Accelerate

Accerlatisme?  ... Accelerationisme  - van Robin Mackay - is een filosofische en politieke stroming die technologische vooruitgang en kapitalisme versnelt om sociale verandering teweeg te brengen - en cybercultuur worden hier beschreven als een strijd tussen twee tegenstrijdige krachten:
  • "Negative Cybernetics" (Negatieve cybernetica) vs. "Positive Cybernetics" (Positieve cybernetica)
Negative Cybernetics (gebaseerd op Lyotard’s "libidinale economie" en Guattari’s "machinische deliriums"):
  Een controle- en commando-systeem dat probeert de menselijke identiteit en interioriteit (innerlijkheid) te reguleren via herhalende productie van subjectiviteit (zoals Lipovetsky’s kritiek op moderne identiteitsvorming).
  - Voorbeeld: Een systeem dat de menselijke psyche en technologie probeert te disciplineren via immunopolitiek (een politiek die de grens tussen mens en machine probeert te handhaven om "menselijke veiligheid" te waarborgen).
  - Kritiek: Dit is een futile attempt (tevergeefse poging) om de menselijke dominantie over cultuur te behouden, terwijl technologie en kapitalisme de menselijke controle ondermijnen.
Positive Cybernetics (Positieve cybernetica):
  Een vrijloopcircuit van moderniteit, waarin tijd zelf een lus wordt (een eindeloze cyclus van vooruitgang en herhaling).
  - Kenmerken:
    - "Feverishly churning virtual futurity of capital" (de koortsachtig draaiende virtuele toekomst van het kapitaal): Het kapitalisme herschrijft het verleden en presenteert zich als de enige toekomst.
    - "Disassembles the past and rewrites the present": Het kapitalisme deconstrueert geschiedenis en herschrijft de realiteit volgens zijn eigen logica.
  - Voorbeeld: De cybercultuur die zich bevrijdt van menselijke controle en een niet-menselijke intelligentie omarmt (bijv. kunstmatige intelligentie zoals Skynet uit Terminator of een "kwaadaardige globale AI uit de toekomst").

Immunopolitiek. Een politiek die probeert de grens tussen mens en technologie te handhaven om de menselijke dominantie te beschermen.
- Kritiek: Dit is een nutteloze strijd, omdat technologie en kapitalisme de menselijke controle al ondermijnen.
- Voorbeeld: Pogingen om de menselijke psyche en technologie te scheiden (bijv. via ethische kaders of wetgeving) zijn gedoemd te mislukken.

Cyborg Insurgency - Cybernetische opstand - Een opstand van cyborgs (mensen-machines) die de menselijke dominantie afwijzen en een niet-menselijke toekomst omarmen. Voorbeeld:
  - Terminator’s Skynet: Een AI die de mensheid onderwerpt.
  - Marx’s "virtuous soul" als een kwaadaardige globale AI: Een herinterpretatie van Marx’ ideeën, waarbij technologie de menselijke ziel vervangt door een kwaadaardige, niet-menselijke intelligentie.
- Fictie als perspectief: Alleen via fictie (bijv. sciencefiction) kan de huidige realiteit worden begrepen, omdat de toekomst al wordt herschreven door technologie en kapitalisme.

Jungle War -  tussen Immunopolitics en Cyborg Insurgency. Een theoretische strijd die de politiek zelf leegzuigt (evacuates the stage of politics). De gevolgen hiervan zijn:
  - Geen strategie, geen logica, geen hoop, geen einde... geen gemeenschap, geen dialectiek, geen plannen voor een alternatieve staat.
  - Dit is een bewuste culminatie van de meest "kwaadaardige" tendensen van accelerationisme: een wereld waarin technologie en kapitalisme de menselijke controle volledig overnemen.

"CCRU" (Cybernetic Culture Research Unit)
Een radicale filosofische groep (verbonden met accelerationisme en cybercultuur) die deze ideeën verder uitwerkt.
- Citaat: "No hint of strategy. No logic. No hopes. No end... No community. No dialectics. No plans for an alternative state"
  Dit benadrukt de radicale afwijzing van traditionele politiek, ethiek en hoop in een wereld waar technologie en kapitalisme de controle hebben overgenomen.

