Management, Cultuur & Verandering

Soort zoekt Soort

2012-02-14T08:18:00.000+01:00

Is met de komst van sociale media het oude adagium Soort-zoekt-soort komen te vervallen, of heeft technologie een kleinere invloed op sociale processen dan we misschien hopen of denken?

Het valt mij op dat bij twitter steeds weer dezelfde kliekjes optreden. Soort zoekt soort dus. Er ontstaan wel nieuwe groeperingen, maar daar was dan geen alternatief voor in de oude wereld. Maar waar de oude structuren wel bestonden, heeft daar het nieuwe netwerk een veranderende invloed? Ik betwijfeld het. Ook bij LinkedIn zie je dat er een hierarchie bestaat die in het leven wordt gehouden door de traditie uit de vorige eeuw. linkedIn is dan ook al wat ouder, dan het moderne Facebook...

NS en Prorail: In Gemeenschap van Goederen

2012-02-13T07:31:00.000+01:00

Machinisten losten problemen met vastgevroren wissels vóór de splitsing vaak zelf ter plekke op. Het is NS-personeel nu niet meer toegestaan aan de rails van ProRail te zitten. Bij sneeuw stranden daarom onnodig veel treinen. In plaats van NS-personeel ter plaatse in te schakelen, treedt er nu een complex protocol in werking. Uiteindelijk gaat een monteur van een onderaannemer van ProRail de weg op, om soms uren later te arriveren.
Nederland heeft een van de drukste spoorwegnetten ter wereld. Juist daarom is snelle besluitvorming bij incidenten cruciaal om het treinverkeer op gang te houden. 'De huidige organisatiestructuur waarin managers van NS en ProRail eerst moeten vergaderen voordat een trein mag worden omgeleid, staat dit in de weg', zegt Roel Berghuis van FNV Spoor. (Bron: Vk)

Splitsingen komen uit de beurswereld; Unilever, Philips, TNT (post en express), allemaal moeten of moesten ze uit elkaar als het aan de aandeelhouder ligt; de delen zijn volgens de boekhouders meer waard dan het geheel. Maar vaak is qua architectuur het geheel meer dan de losse delen. Maar het blijft een abstracte exercitie die moeilijk concreet te maken is. Denk aan een bibliotheek waar de leeszalen gescheiden zijn (in een ander gebouw) van de boeken. Of een kerk waar het kerkhof buiten de stad ligt omdat daar de grond goedkoper is ...

Andere - de meest bekende voorbeelden - zijn waar de ICT afdeling wordt verzelfstandigd om zo meer eigen business te kunnen ontwikkelen; win-win-situatie voor beide bedrijven. In theorie. Zo is Dolmen (Nu Real Dolmen) afgescheiden van grossierderij Colruyt. Maar een ICT bedrijf kan op eigen benen staan, maar kan ProRail dat ook? Wat is ProRail zonder de NS en vs vs?

Om het moment dat de ICT afdeling zelfstandig wordt, zal de organisatie verregaand geformaliseerd worden. Waar vroeger een ICT'er even de kruidenier in liep op wat op te lossen n.a.v. "een eenvoudige vraag" moet deze in een gescheiden omgeving formeel opdracht krijgen. De kosten worden zichtbaar en nemen tergelijkertijd toe.
Maar dat een dergelijke formalisering DE oorzaak is van alle sneeuwproblemen bij de NS lijkt me teveel van het goede. Dat klinkt als "Griekenland" dat de schuld krijgt van alle problemen met/in Euro-Pa.

Agressief KPN ontvangt tegenaanval

2012-02-11T08:52:00.000+01:00

Oude vrouw klaagte begin dit jaar met de woorden: "KPN heeft mijn belabonnement verdubbeld in prijs; ik moet nu 15 euro betalen, ... en dan mag ik ook naar mobiele nummes bellen... maar dat wil ik helemaal niet!"
In een wereld waar de demostraties van #occupy nog doorzingen moet KPN (blijkbaar) keihard vechten tegen de concurrentie en tegen de verniewing van Apples en Peren. Maar hoe harder en agressiever ze vecht, hoe moeilijker ze het voor zichzelf maakt. Nu weer aangevallen door hackers.

Eigen schuld? Kan het ook anders?

Kuifje in Afrika

2012-02-11T08:45:00.001+01:00

“Ik erg moe zijn!” klaagt een Congolees tegen Kuifje in het stripboek Kuifje in Afrika...
Een Congolese student in Brussel diende al in 2007 een klacht in bij de rechtbank omdat het boek volgens hem “een belediging voor alle Congolezen” is, maar na vijf jaar besluit de rechter dat hij geen gelijk krijgt.Vandaag besloot de rechter in de Belgische hoofdstad dat het boek niet uit de handel genomen wordt, wat eerder in de Verenigde Staten en Groot-Brittannië wel gebeurde wegens de vermeende racistische uitspraken van Kuifje en Bobbie in het stripboek.
De aan de Franstalige Vrije Universiteit van Brussel studerende Congolees Mbutu Mondondo Bienvenu diende in 2007 een klacht in tegen uitgeverij Moulinsart. Kuifje in Afrika is een opnieuw uitgegeven originele versie van het stripboek dat dateert uit 1931. De student eiste dat het boek uit de handel wordt genomen en bovendien een symbolische schadevergoeding van één euro. (Bron: Nrc)

In reactie op deze hele affaire reageert een bezoeker met de opmerking dat we Kuifje in Congo vooral heel moeten laten, door haar historische waarde. Maar men kan ook concluderen dat de kracht van de tijdgeest vaak toch sterker is om het verleden te willen verdoezelen.

Hoe toevallig lees ik sinds kort het boek "El Sueño del Celto," De droom van de Kelt, waartin de toen nog niet nobelprijswinnaar uit zijn comfortzone treedt en zich als een Ier vermomt en naar Congo (Afrika) trekt. Ik weet nog niet hoe het afloopt, maar het is aardig om te lezen. "Wij weten wat goed voor ze is," zegt een kapitein die de grond van de congolezen onteigend en als tegendienst de lokale bevolking een contract laat tekenen waardoor ze verplicht worden te werken. Net als Coelho die Borges opzoekt, heeft Vargas LLosa blijkbaar een rekening te verheffen met Joseph Conrad die het legendarische boek "Heart of Darkness" schreef over hetzelfde Congo. De vraag die in beide werken centraal staat is: is de westerling (Belg, Engelsman, Amerikaan) nu barbaar geworden nadat hij Afrika gezien heeft, of is het eerder andersom.

. wordt vervolgd.

RvC Ajax stapt op

2012-02-09T12:54:00.001+01:00

Je moet het ijzer smeden als het heet is. Dus ik zou zeggen wanneer de RvC toch opstapt, haal dan ook direct die beursnotering weg. Heeft Cruijff zijn zin, wellicht ook gelijk en een betere kans om het te doen komt er mogelijk niet. Veranderingen worden mogelijk wanneer er niets meer te verliezen valt, zoals nu bij Ajax; de club's geloofwaardigheid staat op een dieptepunt. Nu moet er een nieuwe RvC gekozen en gevonden (Gesmeden) worden. De advertentie ziet er ongeveer zo uit:
"ajax zoekt vier of vijf (mede)spelers voor de RvC. Graag geen al te sterke persoonlijkheden."

Beter ten Have gekeerd dan ten hele gedwaald. Dat is ook een - nieuw - spreekwoord. Ten Have, die alles van veranderingsmanagement weet, kan aan zijn CV de ervaring met Johan toevoegen. Niet dat iemand dat nog leest.

De feuilleton zal nog wel even doorgaan...

Er zijn Afspraken en Afspraken

2012-02-09T08:30:00.000+01:00

De ene afspraak is de andere niet. In de werkomgeving waar een afspraak-is-afspraak-mentaliteit heerst betekent dat een afspraak een bindende productieve factor is.
Vaak is dit niet zo, of wel voor de ene maar minder voor de andere. In individuele relaties is het aan ieder om te analyseren hoe hard een afspraak is.

B.v. wanneer twee mensen afspreken om naar de bioscoop te gaan. Eén van hen koopt de kaartjes nadat ze een datum en tijd zijn overeengekomen. Vervolgens blijkt dan dat in de aanloop naar de feitelijke afgesproken gebeurtenis dat iemand "opeens" toch niet kan (of wil?). Ergens tussen de afspraak en de event communiceert deze de wijziging. De kaartjes zijn gekocht. De ander zoekt dan een plaatsvervanger om de kaartjes toch te gebruiken. Maar dan plots komt de oorspronkelijke terug op de wijziging met de boodschap dat deze wèl kan. De ander staat nu voor een dilemma: afspraak met nieuwe relatie afzeggen of nee-verkopen tegen de eerste?

Binnen het domein van de gewone relaties weet men in het algemeen wie zich aan de afspraken houdt en wie niet, maar ook wie men betrouwbaar acht, op basis van een opgebouwd imago. "Kan ik op je bouwen" is een mooie uitspraak die hier bij past. Maar niet alleen betrouwbaarheid speelt een rol, ook flexibiliteit. Want bij afspraken horen planningen, maar de toekomst trekt zich niet van een planning aan. Wat nu als er opeens een voetbalwedstrijd blijkt te zijn op de bewuste avond, of een ander event die de hele onderneming in een ander licht zet.

Productief gezien is de afspraak onderdeel van het verkoopproces; dat begint met informeren (wat zullen we gaan doen... naar de bioscoop misschien?), bestellen (prik maar een datum, bestel de kaartjes) en de feitelijke deal, zoals "afgesproken" (naar de bioscoop). Maar dit is binnen het bedrijf. hoe verder weg van het bedrijf, hoe implicieter en informeler de afspraken worden gemaakt. Veel hangt af van de investering die aan de afspraak vast zit. Een kaartje voor de bioscoop is van een andere orde dan een kaartje voor de olympische spelen. Je flexibiliteit wordt wel op de proef gesteld bij deze laatste afspraak. maar niet alleen flexibiliteit ook creativiteit. Bij een onverwachte wending van een bioscoop-afzegging willen we sneller een creative oplossing vinden, bij een grotere investering vallen we al snel "ouderwets" terug op basale reactie: "dat hadden we toch niet afgesproken!"

Business Transformation Mobistar (nog niet voorbij)

2012-02-08T13:59:00.001+01:00

De kernwaarden van Mobistar (onderdeel van France Telecom) komen geloofwaardig over:

v Eerlijk,Rechttoe-rechtaan, Vriendelijk, Verfrissend & Dynamisch. Dynamisch past bij een "telecomprovider" wiens visie is dat:

Heteinde van vaste telefonie is inzicht. Hoofddoel voor de particuliere markt is om devaste lijnen zo veel mogelijk te vervangen door mobiele telefonie (nog maar éénoperator, één factuur, één klantendienst, en bovendien zijn hun telefoonkostenlager, efficiënter en transparanter).

Rechttoe-rechtaan lijkt me eerder iets voor wat meer botte Nederlanders, maar werkt waarschijnlijk ook in België. Vriendelijk is essentieel voor een bedrijf dat zijn klanten vooral telefonisch te woord staat. Verfrissend is lastig. Het effect van "verfrissend" kan namelijk snel uitwerken.

Passen de kernwaarden ook bij de managementstructuur?

De management structuur van het bedrijf is op zijn minst opvallend; allemaal in de "chiefs" vorm (komt niet erg creatief over):
- Chief Executive Officer (Jean Marc Harion)
- Chief Technology Officer
- Chief Business Transformation Officer
- Chief Marketing Officer
- Chief Financial Officer
- Chief Commercial Officer
- Chief Procurement and Process Officer
- Chief Strategy Officer
- Chief Customer Loyalty Office

Er is een verschil in focus tussen de meer organisatorische rollen (CTO, CSO en BTO) en de andere meer business rollen. De rol die standaard voorkomt in dit soort opsommingen - de Chief operation Officer - lijkt hier opgesplits in Technology, Procurement & process en Commercial. de Chief Customer Loyalty Officer is een prachtige vondst die past bij deze tijd. Of het helpt kan ik niet zeggen. Het persbericht van vandaag met teleurstellende resultaten meldt niets over de loyaliteit, maar geeft wel aan dat het een "zeer competitieve markt" is. Kortom, de concurrentie is moordend, daar weet KPN alles van.

Fransen Jaloers op Spaanse Sport successen?

2012-02-07T21:39:00.000+01:00

Dit lijkt op Jort jaloers op Peter. De Fransen zijn duidelijk jaloers op de Spaanse sport successen. Deze winnen met voetbal, basketbal, tennis (Rafael Nadal, die hier op de video het object van spot is) en wielrennen, maar nu eindelijk kunnen ze terugslaan met een video naar aanleiding van de schorsing van Alberto Contador,
les sportifs espagnols ils ne gagnent pas par hasard:

Reacties blijven niet uit, meestal grappig:
...

CBG onder vuur

2012-02-07T07:17:00.002+01:00

Waar brandpunt is, is vuur. En Brandpunt is bij College ter Beoordeling van Geneesmiddelen (CBG). Volgens een soort klokkenluider bij CBG zelf zou deze organisatie niet onafhankelijk te werk gaan bij de beoordeling van medicijnen, maar zich teveel laten leiden door de farmaceutische bedrijven die haar financiert.

In de uitzending komen onder andere Prof Huub Schellekens en Prof Trudy Dehue aan het woord. Deze laatste vindt dat de veiligheid "in ieder geval beter kan".

Het probleem is onder andere dat het onderzoek - naar de introductie van nieuwe medicijnen- wordt betaald door het bedrijf dat zijn medicijnen wil laten keuren om het op de markt te krijgen. "Het is dus een soort slager die zijn eigen vlees keurt." Hier zien we direct de parallel met de financiële rating agencies zoals Standards & Poors, Fitch en Moody's. Zij ontvangen geld en ook de informatie over de situatie in een land als Griekenland van de Grieken zelf, en interpreteren deze...

Ontstijgt de pharma-industrie het ethische niveau van de bankensector?

Het CMG wordt gezien als een commercieel overheidsorgaan. Haar inkomsten zijn afhankelijk van het aantal medicijnen dat de pharmaceuticals op de markt willen brengen. dit blijkt ook direct uit de jaarverslagen. de resultatenrekening heeft een omvang van ca. 39 miljoen euro (* - Third-party revenue). En dat geld komt direct van de medicijnproducenten.

Het grote bezwaar dat de klokkenluider aandraagt is dat er dossiers van "Honderdduizend pagina's op Pallets binnen gedragen wordt. "Een dossier is zo groot dat de dozen tot het plafond reiken, zegt een interne bron die nadrukkelijk anoniem wil blijven... We lezen alleen de samenvatting." De Ambtenaren schrijven alleen de conclusie over die door de fabrikant zelf al is geschreven. De medicijnproducten outsourcen deze administratie aan de zogenaamde Contract Research Organizations (Covance, SMO*USA) die helpen om de pillen geaccepteerd te krijgen en dat het medicijn z.s.m. op de markt kan komen.
De CBG-medewerker hoeft niet verder te kijken dan de informatie van de product. Het mandaat is om te kijken naar de informatie die ingeleverd wordt.

"Het gaat geregeld fout." De voorbeelden zijn medicijnen als Seroxat (GsK), Seroquel (AstraZeneca) en Vioxx (Merck) waar bijwerkingen of andere defecten niet gemeld worden en later na ... schade (?) uit de markt gehaald moeten worden.

De aflevering van Brandpunt sluit met de boodschap "We willen onze bevinden voorleggen aan de directeur van het CMG, maar die belde een dag voor het interview AF. CMG onthoudt zich van elk commentaar.

---
Op twitter krijgt het onderwerp beperkt aandacht.

truthdigger truthdigger Ben in zekere zin blij met Brandpunt-item over CBG en onveilige medicijnen. Dermatoloog wilde mij in VS als verdacht aangemerkt middel geven
leefbewust Leefbewust dot com Brandpunt > Belangenverstrengeling bij het CBG > bit.ly/yNEsgf #bigpharmahace 1 hora
gezond24 Gezond 24 Video: Kruispunt - Slikken of stikken (KRO, 05-02-2012): Het CBG, het College ter Beoordeling van Geneesmiddelen... bit.ly/wUWYPmhace 5 horas
AstraZenecaNL AstraZeneca NL @BasvdHam Dat laatste is inderdaad jammer en vreemd. Want het CBG gaat wel degelijk zeer zorgvuldig te werk.hace 6 horas
BasvdHam Bas van der Ham @AstraZenecaNL Het CBG had alle ruimte om te reageren, maar trekt zich om volstrekt onduidelijke redenen terug. Vreemde gang van zaken. 2/2hace 6 horas
BasvdHam Bas van der Ham @AstraZenecaNL Als mensen binnen het CBG alarm slaan, zijn wij geneigd daar naar te luisteren. Ik snap dat u een ander belang heeft. 1/2hace 6 horas
HenkJanOut Henk Jan Out Wat is nu eigenlijk het nieuwe feit op grond waarvan #brandpunt over het #cbg moest klagen? Komkommertijd blijkbaar.hace 16 horas
ErnstjanvDoorn Ernstjan zouden er nu #kamervragen komen over de (on) deugdelijkheid van #CBG dat klakkeloos conclusies overneemt wbt #medicijn #risico's #brandpunthace 17 horas
dutchblurt Dutchblurt Taak van #CBG is bijna onmogelijk in ongeduldige maatschappij die alles nu wil met nul risico. Heksenjacht #Brandpunt als dank.hace 17 horas
dutchblurt Dutchblurt #Brandpunt vergeet voor het gemak dat het vooral de patiënt is die wil dat geneesmiddelen zsm worden goedgekeurd door #CBG.hace 17 horas
FarmaTweets Farma Tweets #KRO #Brandpunt Slikken of stikken - CBG niet onafhankelijk? lnkd.in/bXBtSa #farmacie #cbg #geneesmiddelenhace 17 horas
irisschrijft Iris Dijkstra Nu bij Brandpunt: hoe onafhankelijk is 't CBG? #medicijnen #tiphace 17 horas
FarmaTweets Farma Tweets Nieuwe informatie CBG metoclopramide: Orale en rectale vormen zijn uitsluitend geïndiceerd voor volwassenen lnkd.in/vqn4xG #farmacie1 de feb
FarmaTweets Farma Tweets CBG: Nieuwe aanbevelingen gebruik Primperan bij kinderen: De indicatie voor het gebruik van metoclopra... bit.ly/ws8H9g #farmacie1 de feb.

-------------------------
hier eerst nog even wat statistieken:
A a n v r a g e n t o t i n s c h r i j v i n g i n h e t R e g i s t e r ( R V G n u m m e r s ):
J a a r - F a r m a c e u t i s c h e Prod. - P a r a l l e l e n i d e n t i e k - To t a a l
1996 - 456 - 739 - 1195
1997 - 562 - 825 - 1387
1998 - 460 - 872 - 1332
1999 - 480 - 724 -1204
2000 - 549 - 625 - 1174
...
2006 - 813 - 274 - 1434
2007 - 982 - 293 - 1488
2008 - 998 - 341 - 1553
2009 - 931 - 354 - 1451
2010 - 873 - 421 - 1373

Over de jaren heen komen er relatief meer medicijnen op de markt, de druk om performance stijgt. Daartoe heeft de organisatie (CBG) Performance Indicatoren (2001) opgesteld, waarmee helder wordt wat de prioriteiten zijn binnen het bedrijf:

"De doelstelling om 80% van alle nationale beoordelingsopdrachten binnen de wettelijke termijnen af te handelen is dit jaar bijna gehaald."

Een deel van het beoordelingsproces wordt verricht door het Rijksinstituut voor Volksgezondheid en Milieu (RIVM). Het Laboratorium voor Geneesmiddelen Onderzoek (LGO) voert de chemisch-farmaceutische beoordelingen uit voor de conventionele, synthetische geneesmiddelen en de afdeling Biotechnologische Geneesmiddelen (BTG) van het Laboratorium voor Geneesmiddelen en Medische Hulpmiddelen (LGM) voor de biologische en biotechnologische geneesmiddelen. De afdeling Geneesmiddelenbeoordeling (GMB) van het LGM voert de farmacologische en toxicologische beoordelingen uit voor het College (JV 2001).

* Third-party revenue comprised:

Annual fees. This concerns the annual fee for maintenance of the marketing authorisation for a human or veterinary pharmaceutical product and totals € 15.6 million.
Assessment of medicinal products. The MEB Agency charges fees for the assessment of new medicines and the assessment of changes to existing medicines, as laid down in the provisions of the Medicines Act and the veterinary medicines regulations. These fees totalled € 23.1 million.

Ach..?
Allereerst goed dat Brandpunt hier eens aandacht op vestigt. Het zal niemand verbazen dat de macht van de farmaceutische bedrijven groot is en haar invloed verder reikt dan de stationary die ze meegeeft aan de (tand)artsen, specialisten en andere professionals binnen of buiten het ziekenhuis. Ook beïnvloedt ze het CMG. Wie kijkt daarvan op?
De samenwerking binnen Europa kan e.e.a. verbeteren. Dat gebeurt nu al door het "parallele" traject. Maar ook hier kan net als een buitenlander zijn land uitzoekt binnen de EU dat het beste bij hem past en de minste regels heeft, ook de producent proberen bij het land met de minste regels binnen te komen.
Dat het dossier niet in elektronische vorm (PDF) aangeboden wordt en volgens een algemene standaard en checklist die te scannen is, mag verbazing wekken.
Ook is het een idee om de fouten die later pas aan het licht komen, op conto van het CBG komen.

--
CBG heeft dit bericht gezien en wat opvalt is dat ze - net zoals commerciele bedrijven - een internet-footprint (mail.cbg-meb.nl) achterlaat. Dat is geen practice voor een bedrijf dat neutraal, en onafhankelijk is, maar eerder een indicatie van trots op eigen kunnen.

Saneren

2012-02-06T13:35:00.000+01:00

Het WERKwoord SANEREN is tijdloos. Het is een beladen term die emotie meebrengt, maar niet veel meer om het lijf heeft dan andere neutrale termen zoals reorganiseren of het snijden in kosten. Het terugbrengen van de kosten tot het verlaagde niveau van de opbrengsten. Saneren gaat niet zonder markt veranderingen. De focus ligt vaak op het "snijden," dat ook een medische term is. Een chirurgische ingreep. Niet zelden komt een interim-manager dit chirurgische werk doen.

Saneren staat los van innoveren. Innoveren is op de toekomst gericht, saneren op de problemen uit het verleden. Misschien ook met een oog op de toekomst.

Manfred Kets de Vries heeft ooit de neurotische organisatie beschreven. Diagnosing and Changing Counterproductive Styles of Management. Hij noemde vijf organisatiestijlen die als ziektebeelden te diagnostiseren waren: zo waren er organisaties die lijden aan paranoia, compulsiviteit, dramatiek, depressie
en schizofrenie.
Maar ook gewoon de ziektes van deze tijd - obesitas - zou men kunnen gebruiken als ziektebeeld. De organisatie die te weinig in beweging is gebleven en waar nu het vet vanaf moet.

De metafoor van een ziekte is bruikbaar. Maar wat bepaalt de gezondheid van een organisatie? Hoe meet je dat? Fons Trompenaars, maar ook anderen, heeft cultuur-elementen onderzocht voor de gezonde organisatie en komt met zaken als BALANS, respect (bij diversiteit), gedeelden waarden en het reconciliëren van dilemmas.

Niet lang geleden was France Telecom nog in het nieuws door het grote aantal zelfmoorden van enkele van haar werknemers. Ziekteverzuim (buitensporig) en verloop zou men kunnen gebruiken als indicatoren om de gezondheid van een organisatie inzichtelijk te maken.

Maar zoals de meest bekende en universele ziekte - de griep - weten we dat deze niet zomaar verschijnt. Er komt eerst een WEERSOMSLAG. Het klimaat is belangrijk. Het wordt guur weer en mensen - organisaties - worden meer ontvankelijk. Een griepprik blijkt toch niet te helpen. Een goede conditie vaak wel.

Een vraag die bij ziekte van organisaties belangrijk is, is toch de focus: waar zit die ziekte nu precies, los van de manifestaties? Is het iets van de cultuur of puur iets van de organisatie. In het eerste geval doet de organisatie niet wat het moet doen (en dan komt de ziekte stress kijken, burnout bij individuen, etc). Krampachtig houden de werknemers en management vast aan een praktijk die niet meer werkt.

Het puur snijden van vet - het echte saneren - heeft niets met een cultuurprobleem te maken. De markt is dan veranderd en men kan best met wat minder middelen voort.

Dirk was niet fout in de oorlog

2012-02-03T12:47:00.000+01:00

Dirk Scheringa komt met een legioen verzteshelden aanzetten. Het zijn zijn vrienden die hem gesteund hebben in de oorlog waar zelfs de Goden (Zeus), halfgoden en andere stervelingen (Achilles en Hector) bij betrokken waren. Na Soldaat van Oranje, Zwartboek of Beatrix Oranjes onder vuur, lijkt dit een nieuwe soap op de Nederlandse televisie.Doel van zijn bezoek aan Pauw of Witteman is "rehabilitatie". en daarvoor heeft hij goede vriend Geert-Jan Knoops uitgenodigd.

En daar begint het probleem. Ik wil Dirk Scheringa namelijk zo graag geloven. In gun het hem als geen ander. Hij is ondernemer in hart en nieren en heeft zijn beheersing nooit verloren. De jaren als poltieagent hebben hem alleen maar geholpen.

Geert-Jan Knoops echter, is de verdediger van Julio Poch. Die is ook onschuldig, zolang echt overtuigend bewijs ontbreekt of wanneer de Argentijnse regering een vorm-foutje maakt. Hij was piloot ten tijde van de dictatuur, maar dat betekent nog niet dat hij "fout" was. Knoops zag de vergelijking direct: het feit dat Scheringa in de tijden van bankenoorlog met haar woekerpolissen bankier was, betekende ook niet dat hij automatisch fout was. Hoe toepasselijk was de komst van Bas Verwijlen. Het Recht is net als schermen (esgrima): een tactisch spel waar je de tegenstander fouten moet laten maken. maar dat betekent niet dat jij dan automatisch wint, of dat je vrij bent van enige smet.

Ook Knoops wil ik geloven en het tarief dat hij Scheringa kwijtscheldt - "Jij hebt mij destijds ook geholpen" - verdient hij dubbel en dwars terug na een avondje gratis publiciteit bij het inmiddels legendarische duo.

Het gaat om Dirk. Op de vraag of hij zelf ook een fout heeft gemaakt, antwoord hij na even slikken, "iedereen deed het.... Wij hadden maar 2 procent marktaandeel." Het is niet door Pieter Lakeman noch door Wouter Bos, of andere dappere ridders dat Scheringa het vertrouwen van zijn klanten verloren is, maar door DSB, Scheringa zelf en de wending in de tijdgeest. Misschien is hij terecht of onterecht, waar of niet waar, geslachtofferd door heren van DNB,waar ze die arbeider zonder academische scholing wel even een lesje zouden leren. Wat dacht die kerel wel, moet "DSB" even groot en machtig worden als "DNB". Laat me niet lachen jochie en keer terug naar het boerenland.

Dirk voelt misschien dat hij fout zit want hij zoekt nu de business-to-business markt op. Die is nog ondoorzichtiger dan de retail-markt en het grote voordeel is dat je met één klant al 80% van je business kan vorm geven. Maar hij realiseert zich waarschijnlijk ook dat de gewone klant, zoals daar zijn Henk en Ingrid, het vertrouwen voor altijd verloren zijn. Ook al is hij onschuldig volgens de criteria van Knoops. Waar rook is is vuur. En iemand die een rechtzaak start heeft meestal zelf ook iets fout gedaan.

Maar vergeet al dit. Ik ga rustig wachten op de uitkomst van de rechtzaak en hoop dat zijn naam in ere wordt hersteld, want niets is frusterender dan dat de hele bankencultuur gelijk is gebleven terwijl er maar een slachtoffer is gevallen. Er mogen best - eerst - wat meer koppen rollen. Eens flink Knotten die zaak, zou ik zeggen.

Social Engineering (cultuur)

2012-02-03T08:30:00.000+01:00

Een ingenieur lost problemen op die vaak een technische invalshoek hebben. Meestal houdt de oplossing verband met iets dat gemaakt of geconstrueerd wordt. Social Engineering is dan het oplossen van sociale problemen alsof het een mechanisme behelst. Inherent krijgt social engineering een negatieve betekenis mee. Een recent voorbeeld vond ik in een Spaanse krant over Spaanse problematiek. In Nederland lees je niet veel over het fenomeen misschien omdat daar het meer neutrale begrip "de maakbare samenleving" gebruikt wordt. In het verleden. Het idee van de maakbare samenleving staat steeds meer onder druk. Sociale controle is wel een bekend fenomeen.
De krant schreef over de veranderingen die binnenkort ingevoerd worden op de middelbare scholen. Daar verdwijnt het vak "Maatschappijleer", de Spaanse term voor het vak dat vier jaar geleden ingevoerd werd is: Educacion para la ciudania (epC). Het idee van de destijds linkse (PSOE) regering geleid door Zapatero was om een seculiere opvoeding te geven aan de leerlingen die vanuit de traditie enkel een katholieke scholing hebben genoten. Themas als gelijkheid tussen man en vrouw, het concept van abortus, eutenasie en dergelijke waren grotendeels taboe. En om dat taboe te doorbreken kregen de leerlingen op school kennis van homofilie en de achtergrond van een homo-huwelijk.
De nieuwe regering - rechts (van de PP en geleid door rajoy) - verandert het schoolsysteem op meer punten maar heeft ook de gelegenheid gegrepen om "maatschappijleer" terug te brengen tot enkel een scholing van westerse waarden. Of iets dergelijks want de thematiek is nog niet precies bekend. Maar de krant - dus - gebruikte de term social engineering om het project van Zapatero met de grond gelijk te maken. De cursus EpC had tot vele rechtszaken geleid, die zelfs tot Straatsburg opliepen. De algemene kritiek was dat de school zich tot kennis en niet tot opvoeding moest beperken. De vraag is of het geholpen heeft, om wat tegenwicht te geven aan de macht van de katholieke kerk in Spanje. En is het ondoorzichtige proces van kennis verspreiden van de kerk ook niet een vorm van social engineering?

Het cultuurelement is natuurlijk de manier waarop een organisatie (in dit geval de maatschappij van een land) dit vorm geeft. Elke organisatie wil dan wel een concreet doel bereiken dan wel fouten of problemen oplossen.

Setje kernwaarden facebook

2012-02-02T08:43:00.000+01:00

In een brief aan investors n.a.v. de lang verwachte IPO (5 miljard initieel) "Facebook was niet bedoeld om een bedrijf te worden," formuleert Mark Zuckerberg een setje kernwaarden:

Focus on Impact
If we want to have the biggest impact, the best way to do this is to make sure we always focus on solving the most important problems. It sounds simple, but we think most companies do this poorly and waste a lot of time. We expect everyone at Facebook to be good at finding the biggest problems to work on.
Move Fast
Moving fast enables us to build more things and learn faster. However, as most companies grow, they slow down too much because they're more afraid of making mistakes than they are of losing opportunities by moving too slowly. We have a saying: "Move fast and break things." The idea is that if you never break anything, you're probably not moving fast enough.
Be Bold
Building great things means taking risks. This can be scary and prevents most companies from doing the bold things they should. However, in a world that's changing so quickly, you're guaranteed to fail if you don't take any risks. We have another saying: "The riskiest thing is to take no risks." We encourage everyone to make bold decisions, even if that means being wrong some of the time.
Be Open
We believe that a more open world is a better world because people with more information can make better decisions and have a greater impact. That goes for running our company as well. We work hard to make sure everyone at Facebook has access to as much information as possible about every part of the company so they can make the best decisions and have the greatest impact.
Build Social Value
Once again, Facebook exists to make the world more open and connected, and not just to build a company. We expect everyone at Facebook to focus every day on how to build real value for the world in everything they do.

"Oude" Leiders die (nog) geen afscheid nemen

2012-01-31T12:23:00.002+01:00

In Nederland hoorden we recentelijk over het vertrek van twee business leiders; Harry Noy van Arcadis en Floris Deckers van Van Lanschot. Deze laatste vond dat het veranderingsproces dat nog extra nodig was bij de bank beter door iemand geleid kon worden "die het ook kan afmaken." Begin 2011 dacht hij dat hij dat zelf was. Maar de tijden zijn "blijvend" veranderd.

Wat motiveert een CEO om eerder dan wel later op te stappen. Uitzicht op pensioen is een duidelijk motief dat werkt voor beide kanten: wel of niet stoppen.

Er zijn ook (Oude) leiders die van geen ophouden weten. Onderstaand voorbeeld ten overvloedde uit de Zuidelijke hoek, goed voor de Noord-Zuid-discussie.

In Spanje zijn ze niet zeldzaam, bijvoorbeeld in de bankwereld, twee voorbeelden:
Emilio Botín, bestuursvoorzitter van Banco Santander, geboren in 1934 en inmiddels dus 77 jaar.
Francisco González, bestuursvoorzitter van de direct concurrent BBVA is tien jaar jonger, geboren in 1944. Hij heeft de statuten van de bank laten veranderen zodat hij pas met 75 jaar met pensioen hoeft. Als argument heeft hij gezegd dat dit is om de kennis van de crisis en diegenen die toen aan de leiding waren niet te verliezen. (denk aan shell's geheugen). Maar misschien speelt ook de rivaliteit met santander en Botín een rol: Botín blijft aan, dus González ook?

Ongetwijfeld zijn er nog andere voorbeelden... ik zal ze opzoeken.

Van Lanschot zoekt nieuwe leider

2012-01-30T20:10:00.002+01:00

Ik lees het verhaal over de veranderingen bij Van Lanschot nog even terug. Het is minder dan een jaar geleden. De nieuwe verandering - die drie jaar gaat duren - krijgt niet veel aandacht. Een stuk of wat tweets. Floris Deckers vertrekt.
Vorig jaar leek het er toch op dat de bank de tijd voor was. In het verhaal zat een behoorlijke dosis cultuur (verandering). Maar de kernwaarden zijn niet voldoende als wapen voor deze moeilijke tijden.

Dat is logisch. Cultuur schreef ik toen al is nooit leidend. Nu hoor ik op de corporate video dat de private banker best wat dichter bij de klant mag komen. Het concept "kantoor" moeten we misschien herzien. Hoor ik de heer Deckers zeggen.
Dat zijn zaken waar we wat aan hebben. Het abstracte woord cultuur komt niet meer voor in de nieuwe plannen. De zaken moeten nu serieus anders.

Zelf zit de CEO de nieuwe veranderingsrit niet uit.

Weer een mening over Euro-pa.

2012-01-30T19:49:00.003+01:00

Trouw doet verslag.

... Niet Griekenland, Italië of Spanje is de oorzaak van de rampspoed [van de euro], maar Duitsland... Dat is de opmerkelijke constatering van de in Rusland geboren economisch commentator Anatole Kaletsky. ... hij wijst beschuldigend naar het gedrag van Duitse politici en centrale bankiers die structureel mogelijke uitwegen blokkeren. Collectieve Europese garanties voor de staatschulden en grootschalige ingrijpen door de Europese Centrale Bank, de Duitsers willen er niets van weten. Sterker, Duitsland is verantwoordelijk "voor alle ondoordachte handelingen van de eurozone, uiteenlopend van de rare renteverhoging door de ECB van afgelopen jaar tot de buitensporige eisen op het gebied van bezuinigingen en bankverliezen, die in Griekenland nu tot een chaotisch staatsbankroet dreigen te leiden."

Het oorspronkelijke artikel staat in Press Europe. Dezelfde inhoud levert echter geheel andere reacties op. Het aardige van Press Europ is het internationaal publiek, dat in eigen taal reageert. Press Europ is een Frans initiatief.

Het begin van Humanitas

2012-01-30T15:03:00.000+01:00

De Romeinse invloed als bron voor wat later humanisme heet staat behalve grootheden als Seneca, Horatius en Vergilius vooral op conto van Cicero. Cicero kan als de daadwerkelijke vader van het humanisme beschouwd worden. Als eerste omdat hij de griekse cultuur- de leidende kracht in die tijd voor de romeinen - van een romeinse geest (espiritu) heeft voorzien. Het resultaat was een hybride (bastaard) cultuur van Griekse wijsheid en romeinse virtud (moed). Griekse cultuur met romeinse civilisatie.

Cicero is een grote bewonderaar van Plato (en de stoicijnen) maar wil het theoretische denkader van deze filosofen praktisch uitwerken. Vooral moed krijgt aandacht. Zo schrijft hij over de plichten (opgedragen aan zijn zoon), genot en nut en rechten als fundament voor de moderne menselijke waardigheid en de uniciteit van het individu.
Hij gebruikt / introduceert daarbij nieuwe ethische concepten zoals "decorum." vergelijkbaar met cortesanie in de renaissance en "discretie" in de barok.

Het begrip cultuur wordt door cicero als eerste gebruikt in dit proces. Tot die tijd had het betekenis in de landbouwomgeving (cultura - colere - cultiveren) en gebruikt het in de betekenis van cultiveren van de menselijke geest (espiritu). hij vertrekt hierbij an de metafoor van Socrates van het zaad van kennis. Landbouw is daarbij een waardig beroep tegenoer andere beroepen die direct met geld (lucro) zijn te associeren. Landbouw staat model voor een ontwikkelde cultuur.
Cicero ziet dat ieder mens deze deugd kan ontwikkelen en daarin onderscheid de mens (humana) zich van de dieren die dat niet kunnen.

