Opblazen van Rusland (Felshtinsky, Litvinenko)
Een maand nadat Poetin premier wordt in 1999 in Rusland, doen zich diverse bomaanslagen voor. Felshtinsky gaat op onderzoek uit en komt erachter dat de FSB (Waar Poetin sinds 1998 de eindverantwoordelijke werd) verantwoordelijk is voor deze terroristische aanslagen. De medeauteur van het boek werd vergiftigd en overleed.
"Dit boek probeert aan te tonen dat de meest fundamentele problemen van het moderne Rusland niet het gevolg zijn van de radicale hervormingen van de liberale periode van de voorwaarden van Yeltsin als president, maar van het open of clandestiene verzet dat deze hervormingen door de Russische geheime diensten biedt. Zij waren het die de eerste en tweede Tsjetsjeense oorlogen ontketenden om af te leiden
Rusland weg van het pad van democratie en richting dictatuur, militarisme en chauvinisme. Zij waren het die een reeks vicieuze terroristische aanvallen organiseerden in Moskou en andere Russische steden als onderdeel van hun activiteiten die bedoeld waren om de voorwaarden te creëren voor de eerste en tweede Tsjetsjeense oorlogen.
De explosies van september 1999, met name de terroristische aanval die op 23 september in Ryazan werd gedwarsboomd, zijn het centrale thema van dit boek.
Deze explosies bieden de duidelijkste draad voor het volgen van de tactiek en strategie van de Russische agentschappen van staatsveiligheid, waarvan de uiteindelijke doel absolute macht is. Dit boek gaat over de tragedie die ons allemaal is overkomen, over gemiste kansen, over verloren levens. Dit boek is voor degenen die, die erkennen wat er is gebeurd, niet bang zullen zijn om de toekomst te beïnvloeden.
Na de publicatie van fragmenten uit het boek in Novaya Gazeta op 27 augustus 2001, evenals na de publicatie van de Amerikaanse editie van het boek in januari van dit jaar in New York, werden we herhaaldelijk gevraagd naar onze bronnen.
We willen onze lezers verzekeren dat het boek geen gefabriceerde feiten en ongegronde beweringen bevat.
We concludeerden echter dat gezien de huidige situatie in Rusland - met veel overheidsfunctionarissen die we vermoeden dat we betrokken zijn geweest bij de organisatie, executie of sanctie van de terroristische wreedheden van september 1999 die actief zijn in het leiderschap van het land - het zou voorbarig zijn om de namen van onze bronnen te publiceren.
Tegelijkertijd, in de allereerste interviews die we na 27 augustus 2001 hebben gegeven, hebben we aangegeven dat deze bronnen onmiddellijk zouden worden vrijgegeven aan elke Russische of internationale commissie die is gevormd om de terroristische wreedheden van september 1999 te onderzoeken.
Onze positie blijft tot op de dag van vandaag ongewijzigd: alle materialen die worden gebruikt bij het schrijven van dit boek zullen worden gegeven aan degenen die onpartijdig doen om te ontdekken wat er is gebeurd.
"Dit boek probeert aan te tonen dat de meest fundamentele problemen van het moderne Rusland niet het gevolg zijn van de radicale hervormingen van de liberale periode van de voorwaarden van Yeltsin als president, maar van het open of clandestiene verzet dat deze hervormingen door de Russische geheime diensten biedt. Zij waren het die de eerste en tweede Tsjetsjeense oorlogen ontketenden om af te leiden
Rusland weg van het pad van democratie en richting dictatuur, militarisme en chauvinisme. Zij waren het die een reeks vicieuze terroristische aanvallen organiseerden in Moskou en andere Russische steden als onderdeel van hun activiteiten die bedoeld waren om de voorwaarden te creëren voor de eerste en tweede Tsjetsjeense oorlogen.
De explosies van september 1999, met name de terroristische aanval die op 23 september in Ryazan werd gedwarsboomd, zijn het centrale thema van dit boek.
