Management, Cultuur & Verandering

Is Elon Musk nu de rijkste persoon op aarde, met een vermogen van meer dan 400 miljard dollar? Is het nog te bevatten, hoe veel dat eigenlijk is? " Het jaar van de stoere mannen Het autoritarisme wint aan kracht in een wereld waarin de internationale betrekkingen steeds meer worden bepaald door machtsverhoudingen. Donald Trump, Vladimir Poetin en Beniamin Netanyahu zijn hiervan drie goede voorbeelden. In de herfst van 2016, in hun laatste studiejaar, vonden Pablo en Clàudia de formule om wat geld te verdienen als reisleiders in Barcelona. Hun beste klanten waren Amerikaanse stellen, rijke blanke mensen, gepensioneerden en kleine zakenlieden. Ze waren vriendelijk, gaven goede tips en leken geïnteresseerd in wat ze te zien kregen. Vroeger eindigde de toeristische route in een bar aan calle Parlament. En tussen de drankjes door spraken ze met de verontrustende oprechtheid van de Amerikanen met hen over hun religieuze overtuigingen en vertelden ze dat ze dat jaar op Donald Trump zoude...

Vroeger had een encyclopedie nog waarde. Dat was in de tijd voor het internet en de tijd waarin de encyclopedie breed uitgemeten werd in diverse volumes. Deze werden genummerd van 1 tot ... Hoe meer boeken hoe beter.  Volgens de moderne Wikipedia werd de encyclopedie twee duizend jaar geleden uitgevonden en is sindsdien continue aangepast aan de nieuwe eisen van de tijd. De etymologie van het woord laat zien dat het om algemene (circulair, terugkerend, regelmatig vereist) en kennis of onderwijs gaat. Wanneer woordenboeken noodzakelijk zijn, dan zijn encyclopedieën het ook. Deze eerste zijn compacter en gericht op taal, de laatste zijn breder en gaan meer over algemene kennis. Maar een encyclopedie kan ook thematisch vormgegeven zijn, zoals die over: [Stierenvechten anno nu]. Of een [niet specifiek zo bedoeld, maar wel te zien als een] encyclopedie van de oorlog. Zelf zocht ik een versie over "Encyclopedie der professies." Een handwerk waar alle historische professies te vinde...

Vandaag is de traditionele kerstloterij, de trekking daarvan wordt live op de tv uitgezonden, vanaf een uur of tien, meen ik. Het is een van de rituelen hier in Spanje. Afgelopen vrijdag gingen we uit eten met een groep vrienden en dat hebben we wel vaker in deze tijd gedaan, maar een echte traditie is het nooit geworden. De opkost was vaak moeilijk te voorspellen en december is toch al een drukke maand, met verplichtingen. In twee gescheiden groepen gingen we lunchen en aansluitend kwamen we elkaar weer tegen voor een cocktail. Later in de avond namen we afscheid. Daarbij hoort dan de kerstwens. Hier zie ik het verschil met Nederland, waar me steeds meer neutraal worden met onze feilicitaties of verwensingen. Gelukigge of Fijne Feestdagen. Over Kerst hoor je eigenlijk nooit iemand meer. Een goed uiteinde... Maar hier is het nog gewoon, feliz navidad.   Een Kerst-satire zoals in Engeland zal je hier dan ook niet snel vinden. -- 2009/12/de-dikke-is-weer-gevallen  

Deze week wat spullen "opgeruimd." Geruimd is een betere beschrijving. Wegdoen. Afscheid nemen. Welk woord zou het beste passen? En is er een inherente relatie tussen opruimen en schoonmaken? Aan het eind van het jaar is het er blijkbaar de tijd voor. Op een of andere manier is tijd niet echt lineair maar gekromd en dan niet in die natuurkundige definitie, maar gewoon dat tegen het eind van het jaar de tijd vertraagt. Onzin natuurlijk, maar dat is het gevoel. Net zoals de gevoelstemperatuur een andere indruk van het weer kan geven. Los van de tijdsperiode, is het blijkbaar tijd om orde op zaken te zetten.  Opruimen is een ondergewaardeerde activiteit. Vandaar dat deze op dit soort momenten boven komt drijven. De tijd tussen kerst en oud-en-nieuw is minder duur qua werkequivalent. Voor sommigen zal het een moment zijn om de balans op te maken, al kan dat pas in het echt in het nieuwe jaar. Waarom sjouwen we zoveel spullen mee in ons leven. De geldwaarde van vele producten en c...

