt met de release van Madonna's album uit 2008, Hard Candy, en de zanger die de leeftijd van vijftig bereikt (https://en.wikipedia.org/wiki/Madonna:_Like_an_Icon).

Lourdes als dochter... Wow, dat detail heb ik gemist in mijn nichewereld. Lourdes. Hier ken ik een vrouw die inderdaad Lourdes heet, maar wanneer je zelf Madonna bent, om dan je dochter deze naam te geven, dan moet dat toch wel diep religieuze betekenis hebben.

Of niet. 

Ik vroeg aan een Ai bot of het klopt dat religie in de VS toch een grotere rol lijkt te spelen dan in Europa, zeker vergelijkend met Nederland. Het antwoord daarop was:

Religie speelt inderdaad een belangrijke rol in de Amerikaanse samenleving, ook in Michigan, en het manifesteert zich vaak op manieren die meer uitgesproken kunnen zijn dan in veel Europese landen. Er zijn hier verschillende redenen voor:

• Historische en culturele factoren: de Verenigde Staten werden opgericht door mensen die vaak sterke religieuze overtuigingen hadden, en deze overtuigingen zijn verweven in het weefsel van de Amerikaanse cultuur en de samenleving. Veel vroege kolonisten, waaronder die in Michigan, werden gemotiveerd door religieuze vrijheid en de wens om hun geloof openlijk te oefenen.
• Diversiteit van religieuze tradities: de VS is de thuisbasis van een breed scala aan religieuze tradities, waaronder het christendom, het jodendom, de islam, het hindoeïsme, het boeddhisme en vele anderen. Deze diversiteit kan religie zichtbaarder en invloedrijker maken in het openbare leven.
• Institutional Influence: Religieuze instituties, zoals kerken, synagogues, moskeen, en tempels, spelen vaak een belangrjke rol in community life, providing social services, education, en moral guidance. In Michigan zijn bijvoorbeeld veel ziekenhuizen, scholen en sociale dienstorganisaties aangesloten bij religieuze groepen.
• Politiek en sociaal activisme: religie beïnvloedt vaak politieke en sociale kwesties in de VS, veel Amerikanen putten uit hun religieuze overtuigingen om hun opvattingen over onderwerpen als abortus, het homohuwelijk, immigratie en sociale rechtvaardigheid vorm te geven. Dit kan leiden tot meer zichtbare en vocale religieuze betrokkenheid bij het publieke discours.
• Gemeenschap en identiteit: voor veel Amerikanen is religieuze aansluiting een belangrijk aspect van persoonlijke en gemeenschapsidentiteit. Religieuze feestdagen, tradities en praktijken worden vaak veel gevierd en kunnen het ritme van het dagelijkse leven vormgeven.
• Onderwijs: veel onderwijsinstellingen in de VS, waaronder universiteiten en scholen, hebben religieuze relaties of zijn opgericht door religieuze groepen. Deze instellingen weerspiegelen vaak de waarden en leringen van hun oprichtingstradities.

Veel Europese landen hebben daarentegen een meer seculiere publieke sfeer, met een sterkere scheiding tussen kerk en staat. Dit is vaak het gevolg van historische factoren, zoals de verlichting, de Franse revolutie en de ontwikkeling van seculiere rechtsstelsels. Het is echter belangrijk op te merken dat religieuze overtuigingen en praktijken nog steeds een rol spelen in veel Europese samenlevingen, zij het vaak op meer private of persoonlijke manieren.

Hier zijn een paar specifieke voorbeelden met betrekking tot Michigan:

• Katholieke invloed: Michigan heeft een belangrijke katholieke bevolking, met name in het Detroit -gebied. Het aartsbisdom van Detroit is een van de grootste in de VS en heeft een sterke invloed op onderwijs, gezondheidszorg en sociale diensten.
• Protestantse tradities: verschillende protestantse denominaties, waaronder Lutheran, Methodist en Baptist, hebben een lange geschiedenis in Michigan en blijven invloedrijk in veel gemeenschappen.
• Interfaith -dialoog: Michigan is ook de thuisbasis van een divers scala aan religieuze gemeenschappen, waaronder moslim-, joodse, hindoe- en boeddhistische groepen. Interfaith -dialoog en samenwerking komen vaak voor, wat de toewijding van de staat voor religieus pluralisme weerspiegelt.
• Religieuze instellingen: veel universiteiten en hogescholen in Michigan, zoals de Universiteit van Detroit Mercy, hebben religieuze voorkeuren die hun missies en waarden vormen (Mistral).

