Management, Cultuur & Verandering

Een rechtvaardigheidsgevoel, wat is dat?  bron: nrc Als ik op dit blog zoek naar waar het gebruikt werd dan kom ik bij de romantische boekhouder, die het onrechtvaardig vond dat iemand zakelijke middelen voor eigen gebruik aanwendde. Of bij de donut economie, over een meer sociale rechtvaardiging. Het kapitalisme is niet altijd rechtvaardig? Op het internet lees ik over een rechtvaardigheidsgevoel en dat het samen kan gaan met hooggevoeligheid. Daar kan ik me wel iets bij voorstellen, al weet ik niet of het precies het juiste is. Ik denk dan aan "lange tenen."  Maar gevoeligheid in algemene termen moet wel ontwikkeld zijn, voor iemand met een rechtvaardigheidsgevoel. Maar juist rechters hebben m.i. niet zo'n gevoel. Rechters en rechtspraak waar het gaat om recht en rechtvaardigheid, zijn gebaat bij neutraliteit. Je moet als rechter je gevoel uitschakelen, en gevoelens wegen alsof je een kosten-baten-analyse maakt. Dan kom je ook weer bij de boekhouder terecht. Rat...

Drie dingen vielen me dit keer op. 1. Nederlanders zijn makke lammetjes. Dat er nu protesten opdoemen is aan de ene kant een teken van de tijd. Maar in Nederland is er ook nog zo iets dat protesteren ongehoord is. Het is not-done. Nederlanders klagen misschien binnensmonds, maar slikken toch de maatregelen die ze zichzelf vaak opleggen. Voorbeeld: de parkeerbelasting. Nederlanders betalen fors belasting. Laatst was er een discussie over dividend-belasting en bekend is ook het fenomeen in NL van de vele postbussen. De grote bedrijven betalen - populair gezegd - helemaal geen belasting of relatief weinig. Maar dan de parkeertarieven en -belasting. Zo merkte ik dat het verplicht is te betalen voor parkeren in grote delen van de stad, EN dat het dan ook nog zo is dat de parkeertijden waar betalen verplicht is een dagdeel betreft dat de werktijden verre overtreffen: namelijk van 08:00 tot 20:00. Op straat is het stil na 17:00, de winkels sluiten om 18:00 of eerder, maar je moet betalen o...

Ik had nooit zo'n probleem met dit fenomeen, tot ik "deze" organisatie zag en haar veelvuldige toepassing ervan: no-reply-emails. Organisaties worden ontworpen en gedrag wordt geleid. En in dit geval is het ontwerpen van e-mails die maar één kant op kunnen en waar de klant niet op kan reageren, een instrument om strak te organiseren, waar het bedrijf voorop staat. Denk je in dat je een e-mail ontvangt van Gucci of een ander luxe merk en de afzender vervult zich achter een no-reply. Je zou zeggen, je bestelt via internet, met een klik, en niet door het beantwoorden van een mail, maar het eenvoudigste manier om contact op te nemen is om een reply te geven. Iemand van repliek dienen, zou je hier kunnen gebruiken. Als een bedrijf geen reply wenst is het meestal niet goed. Zo zag ik een e-mail over een achterstallige betaling. "We verzoeken u binnen 15 dagen...," etc, etc. En aansluitend, "de extra kosten zijn voor uw rekening." Een dergelijke mail ...

Onlangs verkondigde een beursveteraan de volgende metafoor: Olies komen altijd bovendrijven. Hij doelde op Shell, de oliemaatschappij. Dat deed me denken, want komt nog meer en vaak bovendrijven.   De waarheid is als olie. Dat lijkt me ook een mooie metafoor, en toepasselijk op deze tijd. Het aardige is dat nu Fake-news zo populair topic is, je meteen ziet dat het lang zal duren voordat die tijd weer voorbij is. Misschien wel een generatie. Dat betekent niet dat er in deze tijd geen ruimte is voor de waarheid, maar deze komt meestal toch niet op de eerste plek. Maar waarheid is wel te vergelijken met olie. Er komt een moment dat de waarheid boven komt drijven, zoals een lijk dat vanuit een diep meer, opeens aanspoelt aan de oever. En daarmee de hele achterliggende geschiedenis ook haar come-back maakt. Wat heeft dit met cultuur te maken? Ik denk o.a. de illusies die we ons vaak voorspiegelen om gemotiveerd te raken. Om in actie te komen. Alle mode zou je kunnen zien als leug...

... Is een boek van Waqas Ahmed. "Unlocking the power of human versatility." Hij pleit voor een multi-facette vorm van leven, waar iemands potentieel niet afhangt van een enkele specialisatie. De mens is zoveel meer dan dat. In het begin van de menselijke ontwikkeling moest men een bredere vorm van kennis hebben om te kunnen overleven in een vijandige omgeving. We moesten zoeken voor voedsel en een veilige woonomgeving maken. Echter in de tegenwoordige tijd hebben alleen kinderen nog die speelse nieuwsgierigheid om de wereld te verkennen. Maar daarmee is de drang om ons in meerdere facetten uit te kunnen drukken niet verdwenen. De maatschappij echter waardeert voornamelijk enkelvoudige talenten. Een voorbeeld echter van een moderne polymath is Nathan Myhrvold, voormalig CTO van Microsoft, hij is een archetypische "jack of all trades:" wildleven fotograaf, professionele kok, uitvinder van patenten en CTO. De huidige maatschappij is gebaat bij polymaths, omdat de...

Ik schrijf vooral voor mezelf, dat motto van Jan Pen heb ik hier al eens herhaald. Maar helemaal kloppen doet het natuurlijk niet. Ik heb twee doelen in mijn leven: geld verdienen en de wereld een klein stukje helpen beter te maken. Dat laatste door mezelf beter te maken. En daardoor schrijf ik weer. Geld verdienen en de wereld beter maken, zou dat niet elk motto van een bedrijf kunnen zijn: iets doen voor anderen, en er nog geld aan over houden ook. Soms is die relatie wel erg indirect. Geld-verdienen kan je geen purpose statement noemen. De wereld beter maken misschien nog wel. Toch was mijn schrijven altijd wel een beetje doelloos. Ik schreef maar wat, binnen de contouren van M Cen V. Maar wat was nu echt het doel. Toevallig vandaag kwam ik daar achter. Of kreeg ik een voorbeeld om mijn leven meer doelgericht te maken, voor dat deel dat niet direct geld verdienen behelst. Schrijven over bedrijven waarbij de balans tussen geld verdienen en de wereld beter maken totaal niet mee...

Ik kwam op dit boek terecht na het lezen van het verhaal, een boek van Guy Spier , en later in het boek van Andy Core (Change your day...). Dus het verhaal van de Boeing kende ik al. Maar als korte samenvatting: Boeing deed voor de oorlog mee met een nieuw vliegtuigontwerp, dat na de oplevering werd gevlogen door een zeer ervaren piloot. Echter, het nieuwe toestel vroeg om een extra gebruiksaanwijzing, die de piloot niet kende. Hij overleefde de vlucht niet, en door deze ervaring begonnen piloten checklisten te gebruiken bij hun vluchten. Niet alleen piloten hebben een checklist nodig, ook andere beroepen die met zeer complexe situaties te maken hebben, zoals medisch specialisten. De wereld is juist complexer geworden door al deze specialisten. Een deel van het boek gaat over de medische wereld, hetgeen niet zo vreemd is want de schrijver is een chirurg. De complexiteit waar professionals mee te maken hebben zijn tweeledig: 1. Menselijk geheugen kan het ontgelden in situaties van...