Management, Cultuur & Verandering

Wat een mooie naam, toch.  Een. Waar is de Voltaire van onze tijd? [Is dit een algemene stelling: is er een eigentijdse versie van elk historische figuur?] " Waar is de Voltaire van onze tijd? Terwijl financiële instellingen en politici kibbelen over eurozone-obligaties ..., kunnen ze er niet omheen om terug te denken aan die grote figuur uit het verleden van Europa. Nationale schulden zijn immers niet uniek voor de 21e eeuw. Europese staten in de Verlichting kampten met schuldenproblemen die net zo chronisch was als bij ons , zij het om andere redenen. Ze gaven niet te veel geld uit aan sociale programma's; ze voerden zinloze oorlogen om dynastieën te schragen of trots te vergroten. De kosten van het afbetalen van huurlingen maakten hun schatkisten vrijwel leeg. Zoals Voltaire keer op keer opmerkte, was Frankrijk betrokken bij precies dergelijke avonturen, ondersteund door schuldfinanciering. Hoe dekte de Franse monarchie haar blootstelling af? Door inflatie te manipuleren, ...

Als cover informatie lees ik: " gaat ras alleen over de kleur van je huid? In The Latinos of Asia laat Anthony Christian Ocampo zien dat welke "kleur" je hebt grotendeels afhangt van je sociale context. Filipino-Amerikanen hielpen bijvoorbeeld bij het opzetten van de Aziatisch-Amerikaanse beweging en worden door de Amerikaanse volkstelling geclassificeerd als Aziatisch. Maar de erfenis van het Spaanse kolonialisme in de Filipijnen betekent dat ze veel culturele kenmerken delen met Latino's, zoals achternamen, religie en taal. Zo verandert de "kleur" van Filipino's - hun gevoel van verbondenheid met andere raciale groepen - afhankelijk van hun sociale context. Het Filipijnse verhaal laat zien hoe immigratie de manier verandert waarop mensen onderhandelen over ras, met name in steden als Los Angeles waar Latino's en Aziaten nu een collectieve meerderheid vormen. Door hun stemmen te versterken, illustreert Ocampo hoe de raciale identiteit van tweede ge...

En dan is het zo ver. Op tweede paasdag nog wel, en op de geboortedag van Rome (zo lees ik). Er verdwijnt een Paus en maakt zo ruimte voor een nieuwe. Op social media zie ik al volop verhalen over de overstroming van Europa door een Godsdienst die zich opdringt, en waartegen het Vaticaan zich best wel wat mag verzetten. Maar eerst de paus zelf. Wat was zijn stijl? Charming ? ... Kardinaal Eijk: Franciscus was 'paus van bemoediging' -- Het hoofd van de Rooms-Katholieke Kerk in Nederland, kardinaal Eijk, noemt paus Franciscus een "paus van bemoediging". De 88-jarige kerkleider had volgens Eijk een groot hart voor de zwakkeren in de samenleving. "Dat liet hij steeds weer blijken in zijn teksten en door de bezoeken die hij bracht." (https://nos.nl/collectie/13987/liveblog/2564425-paus-franciscus-vanavond-opgebaard-hij-overleed-mogelijk-aan-een-hersenbloeding). [Diezelfde NOS kopt over deze Paus: geliefd bij het volk, omstreden binnen de kerkleiding] Als paus zet...

Was het vroeger al zo, dat men commercieel dacht? Of is dit een tijdloos begrip? Ook muziek kent zijn populaire publiek en sommige muziekstukken zijn gewoon braakliggend terrein of onontgonnen gebied voor de reguliere luisteraar. Maar dat de Mattheus Passion meer populair is geworden heeft zo zijn logica. Zelf luister ik ook pas sinds een aantal jaren naar de Johannes Passion. Als amateur denk ik dat daar meer van de echte Bach te vinden is. De factor "Publiek" speelt hier een belangrijke rol, en het idee van "aandachtsspanne." Of dat één muziekstuk meer [dan het andere] een afstandelijk verhaal vertelt, terwijl de echte passie moeilijker te vinden is?  Mendelsohn Hoe moeilijk het ook is om je voor te stellen, er was een tijd dat JS Bach's St. Matthew Passion vrijwel onbekend was buiten Leipzig, waar het voor het eerst werd uitgevoerd in 1727. Sporadische uitvoeringen gingen door in de Thomaskirche van de stad, waar Bach Music Director was geweest, na zijn dood...