Maar dan terug naar het verhaal (een biografie) van Madonna.

Daarin speelt Evita de musical een belangrijke rol. Maar het verhaal begint zo (samenvatting):

• De Italiaanse wortels van Madonna dateren uit de 19e eeuw in de provincie Abruzzi van Pacentro.
• Hoewel half Franse Canadese Madonna het meest lijkt te identificeren met de andere helft van haar Italiaanse erfgoed. Haar vaderlijke overgrootvader Nicola Pietro Ciccone trouwde in 1867 met Anna Maria Mancini. Madonna Fortin Ciccone is bevallen op 16 augustus 1958 aan haar eerste dochter Madonna Louise. Ze zou de komende drie jaar nog drie kinderen bevallen Paula Christopher en Melanie. "Ze werd vanaf het begin verwend", herinnert haar broer Christopher zich.  Van jongs af aan vond Madonna het niet leuk dat iemand haar beter werd en - geen verrassing - ook haatte om te horen wat ze moeten doen en hoe ze zich zelfs door haar ouders moeten gedragen. 
• Madonna's oudere broer Martin herinnert zich haar als een rusteloos onstuimig kind.  De moeder van Madonna stierf aan borstkanker in slechts dertig jaar oud. Madonna was vijf toen haar moeder werd gediagnosticeerd met borstkanker. Haar moeder werd gemakkelijk moe en kon het huishoudelijk werk niet bijhouden die ze eerder met zoveel ijver had gehandhaafd. Madonna heeft zich herinnerd dat haar moeder 's middags uitgeput op de bank zat.  Madonna was slechts vijf toen haar moeder stierf op 1 december 1963 en de impact die dit verlies op haar had, is vrijwel zeker onmetelijk. Ze verloor haar moeder op een moment dat ze als jong meisje haar persoonlijkheid haar idealen vormde. Als het oudste meisje was ze blij om de moederlijke rol op zich te nemen met haar broers en zussen. Madonna en haar broers en zussen rebelleerden tegen iedereen die ogenschijnlijk het huis binnengebracht om de plaats van hun geliefde moeder in te nemen. Als het betekende dat ze andere vrouwen uit het leven van haar vader kon houden (en hem voor zichzelf hebben) zou Madonna voor zichzelf moeten blijven omdat ze al op jonge leeftijd vreesde.

Specifiek over Detroit:

Tijdens het diner spraken Madonna en de president [Carlos Menem] over hun leven en carrières en zoals Madonna later 'onze passies' herinnerde. Ze spraken over muziekpolitiek mystiek en reïncarnatie. Het moet moeilijk zijn geweest voor Madonna om in het reine te komen met haar omstandigheden met hoe ver ze uit haar worstelende dagen was gekomen als een Detroit -zanger met een New Yorkse band genaamd The Breakfast Club. Misschien zou het voor sommige waarnemers moeilijk zijn geweest om deze vrouw te verzoenen die een dergelijke flare leek te bezitten voor diplomatie met degene die toen ze eindelijk beroemd werd, vaak werd gezien als een temperamentvolle en seks-uitgehongerde popster. Nu was ze de perfecte combinatie van seksualiteit en hersenen. Maar natuurlijk was ze altijd precies dat geweest.

Van alle jongens was Silvio de meest agressieve de meest intelligente en het meest vastberaden om zijn eigen niche in het leven te snijden; Hij was het enige kind dat afstudeerde van de universiteit met een diploma. Na het afstuderen ontmoette Silvio elkaar en werd hij verliefd op een prachtige Franse Canadese vrouw uit Bay City Michigan met de ongewone naam van Madonna Fortin. Hoewel verloofd met een andere man op het moment dat Madonna werd aangetrokken door Silvio's sterke charisma en het donker goed uitziet en al snel accepteerde ze zijn huwelijksvoorstel. Ze trouwden in 1955 in de Visitation Church van Bay City. Nadat hij zich in een klein bakstenen huis had gevestigd in 443 Thors Street in Pontiac Michigan-vijfentwintig mijl ten noordwesten van Detroit-nam Tony een baan aan als ingenieur bij Chrysler Automotive Corporation.

