Creativity Inc.

Creativity Inc. is een boek van Ed Catmull, OVERCOMING THE UNSEEN FORCES THАT STAND IN THE WAY OF TRUE INSPIRATION.

Ware inspiratie. 

De Inhoudsopgave is als volgt.

• Introductie Lost and Found.
• DEEL I AAN DE SLAG 
• Hoofdstuk 1 Animatie 
• Hoofdstuk 2 Pixar is geboren 
• Hoofdstuk 3 Een bepalend doel 
• Hoofdstuk 4 De identiteit van Pixars vestigen 
• DEEL II HET NIEUWE BESCHERMEN 
• Hoofdstuk 5 Eerlijkheid en openhartigheid 
• Hoofdstuk 6 Angst en mislukking 
• Hoofdstuk 7 Het hongerige beest en de lelijke baby 
• Hoofdstuk 8 Verandering en willekeur 
• Hoofdstuk 9 Het verborgen 
• DEEL III OPBOUWEN EN ONDERHOUDEN 
• Hoofdstuk 10 Onze kijk verbreden 
• Hoofdstuk 11 De onverwerkte toekomst 
• DEEL IV TESTEN WAT WE WETEN 
• Hoofdstuk 12 Een nieuwe uitdaging 
• Hoofdstuk 13 Aantekeningen dag 
• Nawoord - De Steve die we kenden 
• Uitgangspunten -  Gedachten voor het beheren van een creatieve cultuur  

Bloemlezing.

Er was zoveel dat ik over Steve kon zeggen; hoe hij in 1986 de divisie kocht die Pixar zou worden van George Lucas en ons voor uitsterving behoedde; hoe hij ons aanmoedigde om drie jaar later aan onze eerste speelfilm Toy Story te beginnen, toen het idee van een computeranimatiefilm nog steeds buiten ons bereik leek; hoe hij onze toekomst had verstevigd door ons aan Disney te verkopen en vervolgens onze autonomie had veiliggesteld door een fusie te organiseren die een echt partnerschap tot stand bracht. hoe hij ons hielp om ons van drieënveertig werknemers naar de 1100 mannen en vrouwen te brengen die voor mij stonden nu

Waarom ze wilden weten of we onze gereedschapsingenieurs scheidden van al onze productiekunstenaars, behalve degenen die aan Brave werkten. Waarom splitsten we onze verhaal- en kunstafdelingen op, die gewend waren om bij elkaar te zitten. Kortom, het leek alsof elk probleem, groot of klein, dat zich rond deze tijd voordeed, werd toegeschreven aan de fusie. Je zei dat de dingen niet zouden veranderen. Je breekt je woord. We willen de oude Pixar niet verliezen. Ik zou moeten zeggen dat deze verontwaardiging kwam ondanks het feit dat de maatregelen die we hadden getroffen om de Pixar-cultuur te beschermen werkten en mijn visie stond model voor het behoud van de culturele integriteit na een fusie

De hoofdstukken gaan over de vragen waar we als bedrijf binnenkort mee te maken krijgen. Wat is de aard van eerlijkheid? Als iedereen het eens is over het belang ervan, waarom vinden we het dan moeilijk om eerlijk te zijn? Hoe denken we over onze eigen mislukkingen en angsten? Is er een manier om onze managers meer op hun gemak te stellen met onverwachte resultaten? om ons jarenlang uit te dagen om tot op de dag van vandaag te komen

Het is één ding om te praten over de waarde van mensen die met een aantal kleine mislukkingen te maken krijgen terwijl ze op de tast hun weg naar begrip zoeken, maar hoe zit het met een grote catastrofale mislukking? Hoe zit het met een project waar je miljoenen dollars in steekt en waar je je publiekelijk voor moet inzetten en waar je dan van weg moet lopen. Dit gebeurde in een film die we een paar jaar geleden aan het ontwikkelen waren en die was gebaseerd op een geweldig idee dat zijn oorsprong vond in de geest van een van onze meest creatieve en vertrouwde collega's, maar vooral iemand die nog nooit eerder een speelfilm had geregisseerd 

Maar waar moet je die grens trekken? Hoeveel fouten zijn er te veel? Wanneer gaat falen van een stop op de weg naar uitmuntendheid naar een rode vlag die aangeeft dat er verandering nodig is? We stellen veel vertrouwen in onze Braintrust-bijeenkomsten om ervoor te zorgen dat onze directeuren alle feedback en ondersteuning krijgen die ze nodig hebben, maar er zijn problemen die het proces niet kan oplossen

Tegen die tijd had ik genoeg tijd met Steve doorgebracht om te weten dat hij in wezen niet ongevoelig was. Het probleem was dat hij er nog niet achter was gekomen hoe hij zich zo moest gedragen dat iedereen dat kon zien.

De schrijver en regisseur willen het meest aangrijpende verhaal vertellen. De productieontwerper wil dat de film er mooi uitziet. De technische regisseurs willen vlekkeloze effecten. De financiën willen de budgetten binnen de perken houden. Marketing wil een haak die gemakkelijk aan potentiële kijkers kan worden verkocht. De consumentenproducten. Mensen willen dat aantrekkelijke karakters in knuffels veranderen en op broodtrommels en T-shirts worden gepleisterd.

 Weer een ander vroeg wat voor soort film Pixar zou maken met 12.000 persoonsweken. Is er een creatief idee dat onze reputatie zou kunnen waarmaken, maar dan voor dat weinige zou kunnen worden gemaakt? Waar zouden de bezuinigingen zijn? Wat zou er anders zijn aan het proces? De onderwerpregel voor die e-mail was trouwens GET RADICAL

 Het was natuurlijk nooit onze bedoeling om iets verschrikkelijks te maken, maar het idee van Bob zet aan tot nadenken. Zijn er manieren om aan uw werknemers te bewijzen dat uw bedrijf mislukkingen niet stigmatiseert? Al deze aandacht voor het niet alleen toestaan maar zelfs verwachten van fouten heeft ertoe bijgedragen dat Pixar een unieke cultuur is geworden