Management, Cultuur & Verandering

"Happycratie," is een boek van Edgar Cabanas, psycholoog en onderzoeker verbonden met de universiteit in Madrid, en  Eva Illouz, sociologe en directeur van het EHESS instituut in Parijs. Het boek zou je kunnen opvatten als een "j'accuse," tegen de happiness-industrie, specifiek en de positieve psychologie-tak in het algemeen. Het boek begint met een inleiding waar de film The pursuit of Happyness uit 2006 (naar het gelijknamige boek) centraal staat, waarin de hoofdpersoon (gespeeld door ...je weet wel...) zich vanuit zijn deplorabele situatie in een economie van Reagan die in dezelfde staat bevindt opklimt en de eerste de beste kans pakt die hij krijgt om in de financiële sector als broker te gaan werken. Achter die mythe echter van optimisme, positief denken en zoektocht naar geluk staat echter een andere beweging die het fundament biedt, de opkomst van het individualisme. de auteurs zijn zeker niet tegen geluk op zich, maar beogen meer neutraliteit te schetsen...

Beatriz Colomina "is architect en historica," en kreeg een plaats in het boek Dat is architectuur, sleutelteksten uit de twintigste eeuw. We zijn dan in het jaar: 1988. "Ze startte in Valencia en Barcelona maar verhuisde in 1982 naar de VS, waar ze architectuurtheorie en -geschiedenis doceert..."  "Volgens de Griekse mythologie," schrijft ze "was Daedalus de eerste architect," al is dat nauwelijks vol te houden. Hij bouwde het Kretenzische Labyrint, maar hij heeft de structuur ervan nooit begrepen. In feite kon hij alleen maar uit het doolhof ontsnappen door eruit weg te vliegen. De echte architect, zo vervolgt ze was in feite, Ariadne. Die heeft het eerste werk van architectuur volbracht, want zij was het die Theseus de bol draad gaf waardoor hij de weg uit het labyrint kon vinden (nadat hij de Minotaurus had gedood)... Zij bouwde dus niet het werk, maar deed de interpretatie en dat is architectuur in de moderne betekenis. Dit deed ze door repre...

In het woord productiviteit zit product, logischerwijs. Een product is gemaakt. En de meeste producten zijn zichtbaar, ik zou al schrijvende niet weten welk product niet direct zichtbaar is. Maar productiviteit is meer dan produceren, en de meest bekende vorm is dienst-verlenen. Services zijn al veel minder zichtbaar, maar toch nog steeds niet weg te denken en dus vallen ze op. De ober die een bestelling opneemt, de wegenwacht die je accu komt laden langs de weg. Deze zijn uiteindelijk zichtbaar.  cultuur volgens scionadvisors Echt minder of soms nauwelijks tot niet zichtbaar zijn productieve zaken die zich ondergronds afspelen. De communicatiekabel die grote tech-bedrijven op de zeebodem hebben gelegd is onzichtbaar, maar wel bestaand.  Conditie is ook iets dat onzichtbaar is. Prof voetballers hebben een conditie nodig en ik meen als amateur dat Ronaldo altijd een betere conditie had dan Messi. Zo zou je de twee topspelers kunnen differentiëren. De een heeft die conditie toch...

Waar horen we allemaal niet bij? Meer of minder Officieel?  Zo ben ik ouder, vader, zoon van, broer, een heel familienetwerk zit om me heen. Onzichtbaar maar het is er toch. Je familienaam is wel het meest bekende symbool van ergens bijhoren.  Dan ben je je baan, hoor je nog wel eens. Of student, op de universiteit kan je bij een studievereniging aansluiten, sporters horen bij een club, en wanneer je jong bent of net begint zijn die clubs niet zo aanzienrijk, maar een club als Ajax of Bayern, geeft ook status. Na je achtiende mag je stemmen en dan hoor je bij het fenomeen kiezer. Al dan niet lid van een politieke partij, hoor je toch ergens bij. Wat eer een VVD'er dan een Groenlinkser. VRoeger was er de boerenpartij, nu is er oiets als Denk. De partijen groeien en bewegen mee met de tijd. Iedereen hoort bij een generatie al is dat al minder stringent. Ik zou niet weten welke generatie precies. Boomers? Of de verloren generatie, maar er is niet één duidelijk omlijnde definitie ...

Huid en Haar was een boek dat ik nog niet gelezen had. Niet dat ik alles heb gelezen van Grunberg, in ieder geval de miljarden voetnoten niet, maar ook niet alle romans. Echter en zeker die waar een professional centraal staat, kan ik niet laten staan. Zo was er de Architect, de Psychiater, en dit keer in een eerdere roman, de Econoom. Deze voorgaande boeken waren anders que stijl, stonden vol met one-liners die in dit boek ontbraken, wel een enkele kwam zo af en toe om de hoek, zoals deze: Die zich in het ene specialiseert zal het andere verwaarlozen. Hij heet Roland Oberstein aanwezig op een congres in Frankfurt. Als buitenstaander, samen met een collega. Die college is niet alleen econoom maar ook historicus. Roland vindt die collega maar een econoom van niks, waarschijnlijk omdat hij niet alleen economie maar ook geschiedenis gestudeerd heeft*. Dat blijkt een belangrijk ingrediënt in het verhaal, want al snel komt er een ander hoofdpersoon, de lift van het verhaal in: Walter Benja...

Het doel van het LSR is om mensen met een beperking en mensen die gebruik maken van hulp-, zorg- en/of dienstverlenende organisaties, zeggenschap te geven over aspecten van hun leven. Het gaat daarbij om zorg en ondersteuning, wonen, vrije tijd, werk en andere  vormen van dagbesteding. En om de kwaliteit van zorg , poliklinische en klinische behandeling, wonen en welzijn te verbeteren.  Onlangs... Ok, eergisteren kwam ik geheel onverwacht met deze organisatie in aanraking die de kwaliteitsverbetering van de zorg tot missie heeft. Dan kan je niks fout doen, denk je dan al snel. Want wie wil nu niet de kwaliteit verbeteren? Een cliëntenvertrouwenspersoon voor de Wet zorg en dwang stelde zich voor .  Ik begrijp dat ... vanuit de zorginstelling 1x per week op bezoek mag bij ... Ik begrijp ook dat ... [EN] Doordat ... heeft ....  Ze wilde een gesprek voeren. Over deze hulpvraag. Ik heb het overleg afgehouden, omdat ik de fundamenten niet vind kloppen. Je moet als vertrou...

 Beste,  Uiteindelijk laat ik het zo als het is. Natuurlijk ben ook ik gevoelig voor de druk van buiten, en wil ik ook ergens bij horen. Opgenomen worden in Managementboek is natuurlijk aardig los van of je boek daarmee ook beter verkoopt. Maar kunnen pronken met "daar zit ik ook," of "daar hoor ik ook bij" is waar menigeen het voor doet. Dan is er nog het feit dat Philip ook uit Schiedam komt, of dat MB er zit, want daar heb ik wel een speciale band mee, wanneer je er zo lang gewoond hebt. Maar goed, niet iedereen kan meedoen en precies daarbij horen waar hij of zij precies wil. En de impliciete keuze voor Amazon is in dit geval tegen de Nederlandse boekhandel. Eerder schreef ik al dat het toch op een bepaalde manier pijn doet wanneer je boek niet gelezen wordt, en dat sommigen je zelfs geen schrijver noemen. Maar aan de andere kant heeft het ook zo zijn voordelen. Je krijgt geen kritiek en je kan in je eigen tempo doorschrijven, gewoon omdat je dat van nature doet...