"Toen ik een klein meisje was, wenste ik dat ik zwart was", zei ze. "Ik woonde in Pontiac Michigan ongeveer vijfentwintig mijl ten noordwesten van Detroit. Al mijn vrienden waren zwart en alle muziek waarnaar ik luisterde was zwart. Ik was ongelooflijk jaloers op al mijn zwarte vriendinnen omdat ze vlechten in hun haar konden hebben die overal uit staken.

•  So I would go though this incredible ordeal of putting wire in my hair and braiding it so that I could make my hair stick up.”

Toen Madonna ongeveer tien was, verhuisde het gezin naar 2036 Oklahoma Street in Rochester Hills Michigan, een welvarende gemeenschap, niet ver van de exclusieve buitenwijk van Detroit van Bloomfield Hills. Het was toen dat ze begon te denken dat ze ooit een non zou willen worden. "Ik wilde een vrome manier van leven", vertelde ze de auteur in 1983. "Maar ik stond op gespannen voet met het hele ding. Hoe meer het me afsloeg, hoe meer ik het wilde alsof ik probeerde iets te veroveren. Ik denk dat de kerk me echt verpestte.

•  It made me competitive. It made me afraid to fail. It caused all kinds of problems some I probably don’t even know about. I’m actually afraid to go into hypnotherapy for fear of what I will learn about my Catholic upbringing!”

Of het nu allemaal waar is of niet - en met de altijd fantasierijke Madonna kan je nooit echt zeker zijn - het verhaal of de legende van Madonna's aankomst in New York City op die ochtend in juli 1978 is een goede. Intent op haar gemakkelijk verkwaalbare beeld als een moderne Assepoester die ze zich vaak heeft herinnerd dat ze zich in Detroit Metropolitan Airport had verlaten-haar eerste vlucht-en aankomen in de stad met niets anders dan vijfendertig dollar in haar zak een winterjas op haar rug een plugzak vol balletpakketten over haar schouder geslagen. . . en een vastberadenheid om iets belangrijks te doen met haar leven om te slagen. "Tien zomers geleden" kondigde ze in 1988 aan tot een juichende menigte bij de première van haar film Who's That Girl? "Ik maakte mijn eerste reis naar New York. Mijn eerste vliegtuigrit mijn eerste taxirit. Ik wist niet waar ik heen ging. Ik kende geen ziel. En ik zei tegen de taxi -chauffeur om me te laten afzetten in het midden van alles, dus hij zette me af op Times Square. Ik was volledig onder de indruk."

Toen Lewicki de envelop opende, vond hij Madonna's cv twee 3x5-kleurenfoto's een zwart-wit 8x10 en een handgeschreven brief van drie pagina's die hij nog steeds koestert. Madonna die begon met te vermelden dat ze gewoon 'terug uit Europa was teruggekeerd', schreef verder: 'Ik ben geboren en getogen in Detroit Michigan, waar ik mijn carrière begon in petulance en vroegrijpheid. Toen ik vijftien was, begon ik balletlessen regelmatig te luisteren naar barokmuziek en langzaam maar zeker was een grote nakte van mijn klasgenoten en de middelbare school in algemene klasse.'

"Cherish" was een bijzondere triomf voor het partnerschap Madonna/Patrick Leonard. Een heerlijke boete van radio-klaar proporties Het nummer had het allemaal-sterk positief opmerkelijk disfunctie-vrije teksten over Love a Memorable Singalong vocale melodie en een strak punchy ritme arrangement. Het blijft gewoon een van de beste nummers die Madonna ooit heeft geschreven; Zoet en gelukkig maar geenszins oubollig, het is een perfect geconstrueerd popnummer dat Madonna prachtig en met onmiskenbaar brutale charme heeft geleverd. Inderdaad, als "koestering" in de jaren zestig was uitgebracht, zou het waarschijnlijk zijn voortgekomen uit Detroit's Motown of het New York Songwriting Mekka The Brill Building beide bronnen voor enkele van de meest duurzame klassiekers van de popmuziek.