Volgens een ARD-documentaire heerst er een "Hunde-boom," een honde-hausse: De Duitsers hebben honden te pakken gekregen: er zijn nu ruim tien miljoen honden in Duitsland. Er zijn zelfs meer honden in het land dan kinderen onder de 14 jaar! Maar waar komen alle viervoeters eigenlijk vandaan? Achter de lieve ogen schuilt een brutale onderneming. Levensbedreigende martelpraktijken en wrede ‘hondenboerderijen’ gebruiken weerloze puppy’s als winstmachine. Zelfs sommige Duitse dierenartsen zijn verwikkeld in de illegale hondenhandel. En de dierenasielen die daadwerkelijk willen helpen, moeten nu wanhopig om hulp roepen te midden van de eindeloze stroom ongewenste honden. Honden worden beschouwd als de beste vriend van de mens, maar zijn mensen ook de beste vriend van de hond? Of hebben honden met vrienden zoals wij geen vijanden meer nodig? Het is iets dat intuïtief zo aanvoelt, zelf denk ik ook, daar moeten toch veel te veel huisdieren zijn, inmiddels. Is hier sprake van een tren...

December is een mooie maand, en speciaal voor de liefhebbers van lijstjes* is deze post bedoeld. Een opsomming van vrouwen die zijn geexileerd dan wel zelfstandig de weg van de expatriatie kozen. 1. Hannah Arendt, 1906–75, from Koenigsberg, philosopher, studied with Heidegger, Husserl, Jaspers at Freiburg, Heidelberg. Fled to Paris in 1933, to the United States in 1941.  2. Erna Auerbach, 1897–1975, from Frankfurt, studied art history there, fled to England in 1933, studied at the Courtauld Institute, active as a painter, writer on portraiture, and lecturer at Royal Holloway and Westfield Colleges. 3. Ingeborg Auerbach (née Fraenkel), born 1903, arthistorian, studied with Panofsky in Hamburg, wrote her191dissertation on Andrea del Sarto, fled to England in 1935, gave up the practice of art history. 4. Susan Groag Bell, born 1926, from Czechoslovakia, fled to England in 1939, came to know Barbara Hammond whoawakened her interest in history, later moved to Californiawhere she discove...

Ich bin niet Schiller, is een roman van de zwitserse schrijver, Max Frisch. EEN. Recensie Met I'm Not Stiller, de derde roman van de auteur, vestigde de Zwitserse toneelschrijver en romanschrijver Max Frisch (1911-1991) zich als een belangrijke bijdrager aan de naoorlogse Duitse literatuur. De Engelse titel is ook de eerste zin van de roman, waarvan de centrale thema's over het algemeen worden beschouwd als de existentialistische zoektocht naar het moderne zelf en, in nauw verband daarmee, de ingewikkelde dynamiek van man-vrouwrelaties.  Deze focus van de roman op individuen en hun privéleven werd als ongebruikelijk gezien in het sterk gepolitiseerde literaire veld van de jaren 50 en 60, vooral wanneer toegepast door een schrijver wiens dramatische werk stevig in de traditie van de Duitse toneelschrijver Bertolt Brecht stond. Ondanks de ingebouwde satire van de Zwitserse staatsbureaucratie en, voor die tijd, schokkend nuchtere verkenningen van overspel, zouden de meeste vroege ...