Management, Cultuur & Verandering

Hoe belangrijk is schaamte in onze cultuur? Zoekend op het internet geeft in eerste instantie psychologische referenties, zoals: Dit is wat je moet weten (over het nut van) schaamte... Impact van schaamte. Hoewel schaamte nut heeft, kun je er ook behoorlijk last van hebben als het een te grote rol opeist. Het kan dan een negatieve invloed hebben op ons geluk en relaties. Je kunt er zelfs zo onder gebukt gaan, dat de kans op een depressie, … (psychologiemagazine.nl)  Schaamtecultuur en schuldcultuur... In een schaamtecultuur is moraliteit dominant aan de vrije wil. Iemand beschamen in een schaamtecultuur doe je door een moraal op te dringen. Of die moraal ethisch verantwoord is, is van ondergeschikt belang. Het gaat om de moraal van de heersende autoriteit. Als die autoriteit beslist dat bijvoorbeeld iedereen verplicht gevaccineerd moet worden, dan is iemands vrije keuze van ondergeschikt belang. Iemand die persoonlijke morele bezwaren heeft tegen een vaccin, zal dan door aanhangers...

Deel drie. HAROLD, TED AND JIM: WHEN THE MODERN FAILED, "Paradise lost," opent met Harold Wilson. Die als regular guy het premierschap wilde veranderen van toon, maar niemand vertrouwde hem echt. Post-office tower was toen langste gebouw in Brittannie. Labor had die idee van de conservatieven gegijzeld (haijacked) om hun race om de technologie te ondersteunen.  een van de vele fotos in het boek Birmingham was die vernieuwende stad uit die tijd, kreeg een nieuwe gateway van wegen en was het voorbeeld van moderniteit. De droom van New Britain. Het oude centrum verdween om plaats te maken voor een shopping centre. Tegelijkertijd stoeide de industrie met Aziatische producten. (De opvolger van) Wilson kreeg te maken met een grote schuld (8 miljard pond). Een devaluatie van de pond was een van de opties. Wilson creëerde een department of economic affairs. Instead. En de rol van de chancelor zou reduced worden, tot simpele "bookkeeper."  We zijn in de jaren zestig de pil k...

Ik ben blij dat ik dit boek tegengekomen. Ik moest direct denken aan Umberto Eco, die boeken verzamelt die hij niet noodzakelijk ook leest. Dit boek bewaar ik, als ... (bewijs?) dat er dit soort boeken zijn die er prachtig uitzien, maar die blijkbaar niemand leest (Geen boekreview op Goodreads, wel twee ratings, 3 uit 5. Amazon, ook geen reviews. Enkel digitale boekhandels adverteren de titel) en dat heeft denk ik een reden, of meerdere oorzaken. Een daarvan is dat de schrijver Catalaan is, en geen Argentijn. Daarmee ook zelfgekozen geen Spanjaard en dus ook weinig lezers uit Spanje aantrekt, ondanks dat het boek dan weer niet in het Catalaans is geschreven. Daar geeft hij een eerste blijk dat hij niet neutraal is: Iedere Spanjaard (een woord dat niet in zijn lexicon voorkomt) die hij in de biografie tegenkomt, heeft een regionale afkomst. Dus hij heeft het over un Gallego, un Vasco, un Catalan, zoals hijzelf en een Asturiano (veel meer types ben ik niet tegengekomen, meen ik). Maar bi...

Een ander boek, iets actueler: La Decada Sakeada, hier vertaald met Het Plunder Decennium is van Fernando Iglesias.  Je zou dit boek kunnen inleiden als ware het een tragedie over de eeuwige corruptie die het sociale lichaam tot op het bot heeft aangetast en "de regering tot maffioso maakt," met een lijst van spelers, zoals: Domingo Perón (Militair, (ex)President en historisch gezien hoofdrolspeler) Nestor Kirchner (peronist, "goeig") Christina Kirchner (Neemt presidentschap over na overlijden man, bewust uit op macht) Alfonsín (eerste president na einde van de militaire juntas in 1986) Kiciloff (Econoom, Keynesiaan) Alfonso Prat-Gay (Econoom onder Macri) Remes Lenicov (Econoom onder Duhalde, peronist die provisioneel president werd na het Corralita nadat De La Rua ontslag had genomen)  De Vido, (minister onder Kirchner, corruptieschandaal) Manos-Limpios [actiecomité tegen corruptie] Lázaro Báez [Corrupte ondernemer in dienst van Kirchner]   José López politicus...