Deze explosies bieden de duidelijkste draad voor het volgen van de tactiek en strategie van de Russische agentschappen van staatsveiligheid, waarvan de uiteindelijke doel absolute macht is. Dit boek gaat over de tragedie die ons allemaal is overkomen, over gemiste kansen, over verloren levens. Dit boek is voor degenen die, die erkennen wat er is gebeurd, niet bang zullen zijn om de toekomst te beïnvloeden.
Na de publicatie van fragmenten uit het boek in Novaya Gazeta op 27 augustus 2001, evenals na de publicatie van de Amerikaanse editie van het boek in januari van dit jaar in New York, werden we herhaaldelijk gevraagd naar onze bronnen.
We willen onze lezers verzekeren dat het boek geen gefabriceerde feiten en ongegronde beweringen bevat.
We concludeerden echter dat gezien de huidige situatie in Rusland - met veel overheidsfunctionarissen die we vermoeden dat we betrokken zijn geweest bij de organisatie, executie of sanctie van de terroristische wreedheden van september 1999 die actief zijn in het leiderschap van het land - het zou voorbarig zijn om de namen van onze bronnen te publiceren.
Tegelijkertijd, in de allereerste interviews die we na 27 augustus 2001 hebben gegeven, hebben we aangegeven dat deze bronnen onmiddellijk zouden worden vrijgegeven aan elke Russische of internationale commissie die is gevormd om de terroristische wreedheden van september 1999 te onderzoeken.
Onze positie blijft tot op de dag van vandaag ongewijzigd: alle materialen die worden gebruikt bij het schrijven van dit boek zullen worden gegeven aan degenen die onpartijdig doen om te ontdekken wat er is gebeurd.
De schrijvers.
Yuri Georgievich Felshtinsky werd geboren in Moskou in 1956. In 1974 begon hij geschiedenis te studeren aan het Pedagogical Institute in Moskou State. In 1978 emigreerde hij naar de VS en vervolgde hij zijn studie van de geschiedenis, eerst aan de Brandeis University en later bij Rutgers, waar hij de graad van Doctor of Philosophy (geschiedenis) kreeg.
In 1993 verdedigde hij met succes zijn doctoraatsthesis aan het Instituut voor de Russische geschiedenis van de Russische Academie van Wetenschappen en werd hij de eerste burger van een buitenlandse staat die een doctoraat in Rusland kreeg.
Hij heeft enkele tientallen delen archiefdocumenten samengesteld en bewerkt en is de auteur van de volgende boeken:
In 1993 verdedigde hij met succes zijn doctoraatsthesis aan het Instituut voor de Russische geschiedenis van de Russische Academie van Wetenschappen en werd hij de eerste burger van een buitenlandse staat die een doctoraat in Rusland kreeg.
Hij heeft enkele tientallen delen archiefdocumenten samengesteld en bewerkt en is de auteur van de volgende boeken:
- The Bolsjewiks and the Left SRS (Parijs, 1985);
- Op weg naar een geschiedenis van ons isolement (Londen, 1988; Moskou 1991);
- Het falen van World Revolution (Londen, 1991; Moskou 1992);
- Grote bazen (Moskou 1999).
- [The Age of Assassins, samen met ...]
- [Blowing up Ucraine, ...]
Alexander Valterovich Litvinenko werd geboren in Voronezh in 1962. Na zijn afstuderen van school in 1980 werd hij opgesteld in het leger en in de komende twintig jaar steeg hij door de gelederen van privé tot luitenant -kolonel.
Begin in 1988 diende hij in de contra-intelligence-agentschappen van de Sovjet KGB, en vanaf 1991, in de centrale staf van de MB-FSK-FSB van Rusland, gespecialiseerd in terroristische activiteiten en de strijd tegen georganiseerde misdaad. Voor operaties uitgevoerd met MUR (Moskou Criminal Investigation Department) ontving hij de titel van 'Mur Veteran'.