 Vandaag heb ik niks te melden. Ik verbaas me desondanks dat de tijd zo snel gaat, het is al weer een maand lente en april is voor meer dan de helft voorbij. Maar meer dan dat de tijd "vliegt," vind ik dat er meer veranderingen in de wereld te vinden zijn. Terwijl we vorig jaar nog volop in de AI hype zaten, lijkt dat nu al weer gewoon. We vinden het normaal dat we video's zien die door Aigenten gemaakt zijn.  En zo haal ik mijn schouders op. In Nederland zijn nauwelijks bergen te vinden, misschien wat heuvels in het zuiden, en de bergmetafoor is niet specifiek voor Nederlanders, bedenk ik me. Maar toch herkent ongetwijfeld iedereen wle het idee dat je een berg klimt of een heuvel oploopt, en dat je op een bepaald moment terug kijkt. Wanneer je dat doet is het mogelijk dat je meer terug ziet dan dat je nog voor je hebt. Eenmaal op de top van de berg zie je natuurlijk weer iets nieuws, maar tot die top is wat je nog aan nieuws meemaakt minder dan wat je al achter de rug he...

"Adoptie is vaak een ultiem middel in de zoektocht naar een toekomst als die niet  van nature  komt.  Want van nature komt die toekomst er namelijk wel. Kinderen krijgen is zo gewoon dat we er niet bij stil staan. Maar wat nu als die toekomst er niet automatisch komt? Hele naties kampen met het probleem van afnemende vruchtbaarheid. Een steriel gegeven dat natuurlijk de nodige emoties oproept vooral op de langere termijn en vooral voor landen. Wat nu, als je als land zelf geen toekomst hebt?  Bijvoorbeeld dat de bevolking rigoureus emigreert en dat je ooit een natie van belang was, maar in een veranderende wereldorde geen positie meer van belang in neemt. Wat wanneer een natie irrelevant is geworden?   Kinderen blijven symbool staan voor de toekomst en dan is het dubbel zo "vreemd" om te zien dat een natie een oorlog begint met een buurland, en dan als een van de belangrijkste gruwelijkheden van die oorlog, het ontvoeren van kinderen is. Juist wanneer die kinder...

Ik vroeg aan een AI agent hoe vaak 18 april op een goede vrijdag is gevallen in de afgelopen eeuw, dat blijkt naast vandaag, en in 2014, ook geweest te zijn in 2002,1991, 1980,1969,1958,1947 (en 1929 maar die is hier niet van belang)... Als ik zelf tussen 22 maart en 25 april jarig zou zijn geweest (ook AI) dan zou ik me ongtwijfeld hebben herinnerd dat er verjaardagen waren die tevens feestdagen waren. Voor mijn moeder was die zo, maar ik heb die vraag nooit gesteld. Een van de dingen die ik me destijds heb voorgehouden was om meer te weten te komen van haar geboorteland. om nu echt eens een aanzet te maken, maar het is er nog niet van gekomen. Voor mijn moeder was haar geboorteland nooit echt belangrijk. Dat ze later in Nederland iemand ontmoet in de trein, die toevallig in datzelfde land is geboren, heeft ook nooit echt veel aandacht gekregen. Je zou zeggen dat wanneer je beide een geschiedenis deelt buiten Nederland, daar toch iets van betekenis in moet zitten.  Maar wat is een...