Hij gebruikt dan ook de term humanitas - in onderscheid van het Griekse Philantropia - die mensen hierdoor met elkaar verbindt ten onderscheid van beesten.
Maar ondanks dat taal belangrijk is en dus welsprekendheid (eloquentie) mag dit geen doel opzich zijn; zonder wijsheid heeft retoriek humanistisch gezien geen zin.
In het verlengde ligt de "Ciceroiaanse" wijsheid dat de geschiedenis de echte getuige is van de tijd, de boodschapper van het verleden. De geschiedenis vergeten is steeds weer kind zijn. Hier komt het belang van onthouden boven en de uitvinding om via mnenomics het geheugen te verbeteren. (Het Geheugenpaleis). Het geheugen is belangrijk voor het proces van zelfkennis en voor de deugd van prudentie (voorzichtigheid).
De humanistische fundamenten van cicero laten zich aan de hand van ethische principes als volgt opsommen:

respect voor traditie, verantwoordelijkheid voor eigen inspanning en discretie van de goede smaak.

Dit is een vervolg op het humanisme (1)

--
Actueel: in de krant ABC schrijft ... over de goede praktijken van een democratie, "die kan alleen werken (volgens Cicero) wanneer er sprake is van: Concordia en Libertas." (Eendracht en Vrijheid).

Spanair Failliet

2012-01-29T08:58:00.001+01:00

De Spaanse luchtvaartmaatschappij Spanair is zeer onverwacht failliet gegaan, de slechte gang van zaken is duidelijk buiten de berichtgeving gehouden. Opmerkelijk aan het verhaal zijn minimaal twee zaken.

Allereerst blijkt de missie van het bedrijf niet geheel zuiver geweest te zijn; naast doelstelling tot de normale luchtvaart dienstverlening stond er ook een vaag propaganda mechanisme op de bedrijfsagenda. Deze nevendoelstelling was om de luchthaven van Barcelona (internationaal) te promoten. Hierdoor kreeg het bedrijf subsidie van de Catalaanse regering. Het idee was om van el Prat een hub te maken zodat passagiers niet langer eerst via Barajas in Madrid zouden hoeven over te stappen.
Door de Europese richtlijnen werd het steeds moeilijker om subsidie toe te blijven staan. Daarnaast was natuurlijk de economische malaise in Spanje en Catalonie de tweede oorzaak.
Een belangrijk deel van het failliet heeft te maken met de eeuwigdurende vete tussen Barcelona en Madrid. Barcelona wilde voor haar luchthaven El Prat, de dominantie van Iberia en Aena doorbreken...
De andere kant van het verhaal is dat deze economische unieke tijden, waarschijnlijk de economische speelvelden (markten) sterk gaan veranderen. De sterke merken blijven overeind. Spanair was daar geen onderdeel van. een sterk merk moet een duidelijke strategie hebben en die ontbrak bij Spanair. Maar de Unilevers en Aholds van deze wereld zullen mogelijk kunnen profiteren van het faillisement van minder krachtige marktpartijen.

Het gevaar van Orzán

2012-01-28T13:29:00.000+01:00

"De kracht van nieuwsgierigheid om het spectakel van de brekende golven te ervaren was sterker dan de benodigde voorzichtigheid," schrijft de Spaanse krant El Pais. De verslaggever rapporteert met enige afstand de gebeurtenis van gisteren waar een groep "Erasmus" studenten de natuur uitdaagde, een van hen, een student uit Slowakije werd letterlijk opgeslokt toen hij met zijn voeten de zee betrad. Hij is nog vermist. Een agent die hem probeerde te redden is inmiddels overleden. Javier López López.

Orzán - http://pictures.todocoleccion.net

"Blijkbaar kent niet iedereen de verwoestende kracht van deze golven... vier, vijf meter hoog." De lokale bevolking van La Coruña natuurlijk wel, want het is niet voor het eerst dat de natuur hier haar tol eist.

Studenten. In de kracht van hun leven, net een feest achter de rug. Met respect voor de theorie, zoeken de weerbarstige praktijk op. Het echte leven... Een groep. En één die verder gaat dan de rest.

De helpende hand van de politie, waarmee minimaal een agent het leven laat.

Snor en Baard versieren publiek

2012-01-27T13:34:00.000+01:00

We schrijven een nieuwe aflevering van P & W. Koen Petersen, Amerika deskundige en schrijver van het boek ... werd opgezet in een debat tegen grootmeester Maarten van Rossum, ook Amerika deskundige, met "academische achtergrond." Die achtergrond ten spijt meent Petersen dat van Rossum het publiek niet altijd even goed en objectief inlicht over de werkelijke stand van zaken in Amerika, onder andere door de republikeinse garde voor psychopaten uit te maken. Van Rossum treedt het debat binnen met de verdediging dat "iedereen die het zicht op de werkelijkheid verlies, psychopaat genoemd mag worden," of woorden van die strekking. klopt natuurlijk niet. Psychopaat is een onderdeel van een jargon dat in de serieuze wereld van de psychiatrie valt, maar genoegzaam gebruikt wordt door professionals en amateurs in de entertainment industrie.
Het debat werd dan ook verloren door Petersen (netjes in het pak en gaaf geschoren).

Maarten van Rossum (baard) is de Johan Derksen (snor) van het intellectuele establishment en heeft in deze tijd van entertainment (infotainment) de lachers op zijn hand.

In dezelfde uitzending werden we getrakteerd op informatie over de Japanse dolfijnenjacht; de bloedige baai zorgde in de gezellige setting van Pauw en Witteman even een onaangename wending. Gelukkig kreeg Sea Shepperd niet te veel aandacht. De moeilijke vraag of het nu goed was wat zij doen, werd door de zus van Jeroen ... beantwoord met: "ze doen in ieder geval iets."

Ik werd me weer even bewust van het feit dat ik minimaal de helft van de echte zinvolle informatie verdring - een soort psychologisch proces) met de overvloed aan infotainment. Het moet namelijk wel gezellig blijven.

Dan maar niet de gehele waarheid.

Olympische Selectie: Objectief of Subjectief

2012-01-26T12:36:00.000+01:00

Hoe selecteer je een sporter, b.v. voor de Olympische spelen? Dat is een eenvoudige vraag, waar een even eenvoudig antwoord op te geven is: diegene die het beste presteert.

Zo zal iemand die bij Judo een bronzen medaille wint verkozen kunnen worden boven iemand die minder ver gekomen is in het kampioenschap. Toch komt het voor dat iemand gekozen wordt die minder zichtbaar heeft gepresteerd, maar "meer ervaring" heeft. Een dergelijke selectie lijkt op de nominatie van een schrijver, waar niet de schrijver met de meest verkochte boeken wint, maar iemand die lieveling is van de "professionele" jury.

Bij sport is het resultaat of de prestatie die geldt. Dat is goed te meten. Er zijn geen verzachtende omstandigheden of anderszins invloeden waar men rekening mee kan houden, zoals een blessure waardoor iemand niet die medaille heeft gehaald. Maar ook in de sport als in het bedrijfsleven is objectiviteit soms ondergeschikt aan subjectieve keuzes.

Eton College

2012-01-26T08:23:00.000+01:00

Bekende (namen) als Cameron, en ... Hugh Laurie (House) zijn hier begonnen. Het Eton college werd opgericht door Koning Edward VI in 1440, en was toen bedoeld voor de armen. Inmiddels wordt dit instituut gezien als een van het meest prestigieuze onderwijsinstelling...
Prestige... ik had nog nooit van het College gehoord. Waar las ik erover? In een brochure (maandblad) van Audi.

Politieke Passie

2012-01-24T14:45:00.000+01:00

Was het stemverheffing of passie? We zijn het voorval (A.P.) waarschijnlijk al weer vergeten. De vraag die hier ligt om te beantwoorden is: bestaat er zoiets als passie in de politiek? Hebben politici passie voor hun vak? Want, is politiek wel een vak? Niemand schijnt zich als politicus te vormen, al heeft iedereen wel een universitaire opleiding, maar dat is onderdeel van de cultuur.

Een ambachtsman kan passie hebben voor zijn vak. Een programmeur (ICT) ook, bekende voorbeelden zijn dat deze opgaat in zijn werk, maar de vraag van de klant niet precies voor ogen heeft; hij doet wat hij denkt dat nodig is en luistert naar de stem van ervaring.

Ook als kernwaarde is "passie" regelmatig in gebruik. Men wil enthousiaste medewerkers en passie voor het werk is hiervoor een indicator. Niets is zo vervelend als een professional die niet bevlogen in gesprek ik met een klant. Passievol presenteert een ingenieur zijn nieuwe plannen voor het publiek. Maar als deze na voortdurende kritiek en aanpassingen hebben geleid tot een ontwerp waar de kenniswerker niet meer achterstaat, zal deze ook de verdediging niet meer omarmen. Dan presenteert hij het resultaat met weinig flair: "hier is het, zoek het maar uit." Waar bij passie het product een resultaat is van iemands eigen kunde en energie is bij het ontbreken van enthousiasme het resultaat even flauw als eten zonder zout.

En toch is het geserveerde product toch niet wat de klant verwacht heeft. Iemand die met passie bezig is geweest vergeet namelijk vaak wat de klant precies wil horen.

Hoe werkt dit in de politiek. Vindt men daar dus (authentieke) passie? Alleen bij hoge uitzondering. En juist omdat het in de politiek bijna niet meer om eigen overtuigingen gaat, maar alleen nog maar om de klant. Wat wil Men, wat wil het Volk? hoe meer passie, hoe sneller iemand in het politieke proces afbrand. In politiek gaat het om het via omwegen brengen van de eigen stelling. Via een onduidelijk en niet transparant proces je mening verkopen bij het team. Mensen "meekrijgen."

Daar is geen passie voor nodig. Het bemoeilijkt enkel de professie. Betrokkenheid kan, Passie is te individualistisch. Denk aan hoe de politicus begon, als wereldverbeteraar met ideeën, met passie denkt hij aan macht en hoe zijn invloed door het publiek toegejuicht wordt. Maar dan al snel blijkt dat "er water bij de wijn moet," en dat het eeuwige lobbyen veel energie kost en weinig oplevert... "Eens kijken hoeveel weerstand mijn ideeën nu weer opleveren. De mensen begrijpen het niet."

Stemverheffing pas daarentegen wel bij politiek. Het gaat om macht en liefst zo snel mogelijk je gelijk krijgen. Als het moet met een grote mond.

... Willem Aantjes, al 89 jaar twitterend, en onlangs op de radio werd aangekondigd als een "gepassioneerd politicus". De uitzondering op de regel?
... Maar waarom stoppen politici dan zo jong en gaan ze het bedrijfsleven in, of zoeken ze ergens anders hun heil?

MegaUpload zit vast

2012-01-23T08:01:00.004+01:00

Bij de FBI maken ze gebruik van Profiling. Dan is het niet moeilijk om Megaupload op de zwarte lijst te zetten: Kim dotcom (of Schmit of Smith?) begint een website waarin derden hun vaak illegale films kunnen uploaden met als doel om copyright te ontduiken. EN - de profiler denkt dan - wanneer deze copyright ontduikt zal hij ook wel belasting ontduiken. Het kan haast niet anders. Of het echt klopt weten we nog niet.

Op het internet lees ik over verontwaardiging van vooral Spaans-talige gebruikers. "Sta je onder de douche te zingen, komt de FBI je arresteren omdat je copyright schendt... World War Web..." Of : "ik weet niet hoe jullie dat zien, maar ik mis MegaUpload al. Was zoals een Robin Hood die rechten steelde van de rijken, om deze aan de armen te geven..."
Verdienen filmsterren niet voldoende, moeten deze beschermd worden door de FBI? is de algemene mening. Dit past niet geheel in het occupy-tijdperk. Eerder de omgekeerde wereld; de gevestigde orde slaat terug.

--
Maar ook hier is nog niet het laatste woord gevallen, blijkens de volgende tweet:
Piratenpartijen klagen FBI aan om Megaupload-schade: De FBI ligt nu zelf ook onder vuur in de zaak-Megaupload. E...

Is Outsourcing Out?

2012-01-20T19:31:00.001+01:00

Philips haalt ingenieur terug uit China... We lezen het hele verhaal. De echte details ontbreken. Wat opvalt is dat vooral Amerikaanse bedrijven begonnen zijn met het terug-sourcen (backshoring). (Voorbeelden krijgt u van me te goed)

Is dit een nieuwe trend? Zijn bedrijven het outsourcen moe? En past dit bij het opkomend Nationalistisch denken, of is dat puur toeval?

Vraagt om verder onderzoek...

-- 6 februari op twitter:
Geert Noels
3 redenen voor backshoring 1. Chinese loonkosten (vooral hoger opgeleiden) 2. Ethiek/duurzaamheid 3. Energie/transportkost. #kansengrijpen

Geluk Overwinnen

2012-01-19T06:55:00.000+01:00

Daar waar deel één van het boek de vraag bespreekt welke factoren nu het geluk in de weg staan, begint deel twee begint minder tijdloos met de vraag "of geluk nog wel bereikbaar is?" Daarin onderscheid hij de fysieke en mentale wereld. (deed me denken aan "ene" Fuld die besloot niet in de financiële sector te gaan werken, conform de traditie binnen de familie (Lehman Brothers)). In de niet fysieke wereld is het van belang dat iemand niet te hoge verwachtingen legt, want geluk komt tot stand wanneer een doel door moeite en inzet behaald wordt. Iemand die - vergelijkbaar met de megalomane geest in deel I - te hoge verwachtingen heeft zal eerder teleurgesteld worden.

Qua cultuur meent Russell dat de exacte wetenschapper eerder geluk bereikt dat iemand met een artistieke achtergrond. Een schilder of dichter zal moeilijk kunnen verkroppen dat zijn werk niet begrepen wordt, terwijl de wetenschapper de maatschappij dient met vaak praktische oplossingen.
Verder baant de weg naar het geluk zich uit voor diegenen die een brede interesse weet op te wekken voor de wereld om zich heen en niet enkel met zichzelf bezig is.

Enthousiasme (joie de vivre, smaak of zoals letterlijk in het Engels: Zest) is hiervan een voorbeeld. Maar enthousiasme mag niet leiden tot gulzigheid. De eetlust van enthousiasme moet dus gezond zijn. Een ander bekend voorbeeld is "flow"; iemand die opgaat is zijn werk.
Genegenheid is een andere bron van geluk. Het gevoel van verliefdheid dat iedereen kent is ook weer een voorbeeld. Het ontbreken van dit gevoel zorgt dat ook het eerdere enthousiasme afkoelt. Ook hier doceert Russell ons dit element met mate en vooral authentiek toe te passen. op de loer ligt de onevenwichtigheid vooral in relaties waar de ene wel (genegenheid) geeft, maar de ander enkel neemt in et leven uit zijn of haar partner zuigt. Affectie zonder reciprociteit bloeit dood (mijn woorden).

Minder transparant is het element familie. Russell waarschuwt dat dit een onderwerp op zch is en de moderne lezer spiegelt al snel zijn eigen familieleven. In de moderne tijd zeggen we dat je je familie niet kan kiezen en vrienden wel. Maar wat de schrijver vooral bedoelt is dat een familie een bron van warmte en geluk kan zijn. Vaak is FAMILIE ook element dat geluk in de weg zit... Ook hier is de relatie belangrijk en is het een kunst om evenwichtigheid te bereiken. In de meeste relaties- zegt Russell ontbreekt dit evenwicht: op het werk is de baas wel gelukkig maar de werknemer niet, of de ouder wel (als het kind thuis moet blijven, maar het kind zelf dan juist weer niet).
Ook werk kan een bron van geluk zijn. Russell is een vooruitstrevende denker die gezien heeft dat vervelend werk weg-geautomatiseerd wordt. Maar vaak is dit ook niet het geval. Ook dit thema is moeilijk te vertalen naar de tegenwoordige tijd en heeft de houdbaarheidstermijn meestal overschreden.

Het cultuurelement is hier duidelijk aanwezig: we spiegelen ons aan anderen. En (b.v.) wanneer het slecht gaat zijn we blij (gelukkig) met een baan. bepaald type werk kan het geluk tegenhouden. Russell gaat hier in op het voorbeeld van Michelangelo.
Werk ligt qua geluk dicht naast andersoortige interesses. Voor sommigen is hun werk hun leven, anderen werken om te leven.
Het laatste onderwerp is inspanning dat integraal door de tekst heen al aan de orde is gekomen. Zonder inspanning komt u niet aan uw geluk. Zo eenvoudig is het. Maar ook berusting is belangrijk. Ook hier komt het gevoel terug dat ook eerder ter sprake kwam: diegenen die bepaalde zaken niet kan laten rusten wordt niet gelukkig. Soms voelt men zich onmachtig dat kan leiden tot desillusie. We kunnen niet alles veranderen en diegene die dat begrijpt slaagt voor het geluksdiploma van Russell.

Zoals eerder gezegd is de context dat geluk maar deels van iemand eigen handelingen afhankelijk is. Door authentieke interesse in de mensen en personen om ons heen zal iemand zich deel voelen van de "levensrivier" en niet geisoleerd als een bal heen en weer geslingerd worden. Elk ongeluk is gebaseerd op een vorm van desintegratie, of het ontbreken van integratie. Deze afsluitende zin is zeker tijdloos...
Daaraan denken vragen we ons als snel af wat er toch fout gegaan is en dan zal de gelukkig deelnemer aan de maatschappij zich al snel berusten in onmacht?

The Exit List

2012-01-18T10:01:00.001+01:00

David Grifhorst bedenkt deze tv-formule: The Exit list. Bij het zien van het doolhof wordt niet direct duidelijk wat het precies inhoudt, maar met een simpele uitleg valt al snel het kwartje:

- in elke kamer moeten speldeelnemers een vraag beantwoorden en bij een goed antwoord mogen ze de kluisinhoud inhun winkelwagentje toevoegen. De lijst - exit list - hebben ze nodig om aan het eind de gehele buit te mogen behouden, daarvoor moeten ze alle vragen weten te onthouden (reproduceren).
Lijkt me een geweldig concept. Het sluit aan op een huidig thema van het belang van het geheugen (zou de inspiratie afkomstig zijn van het Geheugenpaleis?). In Engeland (Matthew Allwright, ITV) is het eerste programma met meer dan twee miljoen kijkers positief ontvangen.

Randstad (bijna) uit Afrika

2012-01-17T07:00:00.000+01:00

Randstad heeft de verkoop van de payrolling-activiteiten van Ma Foi Randstad in India aan Automatic Data Processing Inc (ADP) op 12 januari afgerond... [en] maakt tevens melding van de beeindiging van zijn activiteiten in Angola. Op 2 januari werd het dochterbedrijf Select Vedior Lda in Angola verkocht aan het management. ... Randstad meldt dat deze "stroomlijning van activiteiten" geen materieel effect hebben op de resultaten of financiele positie van het concern. (Bron: Dow Jones Nieuwsdienst)

"Stroomlijnen," past bij deze tijd van centraliseren en focussen. Kosten krijgen meer aandacht dan mogelijke opbrengsten. Bij perioden van groei is het meer gepast om nieuwe activiteiten aan te gaan, die soms moeilijk te rijmen zijn met de huidige operatie.

Vedior had Angola sinds 2007 opgenomen in haar portefeuille. Daar grossiert het bedrijf onder andere in teleservices. Je zou zeggen dat Africa een perfect continent is voor dit soort diensten, al is Angola wat ver weg, en neemt de vraag naar het Portugees af. In Marokko spreekt men veelal Spaans en perfect Frans en dat is in Call Centers goed te gebruiken.

Maar Randstad is door haar type business geen leider; ze is afhankelijk van de bedrijvigheid van grotere partijen en volgt de ontwikkelingen in de markt. Verdwijnt Nestle uit een Afrikaans land, dan heeft dat grote invloed op de mogelijkheden van Randstad, ze kan het werk niet zelf uit de grond stampen.

Adecco zit daarnaast in Zuid Afrika. Dat lijkt een duidelijke strategie. Op het Web bij Randstad staat bij World Wide Operations, in Africa enkel nog de keuze Mozambique. Wat kan dat nu precies zijn, vraag je je dan af. Maar dat maakt niet uit. Africa is strategisch, dat hebben de Chinezen al gezien. Maar die hebben waarschijnlijk Randstad niet nodig.

Verkeersongeluk voor kust Italië

2012-01-16T08:30:00.000+01:00

Dit jaar stond de Titanic geagendeerd, puur als herdenking. Veel van de nabije toekomst is georchestreerd door activiteiten uit het verleden.

Carnival Corporation

Maar wat er met de Costa Concordia is gebeurd stond niet op de agenda voor dit jaar. Is het mogelijk dat er tussen de herdenking en deze ramp ook maar een minieme relatie bestaat. Voedsel voor mensen die in het bovennatuurlijke geloven.

Qua cultuur is er - blijkens dit nieuwe ongeluk - toch niet al te veel veranderd:
- het schip heeft blijkbaar geen moderne apparatuur die een botsing met rotsen weet te voorkomen. Er zijn instrumenten om olie op te sporen, maar collisie detectie op een cruise-schip is blijkbaar nog niet standaard (... Ook zijn de reddingsboten niet meer van deze tijd, en hebben de schaalvergroting van de cruise-schepen niet bijgehouden. In Zweden hebben ze nieuwe survival-suits ontwikkeld waardoor drenkelingen langer in het water kunnen overleven, maar daar willen de rederijen niet aan: onder andere omdat het zou de passagiers aan het denken kunnen zetten, dat ongelukken daadwerkelijk kunnen plaatsvinden, vrij naar Nico Wijnolst, hoogleraar Scheepvaartinnovatie).
- Of als deze er wel aanwezig was, dan was door een elektrische storing de werking uitgeschakeld. Dit is een terugkerend thema in fouten-in-de-hedendaagse-cultuur: de infrastructuur die het laat afweten op cruciale momenten. Dit is een productieve ontwerpfout: er gaat te aandacht naar veiligheid en teveel naar entertainment. Daar kiezen "we" voor, omdat we ervan uitgaan dat het niet tot grote schade leidt.
- menselijke fouten blijven overheersen in onze moderne cultuur: de kapitein en de eerste stuurman waren niet - conform het protocol - als laatste op het schip aanwezig om leiding te blijven geven.
- enkelwandige bouw van schepen die daardoor snel zinken. Olietankers zijn wel dubbelwandig gemaakt, maar een cruiseschip, voor ca. 4000 passagiers heeft dat niet.

Persoonlijk vond ik een cruise altijd wat saai. Maar die gedachte kan nu overboord.

Toch blijft dit een gewoon verkeersongeluk die waarschijnlijk hoort bij onze maatschappij; daar worden fouten gemaakt (zoekt men naar de schuldvraag, in dit geval hoogstwaarschijnlijk de kapitein) en dat leidt onvermijdelijk tot slachtoffers.

En dan is er nog het element natuur: een enkele rots kan een schip van honderden meters lang ten gronde richten.

... Op de beurs daalt het aandeel Carnival Corporation ca. 17%.

Bloomberg-terminal dijt uit

2012-01-13T12:59:00.004+01:00

Michael Bloomberg is burgemeester van New York en succesvol ondernemer: hij vond de inmiddels bekende Bloomberg-terminal uit. Deze voorziet de financiële wereld van informatie: een bericht op Bloomberg kan de koers van een aandeel sterk beïnvloeden.

Hij begon met de 10 miljoen dollar die hij kreeg bij zijn ontslag bij Salomon Brothers. "het beste wat me ooit is overkomen," vertelde hij in een interview.

Onlangs las ik ergens dat hij zijn Bloomberg business aan het uitbreiden is: hij richt zich nu niet enkel op financiele informatie, maar denkt dezelfde formule van invloed ook krijgen in de politieke arena: een Bloomberg terminal voor politici die (ook) het monopolie gaat krijgen om de wereld van overheidsbestuur. Een brug te ver of gewoon weer een goede ondernemers zet?

Een echte Nederlander

2012-01-12T07:22:00.002+01:00

Wie of wat is een echte Nederlander? Dit zou een vraag kunnen zijn voor de inburgeringscursus.

Een voorbeeld: Jan Mulder in aanvaring met een vrouw Lena de Winne - "de Russische echtgenote van Frank de Winne. Astronaut" ... over Poetin en Rusland. De vrouw reageert verontwaardigd over de kritische stelling van Mulder met de woorden: "Oh, bent u er geweest? Kent u het land?" Mulder opent het offensief - de aanval is de beste verdediging - met: "Nee, ik lees kranten!" Die lees ik in de salon, zou je er nog aan kunnen toevoegen.
Het conflict gaat verder met: "De sportpagina's zeker..." of woorden van gelijke strekking. De vrouw verliest haar respect, net als Mulder.

Typisch Nederlands incidentje? Het was even niet gezellig.

Ik denk inderdaad dat het typisch Nederland is. De typisch vooral de hoog opgeleide Nederlander "Weet" wat er in de wereld gebeurt. Hij of zij reist er lustig op los en zit het ene jaar een maandje in MExico, dan weer in Indonesië of Thailand en ook Egypte ontbreekt niet op de lijst. Op het internet houdt deze Nederlander zijn overwinningen bij. En na een maand in Mexico mag je best veronderstellen dat je mee kan praten over de problemen aldaar. In ben er zelf ook geweest en zou zeggen dat ze dat probleem met die drugs maar eens moesten oplossen zoals wij dat in Heerlen doen: een experiment om het te legaliseren...

Maar goed het ging nu even over Rusland en Poetin, of misschien wel over Mulder zelf. Is hij een echte Nederlander? Die reist niet alleen, maar leest daarna ook nog uitgebreid de kranten. En opinieert.

Ik denk inderdaad dat dit typisch Nederlands is. Om het productieve element eruit te halen, gaat het volgens mij hierom:
De Nederlander is hulpgevend / hulpvaardig / behulpzaam. Hij helpt anderen graag, niet in de laatste plaats omdat dit zakelijk interessant kan zijn. "Het kan wat opleveren." Niet direct, maar die mogelijkheid mag je niet uitsluiten. Die behulpzaamheid zien we terug in de verzorgingsstaat. We helpen anderen en betalen daarvoor een prijs. In Spanje ontbreekt die verzorgingsstaat - die wordt de laatste jaren een beetje volgens onbekend Europees model uitgewerkt - en daar mag iedereen vechten voor zijn leven. Je zou kunnen zeggen dat de maatschappij in Spanje HARDER is. Je moet het maar zelf uitzoeken. Nederland niet: die kwam jaren geleden de gastarbeider tegemoet met een handleiding in eigen taal. Nu is die usance achterhaald en biedt de overheid eerst uitzicht op een inburgeringscursus.

Bemoeizucht.
Het helpen van anderen heeft naast de vele voordelen, wederom qua productiviteit Een groot nadeel: je moet je met anderen bemoeien, ZONDER dat je vaak precies weet wat dit werk en de situatie van de ander inhoud.

Bedrijven die deze praktijk hanteren wijten het succes aan de groep wanneer het goed gaat, maar als het fout gaat dan is ook niemand schuldig (of beter: verantwoordelijk), en kan het bedrijf niet leren van haar fouten.

Over de productiviteit van de dominee hoeven we het denk ik niet te hebben.

En dan is er nog de Nederlandse norm. Nederland is een klein land, zonder bergen en een afstand van A(msterdam naar B(reda) is een rechte lijn en voor de Nederlander die achter de krant zijn weg plant naar een onherbergzaam gebied (Spanje, Mexico, Rusland) is het moeilijk voor te stellen dat het "linea recta" dat hij van huis mee gekregen heeft niet altijd opgaat. Ondanks het vele reizen en het lezen van de krant is de Nederlander klein gebleven. Klein in het niet altijd kunnen begrijpen dat anderen (landen, volken) met een andere natuur geconfronteerd zijn en daardoor een andere cultuur hebben ontwikkeld.

Maar waar komt dan die overtuiging van eigen gelijk vandaan?

Eerlijk gezegd weet ik dat niet. Maar ik denk dat het te maken heeft met het kleine Nederland in een grote wereld. De kleine Nederlander die overal bekend is, maar toch klein is gebleven. Grootsheid meet je niet aan het hebben van een mening. Zou het een teken van een minderwaardigheidscomplex kunnen zijn?

Hoe duurzaam is een Elektrische Auto?

2012-01-10T07:00:00.000+01:00

De duurzaamheid-discussie is nog niet zo eenvoudig. Qua marketingtopic misschien wel: gewoon meedoen met de duurzaamheidtrend. Maar is alles dat duurzaam lijkt per definitie ook duurzaam. En wat is die definitie precies?

Is de elektrische auto wel duurzaam? De energie die de auto verbruikt moet gewoon opgewekt worden, maar wordt "enkel" opgeslagen in een accu. En het maken van die accu blijkt weer zeer niet-duurzaam te zijn...

Hoe zit het precies? Wie het weet mag het zeggen.

Chinees kapotje superieur

2012-01-09T07:00:00.001+01:00

Een in het westen onbekende producent van condooms (Safedom, Bejing, CHina) schijnt superieure kwaliteit te bieden, namelijk in het tegenhouden van virussen.

Its answer is a demonstration, witnessed by your correspondent. Dangled in a solution containing a virus, Safedom’s condoms kept the dangerous liquid out. Condoms from prominent Western brands [Durex, Trojan] appeared to let in a small quantity. (Economist)

Nog niet eerder, in ieder geval niet vaak, heeft een Chinees product een superieure kwaliteit. In bovenstaand geval kan ik me het volgende indenken:
Westerse producenten van condooms richten zich steeds meer op de massa en de populariteit door het aanbieden van specialties (b.v. condoom met aarbeiensmaak) terwijl de Chinese producent serieus door is blijven ontwikkelen (innovatie) op het gebiedan veiligheid (virussen)...

Jort Jaloers op Pieter?

2012-01-06T20:17:00.001+01:00

Iedereen - zelfs diegene die niet expliciet iets over cultuur weet - begrijpt wat normen en waarden zijn. Maar daarmee is het onderwerp niet eenvoudiger geworden. Wat normen en waarden precies zijn en vooral "hoe ze te gebruiken" is een moeilijke opgave.

Echter, voorbeelden helpen vaak en onlangs vond ik een mooi voorbeeld: Jort Kelder werd geïnterviewd door Jeroen Pauw in het kader van Vijf Jaar Later.

Een norm is een soort maatstaf of regel (die van "de regel en de uitzondering op de regel"). Normen behoren tot de wereld van de feiten en realiteit. Zo is er de norm om 100 te mogen rijden (snelweg) of is er een norm voor goede wijn en zijn er normen voor elektrische apparaten. Die normen zijn nodig - zeggen we dan - om invulling te geven aan Waarden. Zoals in het laatste voorbeeld veiligheid.

Waarden behoren tot de wereld van de idealen. Ondanks normen blijven verkeersongevallen bestaan. We waarderen veiligheid, maar kunnen niet het leven leiden door normen te stellen omdat de mens naast culturele verfijning zijn handelen zich deels toch laat leiden door het aardse instinct dat hij met dieren deelt. Bij cultuur gaat het altijd ook om Natuur, hoor ik mezelf steeds herhalen als een vervelende schoolmeester.

Bovenstaande is heel begrijpelijk: We laten ons leiden door idealen (waarden) maar het zijn de normen waar we moeite mee hebben en die zorgen voor vervelende situatie.

Een kunstschilder (of een schrijver maar dan een echte) is iemand die voor zijn rol in de maatschappij nog meer moeite heeft met normen dan andere agenten in het productieve verkeer. Een kunstschilder haalt in zijn werk de waarheid boven en schildert iets waar geen norm voor is. De schilder (en andere soorten kunstenaars) zetten zichzelf buiten de norm. Alleen hierdoor kan later waarde ontstaan. We bewonderen het werk van Picasso en Dali deels omdat ze excentriek zijn. Zonder een norm voor schoonheid ontstaat waarde.
Een andere reden waarom we kunstenaars bewonderen is omdat ze een schijnbaar vrij leven leven. Voor hen geldt geen norm en ze leven buiten de norm-ale werkelijkheid. Tegenwoordig is de kunstwereld gecommercialiseerd en gaat dit minder op. Maar het idee blijft.

Dus we willen ons van de norm onttrekken en leven volgens ideale waarden, maar de botte werkelijkheid zorgt dat we als slaaf van de norm meegaan met de meute. Afzetten tegen de norm kost veel tijd en energie.

--- Nu het voorbeeld van Jort Kelder. Ik ken hem nauwelijks, maar heb wat meegekregen over Quote, Hoe heurt het eigenlijk en de tafelheer bij Matthijs (een soort pseudo kunstenaar), waar ik bijna nooit naar kijk.
Maar bij Pauw gaf Jort zichzelf bloot: Hij hoopt een kwajongen te blijven (dat is een Waarde, recalcitrant, zich afzettend tegen de norm van de maatschappij). De andere waarde waar Jort zich door laat leiden is: Prestige. Of het echt of cliché is maakt (hem) niet uit.
Dat laatste verschil was duidelijk te merken in de polemiek tussen Kelder en Storms: de stilist en elitaire journalist tegenover de man van de straat die door ervaring zijn imago heeft moeten verdienen. En dus op zich logisch dat Jort hem tackelt met Golddigger. ---

Maar, zo dacht ik gaandeweg het gesprek: Jort is misschien ook wel een beetje jaloers op die Pieter Storms.

Om dat te begrijpen moeten we naar de eerste vraag van Pauw. Laten we het over je relatie hebben. "Dat gaat je eigenlijk niets aan," zei Kelder (die "normaal" de waarheid niet uit de weg gaat) toen. Jeroen (Gevat): "vijf jaar geleden ging het me blijkbaar wel wat aan..." Diegenen die het gezien hebben weten de rest: Jort schaamde zich. En hoe komt dat?

Ik denk door een conflict tussen normen (van de maatschappij) en de waarden van Jort Kelder. Zijn zakelijke waarden (prestige, ambitie, status), waar hij groot mee geworden is, worden prima bediend. Maar hoe zit het met zijn relatie? De waarde van samenleven met iemand. Verliefd zijn. Een grote liefde. De vrouw achter de man... (De man achter de vrouw, of de man achter de man) Of ordinair een vaste relatie hebben of getrouwd zijn. Burgelijk haast voor elitaire tv beroemdheden. Waarom gaan huwelijken in Hollywood zo vaak stuk?
De norm daarbij is heel eenvoudig. Hoe ordinair het ook klinkt; de meerderheid van de samenleving is getrouwd (een kleiner percentage leeft samen). Dat is de norm. Ondanks de waarde van vrijheid, ambieert men toch vaak een relatie. Giphart (ook een beetje een kunstenaar) noemt dat Tweezaam (tweezaamheid). De norm is samenzijn, ook als je elkaar niets meer te vertellen hebt.
Maar open en bloot voor het publiek is dat toch opeens een probleem. Het heroïsche leven van de kunstenaar stuit dan op de harde werkelijkheid van de norm. Echte kunstenaars laten zich dan ook (bijna) niet interviewen, en zeker niet voor een programma dat voor een groot (normaal) publiek bedoeld is. Maar kunstenaars zijn commercieel en doen mee met de norm.

Golddigger or not, Storms heeft Nina. een relatie. Jort begint pas.
Maar als ik het zo opschrijf lijkt het bijna een absurde gedachte, Jort die jaloers zou zijn op Pieter.

Hollands Glorie

2012-01-06T08:30:00.000+01:00

Op twitter:
@wimdebie Wim de Bie
Zou een dichtregel van H.H. ter Balkt kunnen zijn: 'De Grote Balgstuw in het Zwarte Water is opgeblazen.'

Op het Internet (volkskrant):
Op dit moment komen er drie enorme 'ballonnen' omhoog in de IJsselmonding tussen het Ketelmeer en het Zwarte Water. In verband met de hoge waterstand heeft het waterschap Groot Salland namelijk de grootste balgstuw ter wereld in werking gesteld...
De grote opblaasbare dam van ruim 250 meter lengte en 10 meter doorsnee blaast zichzelf op met water en lucht als het waterpeil binnen een uur 50 centimeter stijgt en er een stroming staat die het westen van Overijssel bedreigt.
...
De balgstuw bij Ramspol (Kampen) is de grootste ter wereld. Voor deze stormvloedkering is destijds gekozen omdat een circa 30 meter hoge, permanente hefdeurconstructie het uitzicht op het waterlandschap te veel zou bederven, aldus het schap...
De bijzondere waterkering is nodig, omdat ..., zou een groot deel van het westen van Overijssel overstromen. (Bron: Vk)

"Hollands glorie," zei een nieuwslezer.

Het stormt en we zien in Nederland wat er kan. OF: De Natuur manifesteert zich (het waait een beetje) en de Nederlandse aard (cultuur) komt bovendrijven. Voor de Koopmansgeest staat nog altijd de onzelfverzekerde aard, wellicht verbonden met een leven onder de zeespiegel.

Infrastructuur; je hebt het bijna nooit nodig, maar het moet er wel zijn. Het komt tot stand door te plannen. Dat kan de Nederlander goed.

Wat nu nog ontbreekt is om al dat woeste water energie te laten opwekken, op hetzelfde moment dat ze bescherming biedt. Dat vraagt naast het beschermende instinct die voor infrastructuuroplossingen zorgt, een ondernemende koopmansgeest. Een perfecte combinatie. Wie gaat hiervoor zorgen?

