Socialisme: voor een beter sexleven

Why Women have better sex under Socialism, is een boek van Kristen Ghodsee. De clickbait-titel is mede door de uitgever gepromoot... Een goede titel, maar de inhoud loopt ook gelijk op?

Ze is geen voorstander van State socialisme. Gaat daar vooral in (bij hoofdstuk...) op child-care en birth control rate en fertility rates... En ze keert terug van het punt waarin The end of history (Fukuyama), verscheen, "dat toch niet helemaal juist bleek te zijn... Steeds meer mensen kijken weer naar socialisme, " stelt ze.

Haar favoriete economische model is dat van Noorwegen. In hoofdstuk 1 - women - like men, but cheaper on work - schrijft ze dat 70% van de werknemers in de overheid in Noorwegen uit vrouwen bestaat.

Het aardige is dat ze het staatsfonds wat Noorwegen heeft, zonder referentie te maken naar de olievondsten - als basis wil gebruiken voor andere modellen in de wereld. Dus dit in tegenstelling tot het idee van Universal Basic Income (UBI), Surplus value extraction, gender based quotas, of negative income tax or Citizens Dividend en alle andere varianten, waar ze geen hoge achting voor heeft. Dat is wel bijzonder. Een Staatsfonds dus.

... 

Bij een boekpresentatie(youtube) stelt een man de vraag: "Geldt dit alleen voor vrouwen of zullen mannen ook betere seksuele relaties hebben? Ik vraag het voor een vriend."

- a good question. In short: all wil have better sexual relations...

Tja.

Ik heb het boek nog niet helemaal gelezen. Maar het staat wel op mijn lijst.

-- 16 december

Dat was al weer enige tijd geleden. Ik heb het boek inmiddels wel gelezen. Maar veel meer dan een aandachtstrekker heeft het toch niet, m.i. Wanneer je zo'n sterke titel verzint dan moet het verhaal het wel bij  kunnen houden. Dat valt toch wat tegen...

-- Khodsee is zelf getrouwd met een Bulgaar, en ondervond dat in die cultuur de sexuele opvoeding veel vrijer was. Antionceptiepillen waren gratis, en in Rusland bv gingen meisjes naar de abortuskliniek vergezeld door hun oma's. In Polen was het de democratie die abortus illegaal maakte.

Ghodsee breekt een lans voor het collectieve gedrag, door b.v. deze metafoor: "wanneer iedereen vandaag zou stoppen met Facebook gebruiken of niet langer bij Amazon zou winkelen dan zouden twee van de rijkste en machtigste bedrijven in de wereld stoppen te bestaan." 

--
De-roep-van-de-stam

-- 1 maart 2026.

Schrijver Daan Borrel (35) publiceert ... het boek Rechts verpest onze seks, waarin ze betoogt dat rechtse politiek en neoliberale keuzes ons seksleven aantasten. Borrel ziet de daling van seksuele tevredenheid en de groeiende orgasmekloof niet als louter individuele problemen, maar als gevolg van beleidskeuzes die beïnvloeden wanneer, met wie en hoe mensen intimiteit beleven.
Als voorbeelden noemt ze nieuwe fenomenen zoals 'gooners' — jonge mannen die urenlang online masturberen zonder tot een normale seksuele relatie te komen — en het wijdverbreide gebruik van apparaten als de Satisfyer, waarvan zij zegt dat ze oppervlakkige, gelijkvormige orgastische ervaringen in de hand werken. Borrel maakte zelf oefeningen met meditatieve masturbatie en beschrijft hoe die oefeningen hielpen sensualiteit en lichamelijkheid anders te ervaren, maar ze benadrukt dat persoonlijke oefeningen niet volstaan zolang structurele omstandigheden hetzelfde blijven.
Politiek en economie spelen volgens haar een belangrijke rol. Belastingsystemen die inkomen zwaarder belasten dan bezit, de fiscale stimulans voor samenwoonparen en het harde werken om dure huizen te betalen laten mensen weinig tijd of ruimte over voor experiment en intimiteit. Ook wijst ze op het krimpen van “third spaces” — publieke plekken buiten huis en werk zoals pleinen, buurthuizen en betaalbare cafés — waar ontspannen contact zonder commerciële drempels plaatsvindt. Die verschraling van gemeenschappelijke, toegankelijke plekken koppelt ze expliciet aan beleid van opeenvolgende kabinetten-Rutte en het neoliberale stadsbeleid in bijvoorbeeld Amsterdam.
Verder signaleert Borrel dat seksuele voorlichting politiserend is gemaakt: het vorige coalitieakkoord eiste neutraliteit en minder aandacht voor gender- en seksuele diversiteit, wat volgens haar bepaalt wat mensen leren over naar wie ze horen te verlangen. Als tegenvoorbeeld haalt ze onderzoek aan naar de Duitse Democratische Republiek, waar betere publieke voorzieningen zoals gratis kinderopvang bijdroegen aan meer gendergelijkheid en op sommige punten ook tot ander seksueel gedrag leidden — deels omdat vrouwen economisch onafhankelijker waren.
De oplossing ziet Borrel niet alleen in individuele therapie of gadgets, maar in beleidsmaatregelen die randvoorwaarden scheppen voor meer ontspanning, gelijkheid en lichamelijk contact: betere zorg- en kinderopvang, toegankelijkere publieke ruimten, en een belasting- en arbeidsbeleid dat mensen tijd en energie teruggeeft. Politieke communicatie zou volgens haar ook aantrekkelijker moeten zijn: niet door macht en dominantie te romantiseren, maar door gelijkwaardigheid en ontspanning te verbeelden.

(Bron: Rechtse politiek verpest seks, zegt schrijver Daan Borrel: 'Betaalbare stad zorgt voor beter seksleven'

https://www.parool.nl/ps/rechtse-politiek-verpest-onze-seks-zegt-schrijver-daan-borrel-35-een-betaalbare-stad-zorgt-voor-een-beter-seksleven~b65e3efa/)