Hij zag een actieve militaire dienst in veel van de zogenaamde 'hotspots' van de voormalige USSR en Rusland, en in 1997 werd hij overgebracht naar de meest geheime afdeling van de Russische KGB, de afdeling voor de analyse van criminele organisaties, als senior operationele officier en plaatsvervangend hoofd van de zevende sectie.
Hij is een kandidaat -meester van sport in de moderne pentathlon. In november 1998, tijdens een persconferentie in Moskou, bekritiseerde hij publiekelijk het leiderschap van de FSB en onthulde een aantal illegale bevelen, die hij had gekregen. In maart 1999 werd hij gearresteerd op verzonnen aanklachten en gevangengezet in de FSB-gevangenis in LeFortovo in Moskou. Hij werd in november 1999 vrijgesproken, maar niet eerder was de vrijspraak voor de rechtbank voorgelezen dan hij opnieuw werd gearresteerd door de FSB op een andere verzonnen strafrechtelijke aanklacht.
In 2000 werd de strafprocedure tegen hem voor de tweede keer ontslagen en Litvinenko werd vrijgelaten nadat hij schriftelijke garanties had gegeven dat hij het land niet zou verlaten. Een derde strafzaak werd vervolgens tegen hem aangezet. Nadat de FSB en de onderzoeksfunctionarissen bedreigingen tegen zijn familie waren gemaakt, was hij verplicht Rusland illegaal te verlaten, wat leiddeaan nog een, vierde strafrechtelijke aanklacht tegen hem. Op dit moment woont hij bij zijn gezin in Groot -Brittannië, waar hij in mei 2001 politiek asiel kreeg.
Begin in 1988 diende hij in de contra-intelligence-agentschappen van de Sovjet KGB, en vanaf 1991, in de centrale staf van de MB-FSK-FSB van Rusland, gespecialiseerd in terroristische activiteiten en de strijd tegen georganiseerde misdaad. Voor operaties uitgevoerd met MUR (Moskou Criminal Investigation Department) ontving hij de titel van 'Mur Veteran'.
Hij zag een actieve militaire dienst in veel van de zogenaamde 'hotspots' van de voormalige USSR en Rusland, en in 1997 werd hij overgebracht naar de meest geheime afdeling van de Russische KGB, de afdeling voor de analyse van criminele organisaties, als senior operationele officier en plaatsvervangend hoofd van de zevende sectie.
Hij is een kandidaat -meester van sport in de moderne pentathlon. In november 1998, tijdens een persconferentie in Moskou, bekritiseerde hij publiekelijk het leiderschap van de FSB en onthulde een aantal illegale bevelen, die hij had gekregen. In maart 1999 werd hij gearresteerd op verzonnen aanklachten en gevangengezet in de FSB-gevangenis in LeFortovo in Moskou. Hij werd in november 1999 vrijgesproken, maar niet eerder was de vrijspraak voor de rechtbank voorgelezen dan hij opnieuw werd gearresteerd door de FSB op een andere verzonnen strafrechtelijke aanklacht.
In 2000 werd de strafprocedure tegen hem voor de tweede keer ontslagen en Litvinenko werd vrijgelaten nadat hij schriftelijke garanties had gegeven dat hij het land niet zou verlaten. Een derde strafzaak werd vervolgens tegen hem aangezet. Nadat de FSB en de onderzoeksfunctionarissen bedreigingen tegen zijn familie waren gemaakt, was hij verplicht Rusland illegaal te verlaten, wat leiddeaan nog een, vierde strafrechtelijke aanklacht tegen hem. Op dit moment woont hij bij zijn gezin in Groot -Brittannië, waar hij in mei 2001 politiek asiel kreeg.