Haar fans kon het echter niet echt schelen wat WENT met Madonna achter de schermen zolang ze aan hen op het podium leverde. Echt het mooiste deel van de waarheid of durf is de concertbeelden van de 'Blonde Ambition' -tour. De dansers zijn de muziek en natuurlijk Madonna. . . ze zijn allemaal visueel betoverend. Terwijl ze haar een verwondering ziet op haar niveau van toewijding aan haar act en haar publiek. Zeker weinig entertainers werken zo hard als Madonna om een ​​menigte te plezieren. Weinigen hebben zelfs een vermoeden van Madonna's uitgebreide verbeelding en visie. Ook in de video toen Madonna haar vader Tony in Detroit op het podium bracht, zodat haar publiek "Happy Birthday" kon zingen, was het een echt ontroerend moment. Dochter bracht Hulde aan de vader door letterlijk voor haar fans voor haar fans te buigen en alleen degenen die het dichtst bij haar en haar familie stonden, zagen de echte betekenis van het gebaar. "Ze zei:" Ik hou van je papa. Ik wil dat je me accepteert. Kijk naar al deze mensen. Kijk hoe ze van me houden ", zegt Nikki Harris die destijds op het podium stond met Madonna als een van haar twee zangers." Het was een echt moment. "

De dag na de geboorte van Rocco zette Tony Ciccone zijn zware arbeid voort op de structuur van de Ciccone -wijngaarden en wijnmakerij een wijngaard die een maand later voor het publiek zou openen op een heuvel tussen de Grand Traverse Bay Resort Town of Sutton Bay en de heuvels van het schiereiland Leelanau. Tony richtte zijn wijnmakerij op in 1994 nadat hij zich terugtrok uit zijn baan als natuurkundige en ingenieur bij General Dynamics in Detroit. Het is gewijd aan zijn ouders Gaetano en Michelina die drie jaar voordat hij werd geboren van Pacentro Italië naar de Verenigde Staten naar de Verenigde Staten emigreerden. De Ciccone Vineyards is een gezamenlijk project geweest voor Tony en zijn vrouw Joan, de stiefmoeder met wie Madonna nooit als jongere kan opschieten, maar aan wie ze nu is-drieëndertig jaar later-vrij dichtbij.

Terwijl Madonna dicht bij Christopher is, blijft ze vervreemd van twee andere broers. Martin is een herstellende alcoholist die een aanzienlijke instabiliteit heeft geleden in zijn leven en carrière. Hij heeft gewerkt als discjockey in de regio Detroit en is ook werkzaam als bouwaannemer. In de vroege jaren negentig tijdens Madonna's 'Blonde Ambition' tour had Martin een goed gepubliceerde tegenslag in zijn herstel slechts een dag nadat hij was vrijgelaten uit een revalidatiecentrum (betaald door zijn beroemde zus). Misschien enigszins oneerlijk wordt hij gezien in de waarheid van zijn zus of durven video blijkbaar onsamenhangend en onverantwoordelijk en ofwel te dronken of te gedesoriënteerd om haar concert bij te wonen en haar daarna te bezoeken. De manier waarop de scènes zijn ingelijst, is alsof Madonna in de steek wordt gelaten door zijn gedrag - waardoor ze het slachtoffer wordt in tegenstelling tot het meer sympathieke idee dat de onrustige zwaar onderzochte Martin het slachtoffer kan zijn van de beroemdheid van Madonna. Na zijn derde arrestatie voor rijden onder invloed en een waarschuwing van de rechter dat hij gevangen kon worden gezet, verloor Madonna geduld met Martin. In 1994 vertelde hij een Amerikaanse krant: "Madonna zal geen vinger tillen om me te helpen." De twee zijn sinds die tijd niet bijzonder dichtbij geweest. "Dit is niet de zus waarmee ik ben opgegroeid die me moeder heeft die zo vol mededogen was", zegt hij. "Ik denk dat roem mensen echt verandert." (In december 2000 was Martin een patiënt in het Chabad Rehabilitation Center in Los Angeles die werd behandeld voor een verslaving.)

