Hoe zat het ook al weer met de factoren waar je aan kunt afzien of iemand sterk is. Ik zoek ze nog een keer op:
Iemand die zegt wat deze denkt (1). Iemand die duidelijke grenzen aangeeft. Iemand die veerkrachtig is (3). Geen people-pleaser. Een natuurlijke leider (5). Iemand die niet de erkenning van anderen nodig heeft, maar zelf weet wat deze waard is. En als laatste, iemand die (een beetje) eigenwijs is (7).
Maar toch ontbreekt hier iets. In eerste instantie dacht ik aan incasseringsvermogen. Iemand is sterk wanneer hij of zij in vergelijking met boxen klappen kan incasseren, maar dat zit ook in veerkrachtig opgesloten. Veerkracht kan en moet je ontwikkelen.
Ook al is het misschien een volledige lijst van eigenschappen, competenties of kenmerken, er is iets waardoor dit beeld toch niet volledig is.
En dat heeft te maken dat de mens een sociaal wezen is. Impliciet staat er dat ook wel, maar ik denk dat als het gaat om sterkte bij de mens en personen, het niet om de vergelijking met materiaal gaat op zich maar in een soort systeem. Dat zag je ook wel bij flexibiliteit waar je riet of bamboe kunt gebruiken. Dat is sterk en toch flexibel.
Maar ik denk meer aan een ketting. Zo gaat ook het inmiddels cliché: the weakest link.
De zwakste schakel. Dus bij de sterkte van een gehele ketting gaat het niet om al die sterke schakels, maar juist om die ene schakel die afwijkt. En dus minder sterk is.
Bij sterkte - van de mens - gaat het niet om absolute kracht, maar om die kracht in relatieve termen. Ben je sterker dan je buurman of buurvrouw?
Zijn ouders sterker dan hun kinderen of wanneer een kind blijft aandringen op iets geeft de ouder dan eerder in dan dat het kind weet te stoppen?
Dat zou een voorbeeld kunnen zijn.
- Thucydides,* Hitler en Trump: al eeuwenlang triomfeert het recht van de sterkste (nrc, 8 jan '26)
--
* - Ca. 2,400 jaar geleden, uitte Thucydides, een Griekse historicus en auteur van “Geschiedenis van de Peloponnesische Oorlog,” een visie die tot op de dag van vandaag in het strategisch denken weerklinkt. Hij stelde dat de echte oorzaak van de Peloponnesische Oorlog de snelle toename van de macht van Athene en de angst die dit opwekte in Sparta was, die Griekenland tot dan toe had gedomineerd. Schrijver Graham Allison gebruikte dit concept in zijn boek “Bestemd voor Oorlog,” waarin hij het verhouding tussen de VS en China beschreef als een voorbeeld van de “Thucydidesval” – het idee dat het verval van een dominante macht en de opkomst van een concurrerende macht oorlog tussen de twee onvermijdelijk maakt.
-- Boek van Neil Robinson gaat over de USSR en in geschreven in 2004:
"Oorspronkelijk gepubliceerd in 2004. Het instorten van de USSR en het ontstaan van 15 nieuwe staten uit zijn as biedt een andere uitdaging voor de wereldwijde economie: hoe de post-Sovjetruimte weer te integreren in de internationale economie. De verspreiding van de liberale marktideologie en de integratie van nationale economische ruimtes in een wereldwijde markt stuiten op unieke moeilijkheden in de voormalige USSR. Dit inzichtelijke volume verklaart deze uitdagingen, en toont aan hoe Sovjet-ervenissen hebben gewerkt tegen een soepele herinvoering van Rusland, Oekraïne en Wit-Rusland in de wereldwijde economie. Het demonstreert ook hoe en waarom globale economische krachten zeer ongelijke effecten hebben gehad in het gebied, hoe het gebied verschilt van andere delen van de post-communistische wereld waar de re-integratie soepeler is verlopen, en wat de toekomstige perspectieven en politieke implicaties zijn voor het gebied in de wereldwijde economie." [de zwakste schakel in dit boek betreft een verwijzing van Vladimir Lenin die dacht dat de socialistische revolutie (niet zou beginnen in de sterke landen zoals het VK of Duitsland, maar) zou beginnen in de zwakste schakel van de imperialistische keten, en dat was Rusland: een land waar de interne tegenstellingen van het kapitalisme het grootste waren en het systeem het makkelijkste kon breken (samenvatting via Gemini)]
--
Reacties