Management, Cultuur & Verandering

 Meester geeft les op de lagere school, een leraar op de middelbare school, een hoogleraar op de universiteit.  Etymologisch komt meester van magister, magno hetgeen grootsheid betekent. Leraar, professor, instructeur, tutor, mentor. Leraar is iedereen die lesgeeft aan de anderen, die zich onderwerpen om de zijne te zijn discipelen. Het idee van een leraar kent geen grenzen in de wereld. Van de meest sublieme waarheden van dogma's tot de meeste noties onbeduidend van het leven, alles is onderhevig aan lesgeven valt alles onder het domein van de leraar. Door antonomasia wordt dezelfde naam gegeven aan: iedereen die een kunst goed uitvoert of belijdt bepaalde beroepen. Dus we zeggen: Meester Donizetti, Meester Rossini, Meester Tirso de Molina, de bouwmeester, de meester schoenmaker, de meester-metselaar. Degene die dat doet hoofd in het werk van een smidse, want is bijvoorbeeld de meestersmid, hoewel niet weet hoe je een hamer moet verplaatsen. In deze betekenis, het woord leraa...

Dit boek kreeg de nodige kritieken, maar niet van het Mises Instituut, dat is belangrijk om te weten. Een review van het boek van iemand van het instituut neem ik hierbij over (vertaling Google). --  Ik geef het toe: ik keek uit naar de release van het nieuwe boek van Thaddeus Russell, A Renegade History of the United States. Russell werd tenslotte behoorlijk sterk aanbevolen door Tom ... [die] schreef dat "Thaddeus Russell een progressieve historicus is die bevriend is met libertariërs, en met met wie ik zelf waardevolle correspondentie heb gehad." Toen Russell's Renegade History of the United States eind september uitkwam, voorzag Tom hem van een flaptekst, die nu zowel op Russells website als op de Amazon.com-pagina voor zijn boek verschijnt: Thaddeus Russell heeft zich losgemaakt uit de ideologische gevangenissen van Links en Rechts om ons een echte geschiedenis van vlees en bloed van Amerika te geven, vol met onvertelde verhalen en onwaarschijnlijke helden. Geen wuiv...

 Een stukje video op twitter toont een wat ongemakkelijke Baudet in de kamer, over Poetin, relativerend wat de rol van deze is in het geheel... "hij verdedigt zijn land,." en nog wat van dat soort positieve uitlatingen.  Dat Baudet aan de kant van Poetin staat is voor vele een gruwel in deze tijd, maar dat is nu juist vrijheid van meningsuiting. "Moet kunnen toch?" Typisch HollandS, een beetje provoceren, misschien. Maar Baudet maakt wel een grove denkfout. Het is namelijk niet belangrijk of Poetin een goed of minder goed leider is, dat hij de waarden van zijn natie zou verdedigen, wat niet klopt in het geheel is niet wat Poetin zegt, dat hij de westerse ideologie verafschuwt, nee het is wat Poetin doet. of BEZIT. En dan bedoel ik niet de oorlog (speziale militaire operazie) met Oekraïne. Nee, Poetin is miljardair. Zijn vermogen  is tientallen zo niet honderden miljarden USD (dat zijn dollars). Dus daarom moet men Poetin niet serieus nemen. Niet door die oorlog. dat...

Over de nobelprijs voor Bernanke, lopen de meningen - hoe kan het ook anders op sociale media - uiteen: Een willekeurige bloemlezing: Ben Bernanke de Nobelprijs geven voor "de studie van banken en financiële crises" is een beetje alsof je Jack the Ripper een prijs geeft voor vooruitgang in de studie van de menselijke anatomie. (Xan López) Bernanke ontkende systematisch het bestaan ​​van een huizenzeepbel vóór de crisis van 2008 en begon toen een aantal te creëren die vandaag barsten. Er zal controverse ontstaan ​​over deze Nobelprijs voor economie. (AXEL KAISER) Een 2008-bankdirekteur als Bernanke de #Nobelprijs Economie geven is als #Kissinger de Nobelprijs voor de Vrede geven...  Oh wacht. (Alive, but not Kissinger) Bernanke Nobelprijs economie. Die Zweden hebben toch wel zin voor humor. (Van Cauwelaert) ...  Experimenteel econoom die een financiële crisis veroorzaakte om te bestuderen hoe je die kunt oplossen:-) (Lex Hoogduin, als antwoord op vraag wie was Bernanke eigenli...

Afscheid van de gelukkige jaren begint met de tijd waarin Dekker en v.d. Klugt in de jaren '70 in het buitenland zaten. De eerste in het VK en de ander in Brazilië als algemeen directeur vanaf 1971. Frist Philips, de zoon van de oude Anton verliet het presidentschap. Jonkheer Henk van Riemsdijk zijn zwager volgende hem op. Het laatste familielid die leiding zou geven aan het bedrijf. Frits was niet onomstreden. De oorlogspresident Frans Otten zijn zwager ging in 1961 met pensioen. Tromp was vicepresident en wordt beschouwd als de architect van de naoorlogse expansie. Sinds wo ii waren er enkel successen door de leiding van Otten en Tromp. En er ontstond het gevoel dat niets onmogelijk was.  Geen probleem of het werd opgelost. Kapot kon het nooit. Maar toen kwam Japan met sterke concurrentie in de jaren 70, en bleek dit grote zelfvertrouwen een handicap. Philips was een federatie van nationale organisaties die allemaal local for local produceerden. Na Woi begon Philips al buitenland...

 Tom neemt ons mee door de geschiedenis van de menselijke beschaving door zich te concentreren op de zes dranken die volgens hem een belangrijke rol hebben gespeeld in de ontwikkeling van de wereldgeschiedenis: bier, wijn, sterke drank, koffie, thee en Coca-Cola. Zijn theorie is dat elk van deze drankjes mensen naar het volgende culturele stadium heeft geholpen. A History of the World in 6 Glasses van Tom Standage beschrijft de opkomst van zes verschillende dranken - bier, wijn, sterke drank, koffie, thee en Coca-Cola - en de rol die ze speelden in de menselijke geschiedenis en cultuur. Daarbij biedt Standage een ingrijpend overzicht van de menselijke geschiedenis, variërend van de oude beschaving van Mesopotamië tot het hedendaagse Amerika, dat de continuïteit in onze benadering van drinken en drinken benadrukt, evenals de veranderingen en ontdekkingen waarmee ze gepaard gaan. Beginnend met de ontdekking van bier en het gebruik ervan in Mesopotamië en het oude Egypte, bespreekt St...

Escaleren is eenvoudiger dan appeasement. Op elk vlak: persoonlijk, professioneel, organisatorisch, en bij naties... Via twitter kwam ik op dit bijzondere model: https://www.lesswrong.com/posts/Dod9AWz8Rp4Svdpof/why-i-think-there-s-a-one-in-six-chance-of-an-imminent Hoe plausibel het model ook lijkt, de kans van 1 op 6 dat er een kernoorlog start blijft een moeilijk te behappen uitkomst. Zelf vraag ik me af of de factor interne revolutie niet meegenomen moet worden in het model, maar ook zonder is het een model waar ik van houd: het geeft inzicht en biedt een handvat om verder over de problematiek na te denken. Waarom is de-escalatie zo moeilijk, en waarom is escalatie zo de standaard, want of we nu een westerse of Ruzzische ideologie gebruiken, in beide gevallen is escalatie wat iedereen verwacht. Appeasement en diplomatieke relaties zijn niet heldhaftig niet stoer en dus not done in onze wereld. Minder nu alles op scherp staat. Het zit in onze cultuur om wel boos te worden, maar niet...