En algemeen, Michigan:

Natuurlijk houdt geen enkel kind ervan om regels opgelegd te krijgen, maar herhaaldelijk merkten mensen uit Madonna's verleden op dat ze als kind bijzonder rebels was. Ze heeft het zelf vaak over de opstandige persoonlijkheid die ze al van jongs af aan bezat. Ze begon met een eigenzinnige houding en bleef openhartig over mensen en zaken die haar tegen de haren instreken – zelfs over goedbedoelende kinderen. Een van Madonna's vroegste herinneringen is bijvoorbeeld dat ze in de voortuin van haar ouders in Michigan zat en door haar vader werd gestraft vanwege een jeugdige misstap. Een buurmeisje van twee, dat vriendschap wilde sluiten met het schattige meisje, waggelde naar Madonna toe en gaf haar een paardenbloem die ze had geplukt. Madonna's reactie was om op te staan, haar gezicht naar het kind te richten en haar vervolgens op de grond te duwen. "Mijn eerste instinct", zei Madonna jaren later, "was om uit te halen naar iemand die hulpelozer was dan ik. Ik zag in haar onschuldige ogen de kans om wraak te nemen op de autoriteit." Het feit dat de jonge bezoeker haar een paardenbloem aanbood, hielp haar blijkbaar niet. De volwassen Madonna zou later uitleggen dat ze een hekel had aan paardenbloemen omdat "het onkruid is dat welig tiert en ik houd van dingen die gecultiveerd zijn."

...

Russell Long, nu vrachtwagenchauffeur bij United Parcel Service, woont nog steeds in Michigan en is getrouwd en heeft kinderen. "Ik vraag me af of hij nog steeds van me houdt", mijmerde Madonna ooit. Toen, alsof ze tot bezinning kwam, beantwoordde ze haar eigen vraag. "Oh, natuurlijk doet hij dat!"

Christopher Flynn was ook de eerste homoseksuele man met wie Madonna een hechte band kreeg. Hoewel ze nog minderjarig was, stond hij haar toe hem te vergezellen naar homobars en -clubs. Daar begon haar opleiding zich uit te breiden tot buiten de klassieke muziek, kunst en beeldhouwkunst. Met Flynn als haar gids naar de meer provocerende aspecten van het nachtleven in Michigan leerde Madonna in korte tijd veel over erotiek en, zoals ze het later zelf zei, "het verleggen van grenzen tot het punt waarop het schreeuwt: 'stop!'". Het was veel meer een opleiding dan ze ooit thuis of op school had kunnen krijgen. Dankzij haar volledig ongeremde manier van expressie via dans won Madonna menigten homoseksuele mannen voor zich met haar campy, sexy en energieke bewegingen. Haar dankbare "fans" vulden haar met een gevoel van zelfvertrouwen en energie, waardoor ze er echt van overtuigd raakte dat haar aspiraties om danseres te worden niet onterecht waren.

Tegen de tijd dat de zeventienjarige Madonna in 1976 afstudeerde aan Rochester Adams High School – een half semester eerder vanwege haar uitzonderlijke studie – was Christopher Flynn dansdocent geworden aan de Universiteit van Michigan. Omdat hij zijn jonge protegé mee wilde nemen naar de nieuwe school, stemde hij ermee in met Madonna's decaan Nancy Ryan Mitchell dat ze auditie moest doen voor een beurs. Ze diende een aanvraag in, kreeg die en zo schreef Madonna zich in het najaar van 1976 in aan de Universiteit van Michigan in Ann Arbor.

Toen ze zich inschreef aan de Universiteit van Michigan, begon Madonna Louise Ciccone, de middelste dochter van een streng katholiek gezin, aan haar metamorfose tot de vrijgevochten kunstenares "Madonna".

"Ik denk dat mijn eerste indruk van haar een combinatie van fascinatie en intimidatie was", zegt Whitley Setrakian, een jonge en ambitieuze choreograaf die Madonna's eerste kamergenoot werd in de Stockwell Hall van de Universiteit van Michigan en later in de University Towers. Ze was prachtig. Welbespraakt. Heel erg dun. Haar haar was op een vreemde manier afgeknipt, met kleine stukjes die aan de zijkanten uitstaken. Ze droeg veel zware, donkere eyeliner en interessante kleding: baggy T-shirts en strakke broeken. Ze was verrassend briljant met een snelle, scherpe geest. Ze was heel spontaan, gedreven en onverschrokken. Ze had de gave om een ​​kamer te bezitten als ze er binnenkwam. Ik heb nog nooit iemand zoals zij ontmoet. Ook," voegt ze lachend toe, "waren haar front extensions [een danstechniek] heel hoog, wat in die tijd veel betekende. Ze was een goede danseres met een sterke techniek. Ze nam risico's. Ze was onervaren, maar dat waren we toen allemaal. Maar als een danseres veel aandacht kreeg en zij niet, maakte dat haar boos en dan praatte ze er met me over. 'Wat heeft zij dat ik niet heb?', vroeg ze. Ze vond het onrechtvaardig dat iemand meer erkenning kreeg dan zij. Het maakte haar gek dat anderen net zo goed of beter waren, alsof er een wilde race naar de finish was."