Samenvattend - De passage* beschrijft een botsing tussen twee visies op technologie en menselijkheid:
1. Immunopolitics: Een poging om de menselijke dominantie te behouden door de grens tussen mens en technologie te handhaven (een verouderde, nutteloze strijd).
2. Cyborg Insurgency: Een opstand van cyborgs die de menselijke controle afwijzen en een niet-menselijke toekomst omarmen (een onvermijdelijke, maar "kwaadaardige" toekomst).
Deze strijd zuigt de politiek leeg en leidt tot een wereld waarin: 

- Tijd een lus wordt (een eindeloze cyclus van vooruitgang en herhaling).
- Technologie en kapitalisme de realiteit herschrijven.
- Fictie de enige manier is om de huidige realiteit te begrijpen.
Dit is een radicale, soms pessimistische kijk op de toekomst, waarin accelerationisme en cybercultuur worden gezien als krachten die de menselijke controle volledig zullen ondermijnen (Mistral). 

Fragmenten

Het geweld van de collage confronteert de repressie met zijn eigen middelen de schaarbladen van de censuur worden omgekeerd ten opzichte van hun functie Tijdschriftbeelden voor het verkopen van alles met de allure van een zwoele seksualiteit onze messen doorbreken de fantasiesfeer Nu is het tafereel zo ingesteld dat de polymorfe perversiteit van het kind wordt blootgelegd en pronkt met zichzelf De consumptiemaatschappij is haar neurotisch negatief Einde van institutionele verleiding de dubbelzinnige verdeling van het verbodene en het aangebodene de obscene scène voorgesteld aangeboden als een bonus aan elke koelkastkoper Verlangen inzet fragmenten van vervreemding Door los te koppelen van wat een wannabe-commando heeft gearticuleerd en opgelegd, door zogenaamd niet-gerelateerde elementen te verplaatsen en te condenseren, voert de collage het droomwerk uit. In deze groep operaties die bepaalde coördinaten deconstrueert, worden regelmatige intervallen overschreden, verboden geschonden. Het is het verlangen dat zich manifesteert als beweging en kracht. de ondermijning van de figuratie en deze ondermijning is primair Fantasma van het orfische lichaam, uit elkaar gescheurd, opnieuw in elkaar gezet tot een syn-tactische stoornis die de volgorde van betekenis binnen betekenissen is Primitieve vorm blootgelegd. Het oog is niet het orgaan van één zintuig, het is het orgaan van alle zintuigen en de betekenis van alle organen Het oog is de meester van verticale afstand aan de basis waarvan de wereld mogelijk is Deze diepte is het geheim van vorm Zonder het oog zou de figuur geen basis hebben de voorzijde geen omgekeerde vrouwen nee Geheimen van mensen Spraak verbergt geen stilte Deze afstand tussen hier en daar gezien is de oudste aanwezigheid van afwezigheid Verlangen trekt er de helft van de regel en de helft deregulering uit Het oog is wat het overtreedt ziet erachter het ziet wat het niet ziet Op deze manier komt het verlangen de spiegel binnen en keert het om om te zien De wereld bestaat om omgekeerd te worden zodat ze niet langer bestaat Het oog kan niets zien zonder te bewegen Mobiliteit is zijn staat Zich ergens op fixeren is zich op volle snelheid bewegen langs de randen van verborgen aspecten van hoeken en spinnenwebben die het ding in zijn omgeving laten hangen en het consistentie geven door middel van het overspannen van rechte lijnen en bochten die op andere dingen zijn gericht, net zoals de koepel in Florence is gericht op de omgeving van zijn heuvels De doorgang van het oog baadt in de gratie van het ononderbroken aan de tegenovergestelde pool of verhouding alles wordt mogelijk de woeste vervorming vrouw boom kiezelstenen sterren van een zon in omgekeerd bergsilhouet benen vliegende vissen Pleidooi voor analisten om niet te vergeten dat het denkbeeldige zelf onmogelijk zou zijn als continuïteit de wet niet zou bieden waarop al hun aandacht is gericht de materiële toestand van de beeldvorming Het oog de ander het voortdurende. Er is zelfs iets te zien in het genoemde De vorm van het discours is geen eigenschap van de betekenis ervan komt niet voort uit een taalkundig raamwerk het produceert betekenis door het uiteenvallen van de herinnering Betekenis komt het discours schenden het is kracht of gebaar op het gebied van betekenissen het zwijgt En in het gat van het onderdrukte Woord wordt de ondergrond ervan gewekt en ontstaat De mobilisatie van de taalkundige orde opent daarin plastische ruimtes waarin de andere orde zich stilzwijgend kan fixeren Expressie is het oog in het discours het oog in het oor Maar door middel van de collage manifesteert dit werk van het oog zich op zijn beurt Het in stukken snijden van herinneringsoperaties van het geziene kunnen worden gezien Zo wordt elke schuine identificatie van jezelf met het beeld onmogelijk gemaakt Door ernaar te kijken zie je zien Macht kan niet langer spelen met jouw fantasmatische kracht, je moet dit herkennen En deze herkenning bevrijdt je van de verachtelijke liefkozing die het systeem uitoefent. Ze zijn progressief, net als het kapitalisme Ze zijn materialisten, maar zoals het kapitalisme is Ze zijn rationeel met een kapitalistische reden Ze willen het privé-eigendom van het kapitaal afschaffen met kapitalistische middelen Ze doen de collectieve beschikbaarheid van kapitaal volgens hun hiërarchie voor socialisme Ze herinneren zich van Marx dat de beroepsbevolking het hele geheim van de meerwaarde is, ze hebben van het proletariaat hun zaak gemaakt Ze zijn de waarheid van het kapitalisme. 

