Onverantwoordelijk, of: het rijk van Zuckerberg

10% van de verkoopadvertenties van Meta komt van scam-advertenties.

... Bravo zeggen we dan. Leven de moderniteit. De Mega-bedrijven ontslaan werknemers om zo nog meer te kunnen investeren in Datacenters en AI. De winst gaat naar de superrijken. (Maar ook naar de gewone belegger die weet dat in de VS de beste kansen liggen):

...

Er zijn twee covers in omloop voor dit boek. Dit is er een van. Zelf las ik het boek in het Spaans, en dat heeft een andere cover.

Dit boek gaat over de cultuur van Facebook (nu Meta) en vertelt over:

- China, en beleid omtrent landen:

• From the start, the Facebook team agrees that Facebook will store Chinese user data in China under their terms. When other countries have asked for this—Russia, Indonesia, Brazil—Facebook has refused.

en over rechtspraak en overheidsinvloed:

• Facebook’s lawyers got in touch to warn me to be silent. Joel’s still at Facebook, now Meta. Promoted and even more powerful. Central to core decisions like what to allow on Facebook in the lead-up to the January 6 riots or how Facebook should engage in the efforts to engineer a ban of emerging rival TikTok. Running the largest lobbying effort by a public company in the US. Mark’s chief consigliere in Washington, DC.

Maar vooral of in het algemeen gaat het om ethiek.

Een passage uit het boek:

De schaal van de geplande machtsovername dooft ons allemaal. Hij zou bepalen hoe de nieuws wordt gemaakt, evenals het algoritme dat het doelt en verdeelt. Wat blijft staan en wat niet. Wie op het platform is en wie niet. Wat zeker handig zou zijn als hij zich kandidaat stelt voor het presidentschap. Ik probeer te begrijpen hoe we in zo'n korte tijd aan dit punt zijn gekomen, in minder dan achtenveertig uur sinds we vertrokken naar Peru. Wat ik ervan aflees is dit: Mark had geen intentie om zich kandidaat te stellen voor het presidentschap toen hij zonder paspoort op het vliegveld arriveerde. 

• Ik denk dat hij echt verrast was door de beschuldiging dat Facebook verantwoordelijk was voor Donald Trumps verkiezingsoverwinning, en zijn woede over het worden beschuldigd was echt. Maar tijdens de vlucht naar Peru, terwijl Elliot stapsgewijs uitlegde hoe de Trump-campagne Facebook gebruikte om te winnen, werd Mark ervan overtuigd dat Facebook een beslissende rol speelde. 

Die realisatie stond voorop in zijn geest toen hij zich gedroeg als wereldleider op APEC, voorzitter van die bubbelbad-sessie met alle premiers en presidenten, realiseren hoe groot zijn invloed en die van zijn platform echt waren en hoe hij bijna iedereen daar zou overleven. Gezocht voor selfies door mannen die landen besturen. Hij zag zichzelf al als de bekendste persoon van onze generatie ter wereld, en dit ervaring versterkte die overtuiging. Obama's afkeuring riep een "wie denkt hij dat hij is" reactie op, in Mark, een kinderachtige reactie in plaats van introspectie, een verlangen om macht te tonen, niet berouw. Terwijl Mark zijn toekomst overwoog—zijn nalatenschap en de komende jaar persoonlijke uitdaging—Ik denk dat hij tot deze donkere conclusie kwam: als Trump het kan, kan hij het ook.  Hij heeft immers niet alleen nu Trumps handleiding, maar bezit hij ook de gereedschappen en stelt hij de regels. En hij heeft iets wat niemand anders heeft, de mogelijkheid om het algoritme te controleren zonder enige transparantie of toezicht. De macht om te bepalen wat Facebook-gebruikers zien. Om iemand als Trump van Facebook te verwijderen. Hij heeft al zijn persoonlijke team "zijn bereik en betrokkenheid te maximaliseren" of wat dan ook eufemisme past bij wat ze doen. Ik neem aan dat ze de reden zijn dat hij vier keer meer volgers heeft dan Trump en meer dan elk ander politiek leider ter wereld. Ook is hij rijk. Hij zou zich kandidaat kunnen stellen voor het presidentschap en nooit iemand om een cent vragen.

--