Tijdens haar anderhalf jaar aan de Universiteit van Michigan haalde Madonna goede cijfers; ze was tevreden met haar werk. Maar het idee om af te studeren werd al snel minder belangrijk voor haar dan het idee om eindelijk haar danscarrière te beginnen. Ze had vijf jaar lang intensief dans gestudeerd en de reacties op haar werk waren positief. Nu ze zover was gekomen als de universiteit haar kon brengen, verlangde ze ernaar om verder te gaan. Christopher Flynns enthousiaste aanmoediging, samen met de bewondering van haar vrienden en huisgenoten, bevestigden haar innerlijke stem – die haar ervan verzekerde dat ze iets bijzonders en unieks te bieden had. Toen ze aanvoelde dat het tijd was om verder te gaan Ze zag geen reden om tijd te verspillen aan het afronden van haar formele studie. Whitley Setrakian herinnert zich dat Madonna "betere dingen voor zichzelf zag als ze snel verder ging, zonder ook maar een blik achterom te werpen. Ze wilde danseres worden. Ze wilde naar New York en in een goed gezelschap terechtkomen", herinnert ze zich. "Het was tijd. Ze heeft nooit gezegd dat ze een cultureel icoon wilde worden of zoiets. Ze wilde gewoon dansen."

Nicht Gina Magnetti herinnert zich: "Als Tony het over dat bezoek heeft, krijgt hij nog steeds tranen in zijn ogen. Ik weet dat hij er kapot van was. Hij heeft de reis ingekort, weet ik nog. Hij zei: 'Ze is zo slim, waarom doet ze dit? Ik snap het niet.' Hij smeekte haar om met hem mee terug te gaan naar Michigan en zei dat hij nooit meer ruzie met haar zou maken, dat hij haar haar zin zou geven als ze gewoon met hem mee terug zou gaan. 'Als je wilt dat ik mijn zin krijg, laat me het dan op mijn manier doen', zei ze tegen hem. Hij probeerde haar geld te geven voordat hij vertrok. Ze wilde het niet aannemen. Dat ze zijn hulp weigerde, leek hem op de een of andere manier te straffen.

"Ze luistert nooit naar me", zei Tony toen hij terug was in Michigan. "Nee, ze wil leven als een arme stakker. Ze wil zichzelf uithongeren zodat ze danseres kan worden. Een danseres!" Hij was altijd verbaasd dat Madonna danseres wilde worden en zei dat daar geen toekomst in zat."

"Meer" was iets waar Madonna altijd al "meer" van wilde en het leek erop dat ze zich begon af te vragen of zingen niet de manier was om dat te krijgen. Producer Steve Bray, die Madonna in Michigan had gekend en haar rond die tijd weer in Manhattan had ontmoet, herinnert zich: "Met de Breakfast Club vond ze haar inspiratiebron, het beste medium voor haar drive als rockartiest. Ze speelde gitaar en was frontvrouw van de band. Ik had altijd gedacht dat ze een geweldige carrière als slaggitarist had kunnen hebben. Ze danste op de tafels en maakte dingen kapot om zich heen. Ze goot champagne over zichzelf heen. Ze was gewoon een fantastisch wild kind."

...

Kort nadat ze de synagoge/studio/woonkamer van de Gilroys had verlaten, ging Madonna een partnerschap aan met haar vriend uit Michigan, drummer Steve Bray. De twee hadden elkaar in 1976 ontmoet aan de Universiteit van Michigan; Bray was destijds ober in de Blue Frogge-club aan Church Street in Ann Arbor, waar veel studenten van de universiteit kwamen. Hij was ook drummer voor een R&B-band en Madonna zegt over de knappe Afro-Amerikaan Bray: "De eerste man die ik ooit een drankje [een gin-tonic] liet kopen. Hij was onweerstaanbaar knap." Nadat hij een relatie met haar had, stond Bray Madonna toe om met hem door Michigan te reizen, waar hij en zijn band in kleine clubs optraden. Toen de romance eindigde, bleven ze vrienden. Bray verhuisde vervolgens naar New York. (In de jaren die volgden, zou Steve Bray veel van Madonna's grootste hits co-schrijven en produceren, waaronder "Express Yourself", "True Blue", "Into the Groove", "Papa Don't Preach" en "Causing a Commotion".)