Ten Kate Vezel mag in US Army blijven

2012-01-05T12:33:00.001+01:00

Koninklijke Ten Cate nv (KTC.AE) heeft van het Amerikaanse Congres permanente ontheffing verkregen voor beperking op het gebruik van vlamvertragende FR-rayonvezels door het Amerikaanse leger, meldt het bedrijf donderdag.
"Het gebruik van deze vezels voor Amerikaanse militaire uniformen leverde Ten Cate in 2011 een omzet op van $150-200 miljoen en is dus substantieel", ...
In de VS is wetgeving van kracht, dat voor de productie van materialen voor het Amerikaanse leger in principe Amerikaanse producten moeten worden toegepast, tenzij buitenlandse producten superieur zijn... Bij de FR-rayonvezels van Ten Cate is dat laatste dus het geval, ... De ontheffing voor het gebruik van Ten Cate-vezels zou aanvankelijk in januari 2013 aflopen.
Door de permanente ontheffing zal de voorspelbaarheid van de toekomstige omzet van de industrie toenemen, wat bijdraagt aan een betere planning van toekomstige investeringen en werkgelegenheid, meldt Ten Cate in het persbericht over de ontheffing.
Ten Cate heeft het grootste deel van de totale productie van de Amerikaanse vraag naar Ten Cate Defender M-weefsels uitbesteed. Hiermee zijn in de Verenigde Staten ruim 10.000 banen gemoeid.
Ten Cate krijgt met deze ontheffing duidelijk zicht op de permanente levering van beschermende weefsels in de Defender M-divisie, die goed is voor 13%-18% van de totale omzet van het bedrijf, constateert Gert Steens van SNS Securities. (Bron: Dow Jones Nieuwsdienst).

De materialen van TenCate worden hoofdzakelijk toegepast voor:
◾ persoonlijke veiligheid en bescherming van de leef- en werkomgeving;
◾ modernisering van leger-, brandweeren politieuitrusting;
◾ lucht- en ruimtevaart (verlaging brandstofkosten door lichtere materialen);
◾ watermanagement, infrastructuur en zorg voor het milieu;
◾ industriële toepassingen.

De vlamvertragende materialen worden gebruikt in de Inclement Weather Combat Shirts (IWCS)... Het materiaal is comfortabeler en heeft een langere levensduur dan vlamvertragende weefsels van andere aanbieders. Gelet op de prijs en levensduur levert het industriële wasserijen en verhuurbedrijven een belangrijk kostenvoordeel op (JV 2010).

Als producent van materialen heeft Ten Kate veel geïnvesteerd in een marketingaanpak, of zoals ze zelf zeggen in value chain management, dat iets verder gaat. End User Marketing is daarvan de belangrijkste pijler, maar ook product differentiatie, cost-leadership en innovatie horen bij deze methode. Bovengenoemd product - voor Amerikaanse Defensie - is het resultaat van eerst genoemde aanpak.

De helft van de omzet genereert KTC in de VS. Naast dit positieve verhaal is de vraag hoe deze klant (Amerikaanse Defensie) in de nabije toekomst gaat opereren. Blijven ze op zoek naar Superieure producten en materialen of gaan ze ook meer letten op kosten. Defensie is in ieder geval geen groeisector meer, mogen we veronderstellen na Irak en Afganistan.

Hoe belangrijk is uw agenda?

2012-01-04T13:19:00.002+01:00

Er schijnt morgen een nieuwe website live te gaan: www.zapaday.com. Daarin staat het nieuws van de toekomst. Lijkt me een geweldig idee en ik verwacht dat dit een succesvolle site wordt.

Denk er maar eens aan, hoeveel de agenda uw leven uitmaakt. Een "ouderwetse" secretaresse zal het u kunnen vertellen, maar ook voor de gewone professional staat een groot deel van zijn toekomstige leven vast door pure verplichtingen of andersoortige gebeurtenissen die te plannen zijn of al gepland zijn.

Denk hierbij bijvoorbeeld aan het leven van een voetballer, of andere sporters: zijn agenda wordt bepaalt door de sporteventen waar hij zelf nauwelijks vat op heeft. En dezelfde sporter die zijn agenda niet beheerst kan uitgeput raken omdat hij niet beseft dat hij aan het begin van het jaar al zijn energie voor het gehele seizoen heeft gebruikt.

Binnen organisaties heerst er dan ook nog vaak de verborgen agenda...
Mediaorganisaties (kranten) werken ook met agenda's. Veel nieuws is onvoorspelbaar, maar menig bericht voor morgen staat vandaag al in de agenda, b.v:
- 2012 is het geboortejaar van Charles Dickens (Die had Google ook in haar organisatieagenda gezet om bovenstaande afbeelding te maken). Daar worden dus nieuwe biografieen over geschreven en deze krijgen binnenkort aandacht.
- Het jaar van de Titanic 1912, 2012
- etc...
Moeilijker is een mogelijk event te agenderen waar we niet zeker weten OF en Wanneer deze gaat plaatsvinden: zou er in 2012 een nieuwe Flash Crash komen?

Vechten voor je geluk

2012-01-03T01:00:00.000+01:00

Bertrand Russell schreef in 1930 "the conquest of happiness". Geluk er is niet om te vinden, maar moet overwonnen worden, dat is een van de eerste conclusies die men uit het boek kan trekken.
Het boek is bijna tijdloos, vooral het eerste deel waar hij de gevolgen van ongeluk behandelt. Het vertrekpunt is iemands mogelijkheden in tegenstelling tot het ongeluk dat iemand kan overkomen zonder eigen inbreng.
Met een simpele vraag trekt hij de lezer de wereld van de filosofie en vooral psychologie in; het zijn niet altijd filosofische kwesties, maar Russell schrijft over dit dagelijkse onderwerp alsof het het enige filosofische thema betreft. Waarom zijn we vaak toch zo ongelukkig? En dan blijkt volgens Russell de kwaal een schijnbare eenvoudige oorzaak: we zijn teveel met ons zelf bezig. We staren naar onze navel, we sluiten ons op in onze interne wereld en we zien niet meer wat er om ons heen gebeurt. Ook weer drie eenvoudige redenen liggen daaraan ten grondslag: typisch narcisme, zondigheid en grootheidswaanzin. Bij zonde speelt vooral cultuur een rol: de zondaar ligt continu met zichzelf overhoop met de normen van de maatschappij. Later komt dit thema terug bij de sociale controle en acceptatie. De narcist wil vooral bewonderd worden en bewondert zichzelf dat op zichzelf geen probleem is, behalve als het iemands leven overheerst. Bij grootheidswaanzin ligt de kiem voor het ongeluk bij macht. Hij heeft vaak een irrealistische droom (vaak tot stand gekomen door een overmatige vernedering, of minderwaardigheidsgevoel) en dromen vallen stuk op de rots van tegenvallende verwachtingen.

De tweede bron van ongeluk betitelt Russel met Byroniaans: In feite een omgekeerde wereld waar de pechvogel zich vastklampt aan zijn lot en het als levensvisie gebruikt. (mijn woorden). Dit is een thema op zich waar Russell (in het begin van deel twee) de relatie legt tussen productiviteit en geluk. Een mooie thema om verder uit te werken.

Het derde motief van ongeluk noemt Russell competentie, en bestaat uit datgene wat iemand doet in zijn leven; zijn werk of baan en de mate van het geluk dat iemand daarbij uithaalt hangt af van de invloed die anderen op hem uitoefenen. Iemand die zich spiegelt aan het succes van anderen zal zodoende minder gelukkig zijn (Coelho?). Succes heeft een prijs die de omvang heeft van het offer dat iemand moet leveren. Een ieder die 's avonds doodmoe thuiskomt - en zich afvraagt, waarom doe ik dit allemaal? - herkent dit. Terwijl de gelukkige zich prijst met kennis van het schone in de natuur, zal de ongelukkige enkel kennis vergaren ter voeding van de motor voor zijn succes. Deze handelingen die iemand verricht zijn puur economisch / materialistisch en hebben als doel te slagen, maar lopen meestal uit op een "mislukking" (mijn vertaling). Ook vermoeidheid is hierdoor dan ook een ander thema van ongeluk.

Het meest tijdloze thema van geluk komt uit de tegenstelling: verveling en opwinding. Zeker in deze tijd wil men instante opwinding en wil de bewoner van de entertaniment-wereld direct dat zijn behoeften vervuld worden. Dit leidt tot ongeluk. Verveling ziet Russell als therapie en werkt als het legen van een vat dat de excitatie tegenhoudt. Om een gelukkig leven te leiden moet men dus verveling kunnen weerstaan. Zonder verveling is er geen dynamiek; net als in een boek niet alles spannend kan zijn.

Vermoeidheid dus. Fatigue kan het geluk helpen, bijvoorbeeld na sporten of andere inspanningen. Mar de vermoeidheid van de moderne mens komt door spanningen. Dit zal voor menigeen bekend terrein zijn: burnout, Stress op het werk... Hier zijn we weer terug bij het begin waar de mens vast zit in zijn eigen probleem en als een autist in de wereld beweegt.

Jaloezie. Jaloezie noemt Russell de basis van democratie. Dit is een onderwerp wat het meeste met cultuur te maken heeft en waar de relatie tussen persoon, psychologie en cultuur essentieel is. Ondanks het belang van dit thema is het voor het begrip van geluk eenvoudig: jaloezie behoudt iemand van zijn geluk want hij wenst iets dat buiten zijn bereik valt. En om gelukkig te worden moet iemand dus niet alleen zijn hoofd (verstand) maar ook zijn hart (gevoel) ontwikkelen.

Ook schuld is een groot thema en zoals eerder aangestipt komt het vooral van de maatschappij en dan primair door de religies. Een thema als sex (met haar taboes) valt hier herkenbaar binnen.

Manieën die iemands leven achtervolgen is ook een motief. Hierin herkent men de vorm van krankzinnigheid maar ook onschuldige vormen waar en denkt achtervolgt te worden. Russell geeft het aardige voorbeeld van iemand die het falen van zijn succes wijt personen in zijn omgeving die hem - door een complot - het geluk willen onthouden.
Maar ook dit is misschien een vorm van narcisme waar de persoon in kwestie ten onrechte denkt dat de wereld hem zo belangrijk zou achten.

Angst voor de publieke opinie is de laatste oorzaak die iemands geluk in de weg kan staan. Russell geeft hier de leefregel om net genoeg de publieke mening te respecteren om zo niet te verhongeren of naar de gevangenis te moeten, maar alles wat hierboven uitstijgt zorgt voor een onnodige en vrijwillige tiranniek van een vaak onbekende menigte.
Angst voor de publieke opinie is als elke andere vorm van angst verstenigt iemands ontwikkeling.
Oven angst zegt Russell dat men daar juist niet voor moet weglopen (b.v. iets anders gaan doen, afleiding zoeken), maar dat enkel de rationele confrontatie zorgt dat deze verdwijnt...

Na dit gelezen te hebben zou men denken genoeg te hebben. Voedsel voor de ziel. Men kan aan de gang, met deze tijdloze wijsheid. Maar helaas komt er een tweede deel, dat dit duidelijke en behulpzame betoog afzwakt met minder tijdloze en veel meer dubieuze aanwijzingen om het geluk te overwinnen.

Wat doet een Chief Economist - Officer?

2012-01-02T13:52:00.001+01:00

Wat doet een hoofd econoom precies, de Chief Economist? Wat is zijn positie binnen een bedrijf en hoe ziet zijn productieve profiel eruit? En waarom is dit belangrijk?

De motivatie van deze post heb ik van de Rabo en zijn hoofdeconoom, Wim Boonstra. Deze heeft aan de ene kant een publieke rol (het presenteren en verspreiden van zijn / de rabobank opinie). Maar hij heeft ook een rol die puur intern-organisatorisch is. In de organisatiestructuur is het niet duidelijk waar deze functie onder valt. Wat opvalt is dat de Outlook 2012 (How resilient is the economy?) van de Rabo ondertekend wordt door de bestuursvoorzitter Piet Moerland. Boonstra is in het artikel een van de 15 auteurs en één van de vier editors (editing). Staat de opinie van de hoofd-econoom gelijk met (of model voor) de opinie van de Rabo?

Het aardige van de Rabobank is dat deze in zekere vorm model staat voor de cooperatieve Europese unie. Boonstra zegt in een interview "dat de lokale banken ook geen obligatieleningen uitbrengen, dat gebeurt centraal door de holding..." Een aardige metafoor voor de Eurobonds.

Hoe onafhankelijk is de rol van de hoofd-econoom? Wanneer deze zegt "in 2012 komen we eruit" (de crisis). Deze boodschap past bij een recente column waarin hij schrijft dat optimisten de wereld vooruit helpen.

Maar hoe staan deze uitingen in relatie met de productieve rol van de econoom? Een econoom kan bijna alleen maar terugkijken. In de outlook van de Rabo zegt Moerland dat het een moeilijk jaar wordt, maar dat Nederland veerkrachtig is. Dat zei Kleisterlee vorig jaar ook over Philips. Toch viel het tegen.

Ik denk dat de Chief Economist - per definitie - te weinig onafhankelijk is. "Met negatieve verhalen komen we helemaal niet uit de crisis," die boodschap zingt binnen de Rabobank organisatie. De bank met de grootste hypotheek Exposure.
Geloofwaardigheid is een van de belangrijkste pijlers van een bedrijf en vooral voor een bank. Een positief geluid is altijd aardig, maar draagt meestal weinig bij aan die geloofwaardigheid, vooral in die bankwereld waar het om een onzekere toekomst gaat. Daar mag Boonstra wel positief zijn over 2012, maar dat mag Moerland niet!

Maar het gaat om productiviteit. Trouwe lezers van mijn blog of boeken weten dat (persoonlijke) productiviteit een gesloten systeem is: hoe meer tijd iemand besteedt aan het verkopen of verdedigen van een mening, hoe minder tijd hij over heeft voor het controleren en toetsen van die mening.

.. En dan zijn er nog stijlverschillen. Een Economist zal zich meer met (de analyse van) het verleden bezighouden, terwijl een functie als Strateeg, meer de vrijheid geniet om over toekomstige ontwikkelingen na te denken. Rabo is een conservatieve bank en die houdt het bij een rol als Chief Economist. Chief Strategist is meer een rol voor een hedgefund lijkt me.

De ene schrijver (Coelho) is de andere niet (Borges)

2011-12-30T01:00:00.000+01:00

Bijvoorbeeld omdat de ene leeft en de andere is overleden.

Paul Coelho kent iedereen.

Jorge Luis Bórges kent waarschijnlijk ook iedereen. Maar - zeker nu - is de eerste bekender. De statistieken van zijn succes zijn onvoorstelbaar. Ik zal ze niet opsommen.

De eerste is Braziliaan, de laatste is Argentijn. De eerste schrijft populaire lectuur, de laatste vernieuwde de literatuur.

En dan opeens komt Coelho met een titel van een nieuw werk dat Borges al eerder had uitgebracht: De Aleph. Dat is geen toeval.

Geluk zou Russel zeggen zit in het feit dat je niet precies bereikt wat je wilt. En geluk bereik je wanneer je tevreden bent met wie je bent. Met je identiteit.
Coelho is multi-miljoenair. Hij schrijft onder andere over geluk en gelukkig worden. Blijkens zijn laatste boek vraag ik me af of hij zelf echt gelukkig is, zolang hij zich niet kan meten met Borges.

Qua stijl is dat onmogelijk. Een populaire schrijver kan niet opeens literatuur voortbrengen.

Klantencontact via e-mail. Hoe snel is uw bank?

2011-12-29T09:13:00.000+01:00

Als het gaat om bedrijfsarchitectuur dan zijn bedrijven via Internet vrij snel te beoordelen. Niet de gehele bedrijfsvoering, maar wel een belangrijk deel: KLANTCONTACT.
Voor kleine partijen is het eenvoudiger om snelle feedback te organiseren. Een snelle reactie geeft vertrouwen: de organisatie is dan namelijk dynamisch genoeg om te reageren op wat er bbuiten gebeurt. Anders zou je kunnen denken dat ze alleen met hun eigen zaken bezig zijn.

Binnen de bankwereld zijn er grote verschillen heb ik al gemerkt. Onlangs kreeg ik deze mail:

Geachte heer, mevrouw,

Hartelijk dank voor uw e-mail. 

Binnen 4 werkdagen ontvangt u van ons een reactie op uw vraag of klacht. Lukt dat niet, bijvoorbeeld omdat we informatie nodig hebben van een andere afdeling? Dan laten wij u weten wanneer u een antwoord van ons kunt verwachten. 

Dit is een automatische ontvangstbevestiging. Daarom kunt u op deze e-mail helaas niet antwoorden. 

...
Met vriendelijke groet, 

Klantenservice

TRACKING NUMBER:   A00008732307-00...

Dit lijkt op een ontmoedigingsbeleid of op een loket van de overheid niet van een financiële dienstverlener waar de informatietechnologie de ruggegraat van de onderneming vormt.

Het antwoord kwam inderdaad vlak voor het einde van de vierde dag. Samen met een vraag of ik het contact wilde evalueren. "We vinden het zeer belangrijk hoe klanten onze dienstverlening beoordelen."

.. Past misschien bij de gedachte dat e-mail in e nabije toekomst zal gaan verdwijnen ..

--
Of wat te denken van deze: "Geachte heer/mevrouw," terwijl ik toch echt mijn naam had opgegeven:

..., 18-01-2012

Geachte heer/mevrouw,

Wij hebben onlangs uw verzoek per e-mail ontvangen. Ons streven is om u binnen vijf werkdagen een antwoord te geven. In verband met drukte op onze afdeling Klantenservice lukt het niet om dit nu waar te maken. U ontvangt van ons binnen tien werkdagen een antwoord. Wij vinden het vervelend dat u langer dan afgesproken op een antwoord moet wachten. Hiervoor bieden wij onze excuses aan.

Met vriendelijke groet,

Afdeling Klantenservice

Balen van Google

2011-12-28T08:20:00.000+01:00

Mijn generatiegenoten zijn opgegroeid met Microsoft. Een enkeling daarvan koos het pad van Apple. En met een overvloed aan Microsoft-Software in huis kwamen de problemen, waar ik en velen met mij van begonnen te balen. Zelfs nu nog durf ik te stellen dat wanneer onder windows er iets gebeurt met de CD-unit de hele computer vastloopt. Ook "loop" ik af en toe nog eens tegen een blauw scherm "aan" en kan ik vele andere problemen opsommen als het gaat over de Microsoftproducten; operating systeem, Webbrowser of Office-Software. Ook de integratie van Webbrowser (IE) en Windows is een punt dat nauwelijks opgelost is.

Maar we leerden er mee leven. Wanneer iets je leven domineert wordt het gewoon en wanneer zelfs infrastructuur niet foutloos is, wat mag je dan verwachten van een softwareproducent.

Langzamerhand komt Google software ons bestaan domineren. De reikwijdte van Google's Software gaat veel verder dan de zoekmachine waar het algoritme nog regelmatig verandert en waar de zoekresultaten niet altijd rechtvaardig lijken: sommige partijen komen met slimme trucs, zonder dat ze echt de inhoud bieden. Ook Google is andere software producten gaan bieden die altijd web-based zijn zoals Office-producten, Webmail, En natuurlijk de gratis Blogger-software, onlangs nog met vernieuwing van de dynamische webpaginas. Nu is Blogger niet de standaard en vindt "men" op het internet in het algemeen Wordpress beter, het gemak dient de mens. Google is dan als producent niet anders dan Microsoft en gebruikt soortgelijke methoden van integratie alleen in andere vormen: zo is de integratie van Youtube met Blogger simpel, maar het uploaden van non-youtube-videos is duidelijk complexer. Google = Microsoft = Marktmacht.

Ondanks dat Google de beste ingenieurs in dienst kan nemen, kan het niet vermijden dat de software foutloos aanbiedt. Waar dan vaak precies dé fout zit is niet altijd duidelijk: zo kan ik gebruikmakend van Google-Chrome niet de drag-and-drop-functie gebruiken bij mijn webmail. Onder IE8 kan dat wel. Het kan liggen aan de combinatie. Ook werkt het uploaden van pictures niet bij blogger onder dezelfde combinatie (Chrome, windows 7).

Of wat hiervan te denken. Sinds blogger in oktober vernieuwd is werken de statistieken niet meer naar behoren. Ik krijg een soort best-effort-resultaat, maar op dag of uurbasis zijn de statistieken altijd leeg en het geheel komt nooit overeen met de totaal-statistieken. Eén van de beide klopt niet. Ook Google-Analytics levert "zero visits" sinds oktober. Dan ga je je ook afvragen of de advert-statistieken wel kloppen. Diegene die een advertentie-campagne afneemt van Google zal kunnen controleren of het Traffic naar zijn site overeenkomt met wat Google doorrekent; maar kloppen alle details ook?

Het zijn andersoortige problemen dan die van Microsoft destijds. De tijd en de software-eisen zijn dan natuurlijk ook veranderd. Facebook-gebruikers klagen over privacy, maar de impact van deze software in ons leven staat pas aan het begin en de problemen zijn of worden veel groter dan die we destijds hadden met Microsoft, dat moet haast wel, want de drie applicaties van Google waar ik het hier over heb, zijn slechts een klein deel van het gehele arsenaal aan software die ze vaak gratis aanbieden en waar men de gretig gebruik van maakt.

Wat niet veranderd is dat er slechts enkele partijen domineren (toen MS nu Google) en dat software niet foutloos werkt, ondanks de vele slimme specialisten, net zoals een Ziekenhuis dus.

Alex schenkt rode wijn

2011-12-27T09:30:00.002+01:00

Op twitter vond ik deze tweet (20 december):
@mvdlingen Marco van der Lingen zojuist als klant van Alex beleggen een fles wijn gekregen. #thanks

Ik wist toen nog van niets totdat ik een paar dagen later ook een fles Chateau Teyssier - Bordeaux 2010 ontving. Hier vind je nauwelijks Franse wijnen. Dat als eerst. Ik vond het dus direct een mooi gebaar. Natuurlijk kon ik diverse redenen bedenken voor deze attentie. En puur voor het matige beursjaar is een fles wijn een "schrale t(r)oost".
Maar je moet het toch maar organiseren voor ca. honderdduizend (?) klanten. Ik heb een dergelijke actie nooit gezien bij ABN (private banking) of Robeco. Voor kleinere partijen is het geen punt die kunnen het eenvoudiger regelen...

Ook opvallend dat niemand over deze actie schrijft of twittert. Dat hebben ze bij Alex toch wel verdiend. Geen reactie van Peter Verhaar. Niemand, behalve bovenstaande tweet.

Kortom ik ben enthousiast. Ik dank alle medewerkers van Alex en wens Matthijs Aler veel succes bij zijn nieuwe uitdaging.

Maar Alex neemt met deze actie wel definitief afscheid van haar dynamische verleden. Denk er eens aan: rode wijn en beleggen. Deze Bordeaux kan je jaren laten liggen (passend bij de buy-and-hold-mentaliteit). Dan wordt hij meer waard. Maar was de alex-belegger niet jong - qua geest - en dynamisch? Dat ligt dus achter ons. Nu is de alex belegger de veteraan die ervaring heeft en met alex een luxer merk kiest. De jonge generatie - en minder goed bij kas - belegt waarschijnlijk bij Todays brokers o.i.d. Een stijlbreuk?

Alex is dus aan het veranderen. het zou me niets verbazen wanneer de skybox-klanten Champagne krijgen toegestuurd in de toekomst.

Over Humanisme (1)

2011-12-26T18:16:00.001+01:00

De dood van Vaclav Havel heeft door de crisis in Europa te weinig aandacht gekregen, lees ik en hoor ik om me heen. Hij was nog een humanist. Een zeldzame verschijning in deze tijd. Misschien een goed moment om het humanisme eens onder de aandacht te brengen. Dit was ik al van plan na het lezen van een boek van Peter Sloterdijk die de aanval inzette op de icoon van het humanisme van de laatste jaren: Jürgen Habermas.Als het gaat om humanisme, denken wij dan al snel aan Erasmus.

Maar waar begon het humanisme precies mee?
Volgens Javier Garcia Gibert was dat ten tijde van de Grieken in de geschriften van Homeros, De Illias, is de eerste vorm van humanisme aanwezig. Een zeer sprekend voorbeeld dat we allemaal wel kennen.

Na de dood van Hektor, bezoekt de oude Priamos de jonge Achilles in diens tent om hemde uitlevering van Hektors lijk te vragen. Tegenover de context van het wrede gevecht tussen beide strijders waarbij de eerste het leven laat, willigt Achilles het verzoek van de vader van Hektor in zodat zij in Troje de dode zoon kunnen eren (een ritueel). De tegenstelling is perfect om het humanistische moment te tonen: ten tijde van oorlog waar niets menselijk is, kan men toch enige menselijkheid tonen.

Het lijkt me een mooi begin om zicht te krijgen op wat humanisme precies is.

Vervolg: Cicero. (De reeks eindigt met de stelling: Waarom het Humanisme niet werkt).

Natuurlijk Naakt

2011-12-24T16:09:00.002+01:00

Voor wie wil weten wat cultuur precies is, kan het beste de tegenstelling Natuur - Cultuur gebruikt worden. Wat de natuur of Natuur is weten we allemaal. Cultuur voegt aan die natuur iets toe. Het naakte lichaam is natuur(lijk) het bedekte lichaam is (een uiting of voorbeeld van) cultuur.
Voorbeelden van Natuur zijn eenvoudig te vinden. Het bos, het oerwoud, maar ook de geboorte.
Bij het bos blijkt dan al snel dat het geen natuurlijk bos meer is, maar geplant door mensen: cultuur dus.
Wanneer men het heeft over authenticiteit dan bedoelt men ook Natuur. Men refereert aan de natuurlijke vormen die bij het gebruik in onze cultuur verdwenen zijn en men terug wil; naar de natuur, naar de oorsprong.
Ook bedrijven gaan schrappen en zijn door de invloed van "de dwaling van de cultuur" hun identiteit verloren.

Internet is een prachtige bron om het verschil tussen natuur en cultuur te laten zien. Wanneer je zoekt op NAAKT, bijvoorbeeld. Bij Bing moet je dan een filter afzetten door het "erotische" aanbod. Binnenkort komt er bovendien een speciale extentie .XXX om erotiek en sex te specificeren. De resultaten van de foto zijn de eerste zoekresultaten van Bing. Ik schat dat Google geen ander beeld oplevert. We ziet men: veertig fotos van Naakte vrouwen.

Dat is cultuur. Op het Internet (een afspiegeling van onze cultuur) ziet men Naakt niet zonder Vrouw. De surfer op het Internet - op zoek naar "Naakt" is (in meerderheid) Man en het aanbod van Naakt en Naaktfotos is (in overwegend) Vrouw.

Dat is cultuur.
Kerst
--
Nog even een toevoeging speciaal voor kerst. Deze levert "toevallig" wel een het beeld van een man als eerste resultaat op. Maar ook hier overwegend vrouwen.

Dus, terwijl we in de natuur met een gelijke verhouding tussen mannen en vrouwen tegenkomen (50%) gaat die verhouding in cultuurdomeinen verloren.
In het bedrijfsleven is het niet anders: Misschien is de ratio man-vrouw bij gewone werknemers gelijk, binnen management overheerst dan man.

Een andere zoekterm in het kader naakt is Kinderen. Ook daar is het heel normaal - natuurlijk - dat kinderen naakt rondlopen, bijvoorbeeld op het strand op vakantie, maar de cultuur heeft er voor gezorgd dat we ouders dat tegenhouden. Dit komt o.a. door de pedofiel die de cultuur heeft voortgebracht. In de natuur heerst nog onschuld, in cultuur niet altijd.

De beweging om terug naar de natuur te keren is die van de naturisten. "Sommige mensen worden er blij van, anderen moeten er niets van hebben: naakt recreëren. Volgens naturisten ligt er nog steeds een taboe op het naakt lopen..." Ook hier kan je je afvragen wat er nog natuurlijk is om naakt over straat te lopen in een besloten gemeenschap, terwijl de rest van de wereld kleren draagt. Op een vakantielocatie misschien, maar naakt op een fiets is dat nog natuurlijk? Het lijkt er eerder op dat de natuur als motief gebruikt wordt binnen een gemeenschap die iets anders wil, maar waar binnen de grensen van de huidige cultuur geen plaats voor is (taboes). Ook hier zijn er authentieke volgers (natuur) en diegenen die de schijn ophouden.

Wat de bovenstaande tegenstelling natuur en cultuur ook leert is dat cultuur niet zonder natuur gaat. Naakt of bloot betekent aan de ene kant onschuldig, maar vaak ook beestachtig. De natuur is niet altijd zo vriendelijk en we hebben een cultuur (van regels, normen en waarden) nodig om ons tegen onze natuur - natuurlijke instincten - te beschermen.

Terug naar naakt en de foto. Vrouwen overheersen in dat beeld en de parallel met de huidige cultuurbeeld is dat diezelfde vrouwen niet tevreden zijn met hun lichaam. Dat komt natuurlijk door de man die nogsteeds overheerst. De norm van wat normaal is wordt door de man bepaald en de vrouw - sommige vrouwen - lijden daaronder.

Cultuur maakt mogelijk wat in de natuur niet kan. Technologische ontwikkelingen zorgen hiervoor.
Zo kwam er de plastische chirurgie met oplossingen als de borstprotheses en borstvergrotingen. Niet zelden gaan die operaties fout omdat niet de gecertificeerde bedrijven opereren. De terugmelding of feedback komt bij cultuurprocessen echter laat. Cultuurprocessen komen op gang door een individueel geval. "Dan volgen er meer," totdat het gewoon is.
In maart 2010 ontdekte een Zuid-Franse inspectiedienst dat de 'Poly Implant Prosthesis' vervaardigd waren met een niet goedgekeurde siliconegel, die normaal gebruikt wordt om matrassen te vullen. Bovendien hadden veel van die implantaten geen beschermlaag, waardoor ze scheurden en de gel in het lichaam brachten (Bron: HLN.be).

Maar het blijft on-natuurlijk. Dat is ook cultuur. De kracht van de mannelijke blik blijft echter domineren, en daarmee zal met de stand van de techniek de borstvergrotingsoperatie blijven. De natuur heeft zijn fouten, maar de cultuur ook. En dat blijft.

Schrijven is zilver, ...

2011-12-24T13:00:00.004+01:00

Ik laat me graag inspireren door het doen en laten van anderen. Wat "ze" zeggen en schrijven. Sommigen noemen die parasitair gedrag, anderen vinden het slim of halen hun schouders op. Zelf denk ik dat wanneer je schrijft over organisatiecultuur, je de cultuur en het huidige tijdsbeeld niet mag vergeten.

Zo las ik deze tweet:

@fredkrautwurst Fred Krautwurst:
Schrijven is zilver, spreken is goud! Blog: bit.ly/uKVsyn #fb

En direct begon ik te lezen. Ik verwachte een epistel over grote schrijvers als Borges tegenover de grote sprekers, zoals Obama er misschien één is op dit moment. Maar niets van dat alles. In de blog kwam de term SCHRIJVEN enkel maar in de titel voor. Typisch een marketeer denk ik dan: nieuwsgierigheid opwekken, maar niet je verwachting waarmaken.

Dit soort uitingen - provocatief wellicht - reflecteren het tijdsbeeld. Wie schrijft er nog geen boek tegenwoordig? Maar als spreker voor een groot audiëntie moet je wel wat in huis hebben. Maar niet elke schrijver kan spreken (Komrij) of elke Spreker (Matthijs van Nieuwkerk) kan schrijven (voorbeelden ten over - niet van MAtthijs overigens). Ander voorbeeld, meer genuanceerd: de spreker Youp van het Hek, laat zien dat je als spreker ook lichamelijk moet performen. Spreken is discriminatoir, waar het persoonlijk uiterlijk telt; zonder zijn typische bril zou Youp misschien nooit groot geworden zijn. Of Freek of Jan Jaap van der Wal. Schrijven is democratischer want achter het lelijke gezicht van de schrijver kan een prachtig betoog schuilgaan.

Er is een duidelijk productiviteitsverschil tussen beiden. Een schrijver kan op basis van zijn schrift NOOIT een verkoop sluiten. Daarvoor is namelijk persoonlijk contact vereist. Andersom kan het wel, maar een spreker voor een groot publiek zorgt ook niet per sé voor een deal. Een schrijver zal doorgaans de bron zijn voor de spreker. Hoe vaak haalt een spreker niet in zijn rede aan dat "een grot wijsgeer zei dat..." Een een groot wijsgeer is dan meestal een schrijver. Een schrijver denkt. De spreker denkt ook, natuurlijk maar creëert in zijn betoog nooit iets nieuws. Dat moet er al zijn. Wanneer de spreker te lang nadenkt over een vraag uit het publiek komt dit zijn betoog niet ten goede. "Ad rem" is vaak de term die men dan gebruikt.

Duidelijker dan deze uiting over presenteren kan het tijdsbeeld niet zijn: spreken is verkopen, schrijven is produceren, zonder ooit zeker te zijn of je werk verkocht wordt. Spreken is vluchtig. Schrijven is blijvend; wie schrijft die blijft.
Omdat de spreker moet verkopen of op zijn minst moet verleiden zal deze minder waarheidsvast zijn. De schrijver kan jaren later nog afgerekend worden op wat hij schreef en zal veel meer authentiek moeten zijn.
We leven in een tijd waar de inhoud van het product er niet al te veel toe doet. Als het maar verkoopt. Marketing is oppermachtig.

Onderaan de tekst van de blog van Fred staat de boodschap om zijn boek te kopen. Hoe paradoxaal kan de wereld in elkaar zitten.

Als schrijven zilver is, dan is de kroon op het werk van de schrijver dat deze gelezen wordt. Schrijven is zilver, lezen is goud?

Productschrappen

2011-12-21T07:22:00.000+01:00

Kunnen we zonder de productschappen?

De 11 productschappen en zes bedrijfschappen moeten volgens een meerderheid (PVV, SP, D66 en GroenLinks) van de Tweede Kamer worden afgeschaft, schrijft de Telegraaf:

...Vooral in de land- en tuinbouw hebben zo'n 400.000 ondernemingen met zo'n 2 miljoen werknemers te maken met de schappen. Over de uit de jaren '50 van de vorige eeuw stammende constructie wordt veel geklaagd. Bedrijven zijn verplicht te betalen aan de schappen, terwijl ze geen rechtstreekse invloed hebben en wel allerlei regels opgelegd krijgen.Het kabinet wil minder schappen met minder taken. Minister Maxime Verhagen (Economische Zaken) noemde het volledig afschaffen van de schappen eerder onverstandig. Dit zou er volgens hem toe leiden dat er 300 ambtenaren moeten bijkomen om hun taken uit te voeren op bijvoorbeeld het gebied van voedselveiligheid en de bestrijding van dierziekten.

Het kenniselement wordt tegenwoordig al op sociale media verhandeld, zoals op linkedIn, waar een aantal productschappen (en één bedrijfschap) leven:

- Productschap Pluimvee en Eieren | 51-200 employees | 73 followers
- HPA Hoofdproductschap Akkerbouw | 51-200 employees | 62 followers
- Productschap Tuinbouw | 51-200 employees | 127 followers
- Productschap Vee en Vlees | 51-200 employees | 26 followers
- Productschap Wijn 6 followers
- Productschap Vis / Dutch Fish Product Board | 51-200 employees | 16 followers
- Productschap Zuivel/Dutch Dairy Board | 32 followers

Productschap Tuinbouw heeft op LinkedIn 68 leden.

Tuinbouwondernemers investeren via het Productschap Tuinbouw in goed eten en mooi groen. Ruim 600 projecten om de tuinbouw beter, schoner, veiliger, zuiniger en beter bekend te maken. Het Productschap Tuinbouw is kennisknooppunt, platform en overheid op maat van de tuinbouw.

SpecialtiesWerken in de tuinbouw, Energie, MVO / Biobased economy, Standaardisatie informatielogistiek, Marktmonitoring, Gezondheid & welbevinden, Water, bodem & bemesting, Plantgezondheid & fytosanitaire zaken, Promotie, Onderzoek & innovatie, Internationale zaken, Medebewind

Productschap Zuivel (Dutch Dairy Board) heeft er 19 leden.

of PS Pluimvee en Eieren (47 leden):

Het Productschap Pluimvee en Eieren (PPE) heeft de taak om voor de werknemers, werkgevers én overheid duurzame landbouw, duurzaamheid van de sector en ontwikkelingen in de sector te bevorderen en de concurrentiekracht te versterken.
Het PPE zet zich in voor een de totale productiekolom van de pluimveevlees- en eiersector, inclusief de konijnen- en edelpelsdierensector, om zo een duurzame concurrentiepositie te bevorderen. Hierbij wordt zo veel mogelijk rekening gehouden met marktsignalen en maatschappelijke wen¬sen. Uitgangspunt is een efficiënte en effectieve dienstverlening, die in beginsel voor iedereen toegankelijk is en in samenspraak met de private organisaties tot stand komt. Het PPE legt verantwoording af aan de bedrijfsgenoten, de SER, de overheid en de maatschappij in brede zin. De organisatie is efficiënt en flexibel. Kernbegrippen zijn kwaliteit, kostenbewustzijn, resultaatgerichtheid en herkenbaarheid.

Op Wikipedia valt te lezen dat er al langer ongenoegen heerst bij de productschappen en de aangesloten bedrijven om de hoge verplichte bijdrage, in de hoop op minimaal het inperken van taken van de schappen.

Op de vraag of het wat minder kan, is het nodig te weten wat de schappen precies doen. Ook dit weet Wikipedia:

Meepraten over regelgeving in Den Haag of Brussel, Financieren van onderzoek, Reclamespotjes ("Kip, het meest veelzijdige stukje vlees"), innen van heffingen, sectorbreed invoeren van bedrijfsefficiency-verhogende werkwijzen, Meewerken aan richtlijnen / beheren van hygiënecodes en certificering.

