Management, Cultuur & Verandering

ArcelorMittal (ARM) is een wereldwijd bekend staalconcern. Het bedrijf staat o.a. genoteerd aan de beurs van Nederland (AEX), Frankrijk (CAC) en Spanje (Ibex). De achtergrond is dat het bedrijf door fusies grot is gebracht in laatste twee landen. Daarmee is het dus een bekend object voor beleggers, maar is het ook niet echt van iemand; binnen al deze indices is het een buitenbeentje. Mijn stelling: de koers van het aandeel ARM is al volatiel door de karakteristieken van de staalbusiness, maar door bovenstaande eigenschap is het extra beweeglijk, juist omdat niemand echt eigenaar van het aandeel is... 9 januari 2013 komt het bedrijf "opeens" met een persbericht dat het een aandelenemissie inclusief een converteerbare obligatielening gaat doen / uitgeven. De koers van het aandeel duikelde meteen met ca. 5% om te sluiten met een min van slechts 2,5%. Ik dacht na over deze gebeurtenis. Mijn intuitieve en eerste reactie was: dat is slim. het is een vorm van opportunisme hetgeen...

Daar wordt je blij van (Mona), was er eerst (bron: reclamewereld.blog.nl (waar ook de foto van afkomstig is) die dit weer had van een twitteraar Jose) Daar word je vrolijk van kwam erna, als winnende slogan van een van de deelnemers van een wedstrijd van luchtvaartmaatschappij Transavia . Waarom is dit zo'n matige slogan? Allereerst het woord "Word" klinkt heel erg passief . Maar direct op de tweede plaats komt het feit dat de natuurlijke toevoeging van het woord NIET, waardoor de zin nog beter loopt, de hele slogan op losse schroeven zet. Maar de actie past bij het huidige crowdsourcing. Ik heb als reiziger meer dan een enkele vervelende ervaring met Transavia, onlangs weer waar ze me vijftien euro extra rekenen voor een kleine koffer die qua afmetingen en volgens de voorschriften past als handbagage, maar door mijn twee bagagestuk - een laptop - moest ik deze inklaren en zoals gezegd moest ik bijbetalen. Daar wordt je dan al snel NIET vrolijk van; veel regels en gez...

De jongens van Het Nieuwe Werken vinden de boodschap van Frans van Houten maar niets, op twitter lees ik:  #Philips [is] de weg kwijt. Bedrijf wil bonuscultuur instellen Dat werkt niet! http://bit.ly/...  De link verwijst naar een MIT studie dat motiveren niet tot stand komt door financiële incentives, maar door de focus te leggen op "autonomie, bekwamen (mastery) en door doelgerichtheid (purpose)." Maar consultants weten in het algemeen weinig van bedrijfsvoering, met hier en daar een belofte van "anders" en "nieuw organiseren" kan je geen bedrijf leiden van 117.000 professionals. Dat men een extra stukje variabele beloning direct als bonuscultuur karakteriseert zegt wel iets over het klimaat in Nederland. Wanneer het economisch iets minder gaat krijgt de werknemer minder salaris: wat is daar nu precies op tegen, vooral wanneer harder werken in moeilijke tijden niet meer resultaat oplevert? Op ontslagen reageert de meute in het algemeen ook niet positi...

Een schoenmaker houdt zich vooral bij zijn leest. Politiek in Spanje kent misschien wel cultuurelementen, maar is toch een ander en voor mij een onbekend terrein. Desondanks vrees ik grote veranderingen wanneer deze man aan de macht komt. Hij wordt zeer waarschijnlijk President - president van de regering - in Spanje. In Spanje heerst er een traditionele dichotomie waar twee politieke partijen in afwisseling de dienst uit maken: de Partido Popular, de PP van Rajoy en de Partido Socialista Obrero Español (PSOE van Alfredo Pérez Rubalcaba). En dit de bewegingen 15M ten spijt die vragen om vernieuwingen.  Heel simpel gesteld meent Rubalcaba dat "we" met Rajoy een stap terug gaan naar het verleden, Rajoy zet in op verandering (Cambio). Qua biografie lijkt Rajoy op zijn vader die ook rechten heeft gestudeerd, maar die carrière heeft gemaakt als rechter in Leon. Persoonlijk vind ik Rajoy onbetrouwbaar: in het politieke debat van onlangs heeft hij zo min mogelijk toezegging...

Management is een taak die te vergelijken is met piano-spelen; de manager moet links de business in de gaten houden en met de rechterhand de organisatie dirigeren. Deze twee taken delen een belangrijk element en dat heet: productiviteit. Van de buitenkant ziet de klant wel die ene hand, maar meestal niet dat de andere hand zijn / het werk doet. Hoe organisaties werken wordt duidelijk aan de buitenkant, bijvoorbeeld door contact op te nemen. Wanneer je van een bedrijf iemand belt meestal van de verkoop of klantenservice dan beantwoordt deze met zijn eigennaam en die van het bedrijf. Deze contactpersoon is meestal willekeurig, maar soms ook niet. Verkoopafdelingen werken soms met vast aanspreekpunt, het is dan net alsof deze persoon zijn eigen bedrijf binnen het andere bedrijf promoot. Wanneer deze medewerker naar grote tevredenheid van de klant opereert komt dat ten goede aan het bedrijf. Moeilijker wordt het wanneer deze persoon verdwijnt, opeens hoor je dan: "oh... die...

Elk land heeft zo zijn eigenaardigheden. De exacte formulering van Joop van den Ende bij het programma Pauw en Witteman weet ik niet, maar met woorden van gelijke strekking zei hij over Italië: "Een land dat geweldige producten maakt..." Niet lang geleden waren de aandelen van Gucci nog genoteerd aan de Amsterdamse beurs. Italië is vooral bekend als het land van design en (mode) ontwerp.  productief gezien heeft dit alles te maken met Italianen als praters: enkel door in gesprek te gaan met potentiële klanten kan je komen tot geweldige ontwerpen. Maar ook heeft het te maken met het belang van "de buitenkant", daar waar een volk als de Duitsers misschien meer om de binnenkant geven. Uiteraard is deze schets ontoereikend. foto wikipedia Italianen hebben niet alleen in de wereld van design hun stempel gedrukt, hele Italiaanse volksverhuizingen hebben de Zuid-Amerikaanse cultuur vorm gegeven: de Argentijnse volksaard is niet te begrijpen zonder de Italiaans-Eu...

Wie verzamelt er nog postzegels? verzamelen is niet meer van deze tijd. Daarmee verliezen we misschien een stukje geheugen. Iconen van de post biedt een overzicht van ... "iconen" van de tijd, zoals deze Tussen twee culturen. Dat was het thema van het boekenweek van 2001.   Naar aanleiding van het boekenweekthema 2001 'Het land van herkomst: schrijven tussen twee culturen' ontwerpt Irma Boom het postzegelvel 'Tussen twee culturen'. Op het vel staan tien zegels, vijf met literaire citaten van E. du Perron, Hafid Bouazza, Adriaan van Dis, Kader Abdolah en Ellen Ombre. De andere vijf zegels laten foto's zien van Os van Ulay, Ed van der Elsken, Anton Corbijn, Céline van Balen en Cas Oorthuys. Zowel bij woord als bij beeld ligt het accent op het multiculturele aspect. Grappig dat een thema zo uit de tijd kan geraken. Tussen twee culturen is op dit moment geen thema, Mauro moet terug naar zijn oorspronkelijke cultuur.