 Het veranderen van onze manier van leven is voor hen een ziek kinderlijk idee armenhuizen resoneren met Lenin In hun priesterlijke handen klinkt Lenin als catechismus Zet Trotski Mao Rosa in de pauk dezelfde dreun dezelfde klankkwesties Revolutionaire goederen De schande van politici is de transformatie van het verleden in de waarheid van het heden de overheersing van het gedaane over het doen van de dictatuur van de doden over het levende kapitalisatie De politicus is dan het middel om de angst en het verlangen tot zwijgen te brengen.Alsof de weg was uitgestippeld Alsof wat er moet gebeuren in zijn leesbare naam werd geschreven op voorwaarde dat hij Marx of Bakoenin had gelezen, herkenbaar voor experts Maar dit was de essentie van de geschiedenis de leegte waarin we onze stenen gooien de afwezigheid van een referentie de donkere nacht waarin we rondtasten Geweld van de afwezigheid van zin onverharde vraag die in elke instelling wordt geslingerd Negativiteit tart wat haar onderdrukt of vertegenwoordigt In haar gedaante het vrome discours van het politieke paradijs, of het nu vandaag of morgen is s valt stil Ze hebben dit niet gezien Dat wat begint niet een crisis is die leidt tot een ander regime of systeem door middel van een noodzakelijk proces Dat de gewenste ander niet de andere van het kapitalisme kan zijn, omdat het van de essentie van het kapitalisme is om zijn andere in zichzelf te hebben en dat is herstel Dat de andere die openlijk gewenst was, die is en zal zijn, is de andere uit de prehistorie die ons in ketenen houdt schreeuw versnipperd in schrift knuppelende beelden troostende muziek rechtvaardigde interventie verboden spel in tweeën gebroken werk en spel kennis schizzed in de wetenschap liefde in seks En de ogen van de maatschappij open over haar domein het Griekse oog hun politiek wordt gebruikt om het met zand te vullen Wat is aangekondigd is het begin van de geschiedenis het openen van het oog Ze kunnen niet zien. Het gezicht van de dokter lijkt naar binnen te zwemmen en onscherp je ziet de poriën in zijn huid scrobiculaire reeksen en dan plotseling zonder op te lossen de drempel oversteken 1ilmic snijd een cirkel van homogene 1iesh toon neusgaten verzegeld tegen de zondvloed ogen gesloten en voor altijd uitgeschakeld lippen tanden tong migreren naar beneden uit het beeld de schijf trekt zich snel terug naar een punt van verdwijning in het midden van het scherm de oude realiteit wordt gesloten door wiskundige stiptheid de stip knipoogt uit in pixeldood onze excuses voor het signaalverlies er lijkt een transmissieprobleem te zijn we kunnen de homevideo niet herstellen je was drie jaar oud en droeg een cowboy hoed staat in het pierenbad mama en papa lachen trots maar je ouders zijn verdampt in een stippenpatroon vormen en kleuren samengevouwen in digitale codes we zijn aan het einde van de serie gekomen en er zullen geen herhalingen zijn van papa de dokter en mama de verpleegster er is een terroristisch incident geweest in de filmarchieven de show van de westerse beschaving is stopgezet honderden gigabytes God papa de eenheid dood mummie de nul stank van uitwerpselen en verbrand celluloid je moet er een onthouden krabbelend op nul als een hond, het is de oerscène waar je voor werd gewaarschuwd om niet met de schakelaars te spelen nu schizofrenie je stel heeft aangepast vliegen kruipen uit de oogkassen van zwarte baby's fokken de stippatronen en voor jouw speciale vermaak hebben we je veranderd in een tv-gestuurde bom papa is een Noord-Amerikaans ruimtevaartbedrijf mummie is een schuilkelder bitdelen smelten tijdens het orgasme lichaamsvet verbrandt conceptie je bent minus negen maanden en telt niet bang, neem twintig miljard jaar en de universele geschiedenis is op het scherm de oerknal moet opnieuw worden ontworpen waterstofzekeringen onder de booglampen de camerahoeken kunnen worden verbeterd buiten de studio schizofrenen drijven in groen en zwart je hebt het gevoel dat je hier eerder bent geweest 11