Toen Rocco ziekelijk en te vroeg geboren werd, was het Tony die vanuit zijn wijngaard in Noord-Michigan telefonisch voorstelde dat zijn dochter een priester zou roepen om de laatste sacramenten toe te dienen. Hoewel Madonna ambivalent staat tegenover dergelijke sacramenten, getuigt het van haar respect voor haar traditionele Italiaans-Amerikaanse vader dat ze zelfs maar overwoog om de laatste sacramenten toe te dienen aan de kleine Rocco. Toevallig bleek zo'n sacrament niet nodig. Toen werd vastgesteld dat de baby het goed zou maken, stortten Tony en zijn vrouw Joan zich huilend in elkaars armen – en toostten vervolgens met een goede wijn op Tony's achtste kleinkind, de nieuwe telg in de familie. "Soms denk ik dat ik een betere grootvader ben dan ik waarschijnlijk als vader was", zegt hij nu. "Maar laten we eerlijk zijn, Madonna was een speciaal geval", voegt hij eraan toe. "Ik denk dat iedereen sympathie zou hebben voor de vader die Madonna moest opvoeden."

"Het is ons leven samen", zegt hij trots over de wijnmakerij, een van de vijfentwintig in de staat Michigan, "dat van mij en mijn vrouw. We hebben hier Pinot Grigio Dolcetto, Cabernet Franc en Chardonnay aangeplant. Ik denk dat het mij en Joan zelfs op deze hoge leeftijd nog dicht bij elkaar houdt", zegt hij over de wijnmakerij. "We verbouwden groenten in Rochester [Michigan] voordat we eigenaar werden van de wijnmakerij", voegt hij eraan toe. "Mijn vader was ook groenteboer. Goed werk. De Ciccones zijn altijd goede werkers geweest."

Haar halfbroer Mario is een voormalige cocaïneverslaafde die ook een aantal problemen in zijn leven heeft gehad. Op een gegeven moment kreeg hij een gevangenisstraf van tien jaar voor inbraak. Zijn redding kwam pas nadat Madonna een sterk advocatenteam inhuurde om hem te verdedigen tegen de beschuldiging dat hij een bloemist in Rochester, Michigan, had ingebroken en er met ongeveer $ 2000 vandoor was gegaan. Op dat moment was hij al voorwaardelijk vrij met een voorwaardelijke gevangenisstraf van drie maanden voor vermeende mishandeling van zijn toenmalige vriendin. Het was zijn derde veroordeling in zes maanden, nadat hij ook een automobilist zou hebben mishandeld en de neus van een politieagent zou hebben gebroken. "Mijn oudere zus kan me niet temmen", zei hij. "Ik ben wie ik ben en zij heeft geen recht om me de les te lezen. Ik hou niet eens van haar muziek."

Ze was zo ver gekomen dat haar middelbare De jeugd van de lagere klassen in Bay City, Michigan, moet lichtjaren geleden hebben geleken toen de 42-jarige Madonna Louise Ciccone neerkeek op haar gasten. Haar manier van doen beheerste, haar koninklijke voorkomen. Bovenaan een majestueuze trap, waarvan de balustrade bezaaid was met klimop en witte orchideeën, schitterde ze in het bovennatuurlijke licht van het grote oude kasteel. Ze verscheen als een koningin voor haar onderdanen... of misschien zelfs als Eva Perón voor haar kiezers, want dit was een creatie die, in ieder geval voor sommige waarnemers, van dezelfde grootschaligheid leek als haar sterrol in Evita.

De afgelopen tien jaar heb ik veel tijd in Michigan doorgebracht, waar een aantal mensen hun huis – en hun plakboeken – voor me openden ter nagedachtenis aan de jonge Madonna Louise Veronica Ciccone. Ik ben veel dank verschuldigd aan zoveel mensen die in Michigan woonden toen de Ciccones er woonden – velen van hen wonen tegenwoordig elders – en ook aan de zonen en dochters van mensen die bevriend waren met de familie Ciccone en wier herinneringen aan hen en aan Madonna intact blijven. Ik was onder de indruk van hun genegenheid voor de Ciccones en waardeer hun vertrouwen. 

--

2025/12/human-design-2