De Zoon van de Woordbouwer
De erfenis... (bloemlezing)
... En toen de Steenlanders te weten kwamen dat hij iemand was die de kunst verstond woorden te bouwen en boeken te schrijven stonden zij hem genadig toe in Betonstad te wonen en voor hen te werken.
Na de overwinning die makkelijk behaald kon worden omdat de bewoners van de Oude Streek in hun slaap werden verrast hadden de Steenlanders hen verdreven en alles verwoest wat nog aan de verslagenen herinnerde bloemen planten bomen huizen en nog veel meer.
Als zij die gevonden hadden lachten zij naar elkaar en dachten aan de Steenlanders die een woord alleen maar als een paar aan elkaar schreven letters zagen en niet echt naar de klank ervan konden luisteren.
Hij woonde in een klein stenen huisje aan de uiterste grens van Betonstad in een tijd die wij nu allemaal kennen als De Grote Herinnering.
Hij had Kleine Woord bij zich en omdat hij van allemaal zelf het meeste in de door hem gebouwde woorden geloofde bleef het hem om het even waar hij woonde.
Dit zijn zo maar wat extracten. Later meer.
* - Frank Herzen, pseudoniem van Frans Willem Hendrik van Emmerik (Spaarndam, 30 juni 1933 – Dirksland, 14 oktober 2007) was een Nederlands prozaschrijver, dichter en jeugdboekenschrijver. Herzen werd in 1933 in Spaarndam geboren als zoon van een toneelspeler. Hij combineerde zijn werk als betonbouwkundige met studies in talen, wijsbegeerte, scheikunde en boekhouden. Na het einde van zijn eerste huwelijk, reisde hij onder zijn nieuwe naam door Engeland en Wales, waar hij zingend, liftend en schilderend in zijn levensonderhoud voorzag. De naam ‘Herzen’ verwijst naar de lampen die boven het toneel hangen om schaduwen van acteurs te voorkomen. In 1965 keerde hij terug naar Nederland. (https://nl.wikipedia.org/wiki/Frank_Herzen)

Reacties