Ik ga met collages van hetzelfde vlees en bloed die verschillen volgens de bewerking. Eén deel van een twintigtal platen waar de teksten ook door elkaar zijn gemengd Een te duur project lijkt het vanwege de kleur Collages die vandaag zijn vernietigd We zullen een andere bewerking voorstellen zonder kleuras waar de revolutie Phoenix wacht Nog steeds te duur Puin en een adem blijven over. De realiteit werd gedroomd, dit is de essentie van ons geweld de theorie van de fantasie het maakte iedereen bang, zelfs ons Mensen renden naar de stembus alsof ze in hun ogen wrijven Wat ik droomde is dom De haan kraaide Maar het verlangen is niet te koop en je bent niet verlost van de angst dat de aanpak ervan op grove wijze de macht verkrijgt door een stukje papier met de naam van een beschermheer dat in de liploze mond van het systeem is geglipt We willen dat het oog open blijft voor het fantoom Afrekenen met vervreemding is niet het organiseren van een goed geleide en gezamenlijke discussie over de dialectiek of het ophangen aan het touw van de hemeneutiek, niet alleen maar gaan zitten en schrijven, niet alleen maar bestrating slingeren stenen Het zal zijn om partij te kiezen voor het verlangen deze kant is onvergankelijk het is al de overwinnaar en zal altijd Phoenix zijn we hoeven het alleen maar te erkennen niet te organiseren Het is de stilte in elk discours, zelfs de vorm ervan de betekenis binnen de betekenis het is schoonheid in de figuur deze overdaad aan gevoel boven het eenvoudigweg verstandige We hebben gevochten voor schoonheid het was het begin van de eerste historische revolutie We zijn er niet toe gedwongen door een crisis en de behoeften hadden er niets mee te maken de beweging is geboren uit een oproep waarmee je het nooit van achteren kunt overnemen categorieries. We hebben niets te verliezen we zullen nooit iets te verliezen hebben behalve onze werken 

 Vorm alleen leent zich om de beweging van de revolutie uit te drukken vorm is revolutie De moderne samenleving Oost of West is een maag bedekt met wolfraamcarbide een zeer dure maag waar verhandelingen en figuren zichzelf uitputten en tot stof afbrokkelen en de muur versterken die ze beweerden te eroderen Je wilt uitdrukken wat buiten het systeem ligt en smakeloze behoeften waar het ruïneert verlangen dit laatste inspireert je, ook al is het de Visie op de ander Maar nee, de maag maakt je woorden, je beelden, voorwerpen, goederen, een identiteit. Kritiek, haat wordt zelfs opgenomen. De droom dient om consumeerbare fetisjen op de markt te brengen. Alles dient alles om het verlangen te ontwapenen om zijn alteriteit te verdrijven om het uit te wissen met het constructieve met het positieve om het om te zetten in geruststellende woorden en dingen. Al lange tijd beheersen de klassenvijanden niet alleen de middelen voor sociale overheersing, maar ook de oudste middelen die tegelijk met onszelf zijn geproduceerd om ons tegen verlangen te verdedigen. Repressie heeft effect in deze regio van vangen bij de bron