Productschappen komen misschien uit de tijd van de centrale sturing en lijkt op een instituut als het CPB. Het huidige tijdperk gaat dwars in op centrale aansturing. En passant hoopt men op minder regelgeving.

Het beroep van de Nabije toekomst

2011-12-20T10:20:00.000+01:00

We hebben de komende jaren geen bankiers meer nodig, maar boeren. Geen journalisten meer, maar vrachtwagenchauffeurs en verzorgers van ouderen en zieken. Ook theologen zullen makkelijker werk vinden dan voorheen. Het lijkt een profetie voor terugkeer naar de oorsprong, uitgesproken door de occupy-beweging op de wereldwijde beurspleinen. Toch zijn het de conclusies uit serieus arbeidsmarktonderzoek van de Universiteit Maastricht. Tweejaarlijks brengt het Researchcentrum voor Onderwijs en Arbeidsmarkt (ROA) de arbeidsmarkt in kaart, onder meer om te helpen bij de studiekeuze. (Bron: Vk)
... In de zorg liggen de banen de komende jaren juist voor het oprapen (Vergrijzing). ... Ook voor agrariërs liggen er kansen. ... die schaalvergroting (bij de boerenbedrijven) [lijkt] nu een plafond te bereiken.
Theologen en vrachtwagenchauffeurs profiteren ook... in tegenstelling tot de informatici. En journalisten krijgen of hebben het al moeilijk. Net als (lageropgeleiden) starters.

Het onderzoek geeft een beeld van een verschuiving binnen de bestaande beroepen. Qua productiviteit zou men kunnen zeggen dat de bemiddelende sector (journalisten, bankiers -.transporteurs uitgezonderd) er slecht vanaf komt. Terug naar de oorsprong betekent in Nederland nog steeds wel veel Handel en Distributie (zoals transport).
Bij de journalistiek komt dat door het groeiende belang van Internet en de democratisering, bij de bankensector komt het door een logische resizing van deze sector na de uitbundige groei. Terug naar normale proporties.

Maar voor echt inzicht in productiviteitsveranderingen (en navolgend stijlaanpassingen die samen zorgen voor cultuurverandering) is wel meer informatie nodig...

Rituele slachting in Eerste Kamer

2011-12-16T08:33:00.003+01:00

Wanneer een provincie in Spanje kan besluiten om het StierenVechten af te schaffen, dan moet het ritueel slachten in Nederland toch ook verboden kunnen worden?

Van een afstand denk ik "zo ken ik Nederland weer, het probeert leiderschap te tonen voor serieuze issues, maar die moeten wijken voor het grote geld. Nederland Handelsland." Wat is het dilemma nu echt Godsdienstvrijheid of ordinair het kapitalistische Juk - #occupy De Eerste Kamer - waar geld van de Joodse gemeenschap (lobby) zwaarder weegt dan de politieke wensen van de moderne samenleving? Follow the money. Ik vrees - maar kan het natuurlijk niet bewijzen - het laatste.

Trouwens... lekker dier die Marianne Thieme.

(De) weg van de massa

2011-12-15T07:00:00.000+01:00

Hij is er weer... Storing

Voor beleggers is er een nieuwe of moderne reden om de massa voor te zijn. In de mythische wereld van de belegger zijn er vier groepen te onderscheiden; de stieren (Bull), de beren (Bears), de varkens en de (makke) schapen ... deze laatste groep is de massa die meestal betaalt voor het niet kiezen van een afwijkende houding. De schapen worden geschoren. De varkens geslacht. (Wall Street Lingo voor meer info.)

Het thema van de massa is niet iets van vandaag, hoewel altijd actueel, blijkens de occupy-bewegingen. Seneca wist al dat de massa niet door rationaliteit handelt maar door volgers-gedrag, imitatie of na-doen. Nec ad rationem, sed ad similitudinem.

Beleggen levert een aardige context voor verhalen over leiderschap. Een leider moet de massa voor zijn.

Tegenwoordig kan men een nieuwe reden bedenken om de massa voor te zijn. Op het moment dat de massa massaal transacties gaat doen op de beurs (Euronext Storing, Paniek Wall Street, Weer een storing) of bij een bank (Storing bij Binck, ABN iDeal, etc.) - volgers-gedrag - dan neemt de druk op de computersystemen toe. En na het toenemende aantal storingen, kunnen we ervan uit gaan dat je met extra problemen geconfronteerd wordt als je tot de massa behoort: namelijk de kans dat je met een storing op de beurs te maken hebt. Wees dus de massa voor.

... Daarnaast is natuurlijk de weg van de massa te herkennen aan de file. De file is misschien op te vatten als de infrastructuur storing op de (snel)weg. Zolang er een massa is, blijft de file bestaan.

--
Qua productiviteit is de storing goed te begrijpen: men richt zich binnen organisaties en management meer op performance, resultaat en op SNELHEID. Beschikbaarheid en stabiliteit is veel minder sexy. De storing zal blijven.

Is Da Vinci wel klantvriendelijk?

2011-12-14T01:00:00.000+01:00

Een robot op zich zorgt niet voor een klantvriendelijke organisatie. Daar komt wel wat meer bij kijken.

CVZ is geen groot voorstander van de chirurgische robot bij prostaatoperaties. De behoefte aan RARP [Robot Assisted Radical Prostatectomy] komt tot stand in interacties tussen betrokken stakeholders, te weten de fabrikant, zorgaanbieders (inclusief medische/technische wetenschappers), patiënten en zorgverzekeraars. De kern van deze gevoelde behoefte ligt besloten in de veronderstelde voordelen van de Da Vincirobot, bijvoorbeeld: vooruitgang, technologische precisie, de mogelijkheden om via onderzoek bij te dragen aan de wetenschap (onderzoekscarrière), concurrentievoordeel (verhoogd prestige en mogelijk een hogere winst), een stap richting minimaal invasieve chirurgie, en de ergonomische voordelen van het gebruik van het Da Vinci-systeem. (Bron: CVZ: Robotprostaatchirurgie: Vanzelfsprekend?)

De Da Vinci Robot is ontwikkeld door Intuitive Surgical Inc.

E.e.a in het licht van de ontwikkeling tussen zorgverzekeraar en Ziekenhuis: Achmea stopt extra vergoeding robotZorgverzekeraar Achmea stopt met het extra betalen voor ingrepen met dure operatierobots. De standaardvergoedingen voor kijkoperaties wordt door de zorgverzekeraar wel vergoed.De Da Vinci Robot wordt vooral ingezet bij prostaatingrepen en vervangt reguliere kijkoperaties. Volgens Achmea is niet aangetoond dat robotoperaties minder belastend zijn voor patiënten.Dit jaar is het aantal operatierobots in Nederlandse ziekenhuizen gestegen tot zestien. Dat is vier keer het aantal dat nodig is, zegt het College voor Zorgverzekeringen (CVZ). Volgens deze organisatie is er sprake van een 'onwenselijke overcapaciteit'.Jaarlijks komen naar schatting ruim 1200 mannen in aanmerking voor een prostaatoperatie met een robot.

Een lastige case. Want innovatie klinkt positief, maar de grote onbekende is hoeveel het gebruik van deze robot andere innovaties - die minder prestige uitstralen - tegenhouden. Een ziekenhuis kan maar een keer haar geld uitgeven. Dus, schaft het ziekenhuis de robot aan voor de klant of omdat de medisch specialisten een nieuw speeltje krijgen, inclusief het snoepreisje dat Intuitive Surgical hen aanbiedt?
Een andere uitdaging is dat het niet bij prostaatingrepen blijft. De robot kan in de toekomst voor vele andere operaties gebruikt worden. En voor een hogere productiviteit "zorgen."

PS.
Op twitter is te lezen dat de Robot zelf ingezet kan worden om Satelieten te repareren...

De tragiek van de komiek

2011-12-13T16:02:00.001+01:00

Youp van 't Hek gaat nog lang niet met pensioen. Ik weet eerlijk gezegd niet welke leeftijd hij heeft. Hij is jonger dan Freek die de pensioengerechtigde leeftijd al heeft gepasseerd, maar daar niets van aantrekt, dus Youp zou ook zo maar door kunnen gaan. Waarom stopt hij niet om iets anders te gaan doen?

Bij Pauw en Witteman gaf hij aan dat de crisis hem niet raakt. In tegendeel. Dat uitte hij met een verborgen verbazing. En dat terwijl er een logische verklaring is voor zijn aanhoudende succes: bij een crisis wordt men conservatiever en valt men terug op oude succesvolle formules en keuzes. Ook Freek blijft zo succesvol. Maar beiden wel ten koste van de nieuwe generatie, de jonge cabaretiers.

Youp relativeerde zijn succes. Je schopt een biermerk omver en vervolgens groeit een ander merk als een paddenstoel uit de grond. Daar kan je dat hele gedoe van T-Mobile nog aan toevoegen: het netto effect is nul; we lachen, laten een traan, doen een plas en alles blijft zoals het was.

De tragiek van de komiek ligt denk ik in het feit dat mensen wel lachen om het verleden - met een traan - maar men snel realiseert dat men toch weer door moet. Het leven gaat verder, met of zonder verandering. En de clown blijft uiteindelijk eenzaam achter. Ooit werd om hem gelachen. Logisch dat menig clown zijn afscheid uitstelt...

..
Dolf Jansen begreep het overigens niet (dat hij en andere komieken ondanks dat deze niet slechter performen, toch minder bezoekers krijgen). "Terwijl Youp stoer roept dat de crisis hem niet raakt." Maar dat komt omdat Jansen te vernieuwend is; hij doet aan crowdsourcing en dat is voor het conservatieve moment te innovatief. Mensen gaan liever ouderwets naar Youp. Dan weet je wat je krijgt, namelijk meer van hetzelfde.

--
Hans Teeuwen begrijpt het wel, maar of hij recht van spreken heeft mag men betwijfelen want zijn comeback werd niet erg positief onthaald:

2 januari. De show van Youp was inderdaad erbarmelijk: "oh, daar gaat de lul van de buurman, gisteren zag ik nog de kut van de buurvrouw." Wat een niveau. Vroeger was vloeken en schelden misschien vernieuwend. Youp houdt zich daar nu aan vast, en hij is even conservatief als de Paus. Geen enkele vernieuwing in zijn show - behalve misschien de klassieke muziek, de eerste viool, maar die enkel maar het contrast laat zien met zijn eigen praktijk. Bedrijven moeten vernieuwen Youp niet. Dat laat duidelijk het tijdsbeeld zien waarin hij blijkbaar weelderig kan groeien...

Britten (ook) tegen Europa

2011-12-12T14:38:00.001+01:00

Een club die niet werkt daar kan je beter geen lid van zijn, vrij naar Groucho Marx. Een van de meningen - in feiten is de Euro(pa)crisis al bijna niet meer te volgen - is dat Engeland (Groot Brittanië) zich meer isoleert, en het verlies aan financiële authoriteit (van Londen) wanneer Euro-transacties enkel nog in EURO-landen mogen plaatsvinden zal een grote verliespost voor GB betekenen.
Maar er is natuurlijk ook een andere mening, die steeds meer gevolg krijgt: het Europese project dreigt te verzanden in een chaos die implodeert. Het einde van de Euro en Europa. Als dat gebeurt zal Engeland sterker uit de strijd komen. Of niet? Maar vooralsnog staat het geïsoleerd...

Een paar tweets over het onderwerp:
@SPIEGEL_English SPIEGEL English Not-So-Splendid Isolation: Cameron's Veto May Herald End of Britain's EU Membership... spon.de/adw5K

@BBCBreakingBBC Breaking NewsUK Deputy PM Nick Clegg tells BBC if #Euro were to collapse "it would be a cataclysm for Europe and countries like UK" http://bbc.in/t4fgWR

--

'De City bepaalt meer dan ooit hoe de Britten naar de wereld kijken'.

David Cameron vond het redden van het financiële hart van Engeland, de Londense City, belangrijker dan het redden van de Europese economie. Dat schrijft Anne Applebaum in The Washington Post.

...

Het aloude cliché over de discrepantie tussen de Angelsaksische mentaliteit en die van het Europese vasteland blijkt wel degelijk waar te zijn. Daarnaast is er de afgelopen tien jaar nog het een en ander veranderd in de Londense mentaliteit, of zelfs in de Britse mentaliteit. De Britse recessie, de ergste in tientallen jaren, is bijna onzichtbaar in het bloeiende centrum van Londen. De Londense City heeft nu meer gemeen met een buiten-Europees handelscentrum als Dubai dan met Parijs of Berlijn.

(Anne Applebaum is columnist van The Washington Post.

Vertaling: Herman te Loo, VK)

Cristiano Ronaldo

2011-12-11T11:32:00.001+01:00

In "El Classico" (El Clásico)) van afgelopen zaterdag stond Ronaldo figuurlijk tegenover Messi. Daar waar de Argentijn deed wat hij moest doen, liet Ronaldo het afweten. Misschien dat deze gebukt gaat onder zijn marktwaarde van 80 miljoen, die Real Madrid (Quo Vadis) voor hem betaalde. De marktwaarde van Messi is niet direct bekend omdat hij al die tijd bij Barcelona is gebleven. Op twitter (5,700,224 volgers) laat Ronaldo niets weten over de match. zijn laatste tweet tot dusver is:

@Cristiano Cristiano RonaldoI'm excited for the El Classico match tonight - get my Freestyle game for 99 cents today only! http://say.ly/hNA16YM

De tweets over Ronaldo en zijn falende performance kwamen met tientallen per minuut binnen na de wedstrijd en menige tweet beschreef impliciet het falen van de coach Mourinho die zijn landgenoot had moeten wisselen.

De tegenstelling Messi - Ronaldo, succesvol - middelmaat moet ook Ronaldo aanvoelen. Hij mag dan veel verdienen, maar op dat niveau telt natuurlijk vooral ook de menselijke waardering.

De Nieuwe Vakbeweging

2011-12-09T09:15:00.000+01:00

De FNV in zijn huidige vorm houdt op te bestaan. Er komt een organisatie voor in de plaats die voorlopig als werktitel de naam Nieuwe Vakbeweging meekrijgt. Net als nu komt er een overkoepelende organisatie en bonden, maar de structuur wordt anders en de lijnen binnen de organisatie korter.
De nieuwe vakvereniging moet dichter bij de mensen en hun werk komen te staan. Hij wordt veel meer dan in de huidige FNV georganiseerd rond beroepsgroepen en sectoren. Mensen met hetzelfde beroep kunnen zich aansluiten bij de bond waarmee zij zich het meest verbonden voelen. „Bouwen van onderop” is het uitgangspunt. Leden krijgen binnen de bond ruimte zelf te bepalen hoe ze hun werk, beroep en arbeidsvoorwaarden willen vorm geven. ...
De nieuwe vakbonden zijn autonoom, maar werken binnen de structuur van de nieuwe vakbeweging. Die behartigt de belangen van de leden op landelijk niveau. Nu heeft de FNV nog een apart federatiebestuur, straks wordt het bestuur van de koepelvereniging gevormd door de voorzitters van de bonden. ---
De nieuwe vakbeweging heeft een „open” karakter: ook vakbonden die nu niet bij de FNV horen, kunnen zich aansluiten. Ook verenigingen van jongeren,ouderen of uitkeringsgerechtigden kunnen toetreden (Bron: Telegraaf)

Agnes Jongerius en Van der Kolk komen niet in de nieuwe bond. Typisch een probleem van deze tijd, waar de vertegenwoordigers blijkbaar niet de juiste vertegenwoordiging bieden. In de politiek is de parallel met de problemen binnen de PvdA groot. Binnen de vakbeweging zijn FNV Bondgenoten en Abvakabo de grote partijen die niet meer de lading van de nieuwe werknemer dekken. De overige leden van de FNV hebben wel voor het pensioenakkoord gestemd.

Eugène Roorda benoemt in zijn column het failliet van de FNV: wat moet een dergelijke organisatie nog in de tijd van twitter en het grote netwerken... Er is altijd wel een advocaat die de massa bijstaat op twitter...
Maar ik denk dat er niet alleen een groter schisma dreigt tussen de kapitaallozen en de kapitaal krachtigen, maar natuurlijk ook tussen de kenniswerkers en de niet-kenniswerkers. Zitten de FNV-leden wel op twitter?

Aan de FNV blijft wel behoefte maar niet in de huidige vorm. Laten we trouwens niet vergeten dat Het Nieuwe Werken en de vrijheid van de ZZP puur fictief is. De macht ligt meer dan ooit bij de grote organisaties die de "dienst" uitmaken. ZZP en al die mensen die op facebook schrijven en twitter zijn niet anders dan de nieuwe slaven. Enkel Facebook en LinkedIn verdienen er - door hun moderne uitbuitmodel - geld mee.

De dochter van Tex

2011-12-08T09:29:00.001+01:00

Verf geeft kleur aan het leven
zoals hier in Buenos Aires,
maar de armoede verdwijnt er niet door

Wanneer oude leiders over de nieuwe toekomst (s)preken, dan mag men op zijn minst op zijn hoede zijn. Mensen veranderen voortdurend. Onlangs hoorde ik Marjanne Sint op de radio. Ze vertelde dat ze geen affiniteit meer had met de PvdA en nu d66 stemt. Vooral door Europa. Wouter Bos spreekt inmiddels met een consultants-jargon (KPMG) over zijn rol in de financiële crisis (#dewit2). En laatst was Paul Polman van Unilever aan het woord over duurzaamheid. Tex Gunning van akzo nobel doet ook mee. De grootste gemene deler is dat al deze mensen in dit soort omstandigheden politicus zijn. En de politicus moet af en toe een preek houden. Vooral in Nederland.

Het blad Ode was de spreekbuis voor de monoloog van de heer Gunning. Hij vertelt daarin over zijn dochter. Bo.
De wereld waarin mijn dochter opgroeit is een andere dan de wereld waarin ik ben opgegroeid. Dat is uiteraard per definitie het geval maar ik bedoel fundamenteel anders. Zij groeit op in een totaal andere werkelijkheid. Alles wijst er namelijk op dat we ons bevinden in een overgangsperiode.
...
De wereld was maakbaar en geluk was te koop. In hun streven naar maximale winst zorgden bedrijven voor innovatie, vooruitgang en werkgelegenheid. Er was werk, we verdienden goed en konden kopen wat we wilden. Het systeem werkte perfect. Economische groei was de nieuwe religie. Groei was goed! De belangrijkste drivers van deze ongelimiteerde groei waren de ogenschijnlijk onuitputtelijke voorraden van onze planeet. De groei van de afgelopen decennia kon tot stand komen dankzij goedkope energie, goedkope grondstoffen, goedkoop krediet en goedkope productie als gevolg van technologische innovatie en arbeid uit lagelonenlanden. Maar de grenzen van die groei zijn bereikt.... "We moeten met elkaar eens worden over hoe deze crisis is ontstaan."

Hier aangekomen vraag ik me af hoe het lezersprofiel van Ode eruit ziet. Gelooft de inmens intelligente lezer van het blad dit betoog of begint deze zich steeds meer af te vragen of de vergrotingen nog wel kloppen? "Grenzen aan groei bereikt," klinkt natuurlijk prachtig, maar dan uit de mond van een bedrijfsleider die nog kort geleden een van de grootste overnames (ICI) uit de bedrijfsgeschiedenis hebben gedaan en met als doel: schaalvergroting en marktmacht te ontwikkelen. Komop jongens en meisjes van Ode. Het is bijna kerst, maar laten we eerlijk zijn.
En is het einde van de energie in zicht zoals Tex ons wil laten geloven? Ik denk dat we aan het begin staan van zonneenergie waar heel Afrika mee bediend kan worden, maar niet zonder een nieuw machtsevenwicht te vinden dat nu nog in handen ligt van de Oliebaronnen. Shell zelf heeft zonneenergie als niet "commercieel" mogelijk gehouden.

Pas nu weet Europa zich tegen de suikerbaronnen te keren omdat suiker en zout verslavend is. Maar met de nieuwe zoetstof (Stevia) wordt de rijkdom ook niet eerlijker verdeeld, ondanks dat dit onkruid in Paraguay geteeld wordt. Maar de arme boeren blijven arm en de grote Voedingsbedrijven (vergelijkbaar met de akzo's van deze wereld) blijven rijk. In dit geval Cargill.

Hoe Naief kan iemaned zijn. Ik bedoel de Ode lezer. Hij mag ondanks de verniewingen op het sociale vlak niet direct reageren. Ode is een blad dat de lezer bewaard in de boekenkast, op de plek waar de andere gelovige de bijbel bewaren, terwijl ze op het werk de wereld bij elkaar vloeken.

Als je kinderen vraagt naar hun ideeën over een rechtvaardige wereld, dan komen ze aan met universele waarden die in ieder van ons resoneren: eerlijk delen, voor elkaar zorgen, respectvol zijn, de zwakkeren beschermen… Als kind voelden we haarfijn aan dat het niet deugde dat wij in rijkdom leefden, terwijl anderen stierven van de honger. Als volwassenen laten we ons in veel mindere mate leiden door die universele waarden.

Het grote probleem van de maatschappij is dat deze ook niet eerlijk is. Wanneer ik de dochter van Tex het hof maak, moet ik concurreren met andere gegadigden. Dat is een even grote moordende concurrentie en met een vrolijk kleurtje verf ik de toekomst van Tex's dochter hopend dat ze met mij haar geheimen deelt en de concurrent zal ik zwart maken. Alles heel genuanceerd. Ook de maatschappij - niet alleen de economische werkelijkheid - kent haar schaarste.

Bij AkzoNobel vragen wij regelmatig aan onze medewerkers in wat voor omgeving zij het liefst zouden willen werken en wat volgens hen de kenmerken zijn van goed gemotiveerde organisaties, en de kenmerken van leiders waar ze het liefst voor zouden willen werken. Onze mensen nemen niet meer dan tien minuten om die vragen te beantwoorden. Ze zijn uitstekend in staat om dat aan te geven. Het maakt niet uit of we die vragen stellen aan onze medewerkers in Azië, Zuid-Amerika of de VS, 9 van de 10 mensen beschrijft dezelfde menselijke behoeften en waarden. Als mensen hebben we dezelfde behoeften: we willen een waardevol leven leiden dat meer waarde omvat dan alleen economische waarde. En een zinvol leven leiden dat zin geeft en dat willen we leiden in een community met anderen. We willen leven en werken in omgevingen waar er zorg is voor elkaar, waar er integriteit is en respect, en kansen voor zelfontplooiing.

"Ieder mens heeft een moreel kompas ... afgestemd op dezelfde universele waarden. ... ons geweten. ... besloten het werkwoord WETEN; we weten wat van waarde is... Bij AkzoNobel hebben we een verf divisie. Onze missie hebben we gedefinieerd als “Adding colour to people's lives”.

Maar misschien zijn de waarden minder veranderd dan Gunning denkt. Misschien waren deze vroeger niet zo heel veel anders dan in die van de huidige tijd, maar zijn het juist de normen die vervaagd zijn.

Ode vraagt aan iedere gastschrijver ook oplossingen. het fameuze "hoe dan wel."
Dan lees ik onder andere over Gandhi... Over Brahma Kumaris (hoe zou de wereld eruitzien als iedereen liefdevol was?) en over de basisschool Wittering.nl. Het schoolvoorbeeld.

Ongetwijfeld kan het onderwijs anders. Een andere focus, minder selectief, minder volgzaam en meer opvoedkundig. Maar wordt het dan allemaal beter?

Ok, ik zal zelf ook zeggen wat ik vind, "hoe dan wel". Laat gewoon de jeugd het werk doen, en stuur die oude knarren die al lang en breed hun geld hebben verdiend met pensioen. Waarom luisteren en kijken we nog naar Freek en Youp. Gewoon omdat ze blijven zitten en dat gaat ten koste van de vernieuwing. Doorstromen met die handel. Maar dan blijkt dat de oude garde blijft zitten. Het is veel te lekker daar in de lucht.

Het TMg van de toekomst

2011-12-07T08:45:00.001+01:00

Herman van Campenhout heeft zojuist de nieuwe strategie voor de Telegraaf Media Groep gecommuniceerd. De samenvatting daarvan is dat deze zich richt op gelijke distributie van Krant, Internet en Radio (1) en dat er veel geld - ca. 600 miljoen, overeenkomend met een jaaromzet - beschikbaar komt voor overnames (2).
Op het eerste gezicht lijkt dit niet nieuws. De drie groepen zijn er al binnen de holding, maar deze moet meer een besturende unit worden.

Vandaag de dag zijn er twee pijlers waar de omzet gegenereerd wordt: advertenties levert ca. 44,8 procent van de omzet en abonnementen (en losse verkoop) zorgt voor 46,6 procent. Uit de tabel blijkt dat DE Telegraaf duidelijk leidend is: ca. 80% van de omzet komt bij de krant vandaan.

"Hyves doet het niet best," horen we vandaag in de media (niet Telegraaf) maar hoe zit het precies? Het bedrijf werd destijds gekocht voor 40 miljoen. Dat lijkt te betekenen dat met een budget van 300 miljoen het bedrijf heel wat ruimte heeft. Maar aan de andere kant: hoeveel succesvolle sites zijn bereikbaar met een dergelijk - voor internet begrippen - beperkt budget. De Telegraaf zal - net als AJAX - jong talent moeten weten te vinden. Lastig.

"klinkt allemaal ambitieus," gonst het in de media.

Vreemd vind ik zelf dat ik niets hoor over de ideologische elementen. De Telegraaf is geen Elsevier waar Van Campenhout vandaan komt. Het grote verschil tussen beiden is dat Elsevier geen enkele ideologie heeft, en puur als informatiebroker optreedt. De Telegraaf daarentegen is (van oorsprong) contentproducent.

Weer een vrije dag in Spanje

2011-12-06T12:23:00.001+01:00

Vandaag en donderdag zijn er weer twee nationale feestdagen in Spanje. Terwijl in Nederland de FNV vecht tegen de modernisering, gaat in Spanje waarschijnlijk ook een gevecht tegen de vakbonden beginnen. Rajoy heeft al overleg. In het nieuws lezen we over het grote ziekteverzuim in Spanje, precies door dit soort ongelegen feestdagen waar werknemers zich op maandag, woensdag of vrijdag ziek melden. In reactie op dit gebeuren stelt een verdediger van de Spaanse bonden dat de Spaanse ziektemeldingen onder het Europees gemiddelde liggen... Dit laatste is duidelijk richtinggevend; terwijl de weerstand tegen Europa toeneemt, neemt tegelijkertijd paradoxaal genoeg ook de Europese convergentie toe...

Een van de eerste maatregelen van Rajoy is om deze verspreide vakantiedagen en het daaruit voorkomende extra verlof - "Puentes" in het Spaans - te laten vervallen.

Nieuwe zoetstof - Stevia

2011-12-05T07:00:00.000+01:00

Sinds kort wordt een plantje dat in Paraguay leeft geaccepteerd in de EU als zoetstof ter vervanging van Suiker. In een uitzending van Panorama over dit nieuwe zoetmiddel, stellen de makers dat Stevia een onkruid is dat in de jungle groeit en dat de lobby in de Europese Unie verantwoordelijk is voor het lange tijd tegenhouden van dit product. En dit terwijl het overmatig gebruik van suiker een wereldwijd probleem oplevert met o.a. (de verschijning) van obesitas en suikerziekte.

Waar Europa klein in kan zijn. Het is wel weer een voorbeeld van een Europa dat niet geheel goed werkt. Aan de andere kant is het product er dus nu wel. Producenten weten allang wat de gewone mens niet weet; dat een product als suiker maar ook zout EN verslavend en Slecht voor de gezondheid is.

De machtsverschuiving gaat van de suiker(biet)producenten naar de eigenaar van de "nieuwe" stevia plantages: Cargill. Geen kleine speler in de voedingsmarkt.

Heineken (UK) koopt extra Pubs

2011-12-02T10:08:00.001+01:00

Heineken neemt Galaxy Pub Estate in het Verenigd Koninkrijk over voor 480 miljoen euro. Als het gaat om bier en pubs moet ik direct aan de affiare Kooistra denken. De ‘Methode Kooistra’ wordt vaak beschreven als een slimme manier exploitanten en leveranciers af te knijpen... Het is een harde wereld, de bierwereld.

De pubs waren in de handen gekomen van RBS en die moet als elke bank zoveel mogelijk verkopen. Blijkbaar was Heineken bereid, of waren er geen andere kopers in deze crisistijd (volgens de diverse media worden elk moment pubs gesloten in het VK).

Maar wat moet een bierbrouwer met vastgoed? Heineken bestuurt de pubs via de in 2008 overgenomen S&N.
De Belgische concurrent AB-InBev verkocht haar vastgoed aan Cofinimmo en least de cafés terug in een langlopend leasecontract.

Galaxy, dat eigendom was van Royal Bank of Scotland, bestaat uit 918 pubs. Het stond sinds 1999 onder beheer van Scottish & Newcastle Pub Company, tegenwoordig een onderdeel van Heineken.Het bedrijf voegt Galaxy samen met het bestaande portfolio van 462 verkooppunten in het Verenigd Koninkrijk. Daarmee wordt de onderneming naar eigen zeggen een van de grootste pubeigenaren van het land (Bron: de Telegraaf)

De constructie waar een (bier)producent ook eigenaar is van retailwinkels, wat pubs in principe zijn, is uniek in de bedrijfswereld. Een verticale integratie. Meestal zijn die twee gescheiden.

Einde Papieren JV

2011-12-01T12:55:00.000+01:00

Ook bij DNB nadert einde papieren jaarverslag... (ze) overweegt een verandering aan te brengen in haar financiële jaarverslaglegging. Met ingang van het eerstkomende jaarverslag, over 2011, wil DNB de papieren versie van het jaarverslag niet meer uitgeven. DNB peilt middels een brief met link naar een vragenlijst wat geabonneerden op het jaarverslag daarvan vinden.

„In plaats daarvan zou het volledige jaarverslag alleen nog online worden aangeboden op de site van DNB”, schrijft de toezichthouder in de brief. „Daarnaast zal er op papier een samenvatting verschijnen.” Tenslotte biedt DNB ook de mogelijkheid om het volledige verslag op papier, 'via printing on demand', te ontvangen

Uit een inventarisatie van de Grafische Cultuurstichting onder de leden vorig jaar bleek dat het gedrukte jaarverslag, waarschijnlijk ook geholpen door de crisis, snel verdwijnt. Volgens de stichting werden in 2006 nog ruim 3500 traditioneel gedrukte en gebonden jaarverslagen gemaakt. In 2010 kwam dat uit op iets meer dan 1900. Het aantal titels was daarmee met 46 procent gedaald (Bron: (c) ANP).

Het aardige van de oplossing van DNB is dat het oud-en-nieuw combineert; diegene die wil kan via pod-technieken een papierenversie ontvangen. Bij de meeste bedrijven vervangt de nieuwe oplossing (PDF) het papieren verslag, vooral uit kostenoverwegingen, meeliftend op de golf in de markt. DNB is in feite echt klantvriendelijk.

Portret van Elio Di Rupo

2011-11-30T07:30:00.000+01:00

zptweb.net

Aan de potentiële nieuwe premier van België is op de Nederlandstalige Wikipedia 1090 woorden gewijd. Op de franstalige Wiki is er drie keer zoveel informatie over deze persoon. Er is zelfs een wikipedia-pagina in het Mestreechts over de man geschreven.

Elio Di Rupo is niet ijdel. Hij is koket, schrijft men in Humo. In hetzelfde blad staan een paar uitspraken geciteerd OVER Di Rupo.

Philippe Delusinne «Hij is doordrongen van het belang van onderwijs. Hij gelooft heel erg in sociale emancipatie: als je maar wil en hard genoeg je best doet, dan kom je ergens. Wat ook je achtergrond is.»

Robert Urbain «Eind jaren tachtig wilde hij voor de eerste keer opkomen bij de verkiezingen. Daarvoor moest hij eerst meedoen aan de polls, een gevreesde voorverkiezing die de volgorde van de lijst bepaalde. Om een goede positie te krijgen, moest je steun hebben binnen de partijcenakels. Die had hij niet, integendeel: ze hebben hem van de lijst geweerd, omdat hij zogezegd te onorthodox te werk ging. De waarheid is dat hij te sterk was geworden.»
Roger Ramaekers «Hij is un aristocrat du peuple, een edelman van het volk. Gedistingeerd ook: hij heeft een hekel aan vulgariteiten, zijn afkeer voor geweld - verbaal én fysiek - is legendarisch. Hij gaat elk gevecht zo ver mogelijk uit de weg.»
Steve Stevaert «Hij is een epicurist, géén bourgondiër. Hij lust graag verse pasta, eet weinig vlees. Als we samen uit eten gaan, neemt hij twee voorgerechten en geen hoofdgerecht. Ik herinner me een typerende anekdote. We zaten samen op een vergadering bij Vande Lanotte en ik had trek in een frisco - ik eet dat graag. Ik kreeg van Johan een lekkere frisco van Ola. Een paar weken later vergaderden we bij Elio. Had hij ook frisco's in huis gehaald, maar wel in een mooi doosje van Häagen-Dasz. Ik wist niet eens dat het bestond (lacht).»

Een goedkope grap is natuurlijk snel gemaakt over Di Rupo in het huidige tijdsbeeld: "Italiaanse toestanden in België." Bij Pauw en Witteman zei kasper van Kooten - in een stemming die vooral door Pauw nogal negatief aangedikt werd over onze Zuiderburen - "Volgens mij lopen ze daar voor in België: extrovert, trots, homofiel en allochtoon die zich opgewerkt heeft. En dan premier worden." Zo (de woorden zijn niet letterlijk) is het maar net!

Waterschapshuis niet waterdicht

2011-11-29T08:08:00.001+01:00

Je hoort steeds meer discussies over de tegenstellingen tussen Noord- en Zuid-Europa waar het Noorden volgens Bolkestein en andere "slimme" jongens het gebied is dat werkt (met duidelijke regels), terwijl in het Zuiden maar wat aangerommeld wordt. Onmogelijk dat deze twee gebieden met die cultuurverschillen in één en het zelfde Euro / Europa kunnen opgaan.
Maar als ik dan lees en zelf ervaar in een kort verblijf in Nederland, wat daar in het Noorden - en niet alleen in België - allemaal fout gaat, dan kan er maar één conclusie zijn: het cultureel superieure Noorden doet het nauwelijks beter dan het Zuiden.

Een recent voorbeeld waar het hier om gaat is het blunderende Waterschappen (en ongetwijfeld ook Logica / CMG dat al vaker projecten verkwanselt, als ik de media mag geloven).

Allereerst zal ik eens uitleggen hoe overheidsprojecten hier in Andalusie (Zuid Europa) werken. Daar heeft de overheid gekozen voor de gratis open-software van Linux. Op de scholen krijgen kinderen laptops waar een eigen versie van linux (Guadalinux) op geïnstalleerd wordt. Overheidsinstellingen werken met de open-office pakketen van linux of met standaard business oplossingen, die mogelijk aangepast en uitgebreid zijn. Het voordeel is dat de licentiekosten ontbreken en er alleen kosten zijn voor zaken die niet standaard in de pakketten zitten. Die standaard oplossingen zoals ERP, CRM-achtige zaken worden in de Linux-wereld snel ontwikkeld en aanpassingen gebeuren door specialisten in te zetten voor specifieke toepassingen.
Voor mij - met heel wat ervaring in de ICT - was dit nieuw. Dat komt denk ik door mijn Nederlandse achtergrond, waar men eerder kiest voor de luxe oplossingen die Microsoft aanbiedt en de dure pakketten van SAP en Oracle. Dat een Waterschap niet uit de voeten kan men standaard software van SAP kan ik me nog voorstellen. De functionaliteit van de Waterschappen zijn een typisch Nederlandse uitvinding.

Maar dat er anno 2011 nog zoveel gerommeld wordt in een professionele omgeving zoals die van de Nederlandse ICT-markt (overheid en bedrijfsleven - zowel Waterschappen als Logica hebben schuld) is me een raadsel. En het is niet de eerste keer, gezien eerder problemen bij de overheid.

Het nieuwe ict-debacle bij de waterschappen staat niet op zichzelf. Ook bij uitkeringsorganisatie UWV zijn de kosten uit de hand gelopen. Een groot automatiseringsproject van Capgemini zou in 2004 maximaal 40 miljoen gaan kosten. In 2007 was dat al opgelopen tot 256 miljoen euro en vorige maand bleek de teller voor het UWV al op 350 miljoen te staan.... De Nederlandse overheid verliest jaarlijks 4- tot 5 miljard euro aan geheel of gedeeltelijk mislukte ict-projecten, zo schatte de Algemene Rekenkamer eind 2007 (Bron: De Volkskrant)

Ik heb het verhaal in de VK gelezen:

Alle 26 waterschappen van Nederland hebben besloten de banden met het internationale ict-bedrijf Logica te verbreken. ... Begin 2007 gunde de koepel van waterschappen, het Waterschapshuis, aan Logica de opdracht een geautomatiseerd systeem te ontwikkelen voor de inning van de waterschapsbelasting die iedereen moet betalen. Ook moest er een gezamenlijke database komen. Logica zou per 1 januari 2009 het systeem opleveren, maar tot op vandaag is het er niet van gekomen. ...Wat vooral blijkt, is dat de koepel van de waterschappen en Logica bijna vier jaar op voet van oorlog hebben geleefd met elkaar. Onder 'parlementariërs' in de waterschappen bestaat woede over de gang van zaken. ... Bestuurder René Oudega van het waterschap Veluwe zegt 'verbijsterd' te zijn. 'Ik zal niet rusten voordat ik weet wie hiervoor verantwoordelijk is.... men zo niet behoort om te gaan met gemeenschapsgeld.' ... Het Waterschapshuis geeft geen commentaar, behalve dat 'we bezig zijn het project af te ronden'. Waterschappen verwijzen voor een reactie naar het Waterschapshuis. Ook Logica wil niet reageren.