[In 2006 werd hij vergiftigd, en overleed in een ziekenhuis in Engeland*]
De lezer kan het genre van dit werk enigszins verrassend vinden, iets tussen een analytisch memoires en een historische monografie. De overvloed aan namen en feiten en de laconieke stijl van presentatie zal een teleurstelling zijn voor iedereen die hoopt op een easyreading detectiveverhaal.
Zoals bedacht door de auteurs, moet dit boek worden onderscheiden van oppervlakkige journalistiek en beletristische memoires door zijn intrinsieke trouw aan historische feiten. Het is een boek over een tragedie die ons allemaal heeft ingehaald, over verspilde kansen, verloren levens en een land dat sterft. Het is een boek voor degenen die in staat zijn om de realiteit van het verleden te herkennen en niet bang zijn om de toekomst te beïnvloeden."
Zoals bedacht door de auteurs, moet dit boek worden onderscheiden van oppervlakkige journalistiek en beletristische memoires door zijn intrinsieke trouw aan historische feiten. Het is een boek over een tragedie die ons allemaal heeft ingehaald, over verspilde kansen, verloren levens en een land dat sterft. Het is een boek voor degenen die in staat zijn om de realiteit van het verleden te herkennen en niet bang zijn om de toekomst te beïnvloeden."
Poetin
Wat schrijven de auteurs in 2001 over Poetin?
- Prominente leider van de hervormingsbeweging in Rusland was KGB Man Vladimir Poetin.
- ...
- Patrushev verhuisde naar het team van Poetin.
- De daaropvolgende snelle professionele beklimming van Patrushev is gekoppeld aan Poetin's eigen stijging / promotie.
- Poetin werd eerste plaatsvervangend hoofd van de regering Kremlin in mei 1998, hij promootte...
- Patrushev kwam terug naar de Lubyanka initieel als Poetin’s deputy...
- Op 29 maart 1999 benoemde Yeltsin Poetin secretaris van de Veiligheidsraad
- 9 In hetzelfde jaar benoemde Yeltsin Poetin premier van Rusland.
- ...
- Mensen met interne kennis beweren dat Poromoin geen keus had dan
- Minister Vladimir Poetin sprak over de luchtaanvallen op de luchthaven bij Grozny.
- Poetin beantwoordde vragen van journalisten: “Voor zover de staking op Grozny Airport
- Blijkbaar had premier Poetin iets geweten dat het grote publiek...
- ... Perfect getimed voor de organisatoren van Poetin's verkiezingscampagne.
- ...
- Poetin benadrukte dat "de bandieten moeten worden uitgeroeid, geen andere actie is mogelijk..."
- ... door bandieten betekende Poetin het Tsjetsjeensleger, geen terroristen.
- ...
- van 24 september was geen toeval voor als het bombardement in Ryazan Poetin was geslaagd
- ...
- Maximaliseer het aantal van zijn bondgenoten. Poetin is opzettelijk Grozny bombarderen om te
- ... Tsjetsjens bekent dat Russische geheime diensten de bomaanslagen in Moskou ApartmentBlock hebben gepleegd die de laatste oorlog in Tsjetsjenië hebben ontstoken en Vladimir Poetin inzetten
- ... Alleen Poetin had de controle over zo'n "blok" kunnen hebben en dat het "Russische machtsblok"
- ‘Small War’ voor Poetin.
- ... Letterlijk de dag nadat Poetin aan de macht kwam, begon hij NTV te vernietigen en
- Over de financiering van de verkiezingscampagne van Poetin en de FSB verschenen nooit...
- "Babitsky Affair" werkte tegen Poetin.
- De jonge KGB-man Poetin beloofde minder bloeddorstig te zijn...
- ... Maar Poetin verdient ongetwijfeld de titel van Tyrant sinds hij opzettelijk ...
- De FSB werd geleid door Poetin. Dit zijn mensen die een ernstig risico hebben genomen omwille ...
* - https://en.wikipedia.org/wiki/Poisoning_of_Alexander_Litvinenko
Reacties