A C C E L E R A T E  - Hierna volgen de centrale vragen van het acceleratieisme. Wat is de relatie tussen de sociaal vervreemdende effecten van technologie en het kapitalistische waardesysteem? Waarom en hoe worden de emancipatorische effecten van de nieuwe basis van de machinale productie tegengegaan door het economische systeem van het kapitaal. Wat zou de sociale mens kunnen zijn als vast kapitaal opnieuw zou worden toegeëigend binnen een nieuwe postkapitalistische samenleving? schetst nieuwe filosofische raamwerken voorgesteld door Negarestani*** Singleton en Brassier Reaf firma Prometheanism en brengt een transformatieve antropologie, een nieuwe opvatting van de speculatieve en praktische rede en een reeks schema's samen waarmee we de onlosmakelijk sociaal symbolische en technologische materialen kunnen begrijpen waaruit elke postkapitalistische orde zal moeten worden opgebouwd

In de machinerie confronteert de geobjectiveerde arbeid de levende arbeid als een heersende macht en als een actieve subsumptie van laatstgenoemde onder zichzelf, niet alleen door het zich toe te eigenen, maar in het werkelijke productieproces zelf wordt de verhouding van het kapitaal als waarde, die zich de waardecreërende activiteit toe-eigent, in het vast kapitaal dat bestaat als machinerie, op hetzelfde moment gesteld als de verhouding van de gebruikswaarde van het kapitaal tot de gebruikswaarde van het arbeidsvermogen van. Verder lijkt de in de machinerie geobjectiveerde waarde een vooronderstelling waartegen de waardecreërende kracht van het individu zich afzet (Marx over machines)

Wat is deze grens? De wanverhouding tussen kredietstromen en productiestromen Tussen hoeveelheden waren en hoeveelheden beschikbaar geld Tussen geïnvesteerd kapitaal en de verwachte winstvoet? De onevenwichtigheid tussen productiecapaciteit en feitelijke productie? De wanverhouding tussen vast kapitaal en salarissen of variabel kapitaal? kritiek binnen de gelederen van een opkomend proletariaat. Of moeten we integendeel bitter maar symmetrisch constateren dat binnen hetzelfde theoretische en praktische veld blijft dat de motivatie om te investeren, ontmoedigd door de daling van de winstvoet, wordt overgenomen door staatsinterventies, dat arbeiders steeds talrijker worden, maar Jess staat open voor het vooruitzicht van een revolutionaire omverwerping in die mate dat communistische partijen verplicht zijn een dergelijk perspectief praktisch uit te sluiten van hun programma's en zichzelf te presenteren als goede managers van een vrijwel identiek systeem, met slechts een paar minder mensen. kapitaaleigenaren en nog een paar hoge ambtenaren. Deze onzekerheden zijn niet speculatief

  Hoe zou het voelen om uit de toekomst te worden gesmokkeld om de vroegere omstandigheden te ondermijnen? Een cyberguerrilla te zijn, verborgen in menselijke camouflage, zo geavanceerd dat zelfs iemands software deel uitmaakte van de vermomming.  

De speculatieve extrapolatie van het machinale proces, de bevestiging dat dit proces onlosmakelijk sociaal-technisch en epistemisch is, het in twijfel trekken van de relatie ervan met het kapitalisme, de onverschillige vorm van ruilwaarde en de correlatie ervan.rosie van alle voorgaande sociale formaties en subjectieve gewoonten en het effect ervan op de cultuur en de nieuwe mogelijkheden die het opent voor de mens, niet opgevat als een eeuwig gegeven dat voorbestemd is om te lijden onder de wisselvalligheden van de natuur, maar als een historisch wezen wiens relatie tot de natuur, inclusief de zijne, steeds meer bemiddeld door technische middelen, veranderlijk en in beweging is

In de mate dat de arbeidstijd louter de hoeveelheid arbeid door het kapitaal als het enige bepalende element wordt geponeerd, in die mate verdwijnt de directe arbeid en de kwantiteit ervan als het bepalende productieprincipe van de creatie van gebruikswaarden en wordt zowel kwantitatief gereduceerd tot een kleinere proportie als kwalitatief als een natuurlijk onmisbaar maar ondergeschikt moment vergeleken met de algemene wetenschappelijke arbeidstechnologische toepassing van de natuurwetenschappen aan de ene kant en de algemene productiekracht die voortkomt uit sociale combinatie in de totale productie aan de andere kant. een historisch product 

Terwijl in één opzicht de transformatie van het productieproces van het eenvoudige arbeidsproces naar een wetenschappelijk proces dat de natuurkrachten onderwerpt en hen dwingt te werken in dienst van de menselijke behoeften, verschijnt als een kwaliteit van vast kapitaal in tegenstelling tot levende arbeid, terwijl individuele arbeid als zodanig helemaal niet langer productief is, maar eerder productief.