Dus toch maar even kijken hoe het er bij dat Wateschaphuis uitziet. Het introductiefilmpje stopt al na 45 seconden, zonder dat men daar bewust van is denk ik. Net wanneer de secretaris Joris van Ernst de vijf (5) kernwaarden wil opnoemen eindigt de opname. "Kostenbewust" en "omgevingsbewust" dat weliswaar geen echte kernwaarden zijn, krijgt de luisteraar nog mee. Of "kostenbewustzijn" samengaat met een dure Internationale partner als Logica kan men zich voordat een project start afvragen.

Gelukkig is er naast een operationele afdeling een afdeling "Projecten en Beheer" waarvoor Simon Bouwman verantwoordelijk is.
De afdeling Projecten en Beheer is verantwoordelijk voor de coördinatie en uitvoering van programma's ten behoeve van de gezamenlijke informatievoorziening van de waterschappen. Nadat projecten afgerond zijn, worden de gerealiseerde producten in beheer genomen. De realisatie en het beheer van producten vindt plaats binnen de volgende programma's:

Diensten
Bedrijfsfuncties
Architectuur & Standaarden

Vervolgens krijgt de bezoeker dan inzicht in al de medewerkers (waarschijnlijk allen vast in dienst en geen inhuur). Bij ene Freddie staat letterlijk: "Business architectect". Niemand die er op let. De jongens dragen geen van allen een stropdas. Ze werken er vier dagen per week en doen af en toe thuis nog wat. Dat zal een grote cultuurschok zijn tegenover de snelle jongens (en meisjes) van Logica die met een cursus verkooptechnieken de ambtenaren van de Waterschappen de les lezen.

Logica dat dit fout gaat.

#durftevragen

2011-11-28T15:03:00.001+01:00

Op twitter vond ik opeens de hashtag #daretoask. als laatste tweet zag ik vervolgens deze:
keestelpro ♫ Kees ♪ Tel ♫ Pro ♪ Waarom wordt de hashtag #daretoask alleen gebruikt door Nederlanders? LOL :-S #Durftevragen

Durf te vragen (#dtv) is blijkbaar een Nederlandse uitvinding op twitter. In de Angelsaksische wereld vraagt men waarschijnlijk gewoon. #justask. Daar is geen hashtag voor nodig.

Europa moeheid

2011-11-25T07:51:00.000+01:00

Tired of Europe (Economist)

Wie nu nog voorstander van de Euro is, zoals ik, loopt het risico om voor gek uitgemaakt te worden. Euro- en Europa-tegenstanders zijn geen opportunisten meer...
Het is nu de grote vraag of deze moeheid - net als bij metaal dat onder teveel buiging breekbaar wordt - ook echt tot scheuring gaat leiden. Ik denk persoonlijk dat er een technische oplossing komt en op een niet-democratische manier Europese centralisatie gaat brengen. Dus Eurobonds, maar er zal ook een slachtoffer moeten komen - Griekenland* - als signaal naar andere zwakkere broeders.

Er zijn maar weinig berichten als deze:
Ondanks de dalende beurskoersen van de afgelopen maanden heeft Kemna nog altijd vertrouwen in aandelen. „Bedrijven hebben hun zaken op orde, ze worden alleen bedreigd omdat dat voor anderen niet geldt.” Het is volgens haar dan ook van groot belang dat de schuldencrisis wordt opgelost. „We kunnen het ons niet veroorloven om de euro niet te laten slagen. Nederland is een kleine speler en heeft geen keuze, we zouden compleet worden weggevaagd als we niet vasthouden aan de euro.” (Angelien Kemna)

Ook Bolkestein is voor opsplitsing van de euro.Volgens de VVD-prominent is er met de euro iets geconstrueerd dat niet werkt.''De euro heeft twee geboortedefecten. Het eerste defect is dat er geen centraal punt is dat goed gedrag bij lidstaten afdwingt. Het tweede defect: de euro moet twee groepen landen bedienden die verschillende culturen hebben.'' ... De Nederlanders, Duitsers en Finnen geloven ... in discipline en regels, terwijl de mediterrane groep gelooft in politieke oplossingen voor economische problemen. (Nu.nl)
Doet me denken aan intellectuelen geloven ook. Maar echte feiten ontbreken en er zit weinig zuiverheid in het betoog van de politicus...

--En dan opeens weer (28 november) zo'n bericht: Duitse topeconoom: ECB kan eigen gang gaanDe Duitse topeconoom Peter Bofinger, die een belangrijke adviseur is van de Duitse regering, vindt dat de Europese Centrale Bank (ECB) ook zonder goedkeuring van Duitsland kan optreden als laatste redmiddel voor noodleningen aan zwakke eurolanden. Bovendien kan Europa op een ramp afkoersen als er geen eurobonds komen, aldus de topeconoom.„De ECB heeft van geen enkele overheid goedkeuring nodig. Er is geen rationaal debat in Duitsland. De Duitsers zijn gewoon bang. Het Duitse debat is schadelijk voor de euro” (DFT)

--
Opvattingen over cultuur heeft alles te maken met de ontwikkeling van de economie in de maatschappij. Ongeveer twee-en-half jaar geleden stond de uitbreiding van de EU met Turkije op de agenda van de Europeaan. Op dit moment staat op de agenda van de Europese politici of Griekenland niet uit de Euro moet gezet worden. Hoe snel kan het gaan? En dan te weten dat een recent bericht stelt dat Turkije zich met een groei van 8,8% ontsnapt aan de wereldwijde groeivertraging.

Een van de meest vooraanstaande economen van Duitsland vindt dat Griekenland niet langer te handhaven is in de eurozone. ,,De reddingspakketten lopen uit de pas met wat gezonde landen kunnen dragen op hun eigen begrotingen'', zei professor Hans Werner Sinn, directeur van de Duitse economische topinstituten IFO en CES, maandag. Minister van Economische Zaken Philipp Rösler (FDP) sprak zich eveneens uit over een mogelijk scenario om Griekenland failliet te laten gaan. ,,Geen enkele optie mag op dit moment worden uitgesloten.'' Sinn is sinds lange tijd lid van de raadgevende commissie van het ministerie van Economische Zaken. Hij was maandag te gast op een besloten bijeenkomst met buitenlandse journalisten in Duitsland. (DFT)

Puur Duitse staatsobligaties. Iemand?

2011-11-24T05:58:00.000+01:00

Opbrengst Duitse obligatielening valt tegen, schrijft de Telegraaf.
Politici van de Duitse regeringspartij CDU/CSU reageerden rustig op de uitslag van de veiling. ,,Dit is geen drama'', stelde Bondsdaglid Norbert Barthle. ,,Doordat de rente die werd geboden ongeveer gelijk is aan de inflatie zit er geen winst in voor investeerders.''

Obligaties zijn gegeven de hoeveelheid complexe financiële producten redelijk simpel; Een obligatielening die uitgegeven wordt door een bedrijf of de staat en verplicht (meestal) tot het betalen van rente. In Duitsland was dat met bovenstaand voorbeeld 1,98% per jaar, gedurende 10 jaar. Wanneer de inflatieverwachtingen en de rente in de markt oploopt zal men voor de oorspronkelijk koers van de obligatie (100%) minder willen betalen, omdat elders een hogere rente geldt. De koers van de obligaties dalen en netto ontvangt de nieuwe koper jaarlijks een hogere rente.
Maar dit verhaal gaat natuurlijk maar op totdat de rente 0% is. Een lagere rente kan niet. Zou de lening een rente bieden van 0,4% dan is er maar een beperkte koerswinst op de obligaties mogelijk. Het verlies kan natuurlijk gigantisch zijn, wanneer een op 0,4% rente uitgegeven "Bund" plotseling geconfronteerd wordt met een marktrente die 5% wordt.

Nu is met 2% rente dat risico behoorlijk aan het toenemen: heel veel dalen kan niet, terwijl een hogere rente zeer reeel wordt gezien door de markt; dan wel door inflatieverwachtingen, dan wel door een deflatiescenario waar de vlucht naar Duitse obligaties stopt en men weer wat meer in PIIGS-obligaties gaat investeren.

Beleggers in de markt zijn vaak irrationeel, maar de markt als geheel is vaak toch "niet gek." Ik denk dat veel beleggers het risico van een hogere rente in Duitsland niet uitsluiten, terwijl zij - wellicht al anticiperend op de komst van Eurobond, het kan bijna niet anders, zou impliceren dat de zuidelijke staten een lagere rente gaan tegoet zien. Een Italiaanse obligatielening met ca. 7% kan heel wat koerswinst opleveren. Tenslotte moet de winstmakende belegger in Duitse staatsobligaties wel nogsteeds een keer winstnemen.

We zullen het zien.

... Een dag later al lees ik: Duits verzet tegen eurobonds neemt af. Na één mislukte plaatsing is dat toch wel opmerkelijk. Maar weer een dag later wordt het al ontkend. Politiek ten voeten uit.

Arcelor Mittal is van Niemand

2011-11-22T13:20:00.000+01:00

ArcelorMittal (ARM) is een wereldwijd bekend staalconcern. Het bedrijf staat o.a. genoteerd aan de beurs van Nederland (AEX), Frankrijk (CAC) en Spanje (Ibex). De achtergrond is dat het bedrijf door fusies grot is gebracht in laatste twee landen. Daarmee is het dus een bekend object voor beleggers, maar is het ook niet echt van iemand; binnen al deze indices is het een buitenbeentje. Mijn stelling: de koers van het aandeel ARM is al volatiel door de karakteristieken van de staalbusiness, maar door bovenstaande eigenschap is het extra beweeglijk, juist omdat niemand echt eigenaar van het aandeel is...

Daar word je niet vrolijk van

2011-11-22T07:43:00.000+01:00

Daar wordt je blij van (Mona), was er eerst (bron: reclamewereld.blog.nl (waar ook de foto van afkomstig is) die dit weer had van een twitteraar Jose) Daar word je vrolijk van kwam erna, als winnende slogan van een van de deelnemers van een wedstrijd van luchtvaartmaatschappij Transavia.
Waarom is dit zo'n matige slogan? Allereerst het woord "Word" klinkt heel erg passief. Maar direct op de tweede plaats komt het feit dat de natuurlijke toevoeging van het woord NIET, waardoor de zin nog beter loopt, de hele slogan op losse schroeven zet. Maar de actie past bij het huidige crowdsourcing.

Ik heb als reiziger meer dan een enkele vervelende ervaring met Transavia, onlangs weer waar ze me vijftien euro extra rekenen voor een kleine koffer die qua afmetingen en volgens de voorschriften past als handbagage, maar door mijn twee bagagestuk - een laptop - moest ik deze inklaren en zoals gezegd moest ik bijbetalen. Daar wordt je dan al snel NIET vrolijk van; veel regels en gezelligheid gaan meestal niet goed samen. Vrijheid, daar wordt je vrolijk van.
Luchtvaart is een commodity geworden en enkel die reiziger die de ruimte heeft zal zijn reis opleuken, maar net als het wachten voor een stoplicht waar de tijdgeest heeft gezorgd voor moderne oplossingen om inzicht te geven in de wachttijd, het blijft een noodzakelijk kwaad, net als reizen.

Weinig echt nieuws bij Philips

2011-11-21T08:33:00.001+01:00

De jongens van Het Nieuwe Werken vinden de boodschap van Frans van Houten maar niets, op twitter lees ik: #Philips [is] de weg kwijt. Bedrijf wil bonuscultuur instellen Dat werkt niet! http://bit.ly/... De link verwijst naar een MIT studie dat motiveren niet tot stand komt door financiële incentives, maar door de focus te leggen op "autonomie, bekwamen (mastery) en door doelgerichtheid (purpose)." Maar consultants weten in het algemeen weinig van bedrijfsvoering, met hier en daar een belofte van "anders" en "nieuw organiseren" kan je geen bedrijf leiden van 117.000 professionals.

Philips' Urban Beehive

Dat men een extra stukje variabele beloning direct als bonuscultuur karakteriseert zegt wel iets over het klimaat in Nederland. Wanneer het economisch iets minder gaat krijgt de werknemer minder salaris: wat is daar nu precies op tegen, vooral wanneer harder werken in moeilijke tijden niet meer resultaat oplevert? Op ontslagen reageert de meute in het algemeen ook niet positief.

Op de website van Philips Nederland valt de volgende passage te lezen over: Variabel salaris.
Je basissalaris weerspiegelt je prestaties over de lange termijn. Voor bijzondere prestaties op kortere termijn kennen we verschillende vormen van variabele beloning, zoals een bonusregeling, gratificaties en, voor geselecteerde medewerkers, een ‘long term incentive-programma’.

Wanneer dan vandaag het FD kopt met "Meer bonus, minder loon," omdat het percentage variabele salaris stijgt, valt de hele wereld over het bedrijf heen.
" een bonuscultuur creëren om zijn 14.000 Nederlandse werknemers te prikkelen tot betere prestaties... plan is om 7% tot 12% van het jaarsalaris variabel te maken, ... een verdubbeling van het huidige aandeel. Ook ... bonuscriteria meer koppelen aan individuele prestaties in plaats van bedrijfsbrede doelen... cultuuromslag, waarbij het ‘ondernemerschap’ veel meer de ruimte moet krijgen... ‘eigenaar worden van hun eigen prestaties.’ ... Internationaal achterblijver in variabele beloningen. Personeelszaken heeft last bij het aantrekken van jong talent ... ["motiveert" het bedrijf] tegenover vakbonden. Onderzoek Hay Group: multinationals als Unilever en Shell belonen beter op cao-niveau. Vooral chipmachinemaker ASML heeft een voorbeeldfunctie in de beloning...

Iets meer variabele beloning kan geen kwaad, zolang de CEO zich maar realiseert dat er geen ideale vorm van organiseren bestaat: meer "ondernemerschap, eigenaar van prestaties," etc. botst met een thema als samenwerken, en ook vraagt de administratie van performance-criteria en toetsing extra overhead. Net als in de politiek staat het thema samenwerken trouwens wat meer in de schaduw. Het motto van vandaag is meer: "diegene die het weet mag het zeggen en vooral ook laten zien en Hij (m/v) zal beloond worden..."

Philips slaat daarmee weer wat de Amerikaanse weg in. Een jaar geleden nog (voor de affaire in Polen) vertelde het nog dat ze wat meer op gedrag wilde letten en niet enkel op het behaalde resultaat (what they achieve AND how they achieve it).

Personeelszaken (wat een ouderwetse term) heeft moeite om jong talent aan te trekken. Ligt het merk Philips niet goed in de arbeidsmarkt? En zal meer variabele beloning hier helpen?

Persoonlijk baart het me zorgen dat ik van de CEO niets over het bedrijf en de marktontwikkelingen hoor alsof hij geen visie heeft, maar vooral hoe andere bedrijven het doen. Het lijkt op simpel benchmarken en "dat willen wij ook," maar misschien is dat wel de kracht van de huidige tijd: "laat maar eens zien wat precies werkt." Realisme.

Maar wanneer iemand wil benchmarken, dan moet hij wel weten met of tegenover wie precies. Naast Unilever en Shell kwam ook ASML op het lijstje voor en het is niet te hopen dat Philips zich daar nog mee wil vergelijken. Bij Philips is design essentieel. Onlangs is er een nieuwe Chief Design Officer aangetreden, "a true Yorkshire man" en afkomstige van HP: Sean Carney die Stefano Marzano opvolgt. Ontwerpers kan men trouwens ook afrekenen op het aantal behaalde "rewards" maar of dat in de arbeidsvoorwaarden van Carney voorkomt is de vraag. (Een andere award - Young Captain Award 2011 - werd recentelijk toegekend aan Roy Jakobs, chief marketing officer lighting.)

Waarmee moeten we Philips trouwens vergelijken, die vraag stelde ik al eerder.

Over die anderen, Unilever en Shell kunnen we kort zijn. Die hebben al lang door dat je de oorlog met de Europese mentaliteit niet zal winnen. Unilever heeft 167.000 mensen in dienst waarvan 29.000 in West Europa. Shell heeft 93.000 professionals op de loonlijst waarvan maar 8000 in Nederland. Philips heeft bijna 10% van haar personeel in Nederland. Op dit moment.

Mariano Rajoy

2011-11-19T10:33:00.001+01:00

Een schoenmaker houdt zich vooral bij zijn leest. Politiek in Spanje kent misschien wel cultuurelementen, maar is toch een ander en voor mij een onbekend terrein. Desondanks vrees ik grote veranderingen wanneer deze man aan de macht komt. Hij wordt zeer waarschijnlijk President - president van de regering - in Spanje. In Spanje heerst er een traditionele dichotomie waar twee politieke partijen in afwisseling de dienst uit maken: de Partido Popular, de PP van Rajoy en de Partido Socialista Obrero Español (PSOE van Alfredo Pérez Rubalcaba). En dit de bewegingen 15M ten spijt die vragen om vernieuwingen.
Heel simpel gesteld meent Rubalcaba dat "we" met Rajoy een stap terug gaan naar het verleden, Rajoy zet in op verandering (Cambio).

Qua biografie lijkt Rajoy op zijn vader die ook rechten heeft gestudeerd, maar die carrière heeft gemaakt als rechter in Leon.

Persoonlijk vind ik Rajoy onbetrouwbaar: in het politieke debat van onlangs heeft hij zo min mogelijk toezeggingen gedaan (De krant El País schrijft dat hij zich terugtrekt naar de schuilplaats van "het hangt er vanaf") en de vrees is dat hij op de vlakken: pensioen, zorg en onderwijs gaat korten. Maar kijk vooral eens naar de glimlach van deze man (foto: http://diegoarmario.wordpress.com/tag/rajoy/).

Beiden willen de crisis oplossen. Rubalcaba zegt hierover "bij jullie gaat het erom dat er maar een paar mensen (de rijken) uit de crisis komen, in ons programma willen we Iedereen uit de crisis krijgen."

Het grote probleem van Links (PSOE) is dat deze na acht jaar regering onder leiding van José Luis Zapatero ongeloofwaardig overkomt voor een nieuwe aanpak. Het probleem van rechts (PP) is dat ze de oude formule gaan opzetten: bezuinigen en het verschil tussen rijk en arm - te zien aan private en publieke instellingen - zullen vergroten.

We gaan het zien. Nu is de publieke zorg nog gratis en ook het onderwijs is relatief in vergelijking met Nederland goedkoop, maar hoe lang nog.

Rajoy heeft "een half uurtje" (*) gevraagd aan de markt. Geef ons even de tijd. Maar hij staat als een Philips-bestuurder aan de kant van de markt; niet precies wetende wat er moet gebeuren of wat de strategie dan wel de problematiek precies is, maar kosten snijden en reorganiseren valt altijd goed in de markt. Desondanks is het vreemd dat - wetende dat deze man gaat winnen - de rente op de Spaanse Staatleningen toch zo ver is opgelopen.

--
20 november wint Rajoy zoals verwacht de verkiezingen met 186 zetels voor zijn partij tegenover 110 voor de PSOE. Het tweepartijenstelsel blijft bestaan; de kleinere partijen hebben een beperkt aantal zetels.

* - op twitter schrijft
Megan Greene @economistmeg: Well Rajoy got his 30min of reprieve in the markets. 31 min, to be exact. Spanish yields are already back on their way up, as expected.

Inmiddels (8 dec) is de overwinning van Rajoy een feit. En op de Eurotop toont hij zich een groot voorstander van het redden van de Euro: "we moeten doen wat mogelijk is en fiscale discipline in de grondwet vastleggen."

-- 21 december is Rajoy officieel als president gekozen door het parlement. Dat is terugkerend ritueel. Ook heeft hij zijn regering bekend gemaakt. Opvallend daarbij is dat hij vertrouwenspersonen heeft gekozen: mensen die hem in zijn moeilijke tijd - toen hij verloor tegen de toen nog populaire Zapatero - steunden. Verder heeft hij de burgemeester van Madrid (Gallardón) gekozen tot minister van Justitie, heeft hij vijf economen in dienst genomen, slechts drie vrouwen, drie mensen die eerder in de regering van Aznar gekozen waren en de jongste vrouw ooit als vice-president: Soraya Sáenz de Santamaría (Foto). Rajoy heeft slecht een functie van vice-president. Oh ja. De ex-chef Van Lehman Brothers in Spanje mogen we niet vergeten: Luis de Guindos.

-- Eerste "Slimme" actie: uitroepen dat het begrotingstekort onder Zpatero veel hoger uitkwam dan eerder aangenomen. Dat is een best practice om je voorganger in slecht daglicht te zetten, de ellende groter te laten lijken, zodat jouw maatregelen beter het daglicht zien... De markt strafte het direct af; vertrouwen in Spanje op nieuw dieptepunt...

Die werkt hier niet meer...

2011-11-18T06:00:00.000+01:00

Management is een taak die te vergelijken is met piano-spelen; de manager moet links de business in de gaten houden en met de rechterhand de organisatie dirigeren. Deze twee taken delen een belangrijk element en dat heet: productiviteit.

Van de buitenkant ziet de klant wel die ene hand, maar meestal niet dat de andere hand zijn / het werk doet.

Hoe organisaties werken wordt duidelijk aan de buitenkant, bijvoorbeeld door contact op te nemen. Wanneer je van een bedrijf iemand belt meestal van de verkoop of klantenservice dan beantwoordt deze met zijn eigennaam en die van het bedrijf. Deze contactpersoon is meestal willekeurig, maar soms ook niet. Verkoopafdelingen werken soms met vast aanspreekpunt, het is dan net alsof deze persoon zijn eigen bedrijf binnen het andere bedrijf promoot.

Wanneer deze medewerker naar grote tevredenheid van de klant opereert komt dat ten goede aan het bedrijf. Moeilijker wordt het wanneer deze persoon verdwijnt, opeens hoor je dan: "oh... die werkt hier niet meer." De reden wordt vaak niet helder. Of de persoon job-hopt weer eens verder of hij moest de organisatie gedwongen verlaten.

Qua organisatiecultuur kan de individuele medewerker meer of minder vrijheid krijgen om zich als professional te profileren. Voor managers is het van belang dat ze weten wat deze persoon doet in termen van targets, en voor het team is het evenzo nodig om grip te krijgen op wat iemand binnen de organisatie aan nog-af-te-ronden werkzaamheden heeft. Dit kunnen klanten zijn op een terugbellijst. Documenteren speelt hierbij een essentiele rol; hoe meer vrijheid de prof. heeft binnen het team hoe groter de kans dat niemand weet wat hij precies doet. Dat kan lange tijd goed gaan.

De werknemer die vertrekt bij het bedrijf waar hij jarenlang heeft gewerkt en externe relaties heeft opgebouwd kan zijn productieve cyclus sluiten door deze relaties een berichtje te sturen...

Made in Italy

2011-11-17T07:30:00.000+01:00

Elk land heeft zo zijn eigenaardigheden.

De exacte formulering van Joop van den Ende bij het programma Pauw en Witteman weet ik niet, maar met woorden van gelijke strekking zei hij over Italië: "Een land dat geweldige producten maakt..."

Niet lang geleden waren de aandelen van Gucci nog genoteerd aan de Amsterdamse beurs. Italië is vooral bekend als het land van design en (mode) ontwerp. productief gezien heeft dit alles te maken met Italianen als praters: enkel door in gesprek te gaan met potentiële klanten kan je komen tot geweldige ontwerpen. Maar ook heeft het te maken met het belang van "de buitenkant", daar waar een volk als de Duitsers misschien meer om de binnenkant geven. Uiteraard is deze schets ontoereikend.

Italianen hebben niet alleen in de wereld van design hun stempel gedrukt, hele Italiaanse volksverhuizingen hebben Zuid-Amerikaans cultuur vorm gegeven: de Argentijnse volksaard is niet te begrijpen zonder de Italiaans-Europese (en natuurlijk ook de Spaanse) oorsprong te doorgronden. Het zingende karakter van het Argentijnse Spaans is ongetwijfeld terug te voeren op de Italiaanse invloed.

Maar wat betekent Made in Italia nu precies en hoe ver gaat dat stempel? Made in Italië betekent ook dat Berlusconi met mooie praatjes de leider wordt van een land in de hoop van het volk dat hij sturing geeft, maar uiteindelijk enkel en alleen deze positie gebruikt om zijn eigen bedrijven te besturen. Hij wordt pas ontmaskerd als het al bijna te laat is.

En hoe zit het precies met Ferrari. Waarom kan Ferrari in de Formule Een nauwelijks meekomen op dit moment, ondanks dat het één van de beste piloten voor zich laat rijden?

Made in Italië vraagt om verder onderzoek... wordt vervolgd dus.

Tussen twee Culturen

2011-11-16T01:00:00.000+01:00

Wie verzamelt er nog postzegels? verzamelen is niet meer van deze tijd. Daarmee verliezen we misschien een stukje geheugen. Iconen van de post biedt een overzicht van ... "iconen" van de tijd, zoals deze Tussen twee culturen. Dat was het thema van het boekenweek van 2001.

Naar aanleiding van het boekenweekthema 2001 'Het land van herkomst: schrijven tussen twee culturen' ontwerpt Irma Boom het postzegelvel 'Tussen twee culturen'. Op het vel staan tien zegels, vijf met literaire citaten van E. du Perron, Hafid Bouazza, Adriaan van Dis, Kader Abdolah en Ellen Ombre. De andere vijf zegels laten foto's zien van Os van Ulay, Ed van der Elsken, Anton Corbijn, Céline van Balen en Cas Oorthuys. Zowel bij woord als bij beeld ligt het accent op het multiculturele aspect.

Grappig dat een thema zo uit de tijd kan geraken. Tussen twee culturen is op dit moment geen thema, Mauro moet terug naar zijn oorspronkelijke cultuur.

Cursus Marketing voor het CPB

2011-11-15T01:00:00.000+01:00

Ik ben een paar dagen in Nederland. En met plezier loop en kijk ik rond. De radio stemde ik af op #BNR waar ik werd getrakteerd op een hoop nuttige informatie, onder andere het vertrek van Robert Dijkgraaf naar het prestigieuze Princeton. Daar mag Nederland trots op zijn; export van kennis. Diezelfde avond zie ik op de tv - bij VPRO tegenlicht - dat we ook Chinese kennis (kennissen) gaan importeren, "want anders gaat het mis met Nederland als kennisland". Het was een uitzending over het DPI (Dutch Polimer Institute) en International Top Talent die Chinese PhD'ers aan de tand voelden voor een carriere bij een van de Nederlandse universiteiten.

Bij het gewone journaal kwam Wilders' guldenstudie aan het licht. Hij had aan een onderzoeksbedrijf uit GB de opdracht gegeven om te terugkeer naar deze munt te onderzoeken. "Vooral doen," dacht ik. Maar vreemd genoeg - op dezelfde dag - kwam ook het Centraal Plan Bureau bij monde van Coen Teulings aan het woord; ter presentatie van het lijvige boek "Europa in Crisis" betoogde hij dat de Euro de Nederlander 500 euro scheelt en dat de Europese integratie zelfs 2000 euro opbrengt.
Maar dat bericht is totaal emotieloos en kan zich niet meten met het taalgebruik van de geblondeerde Geert.

Het CPB zou eens moeten nagaan of ze qua marketing iets zou moeten bijleren om zich beter te kunnen wapenen in deze moeilijke tijden. Toevallig weer, op dezelfde dag, hoorde ik een opmerkelijk verhaal over neuro-economics. Martin de Munnik vertelde in hetzelfde BNR dat zijn bedrijf Lamarque onderzoek doet naar het effect van de verkoopboodschap. Deze studie heeft de zogenaamde koopknop gevonden en die blijkt op die momenten cq. locaties te zitten. Het gaat om begeerte, (prijs)pijn en deal- of obtainplek. Door een investering van ca. 30,000 euro (of gulden dat weet ik na deze dag niet meer) kan men nagaan wat het effect is van een marketingverhaal bij een prospect. Op deze manier weet het bedrijf dat "een wasmachine" niet verkoopt, maar "schone was" wel.
Die 30 mille zou voor het CPB een goede investering zijn om niet enkel goede onderzoeken te doen op het juiste moment, maar ook om het marketing verhaal kloppend te krijgen. Want dat Europa ons twee mille oplevert koopt niemand iets voor.

Connie Palmen kampt met luxe problemen

2011-11-14T07:00:00.000+01:00

Het boek - logboek van een onbarmhartig jaar - heb ik natuurlijk niet gelezen. Over grootheden als Hans van Mierlo (of Ischa Meijer) lees ik liever een non-fictie biografie, maar zelfs daar ben ik niet aangekomen. Van Connie Palmen heb ik denk ik zoals velen (enkel) De Wetten gelezen.

Er zijn nog niet zoveel recensies, die komen misschien nog. Van de drie die ik onder ogen kwam waren er twee negatief, een van Henk Spaan, en de ander van het NRC.

Hoe zou Connie Palmen passen in de Vorm of Vent Discussie?

Terwijl de gemiddelde lezer moet vechten om zich in deze tijd in leven te houden, schrijft Palmen uitgebreid over de dood. Niet een overlijden of verlies van de man uit de straat, maar over die van de Bekende Nederlander, net zoals zij zelf - in mindere mate - is. Toch bijzonder zo'n wereld die helemaal los staat van de werkelijkheid. Echte fictie.

--
Ik zou dan denk ik toch eerder een ander boek lezen.

Edith Ringnalda vertelde destijds vol overgave over haar relatie met Simon Vinkenoog ook bij Pauw & Witteman. Daarin kwam de vraag naar boven wat ze "Nu" zou gaan doen. Hoe zou ze geld gaan verdienen? Misschien aan kinderen uitleggen wat liefde is. "Er wordt nu wel gepraat over seksuele voorlichting, maar het woord liefde komt daarin niet voor." Edith heeft ca. 200 relaties gehad voordat ze tegen haar grote liefde opliep... "Kan je het leren om de ware te vinden? Nee, je moet geluk hebben." Over het boek - Heer en Meester - zegt ze: "nee, dat is niet onderdanigheid. Hij was een meester van de taal en een echte heer, een gentelman...

Gulden dood, Peseta leeft nog

2011-11-13T13:14:00.001+01:00

Los van alle economisch getinte discussies, moet u als consument eens op uw bonnetjes letten. Ziet u daar nog een gulden? Geert, Henk en Ingrid die het hardst schreeuwen om de terugkeer van gulden hadden destijds beter moeten nadenken. Rigoureus is de gulden uit het zicht verdwenen. Alsof we deze nooit meer zouden of wilden zien. Uit het geheugen gewist

Hoe anders is dat in Spanje, daar ziet de consument de Peseta nog dagelijks op de bon ...

De Klokkenluider / whistleblower

2011-11-11T12:25:00.001+01:00

Volgens Bart Chabot (#PenW) is de moraal van deze film, "dat het met whistleblowers vaak slecht afloopt, zoals bij Ad Bos, en..."

Vreemd eigenlijk dat whistleblower met "klokkenluider" vertaald wordt. Quasimodo was een klokkenluider, maar geen whistleblower. Opvallend ook dat het begrip whistleblower uit de Angelsaksische wereld afkomstig is. In het Spaans is er geen woord voor, maar enkel een letterlijke vertaling (denunciador de corrupción of delator de ilegalidades). Was er ten tijden van de Romeinen (in het latijn) geen klokkenluider, net zoals er bijvoorbeeld spionnen waren? Of bij de Grieken? Stomme vraag?

Met Google/trends krijgt men nog inzicht in het zoek-volume, en de regios waar men naar "whistleblower" zoekt. Zie grafiek.

Grens aan diversiteit

2011-11-11T09:41:00.000+01:00

Diversiteit - zal iedereen beamen - is een concept dat hoort bij organisatiecultuur. Een voorbeeld is gender-diversiteit (ErasmusMC) die ervoor moet zorgen dat de man-vrouw-verhouding binnen een organisatie in balans komt. Veel bedrijven vinden diversiteit belangrijk, bijvoorbeeld omdat het op een natuurlijke manier de creativiteit bevordert.
Maar diversiteit staat nooit op zichzelf. Het voorbeeld van automobielbedrijf Pon (gaat in Fietsen) laat zien dat bedrijven kunnen diversificeren, maar zonder cohesie, samenhang of synergie leidt meer diversiteit tot onstabiliteit. Die synergie kan in de verkoop zitten, maar moet er wel zijn.

E.e.a. betekent dat diversiteit (als cultuurelement) ondergeschikt is aan de zaken die een bedrijf doet, want zonder synergie betekent diversiteit enkel meer (kosten).

Het aardige van de Europese problemen is dat juist nu die diversiteit als een bedreiging wordt ervaren. De belangrijkste les t.o.v. diversiteit hier (in Europa dus) is dat er grenzen zijn aan diversiteit. Opnieuw komt dit door de samenhang die ontbreekt, maar ook omdat diversiteit vooral werkt bij groei en welvaart. Dan gaat men meer lokaal organiseren en mag creativiteit leiden tot nieuwe oplossingen en zaken doen op nieuwe terreinen. Wanneer het slecht gaat spelen kosten een grotere rol, centrale aansturing en wordt men voorzichtiger...

Op persoonlijk vlak speelt diversiteit ook een rol, denk aan:
- een feestje waar iedereen elkaar kent, behalve een nieuwkomer die alleen de gastheer kent. Deze persoon is anders maar dat is geen probleem; hij wordt "opgenomen." Dat kan wanneer de groep groot genoeg is. Op het moment dat de nieuwkomer zijn eigen vriendenclub naar het feestje meeneemt, ontstaat er een (cultuur) probleem.
- ...

Mario Draghi

2011-11-10T01:30:00.000+01:00

Van een president van de Europese Centrale Bank willen we natuurlijk graag meer weten. Nederland had geen kandidaat en zo opeens is er een Italiaan. Maar wat is zijn karakter? Van een Nederlandse president weet je tenminste dat hij "Nee" kan zeggen, al is het maar omdat ze daarmee Duitsland volgen.

Bij de Italiaan Mario Draghi (63), die wel 'Super Mario' (Nintendo) komt alles tezamen. Hij heeft zijn internationale sporen verdiend [o.a. directeur bij de wereldbank en later bij Goldman], hij is eerzuchtig en algemeen gerespecteerd. En hij heeft volgehouden tot alleen hij nog in de race was voor het presidentschap van de Europese Centrale Bank. ...Hij wist de doorslaggevende Duitsers voor zich te winnen door in interviews te zeggen dat het Duitse financiële beleid zijn voorbeeld is.
... Als vicepresident van zakenbank Goldman Sachs in Londen kreeg hij de bijnaam 'Super Mario'. In die periode adviseerde de Amerikaanse zakenbank allerlei trucs aan Griekenland om de grote tekorten te maskeren. (De Morgen)

Toen hij president werd van de Italiaanse Centrale Bank verkocht hij zijn aandelen G & S. Tevens is hij in Italië bekend door het begeleiden van de privatiseringen van de staatsbedrijven.
...
Voor de Duitsers was de mogelijke keuze voor Draghi in eerste instantie een groot probleem. De Duitse krant Bild schreef: "Mamma mia!" ... "Voor Italianen is inflatie een manier van leven, net als tomatensaus voor spagetti." Dat was nadat de Duitsers hun eigen alternatief Alex Weber zagen vervliegen, nadat deze ontslag nam.

Als Draghi zo’n geweldenaar is, betekent zijn benoeming dus ook een groot verlies voor Italië, dat juist een strakke econoom met een Amerikaanse opleiding kan gebruiken. Voordat Griekenland Italië voorbijstreefde, was Italië jaar in jaar uit het euroland met naar verhouding de hoogste staatsschuld ... Draghi mag nu als een halve Amerikaan of een halve Duitser worden voorgesteld, hij is ook nauw verweven met het Italiaanse bedrijfsleven, waarvoor hij veel commissariaten vervulde. De economen Sylvester Eijffinger en Edin Mujagic wijzen er op dat Draghi met zijn achtergrond de neiging zal hebben de inflatie te verwaarlozen, terwijl nou juist de enige opdracht van de president van de ECB is om die in de hand te houden. (Bron: Elsevier)

Hij verraste menigeen door een renteverlaging (naar 1,25%) door te voeren, die unaniem gesteund werd door de overige leden van de ECB.

Prof. dr. S.C.W. (Sylvester) Eijffinger Hoogleraar Financiële Economie sprak zich ook bij de NOS uit over Draghi met de woorden: zeer intelligent (wanneer je op MIT afstudeert onder Franco Modigliani en Robert Solow moet je dat wel zijn), zéér krachtig, maar vooral ook zeer diplomatiek. Dit laatste is een eigenschap die niet onbelangrijk is in die wereld.

Uitspraken:
- ECB kan oorzaken crisis niet oplossen
- ECB steun is tijdelijk
- We stevenen af op een milde recessie aan het einde van het jaar (AD.nl 8 november 2011)

Journalist Marc Roche die voor Le Monde werkt en schrijver van het boek La Banque, How Goldman Sachs rules the world, stelt dat Draghi in contact is gekomen met GS door de privatisering van Oliemaatschappij ENI die hij begeleide.

De eeuwreiziger

2011-11-09T07:00:00.000+01:00

Dit boek van de Argentijnse schrijver Andrés Neuman kwam uit in 2009 en werd in Nederland in 2010 vertaald. Er zijn een paar recensies van het boek, waaronder die op literairnederland. (Foto: uitgeverij Alfaguara)

Dit zijn zo van die boeken die je als cultuurliefhebber gelezen moet hebben. De cultuur van volken, van Europa, van schrijvers en dichters.

