Management, Cultuur & Verandering

 Ik was nog geabonneerd op een nieuwsbrief van een praktisch filosoof, als uitloper op een project over coaching (irrationaliteit) en ik had die nieuwsbrief nooit opgezegd. De vorige week kreeg ik nog een goede tip over een boek dat ik nog niet gelezen had, maar wanneer ik een boek nog niet ken, voel ik onterecht dat het misschien goed is en dat ik te weinig onderzoek heb gedaan, maar dat is een persoonlijke bias. Je kan gewoon niet alles weten. Maar wat moet je nu wel en niet weten? en waar ligt de grens tussen gewone filosofie en praktische (meer levensgerichte) filosofie? Die grens, merkte ik, ligt bij de onderstaande case, die ik dit keer [september '24] kreeg toegestuurd: Podcast-tip: 'Who trolled Amber?'  Deze podcast deed mijn rotsvaste overtuiging in het kritisch denkvermogen nogal wankelen. Want, als je je eigen denken niet meer kunt vertrouwen, wat heb je dan nog? Johnny Depp en Amber Heard; waarschijnlijk heb je íets meegekregen over hun scheiding en de bij...

Moet liefde met vriendschap beginnen? of juist met passie? "Er is geen enkele activiteit of onderneming," lees ik op een website als een quote van Erich Fromm, "die met zoveel hoop en verwachtingen start en eindigt in falen, vrij vertaald." Liefde doet pijn, schrijft Oriani Falacci ook, en daar waag ik me niet meer aan, vrij vertaald, en zij stort zich op haar journalistieke loopbaan, na een of twee relaties die fout eindigen. Zijn het vaker de mannen of juist niet, die lijden? Een quote uit het boek is deze: It is a truth universally acknowledged, that a single man in possession of a good fortune, must be in want of a wife (Austen P&P) Ook Byung-Chul Han schrijft (o.a. over dit boek): "... neemt de lezer mee op een reis in het gezelschap van Eva Illouz ( Why Love Hurts ), Flaubert, Barthes en anderen om te onderzoeken hoe liefde — zo rijk aan uiteenlopende fantasieën over de Ander — in de greep is van kwelling omdat het hedendaagse universum van normalisat...

 Het is ergens wel fijn wanneer je geen bezoek krijgt. Ja het begint natuurlijk met een nadeel, dat emotionele verhaal van jammer dat ik zo alleen ben, of: er komt nooit iemand langs. Bezoek en bezoekers zijn niet helemaal te vergelijken. Bezoek is een werkwoord, bezoeker is een zelfstandig naamwoord. En dan is er het verschil tussen de digitale wereld en de fysieke wereld. De echte wereld, zeg maar.  In de digitale wereld kan je bezoekers krijgen op je blog. Zoals deze. Zelf heb ik er in het begin even bij stil gestaan, maar al snel zag ik dat bezoekers niet iets was waar ik mee te maken zou hebben. Dit blog was nauwelijks te typeren als een niche, meer een plek op de digitale wereld waar gewoon weinig mensen komen. Toen kwam vorig jaar de AI in de belangstelling en daarmee dacht ik dat blogs nog meer to-the-point zouden moeten zijn, zodat AI agenten daar hun data vandaan zouden schrapen. Maar sinds kort merk ik toch dat er opeens flink meer bezoekers zijn. Dat fenomeen ken ...

 Helmut Schmidt staat mij eigenlijk te ver weg in de zin dat ik bewust meegemaakt heb, want Schmidt was Bondskanselier van 1974 tot 1982. In zijn (auto)biografie, Der Lotse (de loods), staat op de cover het volgende: Geen enkele andere politicus haalt zulke hoge kijkcijfers voor zijn televisieoptredens, en niemand verkoopt zoveel boeken als hij. En hoewel zijn kanselierschap (1974 - 1982) lang geleden is, is zijn mening nog steeds in trek bij de politiek en het publiek. Als Schmidt spreekt, luistert de natie. Schmidt belichaamt de Duitse deugden en ondeugden, zoals niet hard werken, discipline, plichtsbesef aan de ene kant, onderdrukking van schuld en onderdrukking van gevoelens aan de andere kant. Hij is de ultieme Duitse bondskanselier en, niet toevallig, de favoriet van de Duitsers. Martin Rupps vraagt ​​naar de redenen die Helmut Schmidt tot de constante piloot van de Duitse politiek maakten. Het resultaat is niet alleen een portret van een bijzondere man, maar ook dat van zijn...

Gisteren overleed David Lynch. .  Catching the big fish las ik in het Spaans, een klein boekje dat ik vond bij de bibliotheek, wanneer ik op zoek ben naar iets nieuws. In die vertaling is het Big veranderd in Gouden, maar de inhoud is natuurlijk hetzelfde, het gaat over mediteren, bewustzijn en creativiteit, zoals David Lynch zelf als ondertitel meegaf. De tekst is uit 2008, en Lynch maakt dan al geen films meer.  Wat mij vooral opviel was het mediteren en zijn hang naar de Upanishads, die ik enkel van naam kende. In de Spaanse uitgave staat het driedelige doel van het boek niet op de cover, dus dat mediteren kwam als een inzicht, en hij omschrijft het wel mooi. Zijn (eerste) vrouw merkte op een bepaald moment op dat hij niet meer zo snel boos werd, of helemaal niet meer kwaadheid uitte. Als dat het product is van mediteren, dan kan de wereld nog wat aan bewustzijn winnen. (dit is ook precies wat hij aan het eind schrijft, als een percentage van de wereldbevolking meer meditee...

EEN. Het historische begrip hofcultuur: wat betekent deze term? Welke kenmerken had een hofcultuur? En wanneer speelden hofculturen een rol van betekenis in de geschiedenis? Betekenis en periodisering. Onder de term hofcultuur wordt het volgende verstaan: " …Het culturele leven aan het hof van een vorst. - Hofculturen waren bruisende en creatieve samenlevingen op zich, waarin honderden tot wel duizenden mensen een eigen cultuur creëerden, vaak rond een absoluut vorst in de tijd van – economisch gezien – het mercantilisme. Hofculturen kwamen specifiek tot ontwikkeling in de tijd van de Renaissance, de Reformatie en het humanisme en in de Republiek in de tijd van de Gouden Eeuw. In de katholieke landen omringden vorsten als Lodewijk XIV, de adel en de geestelijkheid in de Rooms-Katholieke Kerk zich met kunstenaars en architecten van allure. In de Republiek bestond er alleen een hofcultuur rond de hoven van de stadhouders in de zestiende en zeventiende eeuw. De machthebbers of rijke ...

 Is de toekomst iets dat je kan ontwerpen en zijn daar speciale ontwerpers voor nodig en wat is de plaats van die ontwerper ten opzichte van andere professionals, bijvoorbeeld - een niet voor de hand liggende relatie - die van de schrijver, en dan de science-fiction schrijver? Het werkterrein van de ontwerper is groot, en raakt aan bijna alles, architectuur, marketing, literatuur en retoriek, tot en met aan het domein van de ingenieur of maker diegene die het ontwerp bouwt of maakt. Als je bezig bent met denken over de toekomst, dan ontkom je niet aan de ontwerper. Maar ook die ontwerper is aan het veranderen.  Nieuwe concurrentie -hoe kan het ook anders - komt van alle kanten en een zo'n verhaal vond ik bij een science fiction schrijver Bruce Sterling die zijn visie en productieve verandering onder woorden bracht in Shaping Things . Daar schrijft hij over cultuur en innovatie en over producten en ... zijn uitvinding "Spimes en Gizmo's." Hij begint bij Henry Dreyfus d...