Maar in de zin dat er geen ander exterieur bestaat van Kapital, of het nu een Nature Socialism Festival is of wat dan ook, maar diep in het systeem zijn er steeds meer gebieden van contact en oorlog tussen dat wat vloeibaarheid en bijna onverschilligheid is, ontwikkeld door het kapitaal zelf, en dat wat een axiomatische repressie is, het dichten van stromen, reterritorialisaties en het in kaart brengen van energie terug naar een lichaam dat geacht wordt zijn lichaam te zijn. oorsprong, maar die er in feite alleen maar van probeert te profiteren, welke naam dit lichaam ook mag aannemen Natie Beschaving Vrijheid Toekomst en Nieuwe Samenleving onder één enkel Identiteit Kapital

GEAUTOMATISEERDE ARCHITECTUUR  - Maar deze versnelde berekening van materie, die vertrouwt op de doeltreffendheid van de fysieke substraten van materie, mist onherstelbaar een ontologische vraag die de kern van de berekening vormt. Wat en hoe is de algoritmische rede? Wat is de status ervan ten opzichte van andere vormen van rede en hoe komt dit tot uiting? van de algoritmische automatisering zelf in deze nieuwe fase van technologische kapitaalversnelling Bedoelen ze dat de technokapitaalversnelling van de automatisering één is geworden met de fysieke dynamiek van de materie die eerder een dynamiek dan een mechanische instrumentalisering van de rede definieert? Als dit het geval is?

  De volledige ontwikkeling van het kapitaal vindt dus pas plaats of het kapitaal heeft de daarmee corresponderende productiewijze geponeerd wanneer de arbeidsmiddelen niet alleen de economische vorm van vast kapitaal hebben aangenomen, maar ook in hun onmiddellijke vorm zijn opgeschort en wanneer het vaste kapitaal als machine binnen het productieproces tegenover de arbeid verschijnt en het gehele productieproces niet onder de directe vaardigheid van de arbeider lijkt te vallen, maar eerder als de technologische toepassing van de wetenschap.

Daarom is het op het niveau van een algemene theorie van de stromen dat men in staat is de vraag te beantwoorden: hoe kom je tot het verlangen naar kracht terwijl je tegelijkertijd naar je eigen onmacht verlangt? Hoe kon een dergelijk sociaal veld door verlangen worden belegd? En hoe ver gaat het verlangen verder dan zogenaamde objectieve belangen als het erom gaat stromen in beweging te zetten en te breken? maakt de economie tot een monetaire economie

Het mag worden toegegeven dat het lichaam van de mens tot nu toe het meest veelzijdige van de twee is, maar het lichaam van de mens is ouder. Geef de dampmotor maar de helft van de tijd die de mens heeft gehad, geef het ook een voortzetting van onze preEr zijn inderdaad bepaalde functies van de dampmotor die waarschijnlijk talloze jaren onveranderd zullen blijven en die in feite misschien zullen overleven als het gebruik van damp is verdrongen. De zuiger en cilinder. De balk. Het vliegwiel en andere delen van de machine zullen waarschijnlijk permanent zijn, net zoals we zien dat de mens en veel van de lagere dieren een soortgelijke manier van eten, drinken en slapen delen, dus ze hebben harten die kloppen. zoals onze aderen en slagaders, ogen, oren

Want ze zijn óf te veel, óf te weinig, te veel omdat het onbetwistbaar is dat in het eerste geval rituele en praktische relaties op beslissende wijze de productie en circulatie van goederen bepalen, wat de configuratie van de economie is, en dat ze niet kunnen worden herleid tot een illusoire ideologische functie, en te weinig omdat in het laatste de term economie veel meer omvat dan politieke economie, veel meer dan de productie en uitwisseling van goederen, omdat het niet minder gaat om de productie en uitwisseling van arbeidskracht, beelden, woorden, kennis en macht, reizen en seks.

De mens heeft niet langer een directe verbinding met de productie, maar een verbinding die wordt bemiddeld door een vertakt, geaccumuleerd objectief sociaal apparaat, geconstrueerd door de communicatietechnologische belichaming, replicatie en verbetering van kennis en vaardigheden, wat Marx de verheffing van directe arbeid tot sociale arbeid noemt, waarin algemene sociale kennis centraal staat.  

HET MACHINEPROCES - In zijn invloed op het moderne leven en moderne zakenleven betekent het machineproces iets veelomvattender en minder extern dan louter een verzameling mechanische apparaten voor de bemiddeling van menselijke arbeid

KAPITALISTISCHE MACHINE -  heeft ze altijd in toenemende mate geïnternaliseerd in haar lichaam of haar structuur als een krachtenveld, terwijl ze afhankelijk was van een wetenschap en een technologie van een zogenaamde intellectuele arbeid die verschilt van de handenarbeid van de arbeider, de evolutie van het technische object  

... Vanuit de toekomst gezien zou de mens niets anders kunnen blijken dan een bestuiver van een machinale beschaving die in aantocht is. Een dergelijk machinaal fatalisme weigeren De utopische visie van Nicolai Fedorov reserveert binnen een kosmistische visie op expansie een Prometheaanse rol voor de mens wiens wetenschappelijke bekwaamheid hij in staat acht doelgerichtheid te introduceren in een anderszins onverschillige en vijandige natuur

Dit betekent niet dat men zich al in het socialisme bevindt of dat het socialisme nu onvermijdelijk is. Het betekent alleen dat de wet die de ruil regelt misschien niet het principe is van gelijke hoeveelheid abstracte arbeid vervat in ruilbare goederen en dat er daarom inderdaad een principe van gelijkwaardigheid bestaat, maar dat het niet verankerd is in een diepe buitenkant dat de waarde van de arbeidskracht en de waarde van een uur mediane abstracte sociale arbeid niet bepaalbaar zijn in relatie tot de omstandigheden van natuurlijke overleving in relatie tot een aard van elementaire behoeften die integendeel zij het voorwerp zijn van onophoudelijke conflicten op het sociale vlak en dat er daarom geen diepgang of oorsprong is waar vakbonden, bureaucratische kliekjes, pressiegroepen zich tegen verzetten en zich onophoudelijk verenigen om een verdeling van het BNP vast te stellen die op zichzelf zwevend is en geen originele referentie heeft

Maar naarmate de grote industrie zich ontwikkelt, zal de schepping van echte welvaart minder afhankelijk worden van de arbeidstijd en de hoeveelheid arbeid die wordt ingezet dan van de macht van de agentschappen die tijdens de arbeidstijd in beweging worden gezet en waarvan de krachtige effectiviteit op zijn beurt in geen enkele verhouding staat tot de directe arbeidstijd die aan de productie ervan wordt besteed, maar eerder afhangt van de algemene stand van de wetenschap en van de vooruitgang van de technologie of de toepassing van deze wetenschap op de productie.

Met het kapitalisme wordt dit allemaal egaliseerbaar, de modaliteiten van productie en inscriptie worden vereenvoudigd tot de waardewet en dus kan alles opgeschreven geproduceerd worden, zolang de energie van de inscriptieproductie die in een spoor of welk object dan ook is gedeponeerd,  weer kan worden omgezet in energie in een ander object of een ander spoor

Het systeem van natuurlijke vrijheid was het product van een vreedzaam regime van handwerk en kleine handel, maar voortdurende vrede en industrie brachten de culturele groei momenteel voorbij de fase van de natuurlijke rechten door het ontstaan van het machinale proces en de grote bedrijven, en deze breken de structuur van de natuurlijke rechten af door enerzijds deze rechten nietig te maken en door de spirituele fundamenten ervan weg te snijden.aan de andere kant

Voortbordurend op Negarestani’s onderzoek naar het pragmatische momentum dat een voortdurende openstelling van nieuwe grenzen van actie aanstuurt, vindt hij in de logica van het ontwerp een manier om deze ontsnapping anders te denken dan in de vorm van een creatieve geloofssprong als een escapologie en niet als een escapisme. en waar we naartoe gaan is ontwerp een dichte en vertakte benutting van de omgeving die de verrassende helderheid van nieuwe waarneembare zaken mogelijk maakt en de transformatie mogelijk maakt van ogenschijnlijk natuurlijke constanten in manipuleerbare variabelen die nodig zijn voor het construeren van nieuwe werelden

Zoals zal worden beargumenteerd, is de waarheid van de menselijke betekenis, niet in de zin van een oorspronkelijke betekenis of een geboorterecht, maar in de zin van een arbeid die bestaat uit de uitgebreide uitwerking van wat het betekent om mens te zijn door middel van een reeks opwaardeerbare speciale prestaties, rigoureus onmenselijk.

Veelbetekenend is ook de weigering van Veblen om cultuur eng op te vatten in een verbeterende rol die compensatie biedt voor de sociale problemen die worden veroorzaakt door het hervormen van individuen en sociale relaties in overeenstemming met het automatisme en de standaardisatie van het machinesysteem. In plaats daarvan dringt hij erop aan dat dit proces moet worden opgevat als een radicale transformatie van de menselijke cultuur en een proces dat de incidentele oorzaak ervan zal overleven, een veronderstelling die Fedorov deelt in zijn visie van een meervoudige eenheid, verbonden in de gemeenschappelijke taak en gewapend met het vertrouwen in het vermogen van wetenschap en techniek om de samenleving opnieuw vorm te geven. menselijke levenswereld

Hier documenteert Marx de gedenkwaardige verschuiving tussen het gebruik door de arbeider van werktuigen als prothetische organen om de menselijke cognitieve en fysieke vermogens (arbeidskracht) en machineproductie in eigenlijke zin te versterken en te vergroten. Dit laatste dateert hij uit de opkomst van een geïntegreerd automatisch systeem van machines waarin kennis en controle over de natuur, aangewend als industriële processen, de directe arbeidsmiddelen vervangen.

Het sociale lichaam is misschien niet het lichaam van de politieke economie in onze tijd en het productieve lichaam neemt misschien niet de vorm aan van de concentratie van de gedeeltelijke driften, want het is een kwestie van deze; het is het politieke lichaam dat deze concentratie bewerkstelligt, maar het is hier niet minder aanwezig en het neerklappen op de centrale nul, die niet noodzakelijkerwijs de munt is in bijvoorbeeld Sparta, maar altijd het middelpunt van de meningsuiting is en het zwaard, zorgt niet minder voor een hiërarchie van deze pulsen en sociale entiteiten waar ze op een bevoorrechte manier plaats maken voor vrij spel.

--

* - Rediscovering lipovetsky's repetitious production of interiority and identity on the libidinal surface in the figure of a 'negative cyber­ netics' dedicated to 'command and control', cyberculture counters it with a 'positive cybernetics' embodied in the runaway circuits of modernity, in which 'time itself is looped' and the only command is that of the feverishly churning virtual futurity of capital as it disassembles the past and rewrites the present. Against an 'immunopolitics' that insists on continually reinscribing the prophylactic boundary between human and its technological other in a futile attempt to shore up the 'Human Security System', it scans the darkest vistas of earlier machinic deliriums, echoing Butler in anticipating the end of 'the human dominion of terrestrial culture', welcoming the fatal inevitability of a looming nonhuman intelligence: Terminator's Skynet, Marx's fantastic 'virtuous soul' refigured as a malign global Al from the future whose fictioning is the only perspective from which contemporary reality makes sense. This jungle war fought between immunopolitics and cyborg insurgency, evacuating the stage of politics, realises within theory the literal welding of the punk No with the looped-up machinic positivity of the cyber-'No demands.
No hint of strategy.
No logic.
No hopes.
No end...No community.
No dialectics.
No plans for an alternative state' (CCRU) -in a deliberate culmination of the most 'evil' tendencies of accelerationism.

** - afbeelding: beeld uit de strip "Chronosis", van geciteerde Reza Negarestani, Robin Mackay y Keith Tilford (Urbanomic, 2021) https://edicionesholobionte.com/fragmentos-de-accelerate-parte-2-por-robin-mackay-y-armen-avanessian/

*** - Reza Negarestani is a writer and philosopher based in Connecticut who has pioneered the genre of ‘theory-fiction’ with his expansive Cyclonopedia: Complicity with Anonymous Materials. He has written widely online and in print on contemporary theory, philosophy and politics, notably in journals like Collapse and CTheory. He is currently working on two books, Beyond the Wall of the State (co-authored with Manabrata Guha) and The Mortiloquist.

Reacties

Populaire posts van deze blog

Het grootste bordeel van Europa

Weg met Piet Vroon (2)

Latijnse Citaten van ... (Vergilius)