Management, Cultuur & Verandering

Mannheim hoort eigenlijk niet thuis in deze "lijst," omdat hij geen "pure" filosoof was. Maar desondanks. Kritische beschouwing In zijn proefschrift over de kennistheorie zegt [Karl] Mannheim dat iedereen aanvaardt dat de natuurwetenschap, de geschiedeniswetenschap en andere wetenschappen hun eigen methoden van onderzoek hebben. Maar, zo vraagt hij, wat is de methode van de filosofie? Hij is er zich van bewust dat in de filosofie allerlei terreinen van de werkelijkheid worden bestudeerd en dat elk terrein zijn eigen aard en opbouw of structuur heeft. De taak van de filosofie is onder andere die aard en opbouw te analyseren. Dat wil zeggen dat de filosofie de taak heeft verschijnselen die naar hun aard bij elkaar horen, met elkaar in verband te brengen of te 'systematiseren'. Dat 'systematiseren' moet volgens hem niet gebeuren vanuit een vooropgestelde classificatie; men moet dus niet met een van tevoren vastgesteld kader van begrippen in de werkelijk...

Is Karl Popper een van de filosofen die duidelijk ondergewaardeerd wordt in de filosofische arena? Thema's waarover hij schrijft zijn: Verwantschappen en invloeden, de sociale essays, De groei van kennis , De wereld. Eerste probleemstelling, Aanschouwelijke uitgangspunten, Methodische uitgangspunt, Wijsgerig programma. Referenties, inter-filosofisch: - falsificatie van theorieën als ethiek in wetenschap, maar dit wordt niet rationeel gezien, omdat wetenschappers belang hebben dat hun theorie erkenning geeft en dat falsificaties genegeerd zouden worden. Wetenschappers riskeren  hun carrière met hun ideeën en sporen elkaars mislukkingen op. Zie ook Popper en Lakatos: je moet je ideeën niet direct over boord gooien bij eerste teken van imperfectie (#fib) - [dus: wetenschap is competitief en rivaliserend]. - opponent van Hegel voor historicisme, en grondslagen van dit voor totalitalisme (#fib) Kritische beschouwing Het centrale werk van [Karl Raimund] Popper is LSD [Logic of scientifi...

Je hoeft er niet bij geweest te zijn om te weten waarover die twee hebben gesproken. Nu heb ik daar zelf geen inzicht in, maar toch als je kijkt naar het profiel van de Mastermind en onderhandelaar uit de VS dan kan je wel en inschatting maken, puur uit biografische details. Dat heb ik overigens niet gedaan. Het was Alex Krainer*, wie dit voorspelt: Dat Poetin die 300 miljard dollar bevroren assets van Rusland of Russische bedrijven en particulieren toegeeft aan Trump om deze te investeren in de VS als er een staakt het vuren komt en / of een aansluitende vrede. Europa heeft het nakijken. Dat heeft Poetin beloofd en het is aan Trump om een manier te vinden om dit rond te breien. De kunst van het onderhandelen. Dat Europa al langer niet meer op de tweede plaats komt is wel duidelijk. Maar hadden "wij" dat geld graag in onze economie geïnvesteerd willen zien? Eerlijk antwoord: ja, politiek correct: nee natuurlijk niet, dat is bloedgeld! En ik denk het ook niet. Dat is nu juist...

Tweetaligheid is een niveau, net zoals veiligheid, hieronder concreet gemaakt met het idee "vaardigheidsniveau". Je bent nooit helemaal tweetalig en wat me vooral moeilijk lijkt is hoe die twee talen samen gaan met twee culturen. Ik heb daar niet eerder over nagedacht, terwijl ik het fenomeen wel ken, en ook van dichtbij. Taal is als water, je merkt als vis niet of je in de zee van zoutwater of in een meer van zoutwater zwemt. " De relatie tussen tweetaligheid en persoonlijkheid is een complex en genuanceerd onderwerp. Hoewel het een algemene overtuiging is dat mensen verschillende persoonlijkheidskenmerken kunnen vertonen bij het spreken van verschillende talen, heeft wetenschappelijk onderzoek naar dit onderwerp gemengde resultaten opgeleverd. Sommige studies suggereren dat tweetalige individuen inderdaad kleine verschuivingen kunnen ervaren in persoonlijkheid, gedrag of cognitieve processen bij het schakelen tussen talen. Dit fenomeen wordt soms 'door taal geïnduc...

Kritische beschouwing Binnen de Anglo-Amerikaanse analytische traditie heeft Rawls wereldwijde bekendheid verworven met zijn boek, A theory of justice (1971), tot 1993 zijn enige boek. Dit werk maakte niet alleen indruk op filosofen en andere academici, maar ook op niet-professionelen, op politiek essayisten, juristen, politici en mensen uit de burgerrechtenbeweging. Het succes is onder meer toe te schrijven aan het feit dat Rawls' boek een degelijk uitgewerkte ethische positiebepaling aanbiedt in een context waarin de politieke en ethische filosofie zich grotendeels achter formele en louter bespiegelende schermen verschanst. Rawls' ethische programma kan in discussies over de rechtvaardigheid van de verzorgingsstaat, de herverdelende functies van de sociale zekerheidsvoorzieningen, de 'neutraliteit' van de staat, burgerlijke ongehoorzaamheid of grondrechten worden toegepast en getoetst. Het perspectief van A theory of justice kan tevens een ruime kring van (welvaarts) ...