Over de dood schrijf je niet...
Denken over een toekomstig pensioen is ook denken over een mogelijk overlijden, iets dat zo gewoon en ongewoon is. Gewoon omdat het iedereen overkomt, ongewoon omdat niemand er over schrijft. Behalve in de literatuur alsook in de filosofie is de dood een terugkerend thema en in de religie, natuurlijk. Het leven in het hiernamaals. Wanneer ik op die laatste zin zoek, kom ik direct bij een scriptie uit (KU Leuven) uit: de evolutie van het hiernamaals.
Zelf heb ik een pragmatische opvatting over de doden, en de dood. Dan is het toch wel een beetje afgelopen. Waarom zouden mensen - in de religieuze sfeer - zo vasthoudend zijn als het om de dood gaat? Dat heeft natuurlijk alles met het geloof zelf te maken, want er valt anders weinig te geloven. En met God die een soort eeuwigheid voorstelt.
Maar ik denk nu vooral "economisch" over de dood. Als het gaat om pensioen dan speelt vooral een levensverwachting een belangrijke rol en economie is de enige wetenschap die met verwachtingen speelt. Dat doet zo ver ik weet, geen enkele andere wetenschap. Theologie en filosofie misschien maar op een andere manier.
Mijn gedachte gaat uit naar dat gemiddelde. Hoe lang de mens leeft en hoe die verwachting langzaam aan is gaan stijgen. Mensen werden ouder, ook allemaal bekend, en er komt een moment dat die levensverwachting niet langer gaat stijgen, maar stabiliseert of zelfs (weer) gaat dalen. Ook dat is een ander onderwerp.
Maar er zijn dus drie mogelijkheden in een mensenleven. De dood komt je te vroeg halen, om er toch wat ludiek tegen aan te kijken, hij komt precies op tijd, of hij is te laat in welke verlengde vorm dan ook. Ik speel in de verlenging, hoor je menige senior gekscherend zeggen.
Hoe zet het met de distributie van deze gebeurtenissen. Ik neem aan dat daar nog een normaalverdeling in te vinden is. Maar ik heb dit al niet verder uitgezocht.
Een andere belangrijke factor bij de dood is gezondheid zelf. De dood is onherroepelijk en polair, dus wel of niet. maar gezondheid is te meten in graden. Iedereen gaat er vanuit dat je gezond bent en dan "plotseling" sterft, maar "modelmatig" zou dat meer als een proces moeten zijn in de werkelijkheid. Ongelukken daargelaten. Een thema apart.
Angst en andere emoties spelen een grote rol in dit thema. Iedereen is bang voor de dood, en doodsangst is filosofisch een van de belangrijkste pijlers van het leven zelf. Weten dat je kan sterven, maar dan dat je zult sterven. De angst voor een hartaanval is van invloed op je gezondheid. En die gezondheid is dus meer dan lichamelijk. Doodsoorzaken zijn nagenoeg - naar ik weer - fysiek, maar de psychische factoren hebben natuurlijk ook hun invloed gehad.
Wat wil ik met dit schrijven? Het is een pure verkenning. Van een taboeonderwerp.
Reacties