Management, Cultuur & Verandering

Morgen 23 juni 2016 wordt een historische dag: in Engeland, Wales, Schotland e.d. gaat men stemmen over de EU wat in de media wordt samengevat met de termen #Brexit of #Bremain. Niemand weet wat de uitkomst van het referendum wordt en op de financiële markten heerst een grote onzekerheid. Er is bijzonder veel geschreven over het onderwerp, en nauwelijks iets aan toe te voegen. Qua Management, Cultuur en Verandering is dit wel HET event van 2016 denk ik. Qua management valt er weinig te zeggen, behalve dat we in een crisissituatie leven waar er op geen enkele plek in de wereld een duidelijke economische groei te herkennen is, en dat vertaalt zich in management-termen in: austerity  en kosten-snijden. Waar in de jaren tachtig managers keken naar omzet-mogelijkheden, let men nu op de kosten en voor GB kost de EU heel veel geld. Ze zijn "netto-betalers." Naast het kosten-element speelt het immigratie-beleid van de EU (lees Merkel) een rol en daar wil men in GB een stokje v...

"Rafa, mijn verhaal" zou de vertaling kunnen zijn van een in het Engels gepubliceerd boek van en over de Spaanse tennisspeler. Het is een commerciële biografie - alleen al door het feit dat Engels de voertaal is - die hij samen heeft geschreven met John Carlin (o.a. van De menselijke factor, Nelson Mandela). Geschreven in 2011, en recentelijk (opnieuw) vertaald naar het Spaans. Het verhaal begint en media res met een partij op Wimbledon tegenover de dan nog wereldkampioen Federer. Negen hoofdstukken later eindigt het boek in een soortgelijk gevecht tegenover de dan nog niet nieuwe wereldkampioen Djokovic. Heel professioneel wordt het verhaal met flashbacks doorspekt om de leegtes op de vullen die eerder als vragen opgeroepen werden. Toch blijven er ook veel vragen over. In die zin is het geen echte biografie. Aan het eind van ieder hoofdstuk staan korte beschouwingen van meestal andere betrokkenen in Nadals' tennisleven. Door vele abstracte of concrete vergelijkingen ...

Biotechnologie of biopharma spreekt tot de verbeelding. Allereerst omdat medicijnen levens kunnen redden of de kwaliteit van het leven kunnen verhogen. Het gaat dan vooral om emotie. De waarde van een geneesmiddel of interventie heeft alles met emotie te maken; de emotie die je ervaart wanneer je ziekte toch te genezen is. Bedrijven die hier een rol bij spelen, en dus op de beurs, kunnen miljarden euro's of dollars aan winst maken. Om een idee te krijgen van de omzet van geneesmiddelen helpt de onderstaande figuur. De omzet van één specifiek medicijn behaalt in een jaar ca. 15 miljard$: In de afgelopen jaren zagen bedrijven die geneesmiddelen ontwikkelen ook dat hun marges verminderen, door diverse beleidsmaatregelen. Echter de Pharma-industrie heeft nog steeds de macht in handen. Dat gebeurt door het proces van patenten, waardoor de licentiekosten productkosten kunnen blijven stijgen. De ontwikkeling - dat is de andere zijde - van nieuwe medicijnen is kostbaar. En grote ...

Galapagos werd opgericht in 1999 als een joint venture tussen Crucell (inmiddels verkocht aan J&J) en Tibotec. Begon met een hybride business model (internal discovery programs en service). De oprichter is Onno van der Stolpe. Over zijn biografie is niet zo heel veel openbaar. Op Wikipedia staat een zeer kort resumé. Zijn achtergrond is landbouwingenieur (Wageningen) hetgeen wel opvallend is, gezien hij zich in de biotech-wereld bezighoudt. Maar misschien zijn er ook niet veel woorden voor nodig om de kracht van deze persoon te beschrijven; hij heeft Galapagos in 1999 opgericht, als een soort management buy-out lijkt het en heeft daar een miljardenbedrijf (nu ca. 2 miljard aan cash en royalties) van weten te maken. Indrukwekkend genoeg! De oprichtingsdatum geeft aan dat de naam wat onhandig is gekozen, omdat toen internet en domeinnamen nog niet zo belangrijk waren als nu. In 2014, Galapagos made the transition from a hybrid service and pipeline company into a clinical ...

Enigszins tegen mijn principes kijk ik naar dit programma. Dat heeft ermee te maken dat het een Catalaans product is, en dat er van Catalaanse bodem bijna geen neutrale producten beschikbaar zijn. Nagenoeg alles staat (sinds de laatste twee regeringen) in dienst van de onafhankelijkheid, al lijkt het bij Merlí mee te vallen.  Bekijk Merlí met een neutrale bril, want het concept is interessant. En het grappige is dat hier zowel Catalunya als Spanje geen verschil tonen: op de middelbare school krijgt men nog filosofieles. Dat is een behoorlijk gegeven in het licht van vaak zo'n slecht imago. Filosofie op school dus. En de serie Merlí vraagt weinig uitleg, het gaat over de besognes van de leerlingen, leraren en ouders in diverse relaties en bijbehorende conflicten. En steeds bij elke aflevering staat een filosoof of filosofische beweging centraal. De aflevering van gisteren ging over Foucault, "... die hield zich  o.a. bezig met de vraag wat is normaal." Zo begint dan va...

Iedere student krijgt op een bepaalde manier culture bagage mee van zijn vorige leerschool en breidt die bagage uit of verandert die geleidelijk in zijn nieuwe leeromgeving. Culturele bagage is in dit verband niet iets zoals klassieke muziek of sportvoorkeuren, maar de cultuur die opgesloten zit in het systeem. Die absorptie begint bij de basisschool. Dat is een relatieve speelse omgeving, al vraagt deze aan het eind van de opleiding wel dat de leerling moet voorsorteren op een nieuwe leeromgeving. Dat voorsorteren gebeurt in Nederland vrij vroeg. Volgens Wikipedia gaat ongeveer 20% van de basisschoolleerlingen naar het VWO. Op de middelbare school neemt het generieke deel van de studie steeds meer af en moet de leerling kiezen voor een bepaalde richting. Dat gebeurt na drie jaar. Wat opvalt is dat voor geneeskundestudenten geen enkel standaardprofiel voldoet. Dat geeft al aan dat universiteiten op zoek zijn naar uitzonderingen. De cultuur op het VWO is anders dan die op de H...

All´s well that´s ends well. Een typisch Brits gezegde, zou in dit boek op zijn plaats zijn. Daar kom je halverwege achter, want het begin is donker en duister: een jonge moslim die zich ontworteld voelt in zijn omgeving en met zijn religie vindt zijn eigenlijke identiteit nadat hij even de grens over ging. En weer terugkwam. Thuis kwam. Het is geschreven in andere periode dan die we nu kennen en heeft weinig op met het extremisme waar we nu mee kampen. Er wordt in het boek melding gemaakt van een (amateuristische) moord. Het moment breekt aan waarop de hoofdpersoon voelt dat hij hier niet thuis is. Een boek waarbij de reismetafoor voor verandering past. Het gaat om het boek, Islamist, door en over Ed Husain. Een verslag van een persoonlijke verandering in de context van een beweging / een religie in opkomst. De religie die zichzelf op nieuw aan het uitvinden is. De laatste zin van het boek luidt: the future of Islam is being shaped now (schrijve en zegge 2007). Ed is een Britse j...