Maar het was geen eenvoudig boek en het ontbrak vooral aan spanning. De spanningsboog die werd opgezet was te zwak om als leidraad te dienen. Maar de druk om het verhaal uit te lezen was groter door eerdere stellingsname. Hierdoor werd het eind een teleurstelling. Ja het was een aardig boek maar niet zoals het in de media geprezen werd. Het kan zijn dat ik te weinig literair ben ingesteld, maar ik meen zelf dat de doelgroep eerder op literatuurstudenten was gericht dan op de gewone lezer.

Ook vraag ik me af of het het Europese geweld van vandaag zou overleven. In 2009 en 2010 was men nog Europees ingesteld,nu al veel minder door probleemgevallen als Griekenland en Italië. Wie geeft er nu nog om Europese cultuur?

Dus voor de liefhebber een schat aan cultureel materiaal.

"Wanneer spanje meer centraal georganiseerd zou zijn, zou Jose Bonaparte het met gemak onderworpen hebben."
"Wij modernisten hebben alleen nog maar meningen en twijfels (vroeger had men nog overtuigingen en bouwde men daarom de enorme gebouwen)"
"Wanneer de technologie op de boerderijen zijn intrede doet en de menselijke arbeid vervangt; "wat doe ik dan als ik niet meer nodig ben (sirve) voor het land?""
over revoluties... "omdat de aristocraten zo goed leven komen ze uiteindelijk in een situatie waarin ze genot onderwaarderen...

De lezer wordt getrokken naar de eeuw vlak na de industriele revolutie. De verschillen met nu zijn groot ook blijkens kleine details zoals het haar op de oksels van Sophie de vrouwelijke hoofdpersoon. De Europese problemen van toen lijken wel sterk op het nu, maar niet meer op de sociale onrust waar we nu mee geconfronteerd worden. Het boek biedt geen antwoord op de huidige crisis, maar laat wel een Europa zienwaarin iedereen zich in herkent met klasseverschillen.

Bij de eeuwreiziger kan de metafoor van reizen niet ontbreken hetgeen dan ook niet het geval is. Over de hoofdpersoon vraagt de lezer zich af of deze reist, of gewoon vlucht en waarom kan de orgeldraaier tevreden zijn met waar hij woont zonder ook maar ooit ergens anders geweest te zijn?

Het belangrijkste mechanisme dat de schrijver gebruikt is de metafoor van de vertaler. De hoofdpersoon zelf is vertaler, en hij vraagt zich af of vertalen mogelijk is, vooral bij poezië waar de dichter emotie probeert over te brengen. Een belangrijk deel van de roman gaat over - de taal - van de liefde, en een conclusie die de lezer kan trekken is dat het daarbij niet om woorden gaat, maar vooral om gedrag.

Pierre Vinken

2011-11-08T07:57:00.001+01:00

Reed Elsevier kondigt het overlijden van haar ex-bestuurder aan:
... is sad to learn of the death of Pierre Vinken, former Reed Elsevier CEO and Chairman, who passed away on Friday aged 83. After Elsevier acquired Excerpta Medica, Pierre was appointed to the Board of Directors of Elsevier NV in 1972. He was CEO for 16 years until his retirement in 1995. After that he became Chairman of the Supervisory Board of Elsevier NV and Chairman of the Board of Directors of Reed Elsevier plc until 1999. Pierre played a very important role in the development of Elsevier NV, and had the vision to develop Reed Elsevier into a leading international professional publisher. His name will always be connected with that of Reed Elsevier. Our thoughts are with his family at this time.

Het weekblad Elsevier (Arne Hankel) schrijft:
... Vinken wordt als een van de belangrijkste uitgevers van Nederland beschouwd.
Vinken was verantwoordelijk voor de groei van uitgeverij Elsevier
Hij bouwde Elsevier uit tot een internationaal concern, toonaangevend in de wereld van wetenschappelijke en professionele publicaties.
Vinken werd geboren als zoon van een Limburgse mijnwerker en studeerde geneeskunde in Utrecht. Hij werd opgeleid als neurochirurg, maar werd in 1971 directeur van Elsevier Science Publishers en in 1979 voorzitter van de Raad van Bestuur van Elsevier.
Onder zijn leiding werd Elsevier de wereldmarktleider op het gebied van wetenschappelijke informatie. Hij zorgde voor de fusie tussen Elsevier en de Britse uitgeverij Reed International.
Vanaf 1993 was Vinken Chairman of the Board of Directors van Reed Elsevier en van 1995 tot 1999 voorzitter van de raad van commissarissen van Elsevier, Amsterdam.
Vinken was mede-oprichter van het Republikeins Genootschap. Vinken trouwde drie keer en heeft vijf kinderen.

Op twitter een beperkt aantal tweets.

omeronlOmero.nl - Pierre Vinken overleden(emeritus hoogleraar en voormalig bestuursvoorzitter van Reed Elsevier). Het boek 'Het... http://fb.me/1nuLQZJx0
wieowienlWieowie.nl - Nu populair op Wieowie.nl: Pierre Vinken - http://tinyurl.com/7dqfreq
janosizoltanZoltán - BPN 1583: Dutch digital pioneer Pierre Vinken died http://feedly.com/k/rDv0bl
VillaveliusJan Velterop - A great republican (as in anti-monarchist) has died. And oh yeah, he was also Chairman of Reed-Elsevier. Pierre Vinken. http://bit.ly/t9lpjc
JohnnyFinchJan Vinken - Statement from Reed Elsevier http://www.reed-elsevier.com/mediacentre/pressreleases/2011/Pages/pierre-vinken.aspx
twitlauLaurens Rutten - Leest in Parool dat Pierre Vinken is overleden. Grootste NL en internationaal denkende 'uitgeef-ondernemer' ltst 50 jr, zn tijd ver vooruit
radio1nlRadio 1 - Uitgever Pierre Vinken overleden http://www.radio1.nl/contents/40975
MichielKanisMichiel Kanis - Trending Today! #luchtalarm #weekvanhetgeld #alarm, MY FAVORITE RAPPERS, Theo Jansen, Pierre Vinken, Farmsum, Hickstead, Adam Lambert!
ElsevierElsevier - Uitgever Pierre Vinken op 83-jarige leeftijd overleden http://dlvr.it/v1sWW
WillRoestenburgWill Roestenburg - "One of the founders of Medical Abstracts died": Voormalig Elseviertopman Pierre Vinken (83) overleden http://nrch.nl/st via @nrc
vkkunstVolkskrant Kunst - Elsevier-uitgever Pierre Vinken (83) overleden: Pierre Vinken, oud-bestuursvoorzitter van uitgeverij Reed Elsevi... http://bit.ly/vsWE0v
dinaperladinaperla - #PierreVinken passed away http://bit.ly/u777s4 Will remember him by his words to me: nothing is impossible & you'll write #books one day
de_pers_nieuwsNieuws - Elsevier-uitgever Pierre Vinken overleden: Oud-bestuursvoorzitter van uitgeverij Reed Elsevier, Pierre Vinken, i... http://bit.ly/t6EHbM
tvtekstNieuws - Uitgever Pierre Vinken overleden: Pierre Vinken, de voormalige topman van uitgeverij Elsevier, is vrijdag op 83-... http://bit.ly/syIOEq
nrcnrc.nl- Voormalig Elseviertopman Pierre Vinken (83) overleden http://goo.gl/fb/mVAAr
headlineskrantHeadlines Krant - Voormalig Elseviertopman Pierre Vinken (83) overleden: Pierre Vinken, oud-bestuursvoorzitter van uitgeverij Reed... http://bit.ly/uI2VOw
landelijkekrantNieuws in de krant - Pierre Vinken (Elsevier) overleden: Voormalig Elseviertopman Pierre Vinken is vrijdagavond op 83-jarige leeftijd... http://bit.ly/vgphKG
VrijeSchrijversFLA - Pierre Vinken (Elsevier) overleden http://www.parool.nl/parool/nl/26/BOEKEN/article/detail/3019985/2011/11/07/Pierre-Vinken-Elsevier-overleden.dhtml?utm_source=twitterfeed&utm_medium=twitter
evertbronkhorstEvert Bronkhorst - pierre vinken overleden. heel bijzondere man waar wij bij Medialand heel veel aan gehad hebben. RIP
KustawBessemsKustaw Bessems - Oud-Elseviertopman Pierre Vinken is dood. Wat een unieke, scherpe, geestige man was dat. #pierrevinken
ruudhendrikstvRuud HendriksEx-Elsevier CEO Pierre Vinken overleden. Vinken voorspelde al lang geleden dat maar 1 kwaliteitkrant in NL zal overleven.
DriesvdVossenDries van der VossenPierre Vinken veranderde het uitgeven, FD vanochtend.Overnamestrijd om Wolters Kluwer was toch in 87/88? #durf te vragen
WubboTempelWubbo Tempel - Oud-topman Elsevier Pierre Vinken overleden. Groot ondernemer. Voor mij kampioen van 'management by objectives'. Vrijheid in gebondenheid.

Op radio 1 vertelde iemand dat Vinken al snel doorhad dat - naast de focus op wetenschappelijke informatie - het Nederlandse taalgebied te klein was om te kunnen groeien als uitgeversbedrijf.

Ook hier zie je dat Vinken een organisatie op sleeptouw neemt vanuit een bedrijf Excerpta dat vervolgens de toon zet voor de rest van de organisatie. Vergelijkbaar zoals Sijbesma DSM getransformeerd heeft tot biotechnologisch bedrijf met de overname van Gist Brocades.

Tijd voor Het Nieuwe Werken

2011-11-08T06:30:00.000+01:00

Het nieuwe werken scheelt miljarden...

Minder in de file, minder kantoorruimte, meer thuis werken... Een dag thuis werken levert de maatschappij 2 miljard per jaar op, wanneer 20% van de beroepsbevloking zich hierbij aansluit. Op dit moment ligt dat percentage op 10%.

„Het nieuwe werken wordt vaak geassocieerd met kenniswerkers”, aldus Karlien Haak van het Kenniscentrum werk & vervoer, een project van de vakcentrales FNV, CNV en MHP. „Maar het gaat om werken vanuit vertrouwen. Zelf bedenken hoe, waar en wanneer je je werk het beste kunt doen. Voor een beleidsmedewerker of een secretaresse kan het dan over thuiswerken gaan. Voor iemand in ploegendienst ook over invloed op je rooster.”

Er kleven ook risico’s aan. Thuiswerk kan leiden tot meer overwerk en het is zaak de grens tussen werk en privé goed te bewaken. Ook kan door veel thuis te werken het contact met collega’s verwateren.

Nadelen zijn onder andere minder contact met collegas en de scheiding tussen werk en privé. Maar ook het voorbeeeld van de werkkleding - een badjas, onderbroek en t-shirt, korte broek, overall - is niet onverdeeld positief; we wetnamelijk nog niet wat de effecten van informele kleding op formele werkprocessen zijn. Een bekend voorbeeld zijn de teen-slippers in het call-center (gedurende de zomerperiode) - waar de werknemer ook onzichtbaar is voor de werknemer. Daar heeft de leiding toch vaak moeilijkheden mee. "Want," zo is een gedachte, "hoe kan je serieus overkomen, wanneer je niet serieus gekleed bent." Voor taken waar niet specifieke klantinteractie bij komt kijken ligt dit misschien anders.

Aardig is dat de mogelijke negatieve effecten buiten beschouwing blijven. We leven in een tijd waar kosten extra belangrijk zijn en mogelijk omzetverlies wordt voor lief genomen. Het Nieuwe Werken is typisch een product van deze tijd. Minder contact met collegas kan worden teniet gedaan door meer contact met het (andere) sociale netwerk; misschien is meer thuiswerken de stap naar meer vrijheid dat het vertrek bij de werkgever vereenvoudigt. Ook dat kan een voordeel voor beide partijen zijn.

Wat het nieuwe werken precies is, staat in diverse versies op het internet te lezen.

Qua management, cultuur en verandering zijn er twee zaken die veelal onbelicht blijven.
- Waarom nu pas?
- Het lijkt allemaal rationeel en overtuigend

Waarom nu pas? Thuiswerken is al langer mogelijk. Maar hier is de bepalende factor TECHNOLOGIE. Die is verbeterd en alom beschikbaar. Je leest wel dat veiligheid soms nog wel een issue is, maar het is allemaal oplosbaar. Waar deze problemen voorheen onoverkomelijk leken, lijkt het nu alsof ze gebagitaliseerd worden.
Veranderingen komen meestal pas op gang wanneer de druk om te veranderen groot is. De problemen moeten "overlopen". Urgentie lees je ook vaak in dit verband.
Hier is de grootste gemene deler: bezuinigen. het fileleed is emotioneel op te brengen, maar het kostenargument wordt nu gebruikt als motivator. Zowel aan de kant van het bedrijf als aan de kant van de werknemer; het bedrijf biedt minder groei en salarisverhoging, de werknemer krijgt meer vrijheid om zijn tijd in te delen: iedereen blij.
De rationele mens. Zowel het oude werken als het nieuwe werken leek rationeel. Nu lijkt het rationeel om flexibel te werken en op het moment dat de professional tijd heeft, maar vroeger leek het rationeel om allemaal op kantoor te zitten, daar had men mogelijkheden om zich te ontplooien, om te groeien en promotie te maken. Nu is werken een noodzakelijk kwaad en wil men meer vrijheid in een economisch guur klimaat. Niet meer eerder stoppen met werken, maar later met pensioen. Dat moet het wel gezellig blijven.
Een veranderingsproces dat ook op andere gebieden heeft gewerkt; zoals hoe bijvoorbeeld Sillicon Valley onstaan is: iedereen die hetzelfde doet, bij elkaar. Zo werkt cultuur. Nu is het weliswaar niet bij-elkaar, maar nogsteeds doet iedereen hetzelfde. Tenminste, iedereen wil hetzelfde: Het Nieuwe Werken.
Rationele processen zorg niet voor verandering. Natuurlijk zegt ons boerenverstand dat die files "niet normaal zijn." Het is gekkenwerk. Het is echter de emotie die achter revoluties schuilt. In dit geval wordt de revolutie (mede) op gang gebracht door een nieuwe garde: de ZZP'ers. Sommigen ontslagen, anderen vrijwillig gekozen voor meer vrijheid.

Ajax - Status zonder winst (2)

2011-11-07T00:04:00.000+01:00

Soms lijkt een probleem complex, maar voor iemand met een gezond verstand vaak klaar-als-een-klontje. Iedereen (van professoren tot eenvoudige schoonmakers) weten het antwoord op het volgende raadsel. Welk getal hoort niet in het volgende rijtje thuis: 67, 62, 73, 69 en 47?

Er is al zoveel over Ajax geschreven en gediscussieerd, je moet wel gek zijn om te menen daar nog iets aan toe te voegen. Ik doe een gooi. Ik leest wat jaarverslagen door - van 2005 tot 2009 en bezoek de website.

(koersgrafiek ABN AMRO)

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

AFC Ajax bestaat uit een vereniging en is daarnaast een beurs genoteerde onderneming.
Van de vereniging is Uri Coronel voorzitter en erelid. Hij was van 1989 tot eind 1997 in het bestuur verantwoordelijk voor commerciële zaken. Hij had een groot aandeel in de plannen voor de bouw van en de verhuizing naar de Amsterdam ArenA. Coronel was voorzitter van de onderzoekscommissie die in februari 2008 het rapport ‘Ajax, de weg naar winst’ presenteerde. Hij heeft ook aanbevolen om de beursnotering te stoppen, maar die notering is er nogsteeds.
Joop Krant, bestuurslid bezoekt Ajax vanaf zijn 7e jaar. Zijn kinderkaart werd donateurkaart, die later is omgezet naar een lidmaatschap.
Cor van Eijden, bestuurslid. Sinds 1961 is Van Eijden lid van Ajax en sinds januari 2008 is hij voorzitter van de Ledenraad. Hij voetbalde er als jeugdspeler en later in diverse amateur-elftallen bij de senioren. Hij was tevens 27 jaar elftalleider van de B-junioren van Ajax. Daarnaast is hij al enkele jaren coördinator bij de jeugdafdeling. In 2000 werd hij benoemd tot lid van verdienste.

Het bestuur van de vennootschap bestaat uit Henri van der Aat, commercieel directeur (sinds 1 januari 2009 en eerder ad interim per 18 maart 2008 full-time. Jeroen Slop is financieel directeur.

Dan is er een raad van commissarissen, de RvC.
Prof. dr. mr. Steven ten Have MSc (1967) is voorzitter. Hij werkt als organisatieadviseur, hoogleraar en toezichthouder. Hij is afgestudeerd als jurist en psycholoog en heeft een doctoraal bedrijfskunde... Ten Have is in 2002 gepromoveerd op een onderzoek naar verandermanagement bij grote complexe ondernemingen zoals Nokia. Sinds 2004 als hoogleraar Strategie & Verandering verbonden aan de VU... Als adviseur adviseert hij grote en middelgrote ondernemingen en instellingen over verandermanagement, strategie, structuurwijzigingen, management control, governance en leiderschap... Als toezichthouder ...
Mr. dr. Marjan Olfers (1969) begon haar loopbaan als assistent accountant bij Deloitte Dijker van Dien, startte zij haar eigen accountantskantoor. In 2009 promoveerde zij op het onderwerp Sport en Mededingingsrecht en werkt momenteel als advocaat. ... Zij heeft een groot aantal nevenfuncties in de sport.
Paul Römer (1962) is algemeen directeur van de NTR. Werkzaam geweest bij John de Mol producties (1995-2002). Bij Endemol International bv is hij als Chief Creative Officer lid van de Raad van Bestuur van Endemol Holding geweest, verantwoordelijk voor de wereldwijde creatieve strategie binnen de Endemol Groep. ...
Edgar Davids (1973) speelde als voetballer voor Ajax, AC Milan, FC Barcelona, Juventus, Internazionale, Tottenham Hotspur en Crystal Palace FC. Ook speelde hij 74 interlandwedstrijden voor het Nederlands elftal, waarin hij zes keer scoorde. In november 2010 beëindigde hij zijn voetbalcarrière. In 2008 richtte Davids de Straatvoetbalbond Nederland op om de integratie in wijken te bevorderen. ... Davids rondt momenteel zijn MBA-studie af.
Johan Cruijff (1947) speelde als voetballer bij Ajax, FC Barcelona, ... Als trainer / coach heeft Cruijff gewerkt bij Ajax en FC Barcelona. Momenteel is hij werkzaam als bondscoach van het Catalaans voetbalelftal. Hij is ook actief als voetbalanalist, columnist en adviseur bij FC Barcelona.
In 1997 richtte hij de Cruyff Foundation op. ... Bijzondere aandacht heeft hij, en dus ook de Foundation, voor gehandicapte en minder kansrijke jongeren ... Cruijff is erelid van Ajax.

Zonder overdrijving kan gesteld worden dat Ajax een indrukwekkende geschiedenis heeft, rijk aan roem en successen. Met vernieuwend en oogstrelend voetbal heeft Ajax over de hele wereld fans veroverd. Wat ooit begon als een vriendenclub in Amsterdam is in een eeuw tijd uitgegroeid tot een voetbalorganisatie van internationale allure (Jaarverslag 2005 / 2006).

Strategie (Beleidsplan 2006 - 2011). In het afgelopen jaar heeft de directie een strategisch beleidsplan opgesteld dat in mei 2006 formeel werd goedgekeurd door de Raad van Commissarissen. In dit beleidsplan heeft de directie een visie neergelegd met ambitieuze doelstellingen, strategieën en activiteiten die erop gericht zijn Ajax blijvend op een hoger platform te brengen. De ambitie van Ajax is “Het winnen van de UEFA Champions League”. De doelstellingen zijn: ... 2) Structureel behoren bij de beste 16 van Europa
... etc, etc, etc...
De waarden die hieraan ten grondslag liggen zijn:1) Ajax speelt aanvallend, creatief en dominant voetbal.
2) Ajax inspireert voetbalfans over de hele wereld. 3) Ajax kent een topsportklimaat met een unieke jeugdopleiding. 4) Ajax heeft een professionele organisatie die zich richt op kwaliteit
en continuïteit. 5) Ajax bewaakt zijn historische clubcultuur en is zich bewust van zijn
maatschappelijke verantwoordelijkheid. Jaarverslag 2006 (ook in 2006/07)
Getekend: Raad van Commissarissen; John Jaakke, Joop Saan, Hennie Henrichs, Sjoerd van Loon en Frank Eijken.

Directie uit die tijd 2005 - 2007 bestaat dan uit:

Maarten Fontein, Martin van Geel en Jeroen Slop

In 2009 komt een wenteling, de RvC vernieuwt onder andere door een commissie die ingesteld is door2008 Uri Coronel. de leden zijn vanaf dat moment:
Cor van Eijden, Frank Eijken (als enige overgebleven), Jan Haars en Joop Krant.
Ook de directie verandert dan tot Rik van den Boog als algemeen directeur, Henri van der Aat en Jeroen Slop:
In november 2008 maakte de Raad van Commissarissen van Ajax bekend Rik van den Boog als nieuwe algemeen directeur van Ajax te willen benoemen. Van den Boog nam tot het einde van het kalenderjaar de tijd om zich enerzijds in te werken en anderzijds afstand te doen van andere zakelijke activiteiten. Per 1 januari 2009 begon zijn dienstverband bij Ajax.

De kritiek op het INTERNET over de "bestuurlijke chaos" is ook te vinden. Spaarzaam weliswaar:
Een man op een wolk waartegen je kunt bidden zoveel je wilt zonder dat er wat gebeurt. Dat kan alleen maar een echte Verlosser zijn. (Bron: NUsport / Thijs Zonneveld)

En op twitter is het onderwerp - chaos bij Ajax - even actueel:

HumbertoTan Humberto Tan (26 oct). Ik denk dat Europa eerder een politieke eenheid wordt dan Cruijff en de RvC op één lijn komen. Europa praat met elkaar, Ajax over elkaar.
BasPerik Bas Perik (28 okt). Open BOEK aan Johan Cruijff: doe nou eens een keer normaal man! #ajax #cruijff
TadekSolarz Tadek Solarz (27 okt). Zolang vertrouwelijke stukken van de RvC van Ajax op het internet verschijnen is er niet alleen iets mis met dhr.Cruijff
gjdanenberg Gert-Jan Danenberg (28 okt). Wat is het merk #Ajax eigenlijk? Een voetbal merk? Of een beurs genoteerd merk. Of kan allebei? (Johan heeft een keertje gelijk volgens mij)

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

Zover wat informatie. Het bezoek aan de website voldoet achteraf niet aan mijn verwachtingen. Ik bezoek vaak websites van bedrijven die ik analyseer en het is opmerkelijk hoeveel zaken je dan tegenkomt.
Zo gebruikt de website van Ajax geen Ajax (real-time update mechanisme), maar traditionele programmeertechnieken. Op het contact formulier wordt de niet standaard bezoeker dan geconfronteerd (anno 2011) met een betuttelend systeem. Zo MOET mijn naam met een hoofdletter geschreven worden. hans bool mag dus niet. Ook houdt Ajax geen rekening met buitenlanders. "Woonplaats" is het laatste detail wat ze willen weten. Dat iemand mogelijk in België of een ander land woont - en dus een ander telefoonnummer heeft dan het Nederlandse stramien - komt bij Ajax niet op. Idem voor de postcode. Terwijl de website toegankelijk is voor vier extra talen: Engels, Chinees, Spaans en Grieks (alleen zonder contactformulier, dat is enkel in de Nederlandstalige versie beschikbaar). Op de vraag naar oudere jaarverslagen hebben ze me nog niet geantwoord. En ook mijn tweede e-mail blijft onbeantwoord.

Zover de website. Het thema "cultuur" komt beperkt voor in de jaarverslagen. Het zegt vaak iets over die organisatiecultuur. De clubcultuur definieert Ajax met de volgende waarden: "saamhorigheid, vriendschap en clubliefde." In het verslag over 2009 komt cultuur voor bij het onderdeel bezoldiging van de directie " die volgens de RvC past bij de doelstellingen en de cultuur van de vennootschap..." Opleiding is een speerpunt van de strategie Als sponsor heeft Ajax Adidad: "Impossible is Nothing." En als partners heeft het gekozen voor Amstel en niet voor Heineken. Een mediapartner is De Telegraaf, waar Jaap de Groot tevens bemiddelaar is van Johan Cruijff.

Johan Cruijff had vroeger nummer 14 maar nu 47 of 1947. Die hoort dus niet meer in het rijtje thuis. De richtlijnen voor de RvC zijn vrij duidelijk: "De RvC dienst zodanig samengesteld te zijn dat er sprake kan zijn van een goede onderlinge vertrouwensrelatie." Of die passage moet weg of Johan moet weg.
Ajax, dat als motto heeft: wij zijn Ajax, wil een club zijn die spelers opleidt. Ze wil ook - terug in de euforische tijden van weleer - de Champions League winnen. Dat kan botsen. Spelers opleiden en de beste zijn hoeft niet samen te gaan.
Maar wat duidelijk is dat in de RvC getalenteerde professionals zitten. Ja ook een professor die veranderingsmanagement onderwijst en zijn ervaringen mogelijk gebruikt op de universiteit, maar het zijn allen jonge mensen. De oudste onder hen is bijna 50. Dat is misschien al een probleem, want dan speelt talent en flexibiliteit niet meer een doorslaggevende rol, maar gaat hij leunen op ervaring en dat kan dodelijk zijn voor een jonge organisatie. Dat Cruijff "als voetballer dingen anders ziet dan zijn collegas" is op zich geen probleem.

Hoe dan ook, Cruijff leunt in zijn huidige rol, vooral bij Ajax, niet meer op zijn talent, maar vooral op ervaring uit het verleden en zijn netwerk. Die combinatie past qua stijl niet bij een club die het moet hebben van talent, verjonging en vernieuwing. Hij loopt het risico om net als Harry Mulisch mee te willen blijven doen (als een bijna zielige oude man in een programma als DWDD met Matthijs van Nieuwkerk) in een tijd die hij niet helemaal meer begrijpt. Cruijff heeft zo'n beetje alles gedaan in zijn leven en met succes waar heel Nederland alleen maar van kan dromen, maar toch lijkt het alsof hij - net als Mulisch - het niet kan verteren dat hij die ene prijs niet heeft gekregen. Voor Mulisch was dat de Nobelprijs, voor Cruijff weet ik het niet, maar zijn biografie is volgens hem nog niet indrukwekkend genoeg. Bij Barcelona was er geen rol meer voor Cruijff, bij Ajax leek er een gat te zijn ontstaan. Cruijff is geen teamspeler meer. En samenwerken met anderen kan hij niet. Dat moeten organisaties weten; dus hij kan de rol als coach of als externe toeschouwer spelen of als leidinggevende. Maar niet als iemand binnen een team. Daar is hij te groot voor. Maar misschien ook weer niet zo groot dat hij de toetreding van Marco van Basten - een andere grootheid - frustreert.

Maar misschien heeft hij wel gelijk. Misschien moet Ajax terug naar de traditionele voetbalclub en moet het de beursnoteringen in Amsterdam, Berlijn, Dusseldorf, Frankfurt, Stuttgart en London opgeven. Echt zinvol is die notering niet met een "free-float" van 27 procent. En daarmee verliest Ajax een deel van haar status, want daar was alles om begonnen, maar status moet je wel (weer) eerst verdienen. Als voetbalclub en als opleidingscentrum.

--
17 november. Gisteren kwam er een nieuwe wending. Louis van Gaal werd door de RvC (exclusief Johan) unaniem gekozen als nieuwe directeur van Ajax... ("Van Gaal also clashed with the Bayern Munchen board members, who resented his dictatorial style and arrogance" )
... en (28 november) sindsdien is de "onrust" rond Cruijff en de club alleen maar toegenomen. Cruijff schrijft in zijn wekelijkse column:

"Er moest een duidelijk signaal komen, hoe de voetballers en de voetbalclub de afgelopen dagen geschoffeerd zijn. Daarom hebben we als collectief ook besloten om juridische stappen tegen de vier commissarissen van Ajax te nemen. Dus, voor alle duidelijkheid, niet tegen de club Ajax" (Bron: De Telegraaf). "Als collectief," betekent dat Cruijff duidelijk de macht heeft. Maar daar eindigt het natuurlijk niet.
--
12 december krijgt Johan bij een kort geding gelijk, de beslissing om van Gaal aan te stellen zonder medeweten van Johan en het kennen van de aandeelhouders is onrechtmatig."De voetballers hebben gewonnen van de NV", zei hij. "Dit is ideaal voor iedereen die wat met voetbal te maken heeft. Wij hebben een plan en dit was een nare horde. We gaan gewoon door waar we mee begonnen waren." Over de uitspraak bestond bij Cruijff geen twijfel. "Overtuigender kan je niet verliezen", zei hij over de vier andere rvc-leden (Voetbalprimeur)

--
22 januari 2012
In een interview op radio een met jack Spijkerman, zegt deze dat Cruijff de club kapot maakt. Het is voor het eerst dat iemand positie durft te nemen tegen Johan. Opmerkelijk. Ook opmerkelijk is dat Spijkerman meent dat de Telegraaf (bij monde van Jaap de Groot) Cruijff influistert over wat hij moet schrijven.

E-Health en Volleybal (2)

2011-11-04T01:00:00.000+01:00

Alle "bedrijven" en professionals in de zorg zijn hard en minder hard bezig om zich aan te passen aan de veranderende eisen, vooral om veel meer klantgericht te opereren. Dat de klant of de buitenwacht het niet direct waarneemt komt omdat veranderingen traag gaan. Een voorbeeld van de veranderende omgeving in de zorg is het ErasmusMC. Zij geeft aan welke "Cultuureigenschappen" niet meer in de (toekomstige) organisatie thuishoren:

het niet kunnen omgaan met kritiek, bureaucratie, ‘eilanddenken’ en de neiging om afdelingsbelangen te laten prevaleren boven de belangen van de organisatie als geheel (Jaarverslag 2010)

Een andere verandering in eenzelfde richting is wat de instelling "Themavorming" noemt:

http://www.telecomitaliaclub.it/TI_informa_Zoom/0208/articles/e_health.html

Met een thematische inrichting en besturing wil het Erasmus MC zijn kwaliteit en slagvaardigheid op de kerntaken (patiëntenzorg, onderwijs en onderzoek) verbeteren. Het loopt hiermee in de pas met de toekomstige inrichting van de nieuwbouw. Herkenbaarheid voor patiënten en medewerkers en een menselijke maat zijn belangrijke uitgangspunten. Het werken in thema’s moet zorgen voor naadloze, afdelingsoverstijgende samenwerking en processen. Heldere verantwoordelijkheden op het gebied van kwaliteit, veiligheid en verantwoording moeten aantoonbaar goede patiëntenzorg opleveren. Daarnaast moet de themaindeling zorgen voor een efficiënte inzet van mensen en middelen, een verbetering van de bedrijfsvoering, de kwaliteit van de ondersteuning en de betrouwbaarheid van informatie.
In lijn met vorming van de thema’s is in 2009 een nieuw besturingsmodel opgesteld, waarbij de vijftien clusters worden ingedeeld in negen thema’s. De afdeling is en blijft in dit model de creatieve kern van de organisatie. Afdelingen organiseren op themaniveau de klinische en poliklinische zorg en delen beddencapaciteit, poliklinieken en verpleegkundigen. Het thema wordt bestuurd door een themabestuur en ondersteund door een themabureau. De ondersteunende processen die voor alle afdelingen identiek zijn, worden samengebracht in een Service Organisatie. De strategische (beleids)ondersteuning voor het Erasmus MC wordt gebundeld in een Kerndirectie en de meerjarenprogramma’s komen samen in een Programma Organisatie.
Velen zijn bij de ontwikkeling van deze besturingsfilosofie betrokken geweest en er is breed en intensief over de inhoud gesproken. De thema-indeling en nieuwe besturingsfilosofie zullen stapsgewijs en in een haalbaar tempo plaatsvinden, met ruimte voor verschillende snelheden van onderdelen. In dit proces is de verbinding tussen de vorming van thema’s, themabureaus, de Service Organisatie, Kerndirectie en Programma Organisatie belangrijk.

Het denken in thema's is niet nieuw. Ik durf het bijna niet te noemen, maar in de FINANCIELE SECTOR staan thema's al langer op de organisatorische kalender, en dat komt omdat vooral banken innovatief met klanten opgegaan zijn... Hoe het afgelopen is weten we inmiddels.

Dit is als waarschuwende inleiding bedoeld en als vervolg op het e-health & Volleybal artikel. De zorgheld (voor het onderdeel Patiënt Centraal) heeft namelijk niet zomaar de prijs gewonnen, maar deze staat in nauw verband met het klantgericht denken. Een ontwikkeling en de prijstoekenning die past bij het tijdsbeeld, maar die daardoor niet zonder nadelen leidt.

Om de ideeën van de zorgheld anno 2011 te evalueren - op organisatorische coherentie - heb ik het interview van Henk Maassen met de toen nog genomineerde Nijmeegse neuroloog Bas Bloem, hoogleraar neurologische bewegingsstoornissen als basis genomen. Dat interview krijgt als titel: ‘We moeten slimmer gaan werken’:
Bas Bloem (1967) vindt dat de gezondheidszorg radicaal moet kiezen voor het perspectief van de patiënt. E-health komt daarbij zeer van pas. Maar het is niet het enige middel. ... ParkinsonNet en MijnZorgnet bevinden zich met opzet niet in UMC St Radboud. ‘Dat is een mammoettanker; wij willen een speedbootje zijn. Wij willen snel kunnen manoeuvreren.’

Het interview vindt plaats naar aanleiding van de zorgheldnominatie. Voor diegenen die het interview niet hebben gelezen - raadzaam en plezierig om het wel te doen - volgt hier een puntsgewijze samenvatting die nodig is om het vervolg te begrijpen (anderen kunnen dit gedeelte overslaan):
- Bloem is medeoprichter MijnZorgnet (een verzameling zorgnetwerken rondom specifieke patiëntengroepen) en ParkinsonNet.
- MijnZorgnet gaat ‘radicaal in tegen bestaande echelons’. ‘Het netwerk geeft de patiënt heldere informatie, waardoor hij beter kan kiezen en gerichte zorg krijgt. Inzage eigen dossier, patiënten kunnen overleggen met elkaar en eventueel ook met de zorgaanbieders.
- De zorg moet veranderen, ... ‘Elke dokter moet transformeren tot een coach die de patiënt helpt bij het nemen van de juiste beslissingen zonder een tweede dokter te worden.
- E-health kan een middel zijn om de gewenste veranderingen mogelijk te maken. Via ParkinsonNet kunnen patiënten zélf gericht kunnen kiezen voor een expert.
- ook met simpeler middelen kun je de zorg fundamenteel veranderen: ‘Ik probeer aan het begin van een consult eerst maatjes te worden met een patiënt. En dat lukt bijna altijd. Zodra een patiënt mijn spreekkamer binnenkomt, vraag ik of hij koffie wil. Dan neem ik de bestelling op en ga ik het zelf halen. Zo leg ik de nadruk op gastvrijheid, op dienstbaarheid en het schept rust in het consult. ... Daarom heb ik ook mijn bureau weggehaald. Ik doe alles uit het hoofd ...
- Tifkap, The individual formerly known as patient. “cliënt” dekt samenwerken onvoldoende. Cliënt verwijst te veel naar “klant” als in de “klant-leverancierrelatie” – en daar moet de geneeskunde helemaal niet naartoe.’
- Die houding – samenwerken met de patiënt – is voor jou volstrekt natuurlijk, lijkt het. ‘Ik ben volleyballer, in hart en nieren. Als volleyballer kun je in een team alleen maar goed functioneren door samen te werken, terwijl je je tegelijkertijd als individu verregaand moet specialiseren... het collaborative care-concept / participatory health, dat zat altijd al in mij.’
- het idee dat de zorg anders moet nu wel overal is doorgedrongen. En dus gaat het er nu om daadwerkelijk het gedrag van artsen te veranderen. E-health kan helpen. ‘Maar’ veel ICT-initiatieven ondersteunen processen in ziekenhuizen, maar leveren helaas voor patiënten weinig op ... Nu zit de dokter dat in zijn spaarzame tijd nog face to face uit te vragen.... thuis in je eigen tempo voorafgaand aan een consult alvast een en ander op een rijtje kunt zeggen. Onderschat ook de kracht van community’s op internet niet. Veel vragen van patiënten kunnen daar worden opgelost.’
- ParkinsonNet vragen beantwoorden zonder behandelende arts te zijn levert geen problemen op met collega’s. Verschil tussen open community’s op groepsniveau en gesloten community’s op persoonlijk niveau. ... In de individuele community kan een patiënt zijn huisarts, neuroloog, fysiotherapeut of zelfs de buurman die zijn belangen behartigt uitnodigen. Dan is er immers sprake van een behandelrelatie.’
- Bloem gebruikt MijnZorgnet en ParkinsonNet ook om nieuwe wetenschappelijke inzichten ‘snel de community’s in te pompen’. Hij is een groot voorstander van evidence-based medicine, maar ziet ook problemen. oa. dat vergelijkbare behandelingen wel even effectief zijn maar verschillen qua prijs. ... een bepaalde operatie is beperkt tot een aantal ziekenhuizen, terwijl de andere methode overal mogelijk is.. Zo kan een specialist "zijn patient kwijtraken". Wat nou “mijn patiënt?” zegt Bloem dan
- Het studietraject en de studentenselectie sluit niet aan op de nieuwe kernwaarden van klant centraal. "We moeten al op de middelbare school laten zien wat moderne gezondheidszorg is. Dan komen hopelijk de juiste mensen op de studie af."
...
Het interview eindigt met de vraag hoelang het duurt voordat de hele zorg zo veranderd is. "Ik ga het meemaken, dat weet ik zeker."

