Wanneer is iemand sterk?
Op een willekeurige website* die als eerste verschijnt lees ik over mijn vraag, wat maakt iemand sterk?
Ik loop de factoren nog even na:
Iemand die zegt wat deze denkt (1). Iemand die duidelijke grenzen aangeeft. Iemand die veerkrachtig is (3). Geen people-pleaser. Een natuurlijke leider (5). Iemand die niet de erkenning van anderen nodig heeft, maar zelf weet wat deze waard is. En als laatste, iemand die (een beetje) eigenwijs is (7).
Dat is een aardige lijst, waar ik wel wat in herken, niet dat ik mezelf sterk vind, maar toch. Laat ik ze even doornemen.
Zeggen wat je denkt. Een soort van integriteit in de organisatiewereld. Er niet omheen draaien, eerlijkheid, niet mensen proberen te sparen.
Duidelijke grenzen aangeven. Ook hier kan ik me wel in vinden, maar ik zie ook het probleem. Hoe duidelijk moet je een grens aangeven? Heeft dit niet met taal te maken? Kan je direct bij alles aangeven of het bij je past of niet, of er een grens is overtreden? Bij seksueel getinte interacties zou ik me kunnen voorstellen dat die grens helemaal niet duidelijk is, maar hier gaat het daar natuurlijk niet om. Dus zou je kunnen afleiden dat het om zakelijke interacties gaat. Dit wil ik wel. Dit niet. Maar in het leven is dit niet zo grijs lijkt me. Je wil ook niet te snel een grens aangeven, lijkt me. Twijfel dus. [Op de website lees ik over niet bang zijn om te laten zien wie je bent... Ik weet het niet, maar ben ook geen psycholoog.]
Resilient. In de buurt van flexibiliteit. Met de komst van Taleb is hier anti-fragiel bij gekomen. Wat was dat ook al weer. Bij resilient (veerkrachtig, flexibel, ...) moet je gelijk denken aan de natuur. Aan takken van een boom, meebewegen met de wind. Of opstaan na een val. Maar hoe hard mag die val zijn geweest? In feite kan je overal over twijfelen.
People pleaser. Not. Heeft ook wel met het voorgaande te maken. Wil je niet te stug overkomen in de relatie met anderen, dan ...
Een natuurlijke leider. Hier ben ik sterk tegen. Want wat is leiderschap. Bij integriteit mag je vooronderstellen dat iedereen weet wat er bedoeld wordt en dan zelfs is het niet algemeen geaccepteerd wat het inhoud. Maar een natuurlijke leider? Hoeveel zijn er daarvan?
Iemand die op eigen energie vooruit komt. Lijkt ook zo duidelijk. Maar hebben we allemaal niet een beetje die blik van de ander nodig?
En dan eigenwijs. Maar niet te veel. Juist goed. In balans?
Nu draai ik het om. Zelf denk ik wel dat ik tot de categorie behoor van mensen die je sterk kunt noemen. Waarom. Allereerst omdat ik dingen meegemaakt heb in het leven. Ben je nooit gevallen, dan weet je ook niet of je kunt opstaan? Ben je meer gevallen dan anderen? En hoe weet je dat? Iedereen heeft daar wel een idee van. Sommigen vallen en breken armen en benen waar anderen voor terugschrikken. Wat een held? Of, wat roekeloos?
Een cultuur (zoals een bedrijfscultuur) begint zichtbaar te worden na de eerste overleefde crisis. Dan kan je een verhaal ophouden hoe "we" dat overleefd hebben. Misschien is dat ook zo met sterk zijn...
--
* - https://parade.com/living/signs-you-have-strong-personality-according-to-psychologists
Reacties