Mokyr - Economie en cultuur

Op Mises(.org) lees ik over de recente Nobel: Stiglitz and Capitalism: Remembering that Statists Mostly Win the Nobel - While some economists are celebrating the awarding of the Nobel Memorial Prize in Economics to three economists who are relatively friendly to free markets, we should not forget that most Nobel winners have been unrepentant statists and socialists (William L. Anderson).

Verleden en toekomst van Innovatie: een paar lessen Economische Geschiedenis

Conclusie -- Als de recente economische geschiedenis van de technologie ons iets leert, is het dat het verleden arm is gids voor de toekomst. Na millennia van zeer langzame en omkeerbare groei is de wereld van start gegaan de afgelopen twee eeuwen op een pad van ongekende economische expansie, voornamelijk gedreven door nuttige kennis en menselijk vernuft. Naarmate ons vermogen om natuurverschijnselen te begrijpen toeneemt, zal dat ook toenemen ons vermogen om de natuur te benutten voor onze behoeften. Om het cliché te bekritiseren dat “alles kan worden uitgevonden is al uitgevonden” is nu zelf een cliché; maar de vraag is of de positieve feedback Het mechanisme dat de technologische vooruitgang aanstuurt, zal uiteindelijk op afnemende opbrengsten stuiten en traag verlopen is en zal waarschijnlijk onopgelost blijven. In het geval van Smithian Growth neemt deze af rendementen zijn a priori duidelijk; in het geval van de groei van nuttige kennis is theorie van weinig nut het beste wat we kunnen doen is vaststellen dat het bewijs daarvoor tot nu toe niet overtuigend is.

Uitgerust met steeds krachtigere hulpmiddelen zal ons begrip van natuurlijke processen dat ook doen blijven in een snel tempo groeien, en nieuwe toepassingen, sommige denkbaar en andere niet, zullen blijven bestaan verschijnen. Ze zullen leiden tot een voortdurende verbetering van de economische welvaart, zelfs als dat niet het geval is altijd weerspiegeld in onze Nationale Inkomensrekeningen. In termen van andere economische variabelen, de aard van werk en de betekenis van een ‘baan’ kunnen radicaal veranderen naarmate werk steeds minder wordt beperkt in tijd en ruimte en het “fabriekssysteem” zou zijn langzame achteruitgang kunnen voortzetten. 

De toch al steeds vager wordende grens tussen werk en vrije tijd kan zelfs nog vager worden naarmate het zware werk dat ernstig nutteloos is steeds meer wordt gedegradeerd tot machines en robotapparatuur. In de (extreme) limiet zullen alleen degenen die willen werken dat doen doe dat. De duizelingwekkende technologische verbeteringen in vrijetijdstechnologieën van de afgelopen decennia zouden dat wel doen maken een dergelijke ontwikkeling minder dan beangstigend. Keynes’ beroemde voorspelling van een ontspannen samenleving dat zijn “Adamitische vloek” in zijn Economische Mogelijkheden voor onze Kleinkinderen had laten vallen, kan nog komen 

• I am indebted to Ashish Aggarwal for research assistance, and the Balzan Foundation and Northwestern’s Center for Economic History for financial support. Deirdre McCloskey, as always, provided me with insightful and helpful comments. The suggestions of Robert J. Gordon, the referees and editor are gratefully acknowledged. Joel Mokyr. Explorations in Economic History (2018) - (http://pinguet.free.fr/mokyr2018.pdf)

--
2023/02/canon-van-de-economie-2