Een aantal zaken komen bij het interview niet ter sprake, de voornaamste zijn:

a. De rol van de zorgverzekeraar in het geheel
b. Capaciteitsvragen
c. Onderscheid tussen klant en klantgroepen.
d. Het tijdsmoment / het tijdsbeeld
e. Juridische aspecten
f. Onafhankelijkheid
g... eventueel zouden nog specifieke cultuurelementen ter sprake kunnen komen; deze hebben vooral betrekking op het beroep / studie van medisch specialist. deze is namelijk niet gebonden aan de Nederlandse Situatie maar grotendeels internationaal bepaald (Net als de Nederlandse financiële situatie niet los staat van London of New York).

Deze onderwerpen zijn essentieel voor de evaluatie van de ideeën als voorbeeld van hoe het zou moeten; als voorbeeld van de moderne zorg. Het feit dat de zorgheld een goed initiatief heeft gebracht betekent namelijk niet dat dit automatisch als voorbeeld voor de gehele sector kan fungeren. De prijs laat vooral zien wat men op dit moment belangrijk vindt. hieronder een uiteenzetting van de zwakke punten in het verhaal.

Ten opzichte van punt "c." de klant en klantgroepen:
Dit is een van de belangrijkste onderdelen waaruit blijkt dat Mijnzorgnet niet model staat of mag staan voor moderne zorg.
De allergie van Bas Bloem tegen het begrip Klant is onterecht en past in een tijdsbeeld waar de macht over dreigt te slaan naar democratische sociale-media processen. Het feit dat er een "klant" als begrip is, betekent nog niet dat er ook een leverancier is; het klant-leverancier-begrip komt uit de business-to-business wereld, maar in de retailwereld waar we het bij de zorg over hebben gaat het om klanten als afnemers van een dienst. Daar is niets mis mee. Het is zinloos patienten individuen te noemen, want dat is vaag. Op moment dat de Neurochirurg een fout maakt dan stapt dit individu namelijk gewoon naar de rechter en staat de relatie op scherp. Het hele juridische verhaal (e.) blijft sterk onderbelicht in dit model.
De hoogleraar stelt aan de ene kant dat hij zelf koffie gaat halen - typische Nederlands denk ik dan, moet je een Spaanse Neuroloog vragen - terwijl aan de andere kant e-health tot efficiency kan zorgen ("die gegevens kan de cliënt veel eenvoudiger thuis invullen"). Het voorbeeld van koffie-halen lijkt mij een voorbeeld waar het klantdenken overslaat: De hoogleraar is geen maatje van de patiënt en de ene klant zal dit wellicht zo ervaren, de andere Zeker niet. ook al heten de hoogleraren Bas en Jaap, ze blijven professor dr ...Het andere element is dat de focus bij Parkinson (net) op chronische patiënten is gericht. Chronische patiënten - ca. 5 miljoen in Nederland - zijn niet de enige doelgroep, maar wel de enige doelgroep waar een arts een (langetermijn) relatie mee kan opbouwen. Voor andere doelgroepen (urgent / acuut of electief) geldt dat veel minder.

a. de zorgverzekeraar is "eigenaar" van de klant
Een andere reden waarom het klantmodel niet volledig is, komt door het feit dat Ziekenhuizen in feite geen klanten hebben. Ik heb nog nooit een factuur ontvangen van het ziekenhuis (overigens wil de VVD nu dat de klant inzicht krijgt in zorgkosten. In Spanje ontvangt de patiënt een pro forma factuur van de behandeling), die gaat naar de zorgverzekeraar. Dat betekent dat de klant van het ziekenhuis in feite de zorgverzekeraar is. Via een collectief contract stuurt deze individuele patienten naar specialisten wanneer deze hulp nodig hebben. De zorgverzekeraar komt bij ParkinsonNet (PN) niet voor. En dat kan zolang het om informatie en advies gaat, maar wanneer de situatie zich compliceert leidt dat tot allerlei organisatieproblemen. Tevens is PN een voorbeeld van profilering; de specialisten zijn zichtbaar en laten hun expertise zien en zijn aanspreekbaar.
Maar dit zegt niets over hoe zorg beter kan. Het probleem in de zorg - op dit vlak - heeft veel meer te maken met: beschikbaarheid van een specialist (neuroloog, fysiotherapeut, verpleeger, etc) en met het vinden van een vervanger wanneer deze afwezig of ziek is. Dat is de echte problematiek. Wat doet de organisatie dan (Het Nieuwe Werken)? Komt het bericht in de mailbox en wordt deze een week later geleegd of neemt iemand anders het over? "Al weer een nieuw gezicht?" zegt de klant nu.
De genoemde initiatieven zoals Mijnzorgnet zijn voorbeeldig en spelen in op de tijdsgeest van sociale media, maar hoelang duurt het nog dat de klant de regie over zijn ziekte wil hebben? Over enige tijd waait de mode over, dan heeft de klant genoeg op internet gerommeld en is het weer tijd om de specialisten te vertrouwen.

b. ook de capaciteitsvragen staan buiten spel. Dat betekent dat voor parkinsonpatienten de zorg geoptimaliseerd wordt, maar voor we het weten veranderen de "populaire" ziektebeelden of komt er door technologie een nieuwe beweging op gang. De capaciteitsvraag luistert niet naar ziektebeelden of regios maar beweegt dynamisch door alle zorggebieden heen. Daarnaast is opnieuw de chronische zorg eenvoudiger te plannen, terwijl de andere zorgprocessen een optimalisatiemodel vereissen dat weer haaks staat op deze e-health initiatieven in deze niche-markten. Het model met specialist als coach zou ook generiek in te zetten zijn, waar genivelleerd wordt op complexiteit van de aanbieders. Hoe dan ook komen bij het klantdenken nieuwe organisatieproblemen naar voren, puur omdat de ene optimalisatie gaten (uitdaging) oplevert op andere vlakken (die nu even minder belangrijk lijken).

d. Het tijdsbeeld is zoals al gezegd verantwoordelijk voor de huidige focus op klanten. Dat komt natuurlijk omdat de arts te lang op een voetstuk stond en net als in de Financiële wereld - #occupyAmsterdam - de mensen het zat zijn om aan het kortste eind te trekken. De gezondheidszorg is onbetaalbaar los van welke organisatievorm dan ook en het zal niet lang duren voordat de focus van de rechten van de patient verschuiven naar de plichten; rokers gaan extra betalen, diegene die een ongeluk veroorzaakt komt later aan de beurt en ongezonde leefstijl in het algemeen zal gestraft worden. Dat lijkt nu nog een asociale gedachte, maar vergeet niet dat de zorgverzekeraars elk details van alle patiënten - die 98% die twittert en faceboekt - zal kennen en daar gebruik van zal gaan maken.
Wat ook past in het tijdsbeeld is dat de prijs wordt toegekend aan de ondernemende zorgspecialist. Men wil ondernemerschap (á la Loek Winter) en dus scoort deze onderneming van Bas Bloem hoog in het prijscommittee. Maar het nadeel van ondernemerschap is dat het gebaseerd is op een rivaliserend organisatiemodel; binnen de organisatie van Loek Winter en Bas Bloem (ParkinsonNet) zal men wel samenwerken, maar naar buiten toe niet: want ondernemen is namelijk ook winst maken en de doorverwijzing naar een derde partij gaat ten koste van de eigen inkomsten. Hoe werkt MijnZorgNet straks samen met concurrerende business modellen?
Ook mogen we niet vergeten dat het tijdsbeeld de ondernemende universiteit toejuicht, maar ook dat kent nadelen. Met de organisatie van de griepprik en de belangenverstrengeling tussen universiteit en bedrijfsleven - pharmaceutische industrie - hebben we de nadelen al gezien; de prik is lang niet altijd nodig, maar wordt in stand gehouden door een industrie die er belang bij heeft. Ondernemerschap heeft dus nadelen.

e. De juridische aspecten blijven ook buiten beschouwing terwijl deze juist de zorgprocessen bepalen. Bas Bloem is naast ondernemer in dienst van Radboud (mijn aanname) maar daarnaast zijn er de maatschappen die hun eigen praktijken er op nahouden. Maar ook het ziekenhuis en de cultuur zal de probleemgevallen afschermen van de klant; we willen nu wel openheid bieden, maar laten we niet doorslaan, want dat is onbeheersbaar.

f. Een ander nadeel van het concept Zorgheld op zich en de winnende oplossing is dat medisch specialisten niet neutraal opereren. Het interview laat een zeer subjectief verhaal zien. De andere kant zien we niet, maar een belangrijk onderdeel is dat de neuroloog niet onafhankelijk is van de gekozen oplossing. In het ziekenhuisbestuur staat de machtverdeling tussen specialisten en managers vaak onder druk en dat komt omdat er te weinig vertrouwen is: de specialist denkt dat hij met zjin kennis ook wel weet hoe de organisatie geleid moet worden. De managers aan de andere kant hebben vaak geen visie of geen overtuigend verhaal over hoe het (beter) moet.
Het probleem met deze zorghelduitreiking is dat deze naar een specialist gaat die - met alle respect -weinig afweet van organiseren. Ik zeg met alle respect omdat deze hoogleraar, topvolleyballer, neuroloog, ondernemer en warme persoonlijkheid uiterst waardevolle kwaliteiten en talenten bezit. Maar dat maakt hem geen expert op het vlak van zorgorganisaties. En dat is belangrijk: professionals moeten weten waar hun grenzen liggen. En die zijn er altijd. Belangrijker is nog dat hoe afhankelijker professionals worden via ondernemingen, hoe moeilijk deze later kunnen veranderen, omdat ze vast zitten aan structuren. Managers zijn daarom - geheel tegen de trend in waar zorgmanagers weinig hebben kunnen laten zien waar hun toegevoegde waarde ligt - nodig om in een goed - lees onafhankelijke - organisatie te voorzien.

Als laatste punt is er nog de algehele cultuurverandering. Bloem sprak al over de opleidingen die aan de basis staan van nieuwe zorg, maar die opleidingen worden steeds meer internationaal. Nu staat Europa even in een slecht daglicht, straks zal zorg meer Europees gestandaardiseerd worden. De arts in Nederland moet kunnen blijven werken in België en Duitsland, dus zoveel vrijheid heeft de universiteit niet om programma's aan te passen.

Maar het ging ook om de titel: Volleybal en E-health. Waarom verbaast me dat nu niet, dat een Volleyballer met een e-health-oplossing komt?
Daarvoor moeten we kijken naar de sport Volleybal. Allereerst heeft Bas gelijk dat samenwerken belangrijk is. Maar naast het voorbeeld van de paas naar Ron Zwerver, kan en moet Bas op sommige momenten en schijnbeweging maken. Hij doet dan net alsof de paas naar Ron gaat, maar op het allerlaatste moment veranderd hij de beweging en werpt de bal lakoniek bij de tegenpartij op het veld. Precies in het gat van de verdediging vlak bij het net. Dat verwachtte ze namelijk niet. Scoort Bas dan is het prima, maar wanneer hij of iemand anders fouten maakt en het team onder druk komt staat de gezelligheid op de tocht. In de zorg - in welk model ook - is het niet anders; zonder hectiek werkt alles en iedereen fijn samen.

Maar er is nog een element uit de vergelijking waar de teamleden samenwerken, maar tegelijkertijd ook tegenover een tegenstander staan. De klant. Het aardige - maar juist ook het gemis - bij Volleybal is dat het geen contactsport is zoals basketbal, voetbal maar vooral ook boksen of judo is. De volleyballers raken nooit de tegenstander (de klant) maar hebben indirect contact via de bal. Boksers leren met tegenslag om te
gaan ("weer geen deal," mompelt de verkoper wanneer de prospect de deur voor hem sluit). Boksen versterkt het incasseringsvermogen en de bokser / verkoper probeert het vervolgens uit een andere hoek.
Bij Volleyballers is het contact enkel op afstand en indirect. Het gelijkenis van de sport Volleybal met organiseren gaat meer op voor marketing dan met verkoop. Net als bij e-health; informatief, maar ontoereikend als het gaat om serieuze klantprocessen.

Hoe productief is de generalist?

2011-11-03T01:00:00.000+01:00

Ik lees Het lot van een generalist van Natascha Hannema: ... Maar langzaam leer ik dat het zijn van een generalist ook zijn voordelen heeft. Ik ben oneindig enthousiast, voel me overal thuis. Ik herken situaties snel en kan er doelgericht mee omgaan. Ik zorg voor verbinding binnen organisaties, ik kan een techneut met een commerciële accountmanager laten praten. Ik kan directie en management verbinden met de werkvloer, zodat zij gezamenlijk de organisatie doelen bereiken. Maar vervolgens blijven om te beheren, dat kan ik dan weer niet.

Er is al heel veel geschreven over de verschillen tussen specialisten en generalisten en het blijft een interessant onderwerp. Mijn stelling: bedrijven hebben geen generalisten nodig wanneer de specialisten weten wat ze moeten doen, maar in de praktijk zijn er professionals die zich bezighouden met de grote lijn en het overbruggen van vakgebieden. Binnen de ICT komt de generalist vaker voor.

Het is maar de vraag wat een manager precies is: generalist of specialist?

Op wikipedia meent iemand dat: "De meeste generalisten hebben in de praktijk vooral kennis op sociaal, cultureel, economisch en juridisch vlak maar weten zelden ook veel op beta- of technisch gebied." Dat klopt m.i. niet. Een architect is duidelijk een voorbeeld van een minder gespecialiseerde ingenieur; een professional die met iedereen binnen een organisatie moet kunnen overleggen over een ontwerp, maar toch ook de technische details moet beheersen.

Qua kernwaarden verschilt het werk van de specialist en de generalist; de eerste wordt veel meer beoordeeld op zorgvuldigheid, de laatste eerder op abstracte criteria zoals creativiteit.
Een generalist wil van alles op de hoogte zijn, kan over veel onderwerpen meepraten, maar moet het soms laten afweten als het eropaan komt. Stel maar voor; een generalist op sportgebied, die in veel sporten thuis is, maar nergens echt de beste in is. Op het moment dat hij moet winnen zegt deze: "het is maar een sport." Zo speelt hij (m/v) een potje schaak en doet lekker mee, zonder ooit uit te blinken. Dat moet je liggen.

Meer of minder doelgericht.
Qua productiviteit betekent dit dat de generalist eerder niet dan wel operationele verantwoordelijkheid draagt, en zich vaker in het domein ondersteunende diensten begeeft. Dat heeft alles met doelgerichtheid te maken; hoe breder het aandachtsgebied, hoe moeilijker het is om gerichte doelen te definiëren laat staan te bereiken.
Een voorbeeld uit de ICT wereld is het onderscheid tussen Projectmanager en Programmamanager; de eerste is verantwoordelijk voor een enkel project, de tweede - met voorbeelden in de universitaire wereld - is verantwoordelijk voor een inhoudelijk programma waarin meerdere projecten van deel uitmaken, maar dat minder concreet is qua resultaat.

Een laatste productiviteitsvalkuil heeft te maken met het motto: "mind-your-own-business" of "bemoeit u zich met uw eigen zaken" dat is eenvoudiger voor de specialist dan voor de generalist. De eerste heeft een duidelijke focus, maar de valkuil van de generalist is dat deze zich met alles en iedereen bemoeit, hetgeen ten koste kan gaan van zijn geloofwaardigheid.
Cultuur is duidelijk een voorbeeld van een domein voor "generalisten," met dezelfde valkuil: voor je het weet bemoei je je als "cultuurexpert" met de business of met de organisatie, die als eigen verantwoordelijken hebben (de business manager of de HR- or organisatiespecialist). De generalist moet dus extra goed laten zien waar zijn toegevoegde waarde ligt.

Ook al zit ik zelf dichter tegen de generalist aan, gebruik ik de term liever niet; hij straalt namelijk geen productieve rol uit. De vraag wat de generlist nu precies doet is moeilijk helder te maken. Binnen organisaties is het belangrijk om duidelijke rollen te definiëren, zoals architect, coach, whistleblower, criticus, diplomaat, ambassadeur, etc.

Het grootste bordeel van Europa

2011-11-02T10:46:00.000+01:00

De rituelen rond dood, sex en geboorte vertellen veel over een land. 1 November was het Allerheiligen en wanneer je dan in Spanje langs een begraafplaats rijdt merk je hoe belangrijk het is om eer te betuigen aan overledenen. Ieder land heeft zo zijn eigenheden. De Amsterdamse Wallen zijn wereldberoemd, maar toch blijkt in Spanje het grootste bordeel van Europa rijk te zijn. Ook hier geldt de marketingwijsheid: locatie, locatie en locatie: het betreffende bordeel ligt op de grens van Spanje en Frankrijk.

Spanjaarden zijn in Europa de grootste hoerenlopers. 39 procent van de mannen heeft wel eens betaald voor seks, blijkt uit onderzoek van Apramp, de Spaanse associatie voor re-integratie van prostituees.De afstand tot de nummer twee, Zwitserland (19 procent) en Nederland (14 procent), is groot. Een deel van de verklaring ligt in het feit dat de machtspositie van de man in Spanje nog altijd onaangetast is.
Maar misschien ligt het meer aan het feit dat in Spanje prostitutie legaal is en er geen taboe rust op betaalde seks, ook niet vanuit de kerk. De tolerantie is bijzonder in een land waar 90 procent van de bevolking zichzelf katholiek noemt.
De kerk ziet prostitutie echter vooral als een onvermijdelijk kwaad, stelt historicus Jean Louis Guereña, schrijver van Prostitutie in het moderne Spanje. "Niet als een bedreiging voor het gezin. Vandaar dat ze zich niet openlijk verzetten. Er zijn maar weinig mannen die hun vrouw verlaten voor een prostituee."
KlantenSpanje telt ongeveer 300.000 prostituees. Een groot deel komt uit het voormalige Oostblok of Zuid- Amerika. Hun klanten worden wel steeds jonger, blijkt uit het onderzoek. De getrouwde veertiger is ingehaald door twintigers en dertigers, die bordelen bezoeken om te borrelen, als onderdeel van een avond stappen, of om een verjaardag te vieren.
"Niet altijd om seks te hebben", vertelt de 35-jarige ambtenaar Ruben. "We gaan omdat ze tot laat open zijn. Het is er gezellig, en als je wilt kun je eindigen in bed met een vrouw." (Pauline Blom, BN De Stem)

In Noord Spanje in Jonquera, Girona, staat sinds een jaar het grootste bordeel van Spanje; 2700 m2, er werken 150 prostituees en heeft 80 kamer. De strategische ligging vlak bij de grens met Frankrijk is mede bepalend voor het succes.
In de krant El País vertelt historicus Jesús Puentes dat protestanten een andere persoonlijke ethiek hebben die geleid heeft tot het zoeken bescherming voor de gehele maatschappij en niet enkel voor de familie zoals in Spanje; een prostituee is geen bedreiging voor het gezin (zoals Guereña meldt), zoals een minnaar dat wel is. De Italiaanse Sociologe Licia Brussa die in Nederland woonachtig is - en dus bekend met het fenomeen in Amsterdam - meent dat de "tolerantie" t.o.v. prostitutie in Spanje meer te maken heeft met de autoriteiten ... en dat de dubbele katholieke moraal heeft bijgedragen aan een werkelijkheid waarin prostitutie een vorm is van onmiddellijk genot. De kerk vindt het geen probleem; "het is de oudste activiteit ter wereld en dat kunnen we niet tegengaan."

TomTom gaat (ook) reorganiseren

2011-11-02T01:00:00.000+01:00

TomTom is volgens velen een interessante belegging of overnamekandidaat door aantrekkelijk rendement / risico verhouding.
Wat me opvalt is dat TomTom uit hoofde van de CEO Harold Goddijn een reorganisatie heeft aangekondigd, maar daar nauwelijks iets over loslaat; het doel is om de business beter op organisatie af te stemmen. Afslanken om beter gewapend te zijn voor moeilijkere tijden. Maar zal er iets veranderen en waarom kan daar geen detail over naar buiten gebracht worden? Nu lijkt het alsof het bedrijf meedoet met wat alle beursgenoteerde bedrijven de laatste tijd doen: snijden in kosten en soms beperkt soms omvangrijk reorganiseren. Meedoen omdat het past bij het tijdsbeeld?

De vier business units Consumer, Automotive, Licensing en Business Solutions blijven waarschijnlijk bestaan.
Wat opviel bij een bezoek aan de website was dat er sinds kort twee bloggers actief zijn; Ralf-Peter Schäfer, en Dr. Heiko Schilling. Op dit moment twee artikelen, maar het initiatief voor een blog lijkt me positief om beter in contact te komen met de buitenwereld.

Ook de cultuur zal blijven wat deze is, in ieder geval qua kernwaarden. Deze zijn:
- open spirit, passion for results, innovative thinking en customer driven. ("Our core values are at the heart of TomTom’s talent acquisition, talent management, retention and compensation strategies" bron JV 2010)

Wellicht komt er helemaal geen verandering, maar past de reorganisatie bij de business as usual, met iets minder middelen. We zullen het zien.

Nekt conservatief klimaat De Producers?

2011-11-01T15:46:00.000+01:00

Problemen "De Producers" staan niet op zichzelf, schrijft de Volkskrant:... Al langer maken musicalproducenten zich zorgen over de ontwikkelingen in de markt en met name de afnemende publieke belangstelling voor dit kostbare genre in de podiumkunsten. Eerst werd de schuld gegeven aan het overaanbod, toen aan de btw-verhoging, maar nu blijken de problemen veelomvattender. De consument is bedachtzamer, koopt minder kaartjes en wacht langer met de aanschaf daarvan. ... Daarbij komt dat musical een kunstvorm is waar de vaak minder gefortuneerde medemens naartoe gaat, en een kaartje voor De Producers kost toch al gauw 50 euro. Dat publiek wacht bovendien liever tot een actie van de supermarkt (2 kaartjes voor de prijs van 1) of ...

Producent Mark Vijn vertelt bij Pauw en Witteman dat Joop van de Ende de productie niet wilde uitvoeren. Kort onderzoek leert dat er in Nederland slechts twee succesvolle producenten zijn van musicals: Joop en Albert Verlinde.

Er zijn vele redenen waarom dit project mislukt is; op twitter schrijft men het toe aan onvoldoende marketing of Pauw (P &W) stelt dat "als er zoveel moeite gedaan moet worden om het onder de aandacht te brengen - door Paul de Leeuw en anderen - dan wordt het publiek misschien wantrouwend (vrij vertaald)".

Aan de inhoud kan het niet liggen; The Producers is een bekende musical die door komiek Mel Brooks is gemaakt en in vele landen (op andere momenten) zeer succesvol is vertolkt.

"Ook de entertainmentsector heeft last van de crisis," schrijft Vk vervolgens. Waarschijnlijk is het hieraan te wijten, maar hoe dan precies? Ik schat in - in aanvulling op de al aangehaalde oorzaken - dat men als cultuurpubliek conservatiever is bij een crisis. Bij economische groei probeert men vaker iets nieuws. Zoals Sushi restaurants destijds in de mode waren (een voorbeeld uit mijn tijd). Wanneer het slecht gaat kruipt men terug naar de meer ouderwetse, traditionele en bekende middelen of merken; en in zo'n klimaat past het oude-en-vertrouwde Joop van de Ende (producties) veel meer dan de onbekende nieuwkomer Mark Vijn.

--
11 november, foutje?
'Grappen over Hitler werken niet in Europa’
De musical De Producers is in Nederland mede geflopt omdat grappen over Adolf Hitler te gevoelig liggen in Nederland. Dat stelde theaterproducent Joop van den Ende vrijdagavond in het programma Pauw & Witteman.

Volgens Van den Ende: hebben Europeanen Hitler van Dichtbij meegemaakt, de afstand ontbreekt om er de humor van in te zien... "een risicovol project, ... dat betekent niet dat je het niet moet doen, maar de voorstelling is in Madrid, Berlijn en Oostenrijk al eerder geflopt, dus je moet wel een goed business plan hebben" (marketing, Groupon met kortingsbonnen inschakelen (mijn woorden) ...).

Geel

2011-11-01T00:01:00.000+01:00

Arie Boomsma is veel in het nieuws en vandaag (de dag) nog meer na het verschijnen van zijn roman "De Relishow." De kleur geel valt me daarbij op. In de religieuze wereld wordt vaak paars gebruikt.

Op wikipedia lees ik over de kleur geel:

Gebruik en gevoelswaardeGeel is een zonnige en vrolijke kleur, als hij tenminste enigszins warm is gekleurd en wat naar het oranje neigt. Het felle koude knalgeel hierboven is echter eerder de kleur van de haat. De negatieve bijklank van geel komt ook voor in de zegswijze: zich groen en geel ergeren.Veel bloemen die in de lage landen in het wild voorkomen zijn geel. Waarschijnlijk komt dit doordat bijen een voorkeur hebben voor deze kleur, en er graag op af komen. Dit geeft gele bloemen een evolutionair voordeel boven anders gekleurde bloemen.In veel landen staat geel symbool voor het Paasfeest, eeuwenlang het Christelijk hoogfeest, met o.a. de gele pauselijke vlaggen. De associatie met gele kuikens is eerder toevallig....De combinatie geel met zwart staat voor gevaar. Deze combinatie komt zelfs in de natuur voor, bijvoorbeeld de bij en de wesp. Ook sommige gifslangen bezitten deze kleurcombinatie.... Geel wordt als kleur in bijvoorbeeld de heraldiek aangeduid met goud. Goud is ook een liturgische kleur die op elk uitbundig gevierd feest gebruikt mag worden in plaats van wit.... Geel is de officiële kleur van Vaticaanstad.

Goethe stelt in zijn kleurenleer dat zuiver geel een warme en behaaglijke indruk maakt.

Marketingkleuren zegt over Geel:

... is de kleur die licht geeft in ons leven. Niet alleen de zon doet de natuur ontwaken en groeien, maar ook het licht wat kunstmatig wordt opgewekt zorgt voor kracht en energie daar waar het aanwezig is. Door de kracht van geel is het een positieve en optimistische kleur. Merkvoorbeeld - Zwitsal Zwitsal is waarschijnlijk het beste merkvoorbeeld dat gegeven kan worden bij de gele kleur. Deze babyverzorgingslijn gebruikt voor al haar producten de vrolijk gele lachende baby. De afbeelding van de baby staat duidelijk voor de doelgroep van het merk; de kleur is ook niet voor niets gekozen. De gele kleur doet consumenten vaak onbewust associeren met opgroeiende baby's. Maar ook is het bijvoorbeeld de kleur van Bob de Bouwer.

Voor een persoonlijkheidstest worden de kleuren geel gebruikt voor: Creativiteit en inventiviteit. De Bono (petten-methode) gebruikt geel als tegenhanger voor zwart en staat daarbij model voor positief denken.

In de volkssymboliek wordt helgeel met afgunst en jaloezie in verband gebracht. Geel van nijd. Vermoedelijk voortgebracht door de klassieke / antieke leer van de lichaamssappen waarbij de gele gal aan het cholerische temperament wordt gerelateerd (Bron: Symbolen, spectrum).

Het Geheugen... uhm ... dinges

2011-10-31T00:01:00.000+01:00

Na een zeer motiverend betoog van de Amerikaan Joshua Foer bij Pauw en Witteman over de rol van ons geheugen check ik voor mijn eigen situatie hoe het gesteld is. Niet zoals hij bedoelt dat je je geheugen kan trainen, maar het belang ervan. In ca. 800 blogentries zijn er maar 17 die over geheugen gaan. De belangrijkste - op business vlak - gaat over Shell; op een bepaald moment wordt ex-CEO Jeroen van de Veer gekozen tot commissaris van Shell en wel omwille van de volgende reden: Hij treedt toe om het geheugen van Shell te vertegenwoordigen. Een opmerkelijke motivatie vond ik destijds.

Maar ook in andere posts kwam het geheugen ter sprake.
De politieke gezichten worden vooral gedomineerd door de bekende politici van de afgelopen jaren en vooral gericht op de crisis ten tijden van Irak. De president van Iran staat op nummer één, gevolgd door Bin Laden, Tony Blair en George Bush... Dat ligt nog fris in ons geheugen.

Het is dus van het allergrootste belang te weten waaraan een cultuur waarde hecht. Dat kun je alleen weten door twee vragen te stellen. Waar komen we vandaan? En waar willen we naartoe? Helaas, zei Alain Finkielkraut spottend, „het geheugen lijkt tegenwoordig te berusten op het vergeten van alles, behalve het criminele”. In Lewis Carrolls ’Alice in Wonderland’ informeert Alice bij de Rode Koningin welke richting ze moet inslaan. Waar wil je heen?, vraagt de koningin. Dat ze het niet weet, antwoordt Alice. Waarop de koningin opmerkt: „Als je niet weet waar je heen gaat, maakt het ook niet uit hoe je daar geraakt.” Ik wil daaraan toevoegen: als je niet weet waar je vandaan komt, kun je niet weten waar je naartoe gaat en ook niet hoe je er geraakt.

De banken zijn niet meer "zo stoer" als vroeger. Misschien komt die tijd weer. Men - klant, belegger, en andere agenten in de financiele wereld - hebben een kort geheugen... die vergeten dat het terugbetalen van de staatsteun nu onderdeel is van de waarde van het aandeel; er zijn 26 miljoen nieuwe aandelen bijgedrukt, zeg maar een vergelijkbare maatregel die Bernanke toepast om de problemen aldaar het hoofd te bieden. En het werkt nog ook, dat is het aardige van deze tijd.

Gramschap: “Nooit gevochten, nooit slaag gekregen…. Ik zou graag principieel zijn, maar daar is mijn geheugen te kort voor.”

Het programma neemt ongeveer 50 MB aan ruimte op de harde schijf in en gebruikt gemiddeld 17 MB aan RAM geheugen. Consumenten kunnen de software gratis downloaden...

Iemand die met de boekhoudkundige nauwkeurigheid een dagboek bijhoudt ziet waarschijnlijk geen andere uitweg en heeft zijn lot al geaccepteerd. Zag Elisabeth geen ander verzet en is ze daarom maar gaan schrijven? Het dagboek is dan een tastbaar object van een leven dat niet voor te stellen is. Ze zeggen wel eens dat mensen slechte herinneringen verdringen en alleen de mooie momenten vastleggen in het geheugen. Maar wat nu –zoals hier – als er geen mooie momenten zijn. Dan blijft er niets anders over om de gruwelijke werkelijkheid vast te leggen.

En dan, er is lang over gepraat, maar dan is het zo ver. Het vertrouwde blauw is er niet meer. Alleen op de internet archives is nog te zien hoe het eruit zag. Het geheugen van mensen wordt met nieuwe innovaties sterk op de proef gesteld en dit is weer een actie waar het verleden verder in de hoek wordt gezet. We vieren oud-en-nieuw maar het nieuwe krijgt toch meer aandacht.

Zojuist de conferentie van Freek de Jonge gezien. Hij vertegenwoordigt een van de weinige oud-en-nieuwen al ligt de nadruk op het oude, maar de hulpmiddelen in de show zijn modern. Terecht en heel ludiek ging hij in op het geheugen van de Nederlander; “ik doe dit werk al twintig of dertig jaar, maar het enige wat mensen onthouden is: Peter R. de Vries.”

. . . . . . .

Deze voorbeelden gaan expliciet over het geheugen (niet over onthouden, memoriseren, etc.), andere voorbeelden zijn: het-dilemma-van-de-kas-bank-medewerker, beursgoeroe-is-de-weg-kwijt, het-merk-holland.html, organisatierituelen-zeggen-ook-niet (alles), nyse-deutsche-boerse-en-de-geschiedenis, samsung-als-nieuw-voorbeeld, de-politiek-heeft-weinig-vat-op-de (cultuur).
Hoe snel - wordt duidelijk - vergeet je niet wat je geschreven hebt? Of wat je gezegd hebt?

Voelt niet iedereen zich aangesproken na de presentatie van Joshua Foer over zijn boek dat in het Nederlands het Geheugenpaleis meekreeg? Ik was ook onder de indruk van "het kunstje" van Porgy Franssen die in ca. 5 minuten dertig woorden kon onthouden. Genummerd en al.

Op de website van de Vara (#PenW) vond ik de inleiding van het boek waar ik hier de inhoudsopgave van laat zien:

Een - De slimste mens is niet zomaar te vinden
Twee - De man die zich te veel herinnerde
Drie - De excellente expert
Vier - De meest vergeetachtige man op aarde
Vijf - ...
Zes - ...
Zeven - Het einde van onthouden
Acht - Het okéniveau
Negen - De Talented Tenth
Tien - De kleine Rain Man in ons allen
Elf - ...

Joshua vertelt in de inleiding (Een) over hoe hij tot de wedstrijd kwam (alvorens deze na een jaar gaat winnen):
... Ed legde me uit dat de deelnemers zichzelf zagen als ‘proefpersonen in een amateurproject’ dat als doel had een traditie van geheugentraining te redden die eeuwen geleden in onbruik was geraakt. ... geheugentraining [werd toen ten tijde van Cicero en Quintilianus] beschouwd als karaktervormend, een manier om de kardinale deugd van prudentie te ontwikkelen en, in het verlengde daarvan, ethisch gedrag. Slechts door memorisatie, zo dacht men, konden denkbeelden echt in de psyche worden geïncorporeerd en konden hun waarden worden geabsorbeerd ...
Maar toen was daar in de vijftiende eeuw Gutenberg, die van boeken een massaproduct maakte ... Geheugentechnieken die ooit een belangrijk onderdeel van de klassieke en middeleeuwse cultuur hadden gevormd, raakten ... teruggedrongen in de hoek van kermisattracties en goedkope
zelfhulpboeken, om pas in de laatste decennia van de twintigste eeuw nieuw leven ingeblazen te worden voor dit bizarre en unieke toernooi...

Het schrijft verder over een "gewiekste, zevenenzestigjarige Britse pedagoog en zelf-benoemde goeroe Tony Buza," die bedrijven adviseert om an het geheugen te werken. Enthousiast begint Joshua over de cultuur van nu na te denken.
(foto: http://www.flickr.com/photos/donbelisario/2262965662/)

... Memoriseren heeft de slechte reputatie gekregen een gedachteloos middel te zijn waarmee je feiten net lang genoeg kunt reproduceren om een voldoende te halen voor het volgende proefwerk...
... gaandeweg ons eigen natuurlijke geheugen vervangen door een reusachtige superstructuur van externe hulpmiddelen voor het geheugen...
...
Eruditie ontwikkelde zich van het bezitten van kennis tot weten hoe en waar je in de labyrintische
wereld van het externe geheugen informatie op kunt zoeken.
...
Maar als we een omslag hebben gemaakt van een cultuur die fundamenteel gebaseerd was op interne
herinneringen naar een cultuur die fundamenteel gebaseerd is op extern opgeslagen herinneringen, wat zijn dan de implicaties daarvan voor onszelf en voor de maatschappij? Wat we erbij gewonnen hebben, is evident. Maar wat hebben we ingeleverd? Wat betekent het dat we ons geheugen kwijt zijn?

Op die laatste vraag krijg ik het antwoord niet want dan moet ik het boek aanschaffen en daarvoor acht ik het niet het juiste moment. Wellicht later, maar ik denk dat ook dit boek in de vergetelheid zal raken.

Waarom. Joshua is een Amerikaan een goede verkoper, maar vooral moet men weten over de Amerikaanse cultuur dat die gebaseerd is op aantallen; hoeveelheid is vaak belangrijker dan kwaliteit. Performance Management komt uit het wilde-westen. In de VS speelt winnen een essentiële rol; er is geen spel zonder winnen of de beste zijn. Na het aanhoren van het verhaal kom ik dan ook snel weer in de realiteit. Natuurlijk is het geheugen belangrijk, maar iemand die een wedstrijd heeft gewonnen klinkt mij niet geloofwaardig. Het bewijs is dat Porgy Franssen net dat ene woord niet wist te herinneren omdat dat niet in het systeem paste. Het geheugenpaleis was even te klein.

Paradoxaal dus. Ja ik denk dat geheugen essentieel is en dat het een gemis is van onze cultuur, maar Joshua zoekt teveel de sensatie. Ik denk ook niet dat hij na eén jaar - en een geheugenwedstrijd - meer over het geheugen te weten is gekomen dat traditionele wetenschappers.

Denk even mee. Stel iemand heeft ca. 2000 artikelen (blogs, columns, etc) geschreven en een stuk of wat boeken. Veel te veel om te onthouden, zeker als het gaat om hoofdstukken en details. Maar vaak gaat achter die gigantische hoeveelheid aan tekst een beperkt aantal fundamentele ideeën schuil. Het verlies aan geheugen wordt teniet gedaan door een winst aan vuistregels, afkortingen en samenvattingen: we weten vaak het geheel te plaatsten zonder de details te kennen. We weten van een persoon hoe hij denkt, los of hij één artikel, een boek of twintig boeken heeft geschreven,want die ideeën hebben vaak een vaste basis. En ook zo zijn we politiek "links" of "rechts" en voor of tegen, zonder dat we nu ons hele leven elke dag aan ons voorbij zien gaan. Pas iemand die liegt moet een goed geheugen hebben, omdat zijn "verhalen" niet op elkaar aansluiten. Maar voor de gewone mens is dat geen vereiste.

