De Denkers - Habermas
Kritische beschouwing Het belangrijkste thema van Habermas' werk is de verhouding tussen arbeid, communicatie en macht. Zijn theoretische oriëntatiepunten daarbij zijn aan de ene kant de marxistische traditie in het bijzonder het werk van zijn voorgangers uit de Frankfurter Schule, Max Horkheimer en Theodor W. Adorno en aan de andere kant positivistische en technocratische opvattingen, waarvan hij steeds opnieuw de beperkingen probeert aan te tonen. In zijn theoretische ontwikkeling kunnen drie etappes onderscheiden worden. In de eerste fase van zijn ontwikkeling, die ongeveer van 1960 tot 1970 loopt, is het analysekader dat Habermas hanteert sterk wetenschapstheoretisch gekleurd en slaagt hij er nog niet in de problemen die hij zich stelt, overtuigend op te lossen. In de tweede fase, die loopt van 1970 tot 1981, kiest hij een andere invalshoek, namelijk een taalfilosofisch geïnspireerde analyse van het communicatieve handelen , en formuleert hij stapsgewijs de belangrijkst...