Sabato's helden in het graf
Ik leerde over het werk en het leven van Ernesto Sabato toen ik kort in Argentinië woonde. Ik las zijn bekendste boek, de tunnel [] en las over zijn leven, zonder er echt lang stil te blijven staan.
Echter, nu bijna veertig jaar later, kom ik zijn werk opnieuw tegen. In zekere zin door toeval, want ik heb het eerste deel van zijn boek, Sobre heroes y tumbas (SHyT), gevonden in de boekenkast en begon het te lezen.
Zomaar.
Bij het lezen van de inleiding hiervan ontstond er een deja-vu-moment, waarin ik me realiseerde dat ik wist dat Sabato natuurkundige was, vele jaren gewerkt had als expert in zijn veld, en zich toen tot de literatuur ging wenden. Ik herinnerde me niet goed wat het thema van De Tunnel betrof, en besloot door te lezen. Al vrij snel kwam ik in het verhaal en het boek liet me niet meer los. Via internet zocht ik de rest van het boek.
Tijdens het lezen onderstreepte ik diverse passages. Dat begint bij de inleiding waar hij schrijft dat hij het manuscript had willen weggooien, maar door zijn vrienden werd tegengehouden.
- "Sommige verhalen dienen voor de schrijver om los te komen van een bepaalde obsessie."
Hij vertelt daarin ook over "het centrale geheim van een mensenleven." En wanneer ik dit nu opnieuw lees denk ik aan zowel het boek SHyT als aan zijn carrière als natuurkundige die zich transformeert tot schrijver. Wil een natuurkundige niet een theorie opstellen? IS dat wat zijn erfenis als wetenschapper heeft opgeleverd als schrijver, wat ik ook meen te vinden in dit verhaal: een theorie over het leven. Sterk ingegeven door het tijdsbeeld van de jaren zestig. Grootste theorieën waren toen nog gangbaar, dat zie je ook in de wereld van de (opkomst van de) econoom van die tijd.
dan begint het boek. Met een inleidende notitie over paranoia en waanzin. Alejandra - een van de belangrijkste personages (of een van de vier hoofdpersonen) - heeft zichzelf in brand gestoken. Het betreft een "nieuwsartikel." Het eerste van de vier hoofdstukken van het boek gaat over die jonge vrouw, en heeft als titel, de draak en de prinses. Slaat dat op haar?
Martin de hoofdpersoon ontmoet deze vrouw op een park (Lezama) in Buenos Aires, praat een aantal keer met deze mysterieuze vrouw en komt er dan achter dat ze niet meer terugkomt in het park. Ze verdwijnt even snel als ze in zijn leven kwam. Maar toch ontmoet ze haar opnieuw.
...
- Volgt het verhaal van twee onbekenden die vriendschap sluiten op een bankje in het park, waar ze verschillende standpunten met elkaar uitwisselen. Aan de ene kant is er León, een voormalig communistisch activist, en aan de andere kant Antonio, een conformistische man die echter ook te maken heeft met conflicten met andere mensen in het park en zelfs met zijn eigen familie (Wikipedia).
Reacties