Dat betekent niet dat geheugen niet belangrijk is. Ik weiger echter te geloven dat onze cultuur veel "verloren" heeft omdat we extern gegevens opslaan...

--
17 november heb ik "alles is verlicht gelezen" een vertaling van Peter Abelsen van de oorspronkelijke titel Everything is illuminated van dezelfde schrijver: Jonathan Safran Foer. De rol van het geheugen en herinneringen speelt ook een grote rol in die roman, blijkens onderstaande passage:

... zij was twaalf en hij [Yankel] was minstens vierentachtig... bezorgd over het haperen van zijn geheugen schreef hij fragmenten uit zijn levensverhaal op zijn slaapkamerplafond, met de lippenstift die hij in een sok gewikkeld in Brods bureaula had gevonden opdat zijn leven het eerste was wat hij 's morgens zag voordat hij wakker werd en het laatste voordat hij in slaap viel... .

Of

Er is maar één ding erger dan dwangmatig te zijn in het vergeten van dingen, en dat is krachteloos te zijn in het herinneren van dingen. Safran lag in bed en probeerde de feiten uit zijn zeventien levensjaren tot een samenhangend verhaal te smeden, tot iets wat hij begrijpen kon, wat hem tot de verbeelding zou spreken, iets wat op z'n minst symbolische betekenis zou hebben...

Even voor deze passage neemt de schrijver letterlijk een stroomschema op "van hun geheugen" dat overigens goed past bij de vrije vorm van het boek.

Ajax - Status zonder winst (1)

2011-10-30T10:53:00.001+01:00

Status of performance (met als synoniemen: winnen of resultaat), daar gaat het vaak om. Maar niet in die volgorde. Real Madrid kan de beste spelers ter wereld aanschaffen, maar haalt daarbij nog niet automatisch de meeste titels. Maar ook een coach als Mourinho garandeert geen resultaat. Real Madrid ten tijde van de "Galacticos" (Raúl, Zidane, Beckham, Ronaldo en Figo) bracht ook niet de landstitel desondanks de investering van 200 miljoen dat het dubbele opleverde aan marketing en andere opbrengsten.
In Malaga weet topcoach Pellegrini met Matthijssen en Ruud van Nistelrooy geen winnend team te maken, niet in één enkel seizoen in ieder geval. Succes is af te dwingen, maar niet door de inzet van toptalent. Daar is meer voor nodig. En dan is er nog het effect van leeftijd op performance; na topjaren zakt het in. Een organisatie kan - boven een persoon - dit effect deels opheffen door zich te vernieuwen en jong te blijven. Vervolg

E-health en Volleybal (1)

2011-10-30T10:40:00.000+01:00

De zorgheldprijs wordt indirect door het ministerie van VWS uitgereikt via het initiatief werkenaandezorg.nl. Dat is een sterke manier van de overheid om de zorg met marktwerking te voeden en bij te sturen; werkenaandezorg is een democratisch platform waar alle nieuwe initiatieven wedijveren tot een betere zorg.

Dit jaar wint Neuroloog Bas Bloem deze zorgprijs en wordt daarmee voor één jaar zorgheld. Volgend jaar zijn er nieuwe initiatieven die kunnen aansluiten op de ontwikkeling van dit jaar (voornamelijk e-health), maar ook is het mogelijk dat volgend jaar een rivaliserend concept de prijs wint.

Veel mensen vergeten dat bij zorg, maar ook bij andere vormen van organisaties, er geen perfectie mogelijk is; elk zorgmodel heeft zijn nadeel. Architecten weten dit: het paviljoenmodel lost bepaalde problemen op, maar zorgt voor nieuwe uitdagingen. Elke nieuwbouw is gedateerd bij oplevering want de marktontwikkelingen en technologie halen elk vaste-bouw in.

Bij E-health is het niet anders... (vervolg).

Waarom spreekt Mauro geen Portugees?

2011-10-29T11:52:00.001+02:00

Ik mis bijna geen aflevering van Spoorloos. Waarom moet u me niet vragen, maar de zoektocht van de kinderen naar hun biologische ouders intrigeert me. Maar hoeveel programma's ik ook zie, bijna niemand van de geadopteerde kinderen spreekt de taal van zijn biologische ouders.
In veel gevallen worden de kinderen goed opgevangen en de adoptieouders doen alles om hun kind de zoektocht naar hun verleden te begeleiden. Maar geen van de ouder ondersteunt het kind om de taal van zijn geboorteland te spreken.
Waarom doen ze dat? Zijn ze bang dat het geadopteerde kind met kennis van de taal weer sneller terug kan? Ze hoeven de taal niet perfect te spreken, maar een minimale kennismaking op zijn minst kan geen kwaad.

Bij Pauw en Witteman hoorde ik vandaag (op bvn een dag later) dat Mauro ook niet de taal van Angola (het Portugees) spreekt. Los van alle discussies vind ik dat onbegrijpelijk. Zeker voor een land dat zo internationaal is als Nederland. Of was.

TNT Express nu extra cyclisch

2011-10-28T01:00:00.000+02:00

Elk transportbedrijf is cyclisch; zodra de business van de marktbedrijven afneemt, neemt ook de vraag naar transport af. Bij de express business is er echter nog een andere factor van belang.

In het jaarverslag over 2002 van toen nog TGP staat de volgende kritieke situatie:

11:00 a.m., 23 November, off the coast of Newfoundland, Canada On its way to deliver goods to a customer, a supertanker is stopped for a routine check by the coast guard. When the inspection uncovers a faulty emergency navigation device, the captain has no choice but to drop anchor until he can secure a new instrument.

Op dat moment wordt TNT Express ingeschakeld. Dat betekent dus dat een deel van de business van TNT tot stand komt door onzorgvuldigheid van andere bedrijven. Daarnaast hebben niet alleen mensen de neiging om alles tot op het laatste moment uit te stellen (procrastination), maar juist ook bedrijven (die door professionals aangestuurd worden). In het huidige klimaat speelt dan ook nog eens dat het Just-In-Time-mechanisme in de globale zakenwereld onder druk is komen te staan door de kernramp van Fukushima in Japan, waardoor opeens een groot percentage autoonderdelen niet op tijd geleverd konden worden omdat de bottleneck bij een of meer Japanse leverancier zat.
Als laatste gaan bedrijven ten tijden van crisis meer tijd besteden aan onderhoud. Ook dat is een menselijke neiging. Zo heb ik laatst ook de afweging gemaakt om maar eens geen nieuwe schoenen te kopen; van die afweging heeft de schoenmaker geprofiteerd en de servicesector is minder afhankelijk van transport.

Gevraagd: Niet creatieve boekhouder

2011-10-27T01:00:00.000+02:00

De rol van de accountant is een ander voorbeeld van een archetypisch beroep (net als de trader) dat redelijk "constant" is gebleven door de tijd; in beide gevallen gaat alles sneller, of in professionele termen: het proces is geoptimaliseerd door gebruik van technologie. Er zijn nieuwe technieken en methoden en informatievoorziening speelt binnen bedrijfsvoering een grotere rol, maar het belangrijkste werk van de account gebeurt nog grotendeels achteraf. Deze kan bijsturen en adviseren, maar hij voegt weinig toe aan het primaire proces. Terwijl de ondernemer voor in de winkel staat, helpt de boekhouder mee achter gesloten deuren en dus voor de klant onzichtbaar.

De accountant maakt een overzicht van de business van iemand anders (bv van een ondernemer of ZZP’er) en geeft advies over mogelijke wijzigingen. Door het boeken van activiteiten kan hij het overzicht in nuance bijstellen. Daarbij fungeert de accountant vooral ook als bemiddelaar tussen de business van de ondernemer of professional en de regels in de wet die door de overheid gedefinieerd zijn.

Moet of mag de accountant creatief zijn? En waarom roept “creatief boekhouden” vaak negatief associaties op?

Natuurlijk mag de accountant creatief zijn maar puur op zijn gebied. Hij hoort de wet – het fiscale recht – te kennen om creatieve oplossingen te vinden om zo zijn bemiddeling tussen wet en jaarrekening optimaal te produceren. Echter creativiteit is begrensd doordat hij niet iets mag toevoegen dat er niet was. In die zin is de accountant niet creatief, puur door zijn productieve rol.

De tegenhanger van creativiteit in deze context is: zorgvuldigheid; hoe creatiever de oplossing, hoe groter de kans dat deze niet rechtmatig is. De bemiddelende rol tussen fiscaal recht en bedrijfseconomie begrenst dus deze rol qua organisatiestijl. als het gaat om productiviteit dan past zorg en zorgvuldigheid bij dienstbaarheid, creativiteit hoort eerder bij echte productie thuis.

Naast dat de accountant als vertaler optreedt, kan hij ook zijn ervaring inbrengen waar hij de controle over een (jaar)rekening kan vergelijken met andere bedrijven. Hij (de accountant, niet de boekhouder) treedt als adviseur op om te ondernemer te laten zien waar de kracht van zijn business zitten; hij zal de ondernemer adviseren om zich toe te leggen op die activiteiten die hogere marges meebrengen.

Met de komst van de Balanced Score Card (BSC) is de rol van de accountant veel meer proactief geworden. Ook bij project wordt deze (controller) gevraagd om een kosten-baten-analyse te beoordelen.

Een voorbeeld van een vacatures op dit gebied is de volgende:
Themacontroller.
Wij zoeken een themacontroller (=buisiness controller) die verantwoordelijk is voor de control, in de brede zijn van het woord, van het thema Diagnostiek en Advies. Als expert, adviseur en toezichthouder staat de themacontroller het thema bij in haar functioneren en strategische ontwikkeling. Hij/zij verbindt zich met hart en ziel aan ‘zijn’ thema en heeft affiniteit met de primaire processen.
...
Geschikte kandidaten voor de functie van themacontroller zijn enthousiast, energiek, zorgvuldig, deskundig en betrouwbaar. Zij hebben een helikopterview en zijn tevens alert op de details. Voor de realisatie van de doelstellingen worden operationele werkzaamheden wanneer noodzakelijk uitgevoerd. Goed analytisch vermogen en abstractieniveau zijn noodzakelijk.

Vaak heeft de accountant een adviserende rol, zoals in de rol van de financiële consulent:
Wat betekent deze functie concreet?
• Als Financial Consultant los je adhoc accounting en controlling issues op bij onze toonaangevende opdrachtgevers.
• Je zet jouw kennis in bij projecten zoals herstructureringen, verandertrajecten of AO/IC opdrachten bij onze opdrachtgevers.
• Opdrachten die jou uitdagen om jezelf continu te blijven ontwikkelen.
• Dit doe je vanuit een vast dienstverband bij Control, op opdrachten met een gemiddelde looptijd van zes maanden.
Wat verwachten wij van jou?
• Echtheid: met beide benen op de grond, je weet je aan te passen aan verschillende omgevingen en bent contactueel vaardig.
• Gedrevenheid: je initieert je eigen ontwikkeling en je toont initiatief.
• Betrokkenheid: je wilt de verwachtingen van de opdrachtgever overtreffen.
(Bron: Control).

Een goed voorbeeld in het echt leven vond ik in een vacaturebeschrijving. Een voorbeeld dat meer organisaties zouden mogen volgen (qua duidelijkheid):

Jongeriuslab zoekt een studio assistent met boekhoud ervaring voor de design studio ...
profiel:
- ervaring met boekhouding
- basis kennis van de Nederlandse taal
- zeer goede beheersing van Engels, goede beheersing van Duits
- affiniteit met kunst/ cultuur/ design
- oplossingsgericht en zelfstandig
taken:
- boekhouding
- oplossen van dagelijkse zaken zoals email en telefoon beantwoorden, pakketjes versturen,
inkopen doen, etc.
...
Er is geen doorgroei mogelijkheid naar een creatieve functie, we zoeken iemand die geen
artistieke ambitie heeft.

In bovenstaand voorbeeld is de organisatie vrijduidelijk over de rol en de mogelijkheden voor doorgroei. Het laat hierduidelijk zien dat een boekhouder niet tot de club van creatieve designers zalworden toegelaten.Ook de professional (boekhouder) zal zich moeten afvragenhoe hij zijn carrierepad nu precies ziet. Het feit dat het bedrijf explicietdit voorbeeld stelt (scheiding tussen boekhouders en designers) laat zien datde wens tot een dergelijke overstap toch vaker voorkomt.Vanuit de professional is het niet geloofwaardig; jebent of boekhouder of je hebt creatieve ambities…

Als laatste komt de rol van de accountant natuurlijk meer en minder expliciet voor binnen de organisatorische setting. Iedereen van ons moet af zich af en toe als accountant naar vraagstukken kijken. Een bekend voorbeeld is de situatie rondom de kosten-baten-analyse, het is dan een kunst om niet naar het antwoord toe te werken, maar echt als accountant naar de business case te turen; onafhankelijk en objectief.

Ode aan de Nerd

2011-10-26T01:00:00.000+02:00

De IT-sector heeft behoefte aan sociale, ondernemende werknemers, stelt IBM (Bron: ICT Techniek). IBM profileert zich via een interview, net zoals Unilever dat onlangs deed.

... In films en series worden IT'ers vaak afgeschilderd als briljante techneuten- steengoed met computers, waardeloos met mensen. De IT-sector lijkt door deze beeldvorming de ideale biotoop voor de mensschuwe techneut, maar het tij is aan het keren, stelt IBM. ... Bedrijven willen geen computernerds, ze zoeken sociaal competent, zakelijk personeel. In het profiel dat IBM opstelt vormt technische kennis nog geen 35 procent van de gevraagde kwaliteiten; interpersoonlijke vaardigheden en management skills scoren bijna net zo hoog. Daarnaast moet de moderne IT'er maatschappelijk betrokken zijn.

De IT-sector is breed en IT'ers zijn er in alle soorten en maten. IBM heeft zich ook geherpositioneerd en is maar één van de vele marktpartijen in de IT-sector... Wel een van de meest succesvolle op dit moment, maar tradationeel was IBM zelf meer technisch georiënteerd dan bv de partijen als Cap Gemini en Atos.

Volgens IBM spelen traditionele IT-opleidingen te weinig in op deze behoeften vanuit het bedrijfsleven. Onderwijsinstellingen leveren IT'ers af die weliswaar prima kunnen programmeren, maar vaak tekort schieten op het sociale en zakelijke vlak. 'De vraag vanuit het bedrijfsleven hangt samen met de nieuwe plaats die IT inneemt', stelt John Post, chief technology officer bij IBM. 'Vroeger was IT een geïsoleerd gebeuren, maar nu zit informatietechnologie in de vezels van onze maatschappij, ... Het bedrijfsleven heeft daarom niet alleen mensen nodig met technisch inzicht, maar ook information' brokers die een IT- infrastructuur kunnen opzetten en helder kunnen communiceren.' Volgens Post zouden IT-opleidingen er goed aan doen om een curriculum op te bouwen met minder nadruk op techniek en meer op sociale competenties en management skills.

Dit laatste zegt misschien meer over de vraag van IBM. Niet iedere It'er heeft management skills nodig, wellicht diegenen die in projecten werken, maar dan nog. Het is overigens vreemd dat IBM een Chief Technology Officer heeft; daarmee legt het bedrijf zelf de nadruk op technologie.
De term information broker is ook puur technisch: het geeft aan de specialist verbindingen moet kunnen leggen tussen verschillende werelden. Net zoals een soort vertaler.

- -
IBM is onder de wat ze noemen de bezielende leiding van Samuel Palmisano van een Hardware bedrijf getransformeerd tot een software-dienstverlener. Het veranderend aandeel van Hardware in de winst staat in de figuur getoond. Niet zelden komt de nieuwe leider van een bedrijf uit een segment dat het goed deed (Bij DSM b.v. was dit biotechnologie en de manager was Sijbesma van het onderdeel Gist) bij IBM was het het onderdeel Global Services. (Zijn opvolger per januari 2012 is een vrouw Virginia Rometty, dat kondigde IBM 25 oktober aan).
De kernwaarden van IBM zijn (ik voeg deze vaak toe omdat ze iets over de cultuur zeggen):
- dedication to the clients' succes
- innovation that matters
- trust & personal responsability in all relationships
- -

Ook is het zo dat iedereen wel een beetje wat van IT af weet, juist omdat technologie ons leven begint te domineren...

Jesse Bobeldijk, accountmanager bij IT-detacheringsbureau DKTP, onderschrijft de nieuwe hang naar 'softe' kwaliteiten. 'Techneuten zijn nog steeds nodig, maar ze maken wel minder kans op een nieuwe baan dan een IT'er mét goede communicatieve vaardigheden. Sommige beroepen in de IT, zoals die van software testers, zijn ook enorm veranderd ... moeten ze nu meer communiceren met 'stakeholders'. En er zijn nieuwe werkvormen binnen de IT, met strakkere deadlines en kortere doorlooptijden. Daarvoor moet je goed en zorgvuldig kunnen communiceren.

Die kortere doorlooptijden komen ergens vandaan; ten opzichte van "vroeger" duurt de ontwikkeling van IT software minder lang en dat komt door de hogere productiviteit. Die laatste komt weer door het gelaagde model van IT componenten; de gemiddelde IT'er weet niet meer wat er onder de motorkap speelt, en bouwt met componenten. Alleen de echte specialist weet nog hoe het van binnen werkt. Dit is onder andere bekend in de Games Industrie (deels IT, deels Entertainment) waar het maken van een game gebeurt met hapklare componenten.

Volgens Rom Langerak, opleidingsdirecteur Technische Informatica aan de Universiteit Twente, is niet alleen de markt veranderd, maar ook de IT-student zelf. 'De echte computernerds vormen nog maar 15 procent van de opleiding. De overige studenten willen óf veel geld verdienen, of het zijn wereldburgers die iets willen betekenen voor de samenleving.' Langerak werkt aan een omslag binnen de IT-opleidingen van de Universiteit Twente. 'Wij hebben nu meer aandacht voor ondernemen, en voor het ontwikkelen van organisatievermogen.'

Qua productiviteit blijft dit onderscheid er altijd; er zijn gebruikers (een soort bemiddelaars op het IT vlak), ontwerpers (design) en de echte makers; deze laatste houden zich bezig met de technologie. Maar ook deze laatste zijn vaak slimmer en fungeren als vraagbaak. Productiviteit is als een dichte doos; de tijd die de student besteedt aan softe kwaliteiten kan hij niet besteden aan onderzoek en technische vraagstukken. Ook hier is het keuzes maken.

Bart Schipper werkte voorheen bij IBM. Zijn Linkedin-pagina sluit nauw aan bij het ideale profiel dat IBM schetst: Schipper noemt zichzelf IT-architect. 'Dat betekent dat je niet alleen systemen kunt beheren, maar de hele IT-infrastructuur kan opzetten voor een bedrijf.' ... Volgens Schipper blijft de hardcore computertechneut ook in de toekomst gewild. 'De echte nerds met lang haar en Linux als besturingssysteem op hun laptops wekken nog steeds veel vertrouwen bij de klant. Bovendien is er veel diversiteit binnen de ICT, er is niet één standaard profiel.

Wat het werkgebied van een IT-architect precies is weet niemand; het is even uitgebreid aan soorten waar elke soort architect overzicht heeft over een bepaald gebied; op het IT-terrein heeft hij het overzicht van IT componenten, anderen weten hoe deze componenten aansluiten op de vraag in de organisatie of bij de klant.

Ook Langerak van de Universiteit Twente denkt dat de introverte computer geeks ook in de toekomst voldoende werk hebben. 'Ik heb laatst nog meegewerkt aan de ontwikkeling van software voor een waterwegkering. Geloof mij, mensen die dat soort ingewikkelde technologie kunnen leveren, wordt elke vorm van antisociaal gedrag direct vergeven.'

De nerd dwingt respect af, omdat hij als een soort lender-of-last-resort optreedt, de ultieme vraagbaak; wanneer hij het probleem niet direct op kan lossen gaat hij net zolang zoeken totdat hij wel een oplossing heeft. Daar is leiderschap voor nodig. Andere - misschien oneerbiedig, oppervlakkige IT'ers haken dan of omdat ze de routine van het analyseren van problemen verloren hebben, dan wel dat hij - na het volgen van een cursus sociale vaardigheden, met de klant een deal sluit die leidt tot een tijdelijke "quick-fix," of quick-win.

Profielschets van een trader

2011-10-25T01:00:00.000+02:00

Iedereen die zich oriënteert op een beroep moet zich de vraag stellen of hij het zou kunnen. We spiegelen ons graag aan anderen, maar niet ieder beroep is voor ons weggelegd; elke professie vraagt een unieke set aan karakteristieken. Zoals bijvoorbeeld voor trading. Wie komt beroepsmatig voor Trader in de aanmerking en hoe kom je erachter?

De geijkte weg om daar uitsluitsel over te krijgen is om het beroep op productiviteit en organisatiestijl te analyseren.

Zonder volledig te zijn gaat het bij productiviteit om de volgende zaken:
- terrein verkennen; dit betekent uitvinden hoe de wereld die de handelaar in het vizier heeft te verkennen. Voor een handelaar op de beurs is dit anders dan voor een handelaar op de markt. Maar ook op de beurs zijn er vele "niche" markten.
- positie of stelling nemen; hier maakt de handelaar een selectie en richt zich op één enkel object. Hij leest en analyseert alles wat relevant is.
- kansen afwachten. nu het object op het vizier zit, moet de trader wachten op de juiste kans. Timing speelt daarbij een rol.
- openen van een positie wanneer de kans opportuun lijkt
- volgen van de ontwikkeling. wederom analyse en het voorbereiden van de beslissing om te sluiten
- sluiten van de positie, al naar gelang het verloop (positief of negatief)
- evalueren van het resultaat
- voorbereiden op de volgende trade.

Productiviteit
Ongetwijfeld zijn hier opmerkingen over te maken, maar in essentie is dit wat de trader doet. Wat hierbij direct duidelijk wordt is dat de trader overeenkomsten heeft met niet alleen de handelaar, maar vooral met de jager (op wild); kans afwachten en toeslaan. Het sluiten van een deal past daarnaast ook bij de verkoper.

Ook wordt duidelijk dat de activiteiten van de trader sterk verschillen met die van de (beurs)analist. De analist doet grotendeels hetzelfde, maar komt meestal niet met een sluiten van een positie. De analist zal nooit openbaar zeggen dat hij fout zat; hij komt later met een nieuwe aanbeveling (koop / houd /etc). Ook zal hij niet evalueren of zijn positie positief uitgevallen is, omdat de positie fictief is. Er is geen geld bij betrokken. De analist heeft een informeren de rol, terwijl de handelaar beter niet kan informeren: hij doet het voor zichzelf.
Tegenwoordig, zeker op twitter, zien we analisten en handelaren door elkaar, zonder dat we precies weten wat ze nu Echt zijn. Voor de volgers hiervan is het belangrijk om precies het profiel van de betrokkene te achterhalen, omdat traders meer geloofwaardig zijn; wanneer ze het fout hebben kost het ze zelf geld. De analist heeft daar geen zorgen over. Maar is dus minder geloofwaardig.

Stijl
Daar waar alle traders qua productiviteit in feite allemaal hetzelfde doen, verschillen ze onderling allen qua stijl.
Allereerst gaat het om de doorlooptijd waarop de handelaar rendement wil zien; Zo kan elke handelaar kiezen om dagelijks te handelen, maar ook wekelijks of maandelijks, maar hoe langer deze termijn hoe minder deze handelaar feitelijk nog echt een handelaar is, puur op basis van productiviteit. Wanneer de handelaar één transactie per jaar voorbereid, zal hij meer tijd moeten besteden aan analyse. In het kader van deze observatie hoort men vaak in de markt de stelling: verlamd door analyse (paralysis by analysis).
Het onderliggende element hierbij is: focus. Een echte handelaar leeft in het heden en niet in het verleden, maar zeker ook niet in de toekomst. Bij handel gaat het om NU... en dus om

Concentratie.
Dit is een eerste eigenschap waar een professional kan nagaan of hij voor handel en trading is geboren, of hij of zij bij het profiel past.
Een ander stijlelement is dat de handelaar zijn winst niet wil delen; hij wil "persoonlijk krediet" ontvangen. handelaren kunnen dus in principe slecht samenwerken en dat hoort bij de rol. Zonder de eigen verantwoordelijkheid kan de trader niet succesvol zijn. Team sport is dan ook niets voor een trader (zie: sport en trading)

Coherentie
Op basis van bovenstaande uiteenzetting kan een belegger beter nagaan of hij naar een bepaalde handelaar moet luisteren of niet. Vooral het element van discipline is vaak veel zeggend: sommige handelaren zijn aktief wanneer de zon schijnt maar schuilen zich als het regent. Een echte handelaar weet altijd waar iets te kopen is. Puur omdat hij NU wil willen en niet wil wachten.

Coherentie betekent ook dat stijl en productiviteit bij elkaar moeten passen: wanneer de trader niet handelt, maar meer tijd besteedt aan analyse verandert automatisch zijn profiel. Of dit laat juist zien dat iemand toch geen trader is. Het stijlelement wat hier onlosmakelijk aan verbonden is is het leven in het heden: de analist zal meer bezig zijn met de toekomst of met fouten die hij maakte in het verleden! De trader weet zich te concentreren op het NU.
E.e.a. heeft invloed op de manier waarom mensen beter wel of beter niet kunnen beleggen. Daarvoor ontbreekt nog een eigenschap en dat is dat de handelaar nooit Eigenaar is van wat hij verhandelt. Hij is hierdoor niet direct betrokken bij het product en kan met hetzelfde gemak het product weer van de hand doen. Veel niet-handelaren (beleggers en investeerders) kunnen dat niet. Doe voelen zich eigenaar nadat ze lang geanalyseerd hebben.
Dit betekent - dit is mijn stelling - dat echte handelaren voor index-beleggen kiezen, omdat individuele fondsen puur qua verzameling (niche) te omvangrijk is. Maar het betekent ook, dat niet-handelaren juist niet van index-beleggen houden, omdat ze liever betrokkenheid houden met individuele aandelen. Verliefd worden op een fonds... en vasthouden waar ze beter kunnen verkopen.
Als laatste is het tijdsbeeld belangrijk.Vroeger was men veel meer investeerder (Buy-and-hold) nu veel meer trader (koop / verkoop).

--
Dit profiel is een voorbeeld uit een grotere verzameling beroepen en rollen die beschreven staan in het boek The Biography of a Professional. Er is ook een test over hetzelfde onderwerp (persoonlijke productiviteit).

--
Voorbeeld(en) op Twitter

[Een typische traderstweet lijkt me deze: @beursweer (Marc Lendfers) Dit soort kansloze beursdagen moet je bespelen als een topspits. Niet achter de bal blijven aanrennen, maar wachten op die ene intikker. Het profiel dat Marc opvoert voor een trader is aan de andere kant niet erg duidelijk.]
Dan lees ik van dezelfde trader, deze tweet:
Mijn testosteron bio was gebaseerd op een onderzoek op de website. Volgers die hier aanstoot op namen snappen weinig van zelfspot

--
Een aardige traders-tweet lijkt me deze:
Wd be a rubbish analyst if I didnt trade.. there wd be no experience no passion no rhythm no hunger no joy...#truth

De Bank van Morgen & de Klant van Gisteren

2011-10-24T14:25:00.001+02:00

Enige tijd geleden alweer werd de bankensector wakker gesust met het bericht dat er een nieuwe partij kwam. Een aantal bankiers uit de traditionele bankwereld vonden dat er plaats was voor iets nieuws. zoals Wilco Jiskoot van destijds ABN Amro. Tegenover de Commissie-De-Wit wist hij te melden dat: "... zonder RFS (RBS, Santander & Fortis) had ABN Amro de Staat niks gekost," zo schreef destijds het FD:

Als het consortium van vijandige bieders ABN Amro Holding nv niet had overgenomen, dan had de bank niet gered hoeven worden door injecties van mrden aan staatssteun, verklaart oud-bestuurder Wilco Jiskoot woensdag voor de commissie-De Wit."Als de transactie met het consortium niet had plaatsgevonden dan had al dat geld er niet ingepompt hoeven te worden", aldus Jiskoot aan de parlementaire onderzoekscommissie die de oorzaken en gevolgen van de kredietcrisis onderzoekt. "We waren er redelijk doorgekomen", zegt hij doelend op de financiele crisis. (Bron hFD)

Bankiers mogen niet speculeren, maar dat doet Jiskoot toch: wanneer je het niet zeker weet, blijft het een speculatie. Desondanks richtte hij samen met andere bankiers een bank op, dat uiteindelijk een bestaande bank bleek te zijn. Even is er sprake dat Jan Peter Schmittman zich bij de groep voegt, maar de rechtszaak die hij wint van de ABN om een extra ontslagbonus van ca. 8 miljoen, leidt - ondanks de overwinning - tot een smet op zijn imago.

11 december 2009 is het dan zover, wederom schrijft het Financiële Dagblad:

Met de aanstelling van Wilco Jiskoot, Wiet Pot en Sake Wijma als commissarissen bij de kleine Amsterdamse bank Oyens & Van Eeghen, is de oprichting van een nieuwe Nederlandse zakenbank een stap dichterbij gekomen. ... Het is niet duidelijk wanneer het startschot kan worden gegeven. ... Oud-Lombard Odier-commissaris Pim Baljet, ook bij het initiatief betrokken, zei begin oktober: 'De bank is er. Een pand is er. Alles is er. De hele infrastructuur. We beginnen met een man of veertig.' ... Volgens Baljet is het de bedoeling is om een 'nieuwe Nederlandse bank voor Nederlandse ondernemende families' te beginnen. Als activiteiten noemde hij financieel advies over onder andere fusies en overnames en kapitaalmarkttransacties, vermogensbeheer en private equity. ... 'Er is mooi werk te doen op de middenmarkt.' Een andere bron zegt perspectief te zien in de ambitie van de oprichters om zich op vermogende families te richten. 'Ik kan mij voorstellen dat sommigen van hen niet tevreden zijn met de diensten van gevestigde partijen.'

Terleurstellend is dat de concurrentie op gevestigde partijen wordt aangeboden door eenzelfde gevestigde partij. Oyens bestond al, weliswaar in een soort slapend bestaan.

En dan komt vandaag een bericht dat AEGON een retailbank gaat oprichten. Peter Verhaar is er als eerste bij om te uiten dat hij dit een goede zit vindt: MEER CONCURRENTIE. Van het vorige initiatief - doelend op J.P. Schmittman om een consumentenbank op te richten - reageerde hij op een blog: "dat geef ik wel een kans van slagen." Of dat voor of na de rechtszaak was weet ik niet.

Maar is het echt zo'n goed idee? Enkel omdat deze Bank van Morgen (werknaam) door de oprichter van Alex - René Frijters - wordt gestart?

Nee natuurlijk!

Allereerst kan een nieuwe bank (of bankconcept) niet door een ouderwetse verzekeraar opgericht worden. Aegon die destijds zijn tijd voor was met het verkopen van levensverzekeringen en pensioenen is inmiddels angstig op zoek naar een nieuwe succesformule. Destijds zat de tijd mee, nu zit de tijd tegen en moet ze vechten tegen nieuwe concurrentie. DNB: "Levensverzekeraars in ademnood."

Een tweede reden is dat AEGON, min of meer te vergelijken met Robeco - toch meer in de wholesale markt dan in de retailmarkt succesvol is (geweest).

Distributie.
AEGON Nederland biedt haar producten en diensten voor een belangrijk deel aan via tussenpersonen, adviesbureaus, accountants en andere professionele bedrijfsadviseurs... (Bron: AEGON website).

Voor klanten kwam Aegon via de zij- of achterdeur binnen. Een initiatief om een retailbank op te tuigen - "waar ze enkele miljoenen voor uittrekt," mag dus niet té serieus genomen worden. Het is iets om erbij te doen. Maar retail is echt iets anders dan wholesale en echt anders dan werken met distributeurs zoals Independer. Zeker in deze tijd. Maar beiden hebben elkaar nodig: Aegon wil een echte bank, met bankpas en al, en Frijters wil ... opnieuw ondernemen?

Als laatste - waarom dit project niet zomaar succes oplevert - heeft de persoon René Frijters een goed imago en goede naam, behalve het kleine vlekje dat DSB heet. Beter in ieder geval dan dat van zijn ex-compagnon die moeilijk weet welke richting hij nu precies op moet na het succes van alex. Maar René Frijters is al een jaar of meer bezig met deze plannen en in dit jaar is er veel gebeurd. Zo was er nog geen #OccupyAmsterdam of #ows, en wordt het klimaat als maar grilliger.
Het proefballonetje "bank van morgen" is alvast een verloren eerste stap. De klant is namelijk niet van gisteren. Hedendaagse klanten laten zich niet meer verleiden door Amerikaanse marketingtrucs of moderne social media grapjes. De klant van nu doorziet snel of iets echt "Nieuw" of "Van Morgen" is. Handiger was het om direct een goede naam te verzinnen. Nu zijn de verwachtingen gewekt en valt het al snel tegen.

Innovatieprijs 2011 - De wasmachine van de toekomst is er al

2011-10-24T01:00:00.000+02:00

Thomas Rau heeft de Herman Wijffels Innovatieprijs 2011 gewonnen.

Thomas Rau (TurnToo), legt uit waarom de lineaire economie niet meer van deze tijd is. Bouwend op het principe van de technische (grondstoffen) kringloop van Cradle to Cradle, biedt ... een concrete oplossing voor het sluiten van de grondstoffenkringloop tussen producent en consument: ‘performance-based consumption’ oftewel maatschappelijk verantwoord consumeren.
Consumenten huren producten op prestatie basis, producenten blijven eigenaar van de producten. Het product – en daarmee de grondstoffen – gaan aan het einde van de contractduur weer terug naar de producent en zijn daarmee beschikbaar voor een nieuwe generatie producten. Dit levert bovendien financieel voordeel voor de consument op, omdat niet langer voor de grondstoffen in een product betaald hoeft te worden. Producenten worden steeds minder afhankelijk van de grondstoffenmarkt. Zo ontstaat een circulaire economie – van verbruik naar gebruik en hergebruik... The Cradle to Cradle Economy
... “Het idee dat producten eigendom zijn van consumenten is niet meer van deze tijd. Ik ben als consument alleen geïnteresseerd in de prestatie van een product, niet in het bezitten daarvan. Voldoende licht, comfortabel zitten, mooi beeld en geluid, daar gaat het om. Voortaan gaan we consumeren op basis van de prestatie van producten,”
... Turntoo gaat ook verder dan de traditionele lease-constructies waarbij geen sprake is van een grondstoffen kringloop. In het model van turntoo gaan de grondstoffen in vorm van het product aan het einde van de contractduur weer terug naar de producent; turntoo sluit de kringloop. ...
Met onze partners zal het boven genoemde ‘dienstverleningsconcept’ verder vormgegeven worden: ... BAM utiliteitsbouw, Desso, EPEA, InterfaceFLOR, Mosa,Philips, Steelcase, Triodos Bank, Urgenda, Van Houtum. Bron: Stichting Milieu Net

Dit past bij het cloud-denken. Toch gebruikt de gemiddelde office-user het microsoftpakket terwijl Google-Office (Saas - Software as a Service) gratis is. Een andere vraag is wat de producent met de wasmachine doet die van de klant na gebruik weer terug naar de wieg gaat. Hoe rendabel is het hergebruik. Of hoe zit het met het onderhoud van de wasmachine? En wanneer de klant uitgekeken is op het design, en deze een nieuwe wasmachine wil - terwijl deze nog lang niet economisch is afgeschreven - hoe werkt dat dan? Dan zou de wasmachine naar Afrika kunnen.

Thomas Rau is architect en van architecten wordt wel gezegd dat ze mooie gebouwen ontwerpen, maar waar de daken bij oplevering lekken. "Dat geeft niet," stelt de architect, "als het gebouw maar mooi en vernieuwend is."
Deze anekdote lijkt niet serieus, maar is het wel. Het gaat hier om een innovatieprijs van de Rabobank, en een serviceontwerp waar het hier over gaat kan best een kandidaat zijn voor de prijs, maar het is daarmee geen echte innovatie. Innovatie is iets dat werkt en waar bedrijven een commerciele oplossing voor gaan proberen te vinden. In dit geval gaat het om een idee, dat mogelijk navolging vindt. Maar zeer waarschijnlijk ook niet.

Hoe serieus is dit ontwerp? Wil de consument huren? En wordt de prijs per gebruik goedkoper? Weet de consument wel wat deze aan kosten krijgt?
Het klinkt ideologisch en past bij deze tijdgeest waar het kapitalisme onder vuur staat. Maar het innovatie-criteria wordt mij in ieder geval niet duidelijk. Dat is natuurlijk ook het risico van de criticus; als ik het fout heb dan gaat dat ten koste van mijn eigen geloogwaardigheid. Maar in dit geval neem ik dat risico graag.

Ook kan men zich afvragen of het cradle2cradle-concept per bedrijf moet werken of per economie; er zijn steeds meer succesvolle bedrijven in de Garbage-industry (bv. Terracycle/).

Het aardige van innovatieprijzen en innovaties op zich is dat het mensen aan het denken zet. In die zin is het gelukt. En zijn veel andersoortige oplossingen op dit vlak, als ontwerp. Lijkt mij. Ik denk dat de wasmachine in de huidige vorm niet blijft bestaan, maar dat er met nano-technologie de vlekken verwijderd worden. Wassen met water is dan zo achterhaald (en water als duurzaamheidskwestie is het grootste probleem dat bij deze innovatie even buiten beschouwing is gebleven...). Maar ieder zijn specialiteit; innoveren is niets voor mij.