Een biografie van net geen 500 pagina's. Op Wikipedia staat haar biografie en werk beschreven in 20 talen, waar het Nederlands ontbreekt. In het Engels is het overzicht zeer summier.
"Carmiña," Martín Gaite (CMG, 1925-2000) heeft sterke wortels met Galicië, en studeerde in Salamanca (filologie - "Filosofia y letras") ze leert Frans spreken door een studiebeurs in Cannes en ontwikkelt zich meer als kosmopoliet, ook wanneer ze naar Madrid verhuist (alle jaren in de wijk Retiro, bij het gelijknamige park). Een proefschrift laat ze onafgemaakt. Ze trouwt met Rafael Sánchez Ferlosio (geboren in Rome), wiens vader Falangist was.
Dan twee gebeurtenissen waar ik niet op de hoogte van was. Ze verliest haar zoontje aan een hersenvliesontsteking, als deze zeven maanden oud is, en haar dochter - bij wie ze gaat samenwonen wanneer ze van haar man scheidt (separación, no divorcio, begrijp ik) - sterft met negenentwintig jaar aan aids. Heftig. Haar zus - Ana María - heeft het legaat van haar zus overgenomen en beschermd tot haar dood in 2019.
Die scheiding of "symptomen van een huwelijkscrisis" komen ter sprake in hoofdstuk vijf, direct na hoofdstuk 4, "Mevrouw Ferlosio." Hierin gaat de biograaf in op de wisselwerking van leven en fictie. In "Las Ataduras" een verhalenbundel schrijft ze over de problemen met haar relatie, waaronder deze zin voorkomt:
- "De echte banden zijn die die je kiest, die je zoekt en die je alleen hebt, zonder ze te hebben."
Het wordt duidelijk dat als moderne vrouw (mijn interpretatie) Carmen er alleen voor staat en een leven met kinderen en haar schrijverswerk moet zien te combineren, en dat in termen van nu tot anxiety (angststoornissen) leidt, maar niet voldoende om zich tot feminist te converteren, die groep dient ze van repliek. Maar ze voelt zich eenzaam en had gehoopt op iets meer liefde. Haar man laat haar teveel links liggen, in inhoudelijk zin. Ze begonnen als vrienden (zij 25 en hij 23), gingen uit in Tavernes en hadden een sociaal leven. De ouders van Carmen kopen het huis voor hun beiden en ze hebben een meer teruggetrokken leven. Zij is zelf meer sociaal dan hij, en de eerste breuklijnen zijn te vinden in het eerste boek dat zij schrijft en hij afwijst. [uiteindelijk is zij de betere schrijver van de twee. Een kwestie van soort-zoekt-soort, maar waar de ene verder groeit dan de ander, zo lees ik het. Of dat ze uit elkaar groeien als schrijvers, hij meer essayistisch - met aforismen - en zij meer als romanschrijver... Meer over die scheiding en scheiding van bekende figuren via de link onder.**]
In "El cuatro de atrás," schrijft zo over het einde van het Franquismo en hoe ze zich herleeft. In de biografie lees ik haar ambivalente houding tegenover de euforie van De Transitie, die nu pas beter begrepen wordt [want er verandert in feite weinig in Spanje]. In een voetnoot schrijft de biograaf dat sommige lezers van Nubosidad Variable (NV) daar op attent gemaakt worden.
Hoofdstuk negen uit het boek van Teruel gaat over deze gebeurtenissen, en is getiteld: Carmen Maíte Huerfila. Het meeste gebruikte woord in die context is: huerfano, wees, maar in het Spaans is er blijkbaar een woord voor iemand die zijn kinderen verloren heeft.
Op wikipedia is niets te vinden over het belang van de Verenigde Staten in haar werk, behalve in de bibliografie, met het boek:
- Caperucita en Manhattan (1990)
In 1979 doet ze een eerste bezoek aan de VS en de universiteit van Yale. IN 1980 volgt ze een creatieve schrijfcursus op de Columbia universiteit. In "Vision de Nueva York," schrijft ze over haar ervaring en maakt ze een ode aan Virginia Wolf (a room of one's own).
Wat ik zelf zoek zijn de referenties naar eerder genoemde NV. CMG schrijft om aan de realiteit te ontsnappen. Het was een vorm om zichzelf te redden en om voor zichzelf te zorgen. Het was een "fármaco," een geneesmiddel. Hij schrijft over NV in relatie tot haar andere succesverhalen uit die jaren (90), waar de gezamenlijke noemer vier kwesties treft:
- het opnieuw treffen (el reencuentro) bv van Sofia en Mariana in NV, om dingen te verhelderen uit het verleden omdat ze daar destijds niet aan toekwamen
- de guadiaanse verhalen van dingen die ze begraven en opgraven
- kronieken van relaties of banden die al geen nut meer hebben in het heden
- en die van de menselijke (kracht) aard, om alleen te kunnen / leren leven
Heel veel meer lees ik niet over mijn favoriete boek, en daarmee laat ik de biografie voor wat deze is.
* - https://denisse88888.blogspot.com/2023/08/analisis-literario-de-la-novela-las.html
** - https://cadenaser.com/audio/1661078238475/
Reacties