Management, Cultuur & Verandering

Een oorlog die 4 dagen zou duren, nu vier jaar later is het einde nog niet in zicht. Dat er een oorlog word tussen twee naties die in feite broers van elkaar zijn - grote broer valt kleine broer aan, David vecht tegen Goliath, zou je ook kunnen zeggen, dat is eerder gebeurd, bijvoorbeeld Noord- tegen Zuid-Korea. De verhoudingen tussen die landen is nooit meer goed gekomen. En de haat die de Russische inval uitlokt zorgt er ook voor dat Oekraïne Rusland eeuwig tot vijand zal zien. We hebben Oost- en West-Duitsland gehad. Maar dit is toch anders. Vooral in de tijd.  Destijds, in beide voorbeelden, ging het om het communisme. Dat is nu niet meer zo. China vaart een hele andere koers. foto: https://www.npr.org/2026/02/24/nx-s1-5721139/russia-ukraine-war Op dezelfde dag (28 februari) komt de VS en Israel met een aanval op Iran. 

EEN  In deze aflevering van VPRO Tegenlicht: een pleidooi voor het dorp uit de alomtegenwoordige uitspraak: it takes a village to raise a child. De eerste duizend dagen van ons leven zijn cruciaal voor onze ontwikkeling en belangrijk voor onze kansen in de maatschappij. Een maatschappij die deze nieuwe generaties nodig heeft om te blijven bestaan. Maar moeders dragen in onze samenleving een onrechtvaardig groot deel van de financiële, emotionele en praktische kosten van het grootbrengen van de volgende generatie. Ondertussen kijkt de samenleving voortdurend met een opgeheven vingertje mee of die moeders het wel goed doen. Hoe is dat zo gekomen, en is dat eigenlijk wel waar moeders, kinderen en maatschappij uiteindelijk gelukkig van worden? De mythe van het moederschap komt voort uit ons geloof in tradities en biologie. Schrijfster Aminatta Forna stelt dat we iets al snel een traditie noemen, zelfs als het pas drie generaties teruggaat, zoals het idee van het kerngezin.  En wat...

The truth is out there, opent mooi met: "niets is zo alledaags en toch zo ongrijpbaar als de waarheid." Het was een zwart boek dat ik bij de Spar lag liggen en waar logischerwijs mijn aandacht op viel. Wat is dat voor een boek? Ik zag enkel die donkergekleurde kaft en die kleur moest iets vertellen over de inhoud, maar wat? En de inhoudsopgave gaf wil een duidelijke indicatie. Het eerste hoofdstuk was met het universeel bekend JFK aangeduid. Even verderop stond een hoofdstuk met 9/11. De achttien onderwerpen staan even verderop. Wat ik toen nog niet wist, los dat het boek in 2021 gepubliceerd was, was dat er ook een promotie-onderzoek over hetzelfde thema op het internet te vinden was. Van de Erasmus. En , ... van dezelfde auteur. Dat was dubbel interessant. De auteurs van het eerste boek zijn: Jaron Harambam, Marije Kuiper en Roel Vaessen. Een tweede onderzoek maar dan in de vorm van een master-scriptie van ik van de hand van Martin Lundqvist, uit Zweden.  Er zitten leuke ve...

De Denkers is een boek dat (in 1999) uitgegeven is door het filosofie magazine, en opgesteld is door Hans Achterhuis, Jan Sperna Weiland, Sytske Teppema en Jacques de Visscher. Welke denkers - probeert het boek te achterhalen - zijn nu verantwoordelijk voor de intellectuele ontwikkeling van de vorige eeuw? Dat soort canons of lijstjes zijn altijd interessant qua cultuur om te zien wie er (net) wel en wie niet opgenomen worden in de groep. Dan is er een boek dat op een andere manier de intellectuele geschiedenis van de vorige eeuw in kaart brengt. Hoe denken beiden - de eerst meer filosofen, de tweede een historicus  Watson* over hetzelfde onderwerp?   Enkel in De Denkers Beth, Bonroeffer, Brouwer (dit komt omdat deze als Nederlander bij de Denkers is geplaatst), Egbertus, Elias, Huizinga [idem lijkt me, een Nederlander],  Jonas,  Levinas - dit is toch wel een filosoof die je ook bij Watson zou verwacht hebben, Plessner, Prigogine [...], Ricoeur, Romein, Scheler,...

 Via deze video kwam ik algemener uit bij de serie Radboud Reflects , een boeiend feuilleton over in dit geval filosofie. Dat resulteert in ca. 150 lezingen (het precieze aantal heb ik niet nagezocht), waarin filosofen een thema behandelen en in dit geval is dat onderwerp van een promotie. De filosoof hier is Arjen Kleinherenbrink (AK). Later in de conversatie gaat hij in gesprek met filosoof en literatuurwetenschapper: Bram Ieven. AK begint zijn verhaal - nog voor hij over Deleuze aanvangt - met drie vragen: Wie is Deleuze, wat is zijn denken, en wat is er nog actueel aan zijn denken? Ter introductie werpt hij twee ideeën op waar "deze filosoof zich tegen verzet": 1. Onze werkelijkheid is complex heeft meerdere lagen en domein. maar een daarvan moet ultiem zijn. Zoals biologie, materie, economie, taal. Een domein moet een grond of basis dat alle het andere verklaart. De andere lagen tonen enkel effecten. Stephen Hawking is hiervan de belangrijkste exponent (met fundamentele ...

... (vervolg op (2).  Verschillen: - Corporate Bedrijven geven prioriteit aan integriteit, klantgerichtheid, teamwerk en innovatie, als weerspiegeling van een marktgedreven, aandeelhoudersgerichte en competitieve cultuur. Deze zijn gestandaardiseerd om diverse belanghebbenden aan te spreken. - Familiebedrijven leggen de nadruk op erfenis/traditie, gemeenschap, loyaliteit van werknemers en langetermijnoriëntatie, en weerspiegelen persoonlijke familiewaarden, lokale banden en generatiedoelstellingen. Ook integriteit en kwaliteit staan ​​voorop, maar worden persoonlijk ingekaderd. - Culturele context: bedrijfswaarden sluiten nauw aan bij ‘typisch Amerikaanse’ kenmerken (individualisme, concurrentie, kortetermijnresultaten), terwijl de waarden van familiebedrijven individualisme (erfenis) vermengen met collectivistische elementen (gemeenschap, loyaliteit van werknemers), enigszins afwijkend van de nationale norm, maar nog steeds geworteld in Amerikaans ondernemerschap. - Invloed: Bedri...

In een conversatie tussen psychiater Iain McGilChrist en ... DeSmet, vond ik deze passage [zo goed mogelijk vertaald]: DS: ja. ja ik ben het ermee eens. ik en nog steeds geef ik de voorkeur aan de termen ego en ziel . Mijn volgende boek gaat daar helemaal over. Deel één gaat over de ziel. en ik verwees naar Heisenberg, Werner Heisenberg de kwantumfysicus, die dit prachtige korte essay schreef over de ziel en waarin hij het op een bepaalde manier zei, definieerde hij het op een zeer eenvoudige maar zeer diepgaande manier. Hij zei dat de ziel, dat is altijd wat binnenin zit en het ego. Het ego verwijst naar de oppervlakte en zo is het. En je kunt dat heel goed zien, zoals een kind in de eerste zes maanden van zijn leven nog geen ego heeft, althans niet in mijn ogen. Conceptualisatie ... betekent dat het ego wordt geboren op het moment dat het kind geboren wordt en het zichzelf herkent voor het eerst in de spiegel, zit[tend] op de arm van de moeder. De